Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 czerwca 2004 r. w sprawie mianowania na stopnie wojskowe

Nr 150

którzy stali się absolwentami w 2004 r. lub wcześniej.

8 2. Poborowych, o których mowaw8!1:

1) w pkt 1 i 4, przenosi się do rezerwy po złożeniu przez nich do dnia 31 grudnia 2004 r. udokumentowanego wniosku w tej sprawie;

2) korzystających z odroczenia zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego — przenosi się do rezerwy po złożeniu przez nich do dnia 31 grudnia 2004 r. wniosku w sprawie przeniesienia do rezerwy;

3) niekorzystających z odroczenia zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego — przenosi się do rezerwy, o ile w ciągu 30 dni od

Poz. 1583 i 1584

dnia wejścia w życie rozporządzenia nie złożą pisemnego wniosku o nieprzenoszenie ich do rezerwy;

4) przenosi się do rezerwy również w przypadku, jeżeli orzeczeniem właściwej komisji lekarskiej zostali uznani za czasowo niezdolnych do służby wojskowej.

8 3. Przepisu § 1 nie stosuje się do poborowych, którzy złożyli wnioski o przeznaczenie do służby zastępczej lub służba ta została im przyznana.

8 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziński

1584 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 17 czerwca 2004 r.

w sprawie mianowania na stopnie wojskowe

Na podstawie art. 76 ust. 14 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospołlitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z późn. zm.!)) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1 Przepisy ogólne

8 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki, tryb i sposób mianowania oraz stopnie wojskowe, na które mogą mianować organy wojskowe wskazane w art. 76 ust. 3i 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ustawą”.

8 2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do: 1) żołnierzy: a) zasadniczej służby wojskowej,

b) nadterminowej zasadniczej stużby wojskowej,

, Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz. 1301, Nr 166,

, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 i 1687, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 139, poz. 1326, Nr 179, poz. 1750, Nr 210, poz. 2036 i Nr 223, poz. 2217 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1203.

c) odbywających przeszkolenie wojskowe, d) odbywających okresową służbę wojskową, e) rezerwy,

f) pełniących czynną służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny;

2) studentów wyższych szkół morskich odbywających zajęcia wojskowe;

3) osób, o których mowa w art. 76 ust. 8 ustawy.

8 3. 1. Warunkiem mianowania na wyższy stopień wojskowy jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji wojskowych oraz pozytywnej opinii stużbowej.

2. W przypadku ujawnienia okoliczności powodujących niezasadność mianowania na wyższy stopień wojskowy, organ, który wystąpił z wnioskiem o mianowanie, powiadamia o tym niezwłocznie przetożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

8 4. 1. Zołnierzowi i osobie mianowanej na wyższy stopień wojskowy wręcza się akt mianowania. W przypadku śmierci tego żołnierza lub osoby akt ten wręcza się najbliższemu członkowi jego rodziny.

2. Akt mianowania sporządza organ, który mianował żołnierza, lub na jego polecenie (zgodnie z podle-

Nr 150

głością stużbową) organ, który wystąpił z wnioskiem o mianowanie żołnierza.

3. W przypadku mianowania żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w § 2 pkt 3, przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej lub Ministra Obrony Narodowej akty mianowania sporządza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego, a w szczególnych sytuacjach akt mianowania sporządza dyrektor (szef) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach kadr.

4. Akt mianowania wręcza żotnierzowi wojskowy komendant uzupełnień, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego albo żołnierz zawodowy upoważniony przez organ uprawniony do mianowania lub attachć wojskowy, o którym mowa w § 34 ust. 1 pkt 3.

5. Wręczenie aktu mianowania przeprowadza się zgodnie z ceremoniałem wojskowym.

Rozdział 2

Mianowanie żołnierzy odbywających zasadniczą stużbę wojskową

8 5. 1. W czasie odbywania zasadniczej siużby wojskowej żotnierz może być mianowany do stopnia starszego szeregowego.

2. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowego, który:

1) posiada wykształcenie co najmniej gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”;

2) w czasie stużby wojskowej osiągnął co najmniej dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

8 6. 1. Z wnioskiem o mianowanie na stopień starszego szeregowego występuje przełożony żołnierza, od szczebla co najmniej dowódcy kompanii.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania.

8 7. 1. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, której ewidencją żotnierz jest objęty, od szczebla co najmniej dowódcy pułku (równorzędnego).

2. W przypadku gdy dowódca jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1, nie posiada uprawnień do mianowania — właściwym do mianowania jest przełożony tego dowódcy.

8 8. Na stopień starszego szeregowego mianuje się szeregowego z dniem zwolnienia z zasadniczej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy.

Rozdział 3

Mianowanie żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę wojskową

89. 1. W czasie odbywania nadterminowej zasadniczej służby wojskowej żotnierz może być mianowany do stopnia starszego szeregowego.

2. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowego, który:

1) posiada wykształcenie co najmniej gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych;

2) w czasie służby wojskowej osiągnąt bardzo dobre lub dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

3. Zotnierza, o którym mowa w ust. 2, posiadającego stopień starszego szeregowego można mianować do stopnia wojskowego kaprala, jeżeli żotnierz ten posiada świadectwo dojrzałości i zdał egzamin na podoficera.

8 10. Na stopień kaprala mianuje się starszego szeregowego z dniem zwolnienia z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej.

8 11. Przepisy § 6 i 7 stosuje się odpowiednio. Rozdział 4

Mianowanie żołnierzy odbywających przeszkolenie wojskowe

8 12. 1. Na stopień starszego szeregowego może być mianowany żołnierz, który osiągnął bardzo dobre wyniki w wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej i zdał egzamin kończący pierwsze sześć tygodni długotrwałego przeszkolenia wojskowego.

2. Na stopień kaprala mianuje się żołnierza, który zdał egzamin końcowy długotrwałego lub krótkotrwatego przeszkolenia wojskowego, z dniem ukończenia tego przeszkolenia.

3. Z wnioskiem o mianowanie na kolejny wyższy stopień wojskowy występuje przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

5. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje rozkazem przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

8 13. Do mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego i kaprala jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa

Nr 150

przeszkolenie wojskowe, od szczebla co najmniej dowódcy pułku (równorzędnego) lub jego przełożeni posiadający takie uprawnienia.

Rozdział 5

Mianowanie żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową

§ 14. 1. Żotnierz odbywający okresową służbę wojskową może być w czasie odbywania tej służby mianowany na kolejny wyższy stopień wojskowy.

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić nie wcześniej niż po odbyciu trzech miesięcy okresowej stużby wojskowej.

8 15. Organami właściwymi do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego i w korpusie podoficerskim są:

1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych, Szef Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendant Główny Zandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant wyższej szkoły oficerskiej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych;

2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne stanowisko służbowe — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej.

8 16. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowego, który:

1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych;

2) w czasie odbywania okresowej stużby wojskowej osiąga bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

8 17. Na kolejny wyższy stopień wojskowy może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone w art. 76 ust. 10 ustawy oraz gdy od jego poprzedniego mianowania upłynął co najmniej jeden rok. Mianowanie to może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska służbowego.

8 18. 1. Z wnioskiem o mianowanie na kolejny wyższy stopień wojskowy występują:

1) na stopień starszego szeregowego i stopnie wojskowe w korpusie podoficerskim — przełożony żołnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii;

2) na stopnie wojskowe w korpusie oficerskim — dowódca jednostki wojskowej, w której żotnierz odbywa okresową służbę wojskową.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

3. Mianowanie na kolejny wyższy stopień wojskowy następuje rozkazem (decyzją) przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

Rozdział 6 Mianowanie żołnierzy rezerwy

8 19. 1. Żotnierz rezerwy może być mianowany na kolejny wyższy stopień wojskowy:

1) w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych;

2) po odbyciu ćwiczeń wojskowych lub służby okresowej;

