Orzecznik
Wróć do listy
ROZPORZĄDZENIE

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 stycznia 2003 r. w sprawie wielkości oraz wymagań weterynaryjnych w zakresie przywozu i przewozu towarów nieprzeznaczonych do obrotu

Data ogłoszenia
23 stycznia 2003
Data podpisania
2 stycznia 2003
Publikator
Dziennik Ustaw 2003 poz. 86
Wejście w życie
7 lutego 2003
Status
uznany za uchylony
Organ wydający
MIN. ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
Słowa kluczowe
weterynaryjna służbachoroby zakaźnechoroby zwierząt

Podziału tego aktu na przepisy nie udało się wiarygodnie ustalić — tekst pokazujemy w całości.

Nr 7

11) w województwie wielkopolskim: Graniczny Lekarz Weterynarii w Poznaniu — dla portu lotniczego Poznań-Ławica; 12) w województwie zachodniopomorskim: a) Graniczny Lekarz Weterynarii w Kołbaskowie — dla przejścia granicznego drogowego Kotbasko- WO, b) Graniczny Lekarz Weterynarii w Kołobrzegu — dla portu morskiego Kołobrzeg, c) Graniczny Lekarz Weterynarii w Szczecinie — dla portu morskiego Szczecin,

Poz. 85 i 86

d) Graniczny Lekarz Weterynarii w Świnoujściu — dla portu morskiego Świnoujście.

§ 2. Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie określenia siedzib i terytorialnego zakresu dziatania granicznych lekarzy weterynarii (Dz. U. z 1999 r. Nr 1, poz. 4 i Nr 53, poz. 560 oraz z 2000 r. Nr 62,

).

8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski

86 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI"

z dnia 2 stycznia 2003 r.

w sprawie wielkości oraz wymagań weterynaryjnych w zakresie przywozu i przewozu towarów nieprzeznaczonych do obrotu

Na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129,

oraz z 2002 r. Nr 112, poz. 976) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Przy przekraczaniu granicy mogą być przywożone i przewożone nieprzeznaczone do obrotu, towarzyszące osobom podróżującym, psy lub koty domowe w liczbie nie większej niż trzy, a w przypadku miotów psa lub kota domowego — matka wraz z catym miotem, jeżeli jest on w wieku poniżej trzech miesięcy.

2. Psy lub koty domowe, a w przypadku miotów matki, o których mowa w ust. 1, mogą być przywożone i przewożone, jeżeli zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie na co najmniej trzydzieści dni i nie wcześniej niż dwanaście miesięcy przed przekroczeniem granicy lub w przypadku szczepienia przypominającego — najpóźniej dwanaście miesięcy po poprzednim szczepieniu ochronnym przeciwko wściekliźnie i nie wcześniej niż dwanaście miesięcy przed przekroczeniem granicy.

8 2. 1. Produkty mogą być przywożone i przewożone w środkach międzynarodowego transportu, w ilościach wymaganych do spożycia przez personel lub podróżnych na pokładzie takich środków transportu, pod warunkiem że nie zostaną wprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Produkty, o których mowa w ust. 1, lub ich odpadki wyładowane z międzynarodowego środka transportu podlegają zniszczeniu w miejscu zatwierdzonym do tego celu przez powiatowego lekarza weterynarii.

1 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w razie bezpośredniego przeładunku produktów przeznaczonych do spożycia przez personel lub podróżnych z jednego międzynarodowego środka transportu na inny międzynarodowy środek transportu, w tym samym porcie i pod nadzorem celnym.

8 3. 1. Mięso w ilości do jednego kilograma może być przywożone i przewożone przez podróżnych jako bagaż osobisty, z przeznaczeniem do własnego spożycia, lub wysyłane w paczkach przez osoby prywatne do osób prywatnych, jeżeli:

1) znajduje się w hermetycznie zamkniętym pojemniku i osiągnięto wartość F, równą co najmniej 3,00 lub pochodzi z państwa lub części państwa wpisanego do rejestru prowadzonego przez Głównego Lekarza Weterynarii;

2) pochodzi z obszarów nieobjętych zakazem przywozu takiego mięsa w związku ze stwierdzeniem w danym państwie choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania.

