Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wzoru dziennika połowowego oraz gatunków organizmów morskich, których wyrzucenie za burtę wymaga wykazania w dzienniku połowowym

Nr 100

tarcznika niszczyciela (Quadraspidiotus pernicio- SUS);

4) szkótki — plantacje, na których uprawiane są rośliny przeznaczone do przesadzania, rozmnażania lub rozprowadzania jako ukorzenione rośliny;

5) obszar porażenia — strefa, w której podejmuje się działania w celu zwalczania tarcznika niszczyciela;

6) strefa bezpieczeństwa — strefa, w której podejmuje się działania w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się tarcznika niszczyciela.

8 2. 1. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, przeprowadza urzędową kontrolę roślin żywicielskich na obecność tarcznika niszczyciela.

2. W przypadku wystąpienia tarcznika niszczyciela wojewódzki inspektor:

1) określa obszar porażenia, na którym stwierdzono rośliny lub owoce porażone przez tarcznika niszczyciela;

2) wyznacza strefę bezpieczeństwa na obszarze przylegającym do obszaru porażenia.

8 3. 1. Na obszarze porażenia:

1) niszczy się porażone rośliny żywicielskie w szkólłkach;

2) porażone, podejrzane o porażenie i uprawiane na porażonych obszarach rośliny żywicielskie, inne niż te, o których mowa w pkt 1, poddaje się zabiegom zwalczającym tarcznika niszczyciela w taki sposób, by rośliny te i otrzymane z nich świeże owoce nie były porażone w czasie przemieszczania;

3) ukorzenione rośliny żywicielskie oraz części tych roślin, które są przeznaczone do rozmnażania i są produkowane na tym obszarze, mogą być przesadzane w obrębie obszaru porażenia.

Poz. 1008 i 1009

2. Ukorzenione rośliny żywicielskie oraz części tych roślin, które są przeznaczone do rozmnażania i są produkowane na obszarze porażenia, mogą być wywożone poza ten obszar, jeżeli zostały poddane zabiegom zwalczającym tarcznika niszczyciela w taki sposób, że osobniki tarcznika niszczyciela zostały na nich zniszczone.

3. Na obszarze porażenia i w strefie bezpieczeństwa wykonuje się regularnie zabiegi zwalczające tarcznika niszczyciela.

4. W strefie bezpieczeństwa co najmniej raz w roku przeprowadza się urzędową kontrolę roślin żywicielskich tarcznika niszczyciela.

5. W razie stwierdzenia porażenia w partii świeżych owoców lub roślin żywicielskich, innych niż ukorzenione w gruncie:

1) niszczy się porażone rośliny i owoce;

2) pozostałe w partii rośliny żywicielskie i owoce poddaje się zabiegowi zwalczającemu tarcznika niszczyciela lub przetwarza w taki sposób, by osobniki tarcznika niszczyciela zostały zniszczone.

6. Jeżeli nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się tarcznika niszczyciela, dopuszcza się, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora:

1) niezwłoczne przetworzenie porażonych świeżych owoców;

2) przemieszczanie porażonych świeżych owoców w obrębie obszaru porażenia.

8 4. Przechowywanie, hodowanie lub wykorzystywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tarcznika niszczyciela jest dozwolone tylko przez podmioty prowadzące prace naukowo-badawcze lub prace nad tworzeniem nowych odmian roślin uprawnych.

8 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

1009 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI”

z dnia 26 kwietnia 2004 r.

w sprawie wzoru dziennika połowowego oraz gatunków organizmów morskich, których wyrzucenie za burtę wymaga wykazania w dzienniku połtowowym

Na podstawie art. 44 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574) zarządza się, co następuje:

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dziatem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

8 1. Dziennik połowowy składa się z okładki, strony tytułowej i kolejno ponumerowanych stron.

8 2. Dziennik potowowy ma nadany numer, który składa się z trzech pierwszych liter nazwy siedziby okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego wydającego dziennik połowowy, oraz z cyfr, które stanowią numer wpisu w rejestrze dzienników połowowych prowadzonym przez tego inspektora.

Nr 100

8 3. 1. Okładka dziennika połowowego jest sztywna i ma kolor niebieski.

