Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie trybu powoływania i organizacji oraz orzekania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej lub ograniczenia w wykonywaniu tych czynności

Nr 142

Unii Europejskiej dały wynik ujemny, okres ten wynosi 12 miesięcy;

4) właściciel gospodarstwa złoży pisemne oświadczenie, że zwierzę lub zwierzęta przeznaczone do handlu spełniają wymagania, o których mowa w pkt 3.

2. Wymogu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do zwierząt objętych programem monitorowania zakażeń zwierząt oraz zapobiegania chorobom zakaźnym zwierząt i zoonozom lub biologicznym czynnikom chorobotwórczym wywołującym te choroby i ich zwalczania zapewniającym równoważny status zdrowotny tych zwierząt.

3. Niewykastrowane barany przeznaczone do hodowli mogą być przedmiotem handlu, jeżeli:

1) pochodzą z gospodarstwa, w którym nie stwierdzono brucelozy (B. ovis) w okresie 12 miesięcy poprzedzających wysytkę;

Poz. 1512 i 1513

2) przebywały w gospodarstwie, o którym mowa w pkt 1, przez 60 dni poprzedzających ubój;

3) przeszły, z wynikiem ujemnym, test serologiczny w kierunku brucelozy (B. ovis) w okresie 30 dni poprzedzających ubój albo spełniły inne wymagania w tym zakresie określone w przepisach Unii Europejskiej”..

8 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po uptywie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

4) Przepisy wydane na podstawie art. 15 dyrektywy 91/68/EEC z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącej wpływu warunków zdrowotnych zwierząt na handel owcami i kozami w obrębie Wspólnoty (Dz. Urz. WE L 046 z 19.02.1991, z późn. zm.).

1513 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA”

z dnia 2 czerwca 2004 r.

w sprawie trybu powoływania i organizacji oraz orzekania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej lub ograniczenia w wykonywaniu tych czynności

Na podstawie art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. Nr 100,

, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych powołuje, w drodze uchwały, komisję orzekającą w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej ze względu na stan zdrowia, zwaną dalej „komisją”.

2. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych powołuje komisję, jeżeli stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie o niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia

2) Zmiany wymienionej ustawy zostaty ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 171, poz. 1663 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959.

w wykonywaniu ściśle określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej ze względu na stan zdrowia.

3. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych ustala skład komisji i wyznacza jej przewodniczącego.

4. Członkiem komisji nie może być lekarz:

1) który został zawieszony w prawie wykonywania zawodu albo ograniczony w wykonywaniu określonych czynności medycznych;

2) wobec którego została orzeczona przez sąd lekarski kara upomnienia lub nagany;

3) który jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia diagnosty laboratoryjnego, którego dotyczy postępowanie;

4) który pozostaje wobec diagnosty laboratoryjnego w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

5. Jeżeli podstawą wszczęcia postępowania jest uzasadnione podejrzenie niezdolności diagnosty labo-

Nr 142

ratoryjnego do wykonywania zawodu, spowodowanej zaburzeniami psychicznymi, chorobą psychiczną, narkomanią lub alkoholizmem, w skład komisji powołuje się co najmniej dwóch lekarzy specjalistów z dziedziny psychiatrii.

8 2. 1. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych zawiadamia niezwłocznie diagnostę laboratoryjnego o wszczęciu postępowania wobec niego, powołaniu komisji oraz jej składzie.

2. Diagnosta laboratoryjny, którego dotyczy postępowanie, może złożyć wniosek o wyłączenie członka komisji z przyczyn wymienionych w § 1 ust. 4.

3. Jeżeli Krajowa Rada Diagnostów uzna wniosek, o którym mowa w ust. 2, za uzasadniony, wyłącza ze składu komisji osobę, o której mowa we wniosku, oraz wyznacza na jej miejsce inną osobę.

8 3. 1. Pracami komisji kieruje przewodniczący komisji, który w szczególności:

1) wyznacza termin pierwszego posiedzenia komisji i zaznajamia jej członków ze sprawą, w której prowadzone jest postępowanie i ma być wydane orzeczenie;

2) występuje do właściwych podmiotów o przekazanie dokumentacji niezbędnej do wydania orzeczenia;

3) zawiadamia diagnostę laboratoryjnego, którego dotyczy postępowanie, o czasie i miejscu stawienia się przed komisją.

2. Termin stawienia się diagnosty laboratoryjnego przed komisją powinien być tak wyznaczony, aby między doręczeniem mu zawiadomienia a dniem stawienia się przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.

8 4. 1. Diagnosta laboratoryjny, którego dotyczy postępowanie, może wskazać diagnostę laboratoryjnego lub lekarza, niebędących cztonkami komisji, jako swojego męża zaufania.