3)w przypadkach uzasadnionych potrzebami Sił

Zbrojnych.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, na kolejny wyższy stopień wojskowy można mianować:

1) oficera rezerwy — w korpusach osobowych: lotnictwa, marynarki wojennej, sprawiedliwości i obsługi prawnej, medycznym lub duszpasterstwa, jeżeli od poprzedniego mianowania upłynęły co najmniej trzy lata, do stopnia kapitana włącznie, jednak nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska;

2) podoficera rezerwy — w korpusie osobowym medycznym, jeżeli od poprzedniego mianowania upłynęty co najmniej trzy lata, do stopnia nie wyższego niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska.

8 20. Na stopień starszego szeregowego można mianować szeregowego, który:

1) posiada co najmniej wykształcenie gimnazjalne i przygotowanie zawodowe lub kwalifikacje (uprawnienia) niezbędne dla potrzeb Sił Zbrojnych;

2) w czasie odbywania ćwiczeń wojskowych osiągał bardzo dobre wyniki w szkoleniu i wykonywaniu zadań służbowych oraz dyscyplinie wojskowej.

8 21. 1. Na pierwszy stopień w korpusie podoficerów mianuje się żołnierza, który spełnia warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 1 ustawy i posiada świadectwo dojrzałości.

2. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów mianuje się szeregowego i starszego szeregowego, z dniem złożenia egzaminu na podoficera.

Nr 150

8 22. Na wyższy stopień wojskowy w korpusie podoficerów może być mianowany podoficer, który spetnia warunki określone w art. 76 ust. 11 ustawy, a ponadto:

1) w posiadanym stopniu wojskowym odbył jednorazowo ćwiczenia wojskowe w wymiarze co najmniej dziesięciu dni lub

2) łączny czas odbytych przez niego ćwiczeń wojskowych w posiadanym stopniu wojskowym wynosi co najmniej czternaście dni.

8 23. Na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów może być mianowany żołnierz, który spetnia warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy, oraz:

1) posiada tytut magistra (równorzędny); 2) odbył kurs oficerski.

8 24. 1. Na wyższy stopień wojskowy w korpusie oficerów może być mianowany żołnierz, który spełnia warunki określone w art. 76 ust. 11 ustawy oraz w posiadanym stopniu wojskowym pełnił okresową służbę wojskową lub odbyt ćwiczenia wojskowe w tącznym wymiarze co najmniej 30 dni.

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić na stopień nie wyższy niż stopień etatowy stanowiska służbowego, na które żołnierz rezerwy posiada przydział mobilizacyjny lub przewiduje się nadanie mu takiego przydziału.

8 25. Egzaminy, o których mowa w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy i § 21 ust. 2, organizują dowódcy jednostek wojskowych, w których żotnierze odbywają kursy prowadzone w ramach ćwiczeń wojskowych.

8 26. 1. Z wnioskiem o mianowanie występują:

1) na stopień starszego szeregowego oraz stopnie w korpusie podoficerów — przełożony żołnierza zajmujący stanowisko stużbowe co najmniej dowódcy kompanii lub wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żotnierza rezerwy, trwającego ponad dwa miesiące;

2) na stopień wojskowy w korpusie oficerów:

a) dowódca jednostki wojskowej, w której żotnierz pełnił okresową służbę wojskową lub ostatnio odbywał ćwiczenia wojskowe,

b) dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz posiada przydział mobilizacyjny,

c) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żotnierza rezerwy, trwającego ponad dwa miesiące.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. aib, przesyła się do wojskowego komendanta uzupełnień, który przedstawia je, drogą stużbową, przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

4. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje rozkazem przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

8 27. Organami właściwymi do mianowania na stopnie wojskowe starszego szeregowego i w korpusie podoficerskim są:

1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sił Zbrojnych, Szef Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendant Główny Zandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant wyższej szkoły oficerskiej oraz dowódca zajmujący równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych oraz szef wojewódzkiego sztabu wojskowego;

2) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne stanowisko służbowe — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) wtącznie w podległej jednostce wojskowej oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy, trwającego ponad dwa miesiące.

