Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2003 r. w sprawie wysokości norm maksymalnych dopuszczalnych ubytków (niedoborów) wybranych wyrobów akcyzowych

Nr 59

Poz. 523 i 524

523 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 4 kwietnia 2003 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego

Na podstawie art. 35h ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54,

, z późn. zm.") zarządza się, co następuje:

8 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego (Dz. U. Nr 136, poz. 1147) wprowadza się następujące zmiany:

1) w § 4 wust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) alkohol etylowy (PKWiU 15.92), zwany dalej „Spirytusem”, własnej produkcji oraz nabyty, jeżeli w cenie jego nabycia nie jest zawarty podatek akcyzowy obliczony według najwyższej stawki ustalonej dla tego spirytusu,

2) wyroby przed powstaniem obowiązku w podatku akcyzowym:

a) napoje alkoholowe destylowane (PKWiU 15.91), zwane dalej „napojami spirytusowymi”,

, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143, Nr 81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387 i Nr 216, poz. 1824.

b) piwo słodowe (PKWiU 15.96.1), zwane dalej „piwem”,

wina gronowe (PKWiU 15.93), napoje fermentowane (np. jabłecznik, wino z gruszek, miód pitny), pozostałe, mieszane napoje zawierające alkohol (PKWiU 15.94), wermuty i inne wina ze świeżych winogron przyprawione roślinami lub substancjami aromatycznymi (PKWiU 15.95), zwane dalej „wyrobami winiarskimi”,

pozostałe napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napoje alkoholowe będące mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% bez względu na symbol PKWiU, zwane dalej „napojami al-

«r m,

koholowymi”, ”;

—-

c

d

—

2) użyte w § 10,w§ 11 wust. 3,w§ 28iw § 56 w ust. 3 w pkt 1 w różnych przypadkach wyrazy „wyroby spirytusowe” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „napoje spirytusowe”.

8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 kwietnia 2003 r.

Minister Finansów: w z. W. Ciesielski

524 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW"

z dnia 4 kwietnia 2003 r.

w sprawie wysokości norm maksymalnych dopuszczalnych ubytków (niedoborów) wybranych wyrobów akcyzowych

Na podstawie art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.”)) zarządza się, co następuje:

1) Minister Finansów kieruje dziatem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w Sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93,

).

2) Zmiany wymienionej ustawy zostaty ogłoszone w Dz. U. z 1993 r. Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132,

, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703,

8 1. 1. Ustala się normy maksymalne dopuszczalnych ubytków (niedoborów) powstających w czasie produkcji, przerobu, zużycia lub magazynowania i przewozu alkoholu etylowego (PKWiU 15.92), zwanez 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162,

, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107, z 2001 r. Nr 12,

, Nr 39, poz. 459, Nr 56, poz. 580, Nr 63, poz. 639, Nr 80, poz. 858, Nr 90, poz. 995, Nr 106, poz. 1150 i Nr 122,

, z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr 41, poz. 365, Nr 86,

, Nr 153, poz. 1272, Nr 169, poz. 1387 i Nr 213, poz.1800 i 1803 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 79.

Nr 59

go dalej „spirytusem”, i napojów alkoholowych destylowanych (PKWiU 15.91), zwanych dalej „napojami spirytusowymi”, oraz ich półproduktów, w wysokości określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

2. Ubytki spirytusu i napojów spirytusowych ustala się w przeliczeniu na spirytus 100%, a w przypadku spirytusu skażonego stratę ustala się, przyjmując jednostkę miary zastosowaną dla tego spirytusu.

8 2. 1. Ustala się normy maksymalne dopuszczalnych ubytków (niedoborów) powstających w czasie produkcji, magazynowania i przewozu piwa słodowego (PKWiU 15.96.1), zwanego dalej „piwem”, w wysokości określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

2. Przez „ubytki piwa” rozumie się straty, które powstają w produkcji piwa w czasie od wybicia brzeczki z kotła warzelnego aż do zakończenia wszystkich czynności produkcyjnych i napełnienia piwem gotowym naczyń transportowych lub opakowań jednostkowych (cystern, beczek, pojemników typu KEG, butelek, puszek lub innych opakowań, w których następuje sprzedaż), a także straty powstałe w trakcie pasteryzacji dokonywanej w opakowaniach jednostkowych.