2. Na wewnętrznej stronie okładki dziennika połtowowego umieszczone są mapy, na których zaznaczone są kody rejonów połowowych określone przez:

1) Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES);

2) Organizację ' Rybacką Atlantyku (NAFO).

Północno-Zachodniego

8 4. Strony dziennika połowowego mają format 210 x 297 mm (A4) i są wykonane z papieru samokopiującego, z białym poddrukiem „Polska”.

85. 1. Każda strona dziennika połowowego, z wyłączeniem strony tytułowej, ma własny niepowtarzalny numer, który składa się z wyrazu „POL” oraz 8 cyfr.

2. Czterem kolejnym kartkom dziennika potowowego nadaje się ten sam numer strony. Jedna z kartek stanowi oryginał strony, a pozostałe trzy stanowią kopie oryginału strony.

3. Oryginał strony jest oznaczony cyfrą 0 i ma jasnoniebieski kolor, natomiast kopie:

1) pierwsza — jest oznaczona cyfrą 1 i ma kolor różowy;

2) druga — jest oznaczona cyfrą 2 i ma kolor seledynowy;

3) trzecia — jest oznaczona cyfrą 3 i ma kolor żółty.

8 6. 1. Wzór okładki i strony tytułowej dziennika potowowego określa zatącznik nr 1 do rozporządzenia.

2. Wzór kolejnych stron dziennika połowowego, w tym wzór deklaracji wyładunkowo-przeładunkowej, która stanowi część strony dziennika połowowego, stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia Komisji nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie (Dz. Urz. WE L 276, z 10/10/1983, z późn. zm.).

§ 7. Gatunki organizmów morskich, których wyrzucenie za burtę wymaga wykazania w dzienniku połowowym, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

8 8. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 kwietnia 2004 r. (poz. 1009)

Załącznik nr 1

WZÓR OKŁADKI I STRONY TYTUŁOWEJ DZIENNIKA POŁOWOWEGO

RZECZPOSPOLITA POLSKA

DZIENNIK POŁOWOWY STATKU RYBACKIEGO

Dziennik zawiera strony od numeru POL 00000000 do numeru POL 00000000

(Okładka)

Nr 100

6951

DZIENNIK POŁOWOWY

Numer dziennika …-ssssoooooosooososoooooooo0o0o00

IZYACZE KYZIEJ CU BOT © OO

Port macierzysty statku rybackiego …esessoooeooooonooooonosooooaonowoaon owo wo ooo ooo oo oo oa ooo oaa owo oono 00000000

Miejsce i data wydania dziennika …-00s-:000s0:00000000000000000000000000000000000

pieczęć okręgowego inspektoratu rybołówstwa morskiego i czytelny podpis okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego

(Strona tytułowa)

Nr 100

6952

Nr 100 — 6953 — Poz. 1009

Załącznik nr 2

GATUNKI ORGANIZMÓW MORSKICH, KTÓRYCH WYRZUCENIE ZA BURTĘ WYMAGA WYKAZANIA W DZIENNIKU POŁOWOWYM

| Nazwa polska

l

Nazwa łacińska | Kod FAO | 2 3

GATUNKI ORGANIZMÓW MORSKICH WYSTĘPUJĄCYCH W POŁOWACH BAŁTYCKICH

1. Certa

Vimba vimba

2. Dorsz bałtycki

Gadus morhua callarias

3. Gładzica Pleuronectes platessa

4. Leszcz

Abramis brama

5. Łosoś

Salmo salar

6. Nagład

Scophthalmus rhombus

7. Okoń

8. Płoć

Perca fluviatilis

Rutilus rutilus

9. Pstrąg tęczowy

Oncorhynchus mykiss

10. Sandacz

Stizostedion lucioperca

11. Sieja Coregonus lavertus

12. Skarp

Psetta maxima

13. Stornia

Platichthys flesus

14. Szprot

Sprattus sprattus

15. Szczupak

Esox lucius

16. Sledź Clupea harengus

17. Troć

Salmo trutta

18. Węgorz

Anguilla anguilla

19. Zimnica Limanda limanda

GATUNKI ORGANIZMÓW MORSKICH WYSTĘPUJĄCYCH W POŁOWACH POZABAŁTYCKICH

każdy gatunek organizmów morskich, którego masa wyrzucona za burtę jest większa niż 100 kg