Rozdział 7

Mianowanie żołnierzy petniących czynną służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny

8 28. W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny organami właściwymi do mianowania na wyższy stopień wojskowy żołnierzy petniących czynną służbę wojskową są organy, o których mowa w art. 76 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy, oraz:

1) Minister Obrony Narodowej lub Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych — na kolejne stopnie oficerskie do stopnia putkownika (komandora) włącznie;

2) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dowódca rodzaju Sit Zbrojnych, Szef Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendant Główny Zandarmerii Wojskowej, Dowódca Garnizonu Warszawa, dowódca dywizji, flotylli lub brygady niewchodzącej w skład dywizji, komendant wyższej szkoły oficerskiej oraz dowódca zajmujący równo-

Nr 150

rzędne lub wyższe stanowisko służbowe — do stopnia starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie w podległych jednostkach wojskowych oraz szef wojewódzkiego sztabu wojskowego;

3) dowódca brygady wchodzącej w skład dywizji, dowódca pułku oraz dowódca zajmujący równorzędne stanowisko służbowe — do stopnia starszego sierżanta (starszego bosmana) włącznie w podległej jednostce wojskowej oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza rezerwy trwającego ponad dwa miesiące, z zastrzeżeniem pkt 4;

4) dowódca jednostki wojskowej, oddziału lub pododdziału — do stopnia kaprala (mata) włącznie w podległej jednostce wojskowej, oddziale lub pododdziale.

8 29. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występuje:

1)na stopień starszego szeregowego oraz stopnie w korpusie podoficerów — przetożony żotnierza zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii oraz wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad dwa miesiące;

2) na stopień wojskowy w korpusie oficerów:

a) dowódca jednostki wojskowej, w której żotnierz pełni czynną służbę wojskową,

b) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego żołnierza, trwającego ponad dwa miesiące.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy.

3. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy następuje rozkazem przełożonego uprawnionego do mianowania na dany stopień wojskowy.

8 30. 1. Warunkiem mianowania żołnierza na pierwszy stopień wojskowy w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny jest:

1) w korpusie podoficerów — posiadanie przez niego wykształcenia co najmniej na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej i zdanie egzaminu na podoficera;

2) w korpusie oficerskim — posiadanie przez niego wykształcenia wyższego i zdanie egzaminu na oficera.

2. Mianowanie na kolejny stopień wojskowy może nastąpić w przypadku, gdy żołnierz spełnia łącznie następujące warunki:

1) otrzymał pozytywną opinię służbową; 2) jest zdyscyplinowany;

3) posiada kwalifikacje wojskowe wymagane na danym stanowisku;

4) pełni czynną służbę wojskową przez okres co najmniej sześciu miesięcy, a od ostatniego mianowania upłynął co najmniej jeden rok.

3. Mianowanie może nastąpić na stopień wojskowy nie wyższy niż stopień etatowy zajmowanego stanowiska służbowego.

Rozdział 8

Mianowanie studentów wyższych szkół morskich odbywających zajęcia wojskowe

8 31. Student wyższej szkoty morskiej odbywający zajęcia wojskowe może być mianowany na wyższy stopień wojskowy do stopnia mata włącznie.

8 32. 1. Studenta, o którym mowa w § 31, kierownik studium wojskowego mianuje:

1) na stopień starszego marynarza — po ukończeniu pierwszego semestru zajęć wojskowych, jeżeli w tym okresie wyróżnił się bardzo dobrymi wynikami w szkoleniu oraz złożył przysięgę wojskową;

2) na stopień mata — po ukończeniu zajęć wojskowych i zdaniu egzaminu na oficera.

2. O mianowaniu kierownik studium wojskowego zawiadamia niezwłocznie wojskowego komendanta uzupełnień.

Rozdział 9

Mianowanie osób za zasługi z tytułu udziału w walkach o niepodległość państwa lub misjach pokojowych

8 33. 1. Mianowanie na wyższy stopień wojskowy osób, o których mowa w art. 76 ust. 8 ustawy, może nastąpić tylko jeden raz.