8 3. 1. Ustala się normy maksymalne dopuszczalnych ubytków (niedoborów) powstających w czasie produkcji, przerobu, magazynowania i przewozu win gronowych (PKWiU 15.93), napojów fermentowanych (np. jabłecznika, wina z gruszek, miodu pitnego), pozostałych, mieszanych napojów zawierających alkohol (PKWiU 15.94), wermutów i innych win ze świeżych winogron przyprawionych roślinami lub substancjami aromatycznymi (PKWiU 15.95), zwanych dalej „wyrobami winiarskimi”, w wysokości określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2. Przez „ubytki powstające w czasie produkcji wyrobów winiarskich” rozumie się straty powstałe w dwufazowym procesie produkcyjnym, na skutek parowania, ulatniania się i wytrącania się osadów oraz wykonywania niezbędnych czynności i operacji technologicznych.

8 4. 1. Jeżeli ubytek (strata) wyrobów, o których mowa w § 1 ust. 1, § 2 ust. 1i § 3 ust. 1, wiąże się z kradzieżą lub wynika z zawinionego działania lub zaniechania podatnika, a ustalenie wielkości tego ubytku nie jest możliwe, ubytek ustala dyrektor właściwego urzędu kontroli skarbowej w drodze oszacowania.

2. Jeżeli ubytek powstał wskutek zdarzenia losowego lub innego zdarzenia niezależnego od podatnika, nie uważa się go za ubytek nadmierny, pod warunkiem że o fakcie powstania tego ubytku podatnik powiadomi w ciągu 2 dni właściwy urząd kontroli skarbowej i sporządzi protokół zniszczenia zawierający szczegółowe informacje dotyczące ilości zniszczonych wyrobów oraz przyczyn i okoliczności powstania straty.

8 5. 1. Do czasu ustalenia przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej nowych norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych, z zastrzeżeniem ust. 2, stosuje się normy określone na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości norm maksymalnych dopuszczalnych ubytków (niedoborów) niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 111, poz. 1288), nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2003 r.

2. W przypadku dopuszczalnych ubytków spirytusu, powstających przy produkcji napojów spirytusowych, o których mowa w części II w ust. 1 i 4 zatącznika nr 1 do rozporządzenia, do czasu ustalenia przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej nowych norm dopuszczalnych ubytków stosuje się normy określone na podstawie niniejszego rozporządzenia, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2003 r.

8 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 kwietnia 2003 r.3)

Minister Finansów: w z. W. Ciesielski

3) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości norm maksymalnych dopuszczalnych ubytków (niedoborów) niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 111, poz. 1288), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2003 r. (poz. 524)

Załącznik nr 1

NORMY MAKSYMALNE DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW (NIEDOBORÓW) POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRODUKCJI, PRZEROBU, ZUZYCIA LUB MAGAZYNOWANIA I PRZEWOZU SPIRYTUSU I NAPOJÓW SPIRYTUSOWYCH ORAZ ICH PÓŁPRODUKTÓW

I.1. Przy rektyfikowaniu spirytusu surowego oraz innych spirytusów nieoczyszczonych ubytki dopuszczalne spirytusu, określone procentowo od ilości spirytusu wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, wynoszą:

1) dla aparatów o działaniu okresowym:

a) przy wydajności do 7 000 dm§ 100% spirytusu rektyfikowanego

na dobę 0,75%, b) przy wydajności ponad 7 000 dm3

100% spirytusu rektyfikowanego

na dobę 0,65%;

