Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy przedsiębiorcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne

Nr 114

2. Wielkość pomocy na szkolenia w przypadku przedsiębiorców innych niż mały lub średni nie może przekraczać:

1) 45 % kosztów szkolenia kwalifikujących się do objęcia pomocą — w przypadku szkoleń specjalistycznych;

2) 70 % kosztów szkolenia kwalifikujących się do objęcia pomocą — w przypadku szkoleń ogólnych.

3. Za małego i średniego przedsiębiorcę uznaje się przedsiębiorcę w rozumieniu załącznika | do rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 r. z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01. 2001).

4. Jeżeli szkolenie zawiera zarówno elementy szkolenia specjalistycznego, jak i szkolenia ogólnego, które nie mogą zostać wyodrębnione w celu ustalenia wielkości pomocy na szkolenia, przyjmuje się maksy-

Poz. 1193 i 1194

malną wielkość pomocy w wysokości określonej dla szkoleń specjalistycznych.

§ 5. Przedsiębiorca może uzyskać pomoc, o której mowa w § 1 ust.1, jeżeli wartość tej pomocy brutto na jedno szkolenie nie przekracza kwoty stanowiącej równowartość 1 mln euro.

8 6. Pomoc, o której mowa w § 1 ust. 1, może być udzielana tącznie z inną pomocą lub wsparciem ze środków Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, jeżeli łączna wartość pomocy nie przekroczy dopuszczalnej wielkości pomocy określonej w § 4 ust. 1i2.

8 7. Rozporządzenie obowiązuje do dnia 30 czerwca 2007 r.

8 8. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: M. Belka

1194 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 18 maja 2004 r.

w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy przedsiębiorcom zatrudniającym osoby niepetnosprawne

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 września 2003 r. o zmianie ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 189, poz. 1850) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania przedsiębiorcom, w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. — Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm."), zatrudniającym osoby niepełnosprawne, pomocy na podstawie art. 25 ust. 2, ust. 3 i ust. 3a, art. 26a ust. 1—5 oraz art. 26d ust. 1, w związku z art. 15, art. 17, art. 19, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123,

, z późn. zm.?)), zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r.

w Sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (Dz. Urz. WE L 337 z 13. 12. 2002).

8 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy:

1) udzielanej w sektorze górnictwa i budownictwa okrętowego;

2) udzielanej dla działalności związanej z eksportem, jeżeli pomoc jest bezpośrednio związana z ilością eksportowanych produktów, utworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności eksportowej;

3) uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej.

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49,

, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112, z 2003 r. Nr 86, poz. 789, Nr 128, poz. 1176 i Nr 217, poz. 2125 oraz z 2004 r. Nr 54, poz. 535 i Nr 91, poz. 870.

2) Zmiany wymienionej ustawy zostaty ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106,

, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 486, Nr 90, poz.1001, Nr 95,

i Nr 111, poz.1280, z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 39, poz. 459, Nr 100, poz.1080, Nr 125,

, Nr 129, poz. 1444 i Nr 154, poz.1792 i 1800, z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Nr 200, poz. 1679 i 1683 i Nr 241,

, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 90, poz. 844, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2262 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 99,

Nr 114

8 3. 1. Warunkiem udzielenia pomocy, o której mowa w § 1, jest ponoszenie podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepetnosprawnych.

2. Przez podwyższone koszty zatrudniania osób niepełnosprawnych rozumie się:

1) obciążenia wynikające z niższej wydajności pracy:

a) zwiększony czas wykonywania czynności pracy przez zatrudnione osoby niepetnosprawne,

b) dodatkowy urlop wypoczynkowy i skrócony czas pracy,

c) zwolnienia od pracy w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym,

d) 15-minutowa przerwa w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek,

e) zwolnienia od pracy w celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a także w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy,

f) zwiększona absencja chorobowa, g) zwiększone zużycie materiałów i surowców,

2) koszty zatrudniania pracowników dotyczące czasu przeznaczonego wyłącznie na pomoc w pracy pracownikowi lub pracownikom niepetnosprawnym,

3) koszty adaptacji pomieszczeń

— które są kosztami dodatkowymi względem kosztów, które przedsiębiorca poniósłby, jeżeli zatrudniatby pracowników niebędących osobami niepetnosprawnymi, przez każdy okres, przez który pracownik lub pracownicy niepełnosprawni są w rzeczywistości zatrudniani.