2. Przy mianowaniu osób, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się kryteriów wymaganych do mianowania na dany stopień wojskowy.

8 34. 1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy występują:

1) wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego osoby, trwającego ponad dwa miesiące;

2) władze naczelne organizacji kombatanckich, z uwzględnieniem trybu określonego w ust. 3;

3) attachć wojskowi polskich przedstawicielstw dyplomatycznych w stosunku do osób posiadają-

Nr 150

cych obywatelstwo polskie, stale zamieszkujących za granicą, którzy przesyłają wniosek o mianowanie do Wojskowego Komendanta Uzupełnień Warszawa Śródmieście.

2. Wniosek o mianowanie przedstawia się drogą służbową organowi uprawnionemu do mianowania.

3. Władze naczelne organizacji kombatanckich, w stosunku do osób wymienionych w art. 76 ust. 8 ustawy, wnioski o mianowanie na wyższe stopnie wojskowe składają (przesyłają) do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który — po ich opracowaniu — przesyła je do dyrektora (szefa) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach kadr.

4. Władze naczelne organizacji i stowarzyszeń skupiających osoby niebędące żotnierzami w czynnej służbie wojskowej, które brały udział w misjach pokojowych, oraz osoby niezrzeszone wymienione w art. 76 ust. 8 ustawy, wnioski o mianowanie na wyższe stopnie wojskowe składają do wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego tych osób, trwającego ponad dwa miesiące. Wnioski te, po ich opracowaniu, przesyła się drogą stużbową do dyrektora (szefa) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach kadr.

5. Dyrektor (szef) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w sprawach kadr

Poz. 1584 i 1585

przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej projekty stosownych decyzji o mianowanie na wyższy stopień wojskowy osób, o których mowa w § 33 ust. 1, za zasługi z tytułu ich udziału w ramach czynnej służby wojskowej w walkach o niepodległość państwa lub misjach pokojowych oraz prowadzi centralną ewidencję tych osób.

Rozdział 10 Przepisy przejściowe i końcowe

8 35. Zotnierz rezerwy, który ukończył przeszkolenie wojskowe przed dniem 1 stycznia 2004 r., może być mianowany na pierwszy stopień wojskowy w korpusie oficerów, jeśli spełnił warunki określone w art. 76 ust. 9 pkt 2 ustawy oraz odbyt ćwiczenia wojskowe o tącznym wymiarze co najmniej 10 dni.

8 36. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r.2)

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziński

2) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 lipca 1992 r. w sprawie zasad, warunków i trybu mianowania na stopnie wojskowe (Dz. U. Nr 59, poz. 300 oraz z 1995 r. Nr 78,

), które utraci moc z dniem 1 lipca 2004 r. na podstawie art. 17 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1203).

1585

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 28 czerwca 2004 r.

w sprawie organów przedstawicielskich żotnierzy zawodowych

Na podstawie art. 108 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 oraz z 2004 r. Nr 116,

) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Postanowienia ogólne

8 1. Rozporządzenie określa warunki organizacji i funkcjonowania, tryb wyboru i okresy kadencji oraz zadania i uprawnienia organów przedstawicielskich żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także formy ich współpracy z dowódcami jednostek wojskowych.

8 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie — należy przez to rozumieć ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Rozdział 2

Warunki organizacji i funkcjonowania organów przedstawicielskich żołnierzy zawodowych

8 3. Organami przedstawicielskimi żotnierzy zawodowych Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej są:

1) zebrania oficerów zawodowych,

2) zebrania podoficerów zawodowych, 3) zebrania szeregowych zawodowych — zwane dalej „zebraniami”;

4) przedstawicielstwa żotnierzy zawodowych jednostki wojskowej;

5) zgromadzenia mężów zaufania korpusu oficerów zawodowych — zwane dalej „zgromadzeniami”;