Nr 59 — 3862 — Poz. 524 2) dla aparatów o działaniu ciągtym: 4) dla okowit (wódek naturalnych) a) przy wydajności do 10 000 dm3 pozostałych A 2,6%; 100% spirytusu rektyfikowanego 5) dla brandy, brandy zbożowej, rumu na dobę 0,63%, i whisky 2,6%; b) przy wydajności od 10 000 dm3 6) dla napojów spirytusowych do 25 000 dm3 100% spirytusu jatowcowych, kminkowych, rektyfikowanego na dobę 0,53%, anyżowych i gorzkich (bitter) 2,6%; NE -. 7) dla napojów spirytusowych c) przy wydajności powyżej o. 25 000 dm3 100% spirytusu owocowych 3,3%; rektyfikowanego na dobę 0,49%; 8) dla likierów, z wyłączeniem likierów ; . i a z dodatkiem jaj, likieru jajecznego 3) dla aparatów pracujących w procesie doświad- (advocaat) i likieru śmietankowego 3,6%; czalnym normy ubytków, o których mowa A o. w pkt 1 i 2, podwyższa się o 1,0 pkt. 9) dla kremów 4,3%; 10) dla likierów z dodatkiem jaj 4,8%; 2. Przy dodatkowym oczyszczaniu spirytusu rektyfi- 11) dla likieru jajecznego (advocaat) kowanego wysokość ubytków, o których mowa i likieru śmietankowego 5,8%; w ust. 1, zmniejsza się o 0,25 pkt. . , 12) dla spirytusu rektyfikowanego 3. Wydajność dobową dla poszczególnych gatunków butelkowanego 2,0%.

—

rektyfikatów ustala się w oparciu o średnią godzinową wydajność pomnożoną przez 24.

. Przy odwadnianiu spirytusu ubytki dopuszczalne

spirytusu wynoszą 0,75% ilości spirytusu wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, z tym że w przypadku stosowania metody „sit molekularnych” dopuszczalne ubytki wynoszą 1,0% ilości spirytusu wprowadzonego do urządzeń odwadniających.

. Do ubytków przy rektyfikacji i odwadnianiu spirytusu zalicza się również ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych i przy pobieraniu prób z klosza spirytusu, związane z badaniem przebiegu tych procesów.

. Przy produkcji napojów spirytusowych i spirytusu

rektyfikowanego butelkowanego ubytki dopuszczalne spirytusu, określone w przeliczeniu na spirytus 100%, zawarty w przekazanych do magazynu gotowych wyrobach, wynoszą:

1) dla wódek, z wyłączeniem wódek

. Ubytki dopuszczalne spirytusu, o których mowa

w ust. 1, obejmują straty powstałe w cyklu produkcyjnym niezależnie od ilości oddziałów produkcyjnych i ich lokalizacji, z wyłączeniem ubytków powstatych w czasie magazynowania (leżakowania) i wydawania półproduktów oraz maderyzacji spirytusów surowych.

. Do ubytków spirytusu w cyklu produkcyjnym zalicza się również:

1) ubytki powstate w laboratoriach zakładowych związane z badaniem przebiegu procesu produkcji;

2) ubytki związane z likwidacją nienaprawialnych braków wyrobów spirytusowych.

. W przypadku niezakończonego cyklu produkcji napojów spirytusowych i spirytusu rektyfikowanego butelkowanego ustala się niżej wymieniony podział norm dopuszczalnych ubytków, o których mowa w ust. 1, przy czym dopuszczalne ubytki poziotowych aromatyzowanych 1,7%; wstające w czasie sporządzania zestawu są ustala-

- . ne od ilości spirytusu zawartego w przekazanym

2) dla wódek ziołowych o (sprzedanym) wyrobie, a dopuszczalne ubytki poaromatyzowanych 2,3%; wstające w trakcie rozlewu — od ilości spirytusu

3) dla okowit (wódek naturalnych) zawartego w gotowych wyrobach przekazanych zbożowych 2,3%; do magazynu:

Napoje spirytusowe

Rozlanie zestawu w %

Sporządzenie zestawu w %

wódki, z wyłączeniem wódek ziołowych aromatyzowanych

2 |wódki ziołowe aromatyzowane

3 |okowity (wódki naturalne) zbożowe

4 |okowity (wódki naturalne) pozostałe

5 |brandy, brandy zbożowa, rum i whisky

Nr 59

napoje spirytusowe jałowcowe, kminkowe, anyżowe i gorzkie

(bitter)

napoje spirytusowe owocowe

likiery, z wyłączeniem likierów z dodatkiem jaj, likieru jajecznego

(advocaat) i likieru śmietankowego kremy likiery z dodatkiem jaj

likier jajeczny (advocaat) i likier śmietankowy

spirytus rektyfikowany butelkowany

. Przy maderyzacji spirytusu surowego ubytki dopuszczalne spirytusu ustala się na każdy dzień maderyzacji od objętości pobranego spirytusu

100% w wysokości: 1) w naczyniach metalowych 0,09%;

2) w naczyniach kamionkowych 0,075%.