3. W przypadku pracodawcy, o którym mowa w § 1, prowadzącego zakład pracy chronionej, zatrudniającego co najmniej 50 % pracowników zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepetnosprawności, przez podwyższone koszty zatrudniania osób niepetnosprawnych rozumie się dodatkowo koszty:

1) budowy, instalacji lub rozbudowy danego zakładu, 2) administracyjne, 3) transportowe

— które wynikają z zatrudnienia osób niepetnosprawnych.

4. Koszty, o których mowa w ust. 2 i 3, przedsiębiorca wylicza w odniesieniu do każdej zatrudnionej osoby niepełnosprawnej, której dotyczą podwyższone koszty.

§ 4. 1. Maksymalna intensywność pomocy wynosi:

1) 130 % najniższego wynagrodzenia — w przypadku osób zaliczonych do znacznego stopnia niepetnosprawności,

2) 110 % najniższego wynagrodzenia — w przypadku osób zaliczonych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności,

3) 50 % najniższego wynagrodzenia — w przypadku osób zaliczonych do lekkiego stopnia niepetnosprawności,

oraz 100 % kwoty odpowiadającej należnej od pracodawcy składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe od wynagrodzenia pracownika niepetnosprawnego, nie więcej jednak niż 100 % rzeczywistych podwyższonych kosztów zatrudniania osoby niepełnosprawnej, o których mowa w § 3 ust. 2 i3.

2. W przypadku osób niepełnosprawnych, u których stwierdzono chorobę psychiczną, upośledzenie umystowe lub epilepsję oraz niewidomych, maksymalną intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1—3, zwiększa się o 75 % najniższego wynagrodzenia.

3. Maksymalna intensywność pomocy nie może przekroczyć 100 % kosztów płacy zatrudnionej osoby niepełnosprawnej.

4. Przez najniższe wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się najniższe wynagrodzenie, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

8 5. 1. Pomoc, o której mowa w § 1, może być udzielana tącznie z każdą pomocą przeznaczoną na zatrudnienie osób niepetnosprawnych i nie może przekroczyć podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepetnosprawnych, o których mowa w §8 3 ust. 2i3, oraz poniesionych przez przedsiębiorcę kosztów dostosowania lub zakupu urządzeń na użytek osób niepetnosprawnych, pod warunkiem że są to koszty dodatkowe w stosunku do tych, które przedsiębiorca ponióstby w przypadku zatrudnienia osób niebędących niepełnosprawnymi w okresie, na który osoba lub osoby niepełnosprawne są faktycznie zatrudnione.

2. Pomoc, o której mowa w rozporządzeniu, może być udzielana łącznie z pomocą na zatrudnienie oraz inną pomocą w rozumieniu art. 87 (1) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jak i z innym wsparciem ze środków Wspólnoty Europejskiej, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, i nie może ona tącznie przekroczyć 100 % kosztów zatrudnienia w okresie, na jaki osoby niepełnosprawne zostały faktycznie zatrudnione.

3. Pomoc, o której mowa w rozporządzeniu, może być udzielana przedsiębiorcy, jeżeli w okresie kolejnych 3 lat uzyskał on pomoc, o której mowa w rozporządzeniu, nieprzekraczającą równowartości 15 mln euro brutto.

8 6. 1. Pomoc, o której mowa w 84, jest przekazywana w formie zaliczki na rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepetnosprawnych.

Nr 114

2. Warunkiem udzielenia pomocy jest zobowiązanie się przedsiębiorcy do rozliczenia przyznanej pomocy po przekazaniu, w terminie do dnia 15 lutego roku następującego po roku sprawozdawczym, organowi udzielającemu pomocy zbiorczej informacji, w formie oświadczenia, o wysokości faktycznie poniesionych przez przedsiębiorcę w okresie sprawozdawczym podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepetnosprawnych, wynikających z:

1) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. a, obliczonych jako wyrażona w procentach różnica między obowiązującą w przedsiębiorstwie ustaloną dla pracownika nie będącego osobą niepetnosprawną minimalną produktywnością dla danej czynności lub zespołu czynności w określonej jednostce czasu a rzeczywistą produktywnością zatrudnionej osoby niepetnosprawnej wykonującej tę czynność lub te czynności w tej samej jednostce czasu;

2) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. b, obliczonych na podstawie liczby nieprzepracowanych dni w okresie sprawozdawczym proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy zatrudnionych osób zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepeinosprawności;

3) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 Iit. c, obliczonych na podstawie liczby nieprzepracowanych dni w okresie sprawozdawczym proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy zatrudnionych osób niepetnosprawnych;

4) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. d i e, obliczonych jako ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy;

5) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. f, obliczonych jako wyrażona w procentach różnica między średnią w danym okresie sprawozdawczym absencją chorobową pracowników niebędących osobami niepełnosprawnymi a rzeczywistą absencją pracownika niepetnosprawnego w tym samym okresie sprawozdawczym;

6) obciążeń, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1 lit. g, obliczonych jako wyrażona w procentach różnica między obowiązującym w przedsiębiorstwie maksymalnym zużyciem surowców lub materiałów dla wykonania określonej czynności lub zespołu czynności a rzeczywistym zużyciem surowców lub materiałów przez zatrudnione osoby niepetno-

sprawne wykonujące tę czynność lub zespół czynności;

7) kosztów, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2, stanowiących koszty zatrudnienia pracowników dotyczące czasu przeznaczonego wyłącznie na pomoc w pracy pracownikowi lub pracownikom niepetnosprawnym;

8) kosztów, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 3, obliczonych jako różnica między poniesionymi kosztami adaptacji pomieszczeń stosownie do potrzeb wynikających z niepetnosprawności zatrudnionych pracowników a kosztami adaptacji pomieszczeń, które bytyby poniesione w przypadku pracowników niebędących osobami niepetnosprawnymi;

9) kosztów, o których mowa w § 3 ust. 3 pkt 1 i 2, obliczonych jako różnica między kosztami poniesionymi w związku z zatrudnianiem osób niepetnosprawnych a kosztami, które byłyby poniesione w przypadku, gdyby takie osoby nie byty zatrudniane;

10) kosztów, o których mowa w § 3 ust. 3 pkt 3, stanowiących koszty dowożenia lub dojazdu pracowników niepełnosprawnych.

3. Warunkiem udzielenia pomocy jest zobowiązanie się przedsiębiorcy do przechowywania przez okres 10 lat dokumentacji pozwalającej na sprawdzenie zgodności przyznanej pomocy z przepisami rozporządzenia.

4. Wzór zbiorczej informacji, o której w ust. 2, stanowi załącznik do rozporządzenia.

mowa

5. Jeżeli pomoc została wypłacona przedsiębiorcy w wysokości wyższej od należnej, przedsiębiorca informuje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o wysokości nienależnie pobranej kwoty pomocy oraz dokonuje zwrotu tej kwoty nie później niż do dnia 15 lutego roku następującego po roku, w którym pomoc ta została udzielona.

8 7. Rozporządzenie obowiązuje do dnia 30 czerwca 2007 r.

8 8. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: M. Belka

Nr 114 — 8018 — Poz. 1194

Zatącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 maja 2004 r. (poz. 1194)

WZÓR INF-D-=KR>zbiorcza informacja o wysokości poniesionych podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepełnosprawnych

=r=zgczem = =

GG umer w rejestrze PFRON | Ją | M

KAREL zaa 9 | — « -_]I3.NP RAL

LLL N 111111] If 1117

4. Skrócona nazwa pracodawcy

5. Kod pocztowy | 6. Miejscowość 8. Nr domu Nr lokalu LLI=L_LN—1LN]

"W przypadku składania informacji INF-D-KR po raz pierwszy oraz w przypadku zmian danych ewidencyjnych dołącza się również informację INF-D-Z stosownie do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 232, poz. 2330).

2 Należy wypełnić wyraźnie pismem maszynowym lub ręcznie drukowanymi literami niebieskim kolorem. * Podać także numer Ą

*W odpowiednim polu wstawić znak X.

Nr 114 — 8019 — Poz. 1194

* Wypełnia pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej zatrudniający co najmniej 50% pracowników zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.