2. Mięso odstrzelonych zwierząt parzystokopytnych lub jednokopytnych albo odstrzelone dzikie zwierzęta parzystokopytne lub jednokopytne, przeznaczone do własnego spożycia, mogą być przywożone i przewożone, jeżeli pochodzą z państw lub części państw wpisanych do rejestru prowadzonego przez Głównego Lekarza Weterynarii oraz jeżeli nie obowiązuje zakaz przywozu lub jeżeli nie dotarła do urzędowej wiadomości organów kontroli granicznej informacja o stwierdzeniu w danym państwie choroby zakaźnej zwierząt objętej obowiązkiem zwalczania, w ilości:

1) jedno odstrzelone dzikie zwierzę parzystokopytne lub jednokopytne lub odstrzelone zające, dzikie króliki i dzikie ptactwo oraz mięso wymienionych zwierząt w łącznej ilości do 30 kg;

2) jeden odstrzelony ssak lądowy inny niż wymienione w pkt 1.

Nr 7

3. Produkty pochodzenia zwierzęcego inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mogą być przywożone i przewożone przez podróżnych jako bagaż osobisty, z przeznaczeniem do własnego spożycia, lub wysyłane w paczkach przez osoby prywatne do osób prywatnych, jeżeli pochodzą z obszarów nieobjętych zakazem przywozu w związku ze stwierdzeniem w danym państwie choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania.

8 4. Spreparowane zwierzęta lub ich części nieprzeznaczone do działalności gospodarczej mogą być przywożone, jeżeli spetnione są warunki określone w § 3 ust. 2.

§ 5. Środki żywienia zwierząt mogą być przywożone i przewożone w ilości niezbędnej do karmienia zwie-

rząt w transporcie, w tym dla zwierząt towarzyszących osobom podróżującym.

8 6. Zwierzęta specyficznie wolne od patogenów oraz produkty przeznaczone do badań naukowych lub analiz lub jako wzory stanowiące próbkę produktu mogą być przywożone w ilości każdorazowo określonej w zezwoleniu Głównego Lekarza Weterynarii oraz po spełnieniu wymagań określonych w tym zezwoleniu, oraz pod warunkiem, że produkty po zakończeniu badań, analiz lub prób zostaną wywiezione lub nieszkodliwie usunięte.

8 7. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski

87 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI"

z dnia 8 stycznia 2003 r.

w sprawie rejestru podmiotów prowadzących niektóre rodzaje działalności dotyczące zwierząt i produktów zwierzęcych

Na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438 oraz z 2002 r. Nr 112, poz. 976) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa sposób prowadzenia przez powiatowego lekarza weterynarii rejestru podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1i 1a ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanego dalej „rejestrem”, oraz wydawania z niego wypisu.

§ 2. Do rejestru, poza informacjami, o których mowa w art. 5 ust. 3d ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, wprowadza się następujące dane:

1) miejsce i czas prowadzenia działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 i 1a ustawy, zwanej dalej „dziatalnością”;

2) datę wpisu podmiotu do rejestru oraz datę rozpoczęcia przez niego działalności;

3) imię, nazwisko i numer urzędowego lekarza weterynarii, w razie wyznaczenia go przez powiatowe-

1 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

go lekarza weterynarii do wykonywania czynności, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy, w stosunku do podmiotu wpisanego do rejestru;

4) datę zaprzestania działalności, w razie zaprzestania przez podmiot działalności.

8 3. Wpis podmiotu do rejestru jest dokonywany na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.

8 4. 1. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje wypis z rejestru na wniosek podmiotu wpisanego do rejestru.

2. Wypis, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje i dane zawarte we wpisie do rejestru.

3. Do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.

§ 5. Powiatowy lekarz weterynarii skreśla lub usuwa wpis, o którym mowa w § 3, niezwłocznie po uzyskaniu informacji o zaprzestaniu prowadzenia przez podmiot działalności.

§ 6. 1. Rejestr prowadzi się w formie pisemnej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Dopuszcza się prowadzenie rejestru przy użyciu systemu informatycznego zapewniającego możliwość sporządzania wydruków.

3. Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, dane wprowadza się w sposób czytelny.

Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.

Odesłania

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej.

Uchylenia wynikające z: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej