§ 13.

1. Świadectwo pokrycia klaczy wystawia podmiot prowadzący punkt kopulacyjny, w którym ta klacz została pokryta.

2. Jedną część oryginału świadectwa pokrycia klaczy, z wyłączeniem klaczy petnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej, wystawianego bezpośrednio po pokryciu, otrzymuje posiadacz klaczy, a drugą część oryginału podmiot prowadzący punkt kopulacyjny przekazuje podmiotowi prowadzącemu księgę lub rejestr koni hodowlanych, do którego jest wpisany ogier użyty do krycia.

3. Jeżeli pierwsze pokrycie ogierem nie było skuteczne, daty kolejnych pokryć tym ogierem wpisuje się na obu częściach oryginału świadectwa pokrycia klaczy.

4. Świadectwo pokrycia klaczy petnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej jest wystawiane w trzech jednobrzmiących egzemplarzach przez właściciela lub dzierżawcę ogiera bezpośrednio po pokryciu klaczy przez ogiera:

Nr 111

1) właścicielowi klaczy — na egzemplarzu A;

2) podmiotowi prowadzącemu księgę, do której jest wpisana klacz — na egzemplarzu B;

3) właścicielowi ogiera — na egzemplarzu C.

5. Jeżeli pierwsze pokrycie ogierem nie było skuteczne, daty kolejnych pokryć tym ogierem wpisuje się na wszystkich egzemplarzach świadectwa pokrycia klaczy.