2. Mąż zaufania ma prawo uczestniczyć we wszystkich czynnościach komisji, z wyjątkiem głosowania i wydania orzeczenia.

8 5. 1. Komisja wydaje orzeczenie na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego oraz zgromadzonej dokumentacji medycznej.

2. Komisja może skierować diagnostę laboratoryjnego na niezbędne badania lub obserwację w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej, z wyłączeniem zakładu zatrudniającego diagnostę, którego postępowanie dotyczy.

3. W razie usprawiedliwionego niestawiennictwa diagnosty laboratoryjnego przed komisją lub na badania lub obserwację w zakładzie opieki zdrowotnej przewodniczący komisji ustala nowy termin rozpatry-

wania sprawy przez komisję lub nowy termin badania bądź obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej.

4. Przewodniczący komisji uzgadnia termin niezbędnych badań lub obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej oraz powiadamia diagnostę laboratoryjnego o terminie i miejscu ich wykonania z zachowaniem warunku, o którym mowa w § 3 ust. 2.

8 6. W przypadku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa diagnosty laboratoryjnego przed komisją i po dwukrotnym wezwaniu diagnosty laboratoryjnego do stawienia się przed komisją, komisja sporządza protokół i przesyła go niezwłocznie wraz z zebraną dokumentacją medyczną Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych.

8 7. Jeżeli diagnosta laboratoryjny bez usprawiedliwionych przyczyn odmawia poddania się wyznaczonym badaniom lub obserwacji, przewodniczący komisji powiadamia o tym niezwłocznie Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych oraz przesyła w załączeniu kopię protokołu przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wraz z zebraną dokumentacją medyczną.

8 8. 1. Komisja wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia wykonywania określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej na podstawie przeprowadzonego badania i zgromadzonej dokumentacji medycznej.

2. Komisja powinna wydać orzeczenie nie później niż w terminie trzech miesięcy od dnia jej powołania.

3. W uzasadnionych przypadkach, gdy wydanie orzeczenia w terminie, o którym mowa w ust. 2, nie jest możliwe z uwagi na niezakończenie dodatkowych badań lub obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej, komisja wydaje orzeczenie niezwłocznie po ich zakończeniu.

4. W orzeczeniu dotyczącym ograniczenia diagnosty laboratoryjnego w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych komisja określa rodzaj tych czynności.

8 9. 1. Orzeczenie komisji zapada większością głosów. Członek komisji, który ma odrębne zdanie, może je złożyć na piśmie wraz z uzasadnieniem, które dotącza się do protokołu.

2. Orzeczenie podpisują wszyscy członkowie komisji.

8 10. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych doręcza niezwłocznie odpis orzeczenia komisji diagnoście laboratoryjnemu, którego dotyczy postępowanie, i jego mężowi zaufania.

8 11. Z prowadzonego postępowania wyjaśniającego komisja sporządza protokół, który zawiera:

1) oznaczenie miejsca i czasu posiedzenia komisji;

2) imiona i nazwiska członków komisji;

Nr 142

3) imię i nazwisko badanego diagnosty laboratoryjnego oraz sposób stwierdzenia jego tożsamości;

4) wyjaśnienia okoliczności, które spowodowały przeprowadzenie badań dodatkowych lub obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej;

5) orzeczenie komisji wraz z uzasadnieniem; 6) podpisy członków komisji.

8 12. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem i ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz z protokołem prowadzonego postępowania komisja niezwłocznie przekazuje Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych.

8 13. Po wydaniu orzeczenia dokumentację medyczną uzyskaną w związku z badaniem lub obserwa-

Poz. 1513 i 1514

cją diagnosty laboratoryjnego w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 2, komisja zwraca do zakładu opieki zdrowotnej, w którym została sporządzona.

8 14. Komisja ulega rozwiązaniu z dniem podjęcia przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych uchwały o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego lub ograniczenia wykonywania określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej albo o umorzeniu postępowania.

8 15. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Zdrowia: w z. J. Hausner

1514 OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 3 czerwca 2004 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku od spadków i darowizn

1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718, z 2001 r. Nr 46, poz. 499, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 65,

oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 45, poz. 207), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

1) ustawą z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania (Dz. U. Nr 74, poz. 443),

2) ustawą z dnia 29 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 85,

),

3) ustawą z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 133,

),

4) ustawą z dnia 7 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 152,

)

— ujętych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 7 lutego 1997 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 16, poz. 89),

5) ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 139, poz. 932 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1118),

6) ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926),

7) ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22, poz. 270),

8) ustawą z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268),

9) ustawą z dnia 11 stycznia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 8, poz. 64),

10) ustawą z dnia 28 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 200, poz. 1681),

11) ustawą z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137,

),