„. Okres trwania maderyzacji przyjęty do obliczania

ubytków wynosi dla spirytusu surowego nie więcej niż:

12 tygodni; 16 tygodni.

1) zbożowego 2) owocowego

3. Ubytki dopuszczalne spirytusu powstałe przy

IV.1.

maderyzacji rozlicza się łącznie z ubytkami określonymi w części II w ust. 1.

Naturalne ubytki powstające w czasie magazynowania spirytusu, liczone w stosunku do objętości 100% spirytusu, nie mogą przekroczyć:

1) w czasie przechowywania — 0,0007% od sumy dziennych pozostałości spirytusu; podstawą obliczenia tej sumy są dzienne stany spirytusu wykazywane w ewidencji magazynowej;

2

—

przy przyjęciu spirytusu do magazynu:

a) jeżeli przyjęcia dokonano sposobem wagowym — 0,05% od ilości określonej w dokumencie sprawdzenia i przyjęcia, przeliczonej w oparciu o urzędowe tabele alkoholometryczne na jednostki objętościowe; nie dotyczy to przyjęcia przy zastosowaniu wagi zbiornikowej,

b

—-

jeżeli przyjęcia dokonano sposobem objętościowym — 0,10% ilości ustalonej w cysternie, w której dostarczono spirytus,

c

—-

w przypadku przewodowego przemieszczenia spirytusu wewnątrz jednostki gospodarczej — 0,025% od ilości przyjętej ustalonej w dziale przyjmującym spirytus;

3

—

przy wydawaniu spirytusu z magazynu: a) 0,09% od ilości wydanej,

b) w przypadku przewodowego przemieszczenia spirytusu wewnątrz jednostki go-

V.1.

spodarczej — 0,025% od ilości wydanej ustalonej w dziale odbierającym spirytus.

. Rozliczenia ubytków w magazynie spirytusu dokonuje się, porównując rzeczywisty ubytek wszystkich magazynowanych spirytusów nieskażonych z sumą ubytków, wyliczoną na podstawie norm ustalonych w ust. 1.

. Przy magazynowaniu spirytusów skażonych stosuje się normy ubytków w wysokości ustalonej w ust. 1, liczone w stosunku do wagi tego spirytusu, oddzielnie dla każdego spirytusu skażonego określonym skażalnikiem.

. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do gorzelni rolniczych, w których magazynowanie spirytusu odbywa się w systemie „magazynu zamkniętego”.

Przy magazynowaniu półproduktów zawierających spirytus (nalewów, soków owocowych konserwowanych spirytusem, spirytusów owocowych lub zestawów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 pkt 2—11) normy ubytków liczone procentowo od sumy dziennych pozostałości spirytusu zawartego w półproduktach wynoszą:

1) dla półproduktów o mocy do 25% przechowywanych w naczyniach drewnianych 0,005%, a w naczyniach metalowych lub innych — 0,0025%;

dla półproduktów o mocy powyżej 25% przechowywanych w naczyniach drewnianych i kamionkowych o pojemności do 600 litrów — 0,0115%, a w naczyniach drewnianych i kamionkowych o pojemności ponad 600 litrów — 0,01%;

dla półproduktów o mocy powyżej 25% przechowywanych w naczyniach metalowych — 0,0018%.

2

. Przy leżakowaniu spirytusów owocowych, winnych, zbożowych lub specjalnych normy ubytków spirytusu liczone procentowo od sumy dziennych pozostałości wynoszą:

1) w naczyniach drewnianych

o pojemności do 600 litrów 0,0115%;

Nr 59

VI.

VII.

2) wnaczyniach o pojemności ponad 600 litrów:

a) drewnianych 0,01%, b) metalowych 0,0018%; 3) przy leżakowaniu whisky 0,03%.

