§ 30.

2. W przypadku gdy składnik lokat jest przedmiotem obrotu na więcej niż jednym aktywnym rynku, wartością godziwą jest kurs ustalony na rynku głównym. Podstawą wyboru rynku głównego są: 1) wolumen obrotu na danym składniku lokat lub 2 — liczba zawartych transakcji na danym składniku lokat, lub ilość danego składnika lokat wprowadzonego do obrotu na danym rynku, lub 3 — 4 5 — kolejność wprowadzenia do obrotu, lub — możliwość dokonania przez fundusz transakcji na danym rynku. Wyboru rynku głównego, uzasadnionego polityką inwestycyjną funduszu, dokonuje się w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 1—5, wskazane w statucie. Wyboru tego dokonuje się na koniec każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego. 3. Fundusz wskazuje w statucie godzinę, o której będzie określał ostatnie dostępne kursy, o których mowa w ust. 1, w dniu dokonywania wyceny. 8 25. 1. Wartość składników lokat nienotowanych na aktywnym rynku wyznacza się, z zastrzeżeniem 8 26 i 27, w następujący sposób: 1) dłużnych papierów wartościowych — w skorygowanej cenie nabycia, oszacowanej przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej, przy czym skutek wyceny tych składników lokat zalicza się odpowiednio do przychodów odsetkowych albo kosztów odsetkowych funduszu; Nr 231 2) składników lokat innych niż w pkt 1 — według wartości godziwej spełniającej warunki wiarygodności określone w

Brzmienie po wejściu w życie zmiany (z tekstu jednolitego):

2. W przypadku przeszacowania składnika lokat dotychczas wycenianego w wartości godziwej, do wysokości skorygowanej ceny nabycia — wartość godziwa wynikająca z ksiąg rachunkowych stanowi, na dzień przeszacowania, nowo ustaloną skorygowaną cenę nabycia. 8 26. Nieruchomości wycenia się w oparciu o operat szacunkowy, sporządzony zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami, przy czym należy uwzględnić wszelkie istotne zmiany wartości godziwej nieruchomości po sporządzeniu operatu szacunkowego, w okresie jego obowiązywania. 8 27. 1. Należności z tytułu udzielonej pożyczki papierów wartościowych, w rozumieniu rozporządzenia o pożyczkach papierów wartościowych, wycenia się według zasad przyjętych dla tych papierów wartościowych. 2. Zobowiązania z tytułu otrzymanej pożyczki papierów wartościowych, w rozumieniu rozporządzenia o pożyczkach papierów wartościowych, ustala się według zasad przyjętych dla tych papierów wartościowych. 8 28. 1. Papiery wartościowe nabyte przy zobowiązaniu się drugiej strony do odkupu wycenia się, począwszy od dnia zawarcia umowy kupna, metodą skorygowanej ceny nabycia, oszacowanej przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej. 2. Zobowiązania z tytułu zbycia papierów wartościowych, przy zobowiązaniu się funduszu do odkupu, wycenia się, począwszy od dnia zawarcia umowy sprzedaży, metodą korekty różnicy pomiędzy ceną odkupu a ceną sprzedaży, przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej. 8 29. 1. Aktywa oraz zobowiązania denominowane w walutach obcych wycenia się lub ustala w walucie, w której są notowane na aktywnym rynku, a w przypadku gdy nie są notowane na aktywnym rynku — w walucie, w której są denominowane. 2. Aktywa oraz zobowiązania, o których mowa w ust. 1, wykazuje się w walucie, w której wyceniane są aktywa i ustalane zobowiązania funduszu, po przeliczeniu według ostatniego dostępnego średniego kursu wyliczonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski. 3. Wartość aktywów notowanych lub denominowanych w walutach, dla których Narodowy Bank Polski nie wylicza kursu, należy określić w relacji do wskazanej przez fundusz waluty, dla której Narodowy Bank Polski wylicza średni kurs. 8 30. 1. Za wiarygodnie oszacowaną wartość godziwą uznaje się wartość wyznaczoną poprzez: 1) oszacowanie wartości składnika lokat przez wyspecjalizowaną, niezależną jednostkę świadczącą tego rodzaju ustugi, o ile możliwe jest rzetelne oszacowanie przez tę jednostkę przeptywów pieniężnych związanych z tym składnikiem; 2 — zastosowanie właściwego modelu wyceny składnika lokat, o ile wprowadzone do tego modelu dane wejściowe pochodzą z aktywnego rynku; 3 — oszacowanie wartości składnika lokat za pomocą powszechnie uznanych metod estymacji; 4 — oszacowanie wartości składnika lokat, dla którego nie istnieje aktywny rynek, na podstawie publicznie ogłoszonej na aktywnym rynku ceny nieróżniącego się istotnie składnika, w szczególności o podobnej konstrukcji prawnej i celu ekonomicznym. 2. Modele i metody wyceny składników lokat funduszu, o których mowa w ust. 1, podlegają uzgodnieniu z depozytariuszem.