Podstawą obliczenia sumy dziennych pozostałości spirytusu zawartego w półproduktach, o których mowa w ust. 1 i 2, są ich dzienne stany wykazywane w ewidencji magazynowej.

. Przy wydawaniu z naczyń produkcyjnych półproduktów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się normy ubytków naturalnych, liczone w stosunku do wydanej ilości tych półproduktów w wysokości:

10%; 9%;

1) dla nalewów na owoce świeże 2) dla nalewów na owoce suszone

3) dla soków owocowych konserwowanych

spirytusem (morsów) o mocy do 25% 4%; 4) dla soków owocowych konserwowanych

spirytusem (morsów) o mocy od 25%

do 70% 4,5%; 5) dla spirytusów owocowych

i destylatów 3%.

.W' magazynach półproduktów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 pkt 2—11, ogólny ubytek magazynowy spirytusu zawartego we wszelkiego rodzaju półproduktach porównuje się z sumą dopuszczalnych ubytków spirytusu zawartego w tych półproduktach. Wyniki obrachunków przeprowadzonych w magazynach półproduktów nie mogą być kompensowane wynikami obrachunków przeprowadzonych w magazynach spirytusu lub w działach produkcyjnych, z wyjątkiem przypadku magazynowania (przechowywania) półproduktów w pomieszczeniach działów produkcyjnych wódek.

Ubytki spirytusu powstałe przy oddzielaniu osadów z półproduktów (opróżnienie naczyń) oraz w wyniku obróbki nowych naczyń drewnianych (fugowanie), a także przy płukaniu naczyń transportowych, jeżeli zostały ustalone w obecności pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, uznaje się za dozwolone i rozlicza oddzielnie.

Przy magazynowaniu napojów spirytusowych i spirytusu rektyfikowanego w butelkach normy ubytków naturalnych spirytusu z powodu stłuczki liczone procentowo od objętości spirytusu 100% zawartego w wyrobach gotowych wydanych z magazynu ustala się w wysokości nie wyższej niż 0,07%. Rozliczenia ubytków spirytusu z powodu stłuczki dokonuje się za okresy kwartalne.

1X.1.

VIII. Ubytki spirytusu, których normy ustalono w częściach I, II, Ill, IV i V, rozlicza się narastająco za okresy roczne.

Przy przewozie spirytusu oraz napojów spirytusowych i ich półproduktów naturalny ubytek liczony w stosunku do wysłanej objętości spirytusu 100% nie może przekroczyć:

1) w cysternach samochodowych 0,10%,

2) wcysternach kolejowych 0,01% za każdy dzień przewozu,

3) w innych naczyniach transportowych 0,04% za każdy dzień przewozu,

przy czym dzień wysłania i dzień przyjęcia przesyłki liczy się jako jeden dzień przewozu spirytusu.

2. W przypadku przelewu spirytusu do innych naczyń podczas jego transportu naturalny ubytek nie może przekroczyć 0,15% ilości przelanej, przy czym pierwszy i ostatni dzień przewozu spirytusu w tych samych naczyniach transportowych liczy się jako jeden dzień.

3. Normy dozwolonych ubytków ustalone w ust. 1

powiększa się o:

1) 0,09 pkt — gdy pomiar wysłanego spirytusu był dokonany w zbiorniku dostawcy;

2) 0,25 pkt — gdy pomiar spirytusu byt dokonany w zbiorniku odbiorcy, a spirytus dostarczono w cysternie;

3) 0,35 pkt — gdy pomiar spirytusu był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a spirytus dostarczono w innych niż cysterna naczyniach.

4. Jeżeli przy odbiorze przesyłki spirytusu, dokonywanym przy udziale pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, zostanie stwierdzone, że naczynia ze spirytusem nie zostały uszkodzone, a nałożone przy wysytce spirytusu przez pracownika szczególnego nadzoru podatkowego urzędowe zabezpieczenia nie zostaty naruszone, to ubytku spirytusu przekraczającego normy ustalone w ust. 1, 2 i 3 nie uważa się za nadmierny.

X. Normy dopuszczalnych ubytków spirytusu i napojów spirytusowych, które zostały zużyte do wytwarzania wyrobów innych niż wyroby zaliczone do grupowania PKWiU 15.91 Napoje alkoholowe destylowane i PKWiU 15.92 Alkohol etylowy, oraz normy dopuszczalnych ubytków spirytusu występujących w czasie oczyszczania (regeneracji) spirytusów odpadowych ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej.

Nr 59

podstawowej (% wag.)

Załącznik nr 2

NORMY MAKSYMALNE DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW (NIEDOBORÓW) POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRODUKCJI, MAGAZYNOWANIA I PRZEWOZU PIWA

I.1. Normy dopuszczalne ubytków powstających

w czasie produkcji piwa wynoszą:

Piwo o zawartości ekstraktu w brzeczce

Dopuszczalne ubytki ogółem % brzeczki gorącej

. Normy dopuszczalnych ubytków, o których mowa w ust. 1, dzieli się na poszczególne fazy produkcyjne, właściwe dla browaru: warzelnia, fermentacja i leżakownia lub tankofermentory oraz rozlew, odrębnie dla każdego rodzaju piwa, z określeniem wskaźników procentowych rozlewu piwa do różnych naczyń transportowych.

. W przypadku schładzania brzeczki gorącej za pomocą tacy normy ubytków ustalone w ust. 1, podwyższa się o 3 pkt.

.W przypadku pasteryzacji piwa w butelkach w browarze o rocznej produkcji do 20 tys. hl piwa normy ubytków ustalone w ust. 1 podwyższa się o 3 pkt.

. Jeżeli w trakcie obrachunku miesięcznego zostanie stwierdzone, iż faktyczne wskaźniki procentowe rozlewu do butelek i beczek (lub innych pojemników) różnią się od przyjętych przy ustaleniu norm dopuszczalnych ubytków ogółem więcej niż o 5 pkt, podatnik dokonuje, za okres objęty obrachunkiem, korekty miesięcznych obrotów w ewidencji piwa gotowego, uwzględniając nor-

Czynności

powodujące Jednostka

IL. 1.

IL. 1.

my ubytków ustalonych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej przy rozlewie do różnych rodzajów naczyń.

. W przypadku sprzedaży brzeczki gorącej lub piwa

będącego w toku produkcji ustalenie normy dopuszczalnego ubytku następuje przez odniesienie ubytków (zaników) fazowych do odpowiednich etapów produkcji przebytych u sprzedającego.

„. Do ubytków powstających w czasie produkcji piwa zalicza się również ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych, związane z kontrolą produkcji i oceną wyrobów gotowych.

Dopuszczalne ubytki powstające przy magazynowaniu piwa w butelkach lub puszkach ustala się w wysokości nie większej niż 0,02% ilości wydanej z magazynu. Rozliczenia ubytków z powodu strat magazynowych dokonuje się za okresy kwartalne.

. Dopuszczalne ubytki powstające w czasie przewozu transportem samochodowym piwa w butelkach ustala się w wysokości nie większej niż 0,04% ilości piwa pobranego do przewozu ustalonej na podstawie spisu przewozowego. Ubytki te są rozliczane odrębnie dla każdej przesyłki piwa i przysługują tylko w przypadku, gdy cena piwa została ustalona loco magazyn odbiorcy, a przewóz odbywa się transportem własnym jednostki.

Dopuszczalne ubytki powstające podczas przewozu piwa cysternami wynoszą:

Podstawa odniesienia

powstanie ubytku miary

1) załadunek ilość nadana

ilość ustalona w legalizowanym naczyniu transportowym

2) wyładunek

ilość przyjęta w zbiorniku odbiorcy

3) wyładunek

4) transport ilość nadana

określoną w dokumencie przewozu a ilością tego piwa określoną w dokumencie przyjęcia;

1) norma ubytku naturalnego z tytułu załadunku (poz. 1 tabeli) przysługuje nadawcy;

3) normy ubytków ustalone w tabeli stosuje się niezależnie od pory roku, odległości i czasu przewozu.

2

—

normę ubytku naturalnego z tytułu wyładunku (poz. 3 tabeli) stosuje się wówczas, gdy podczas przyjęcia przesytki piwa nie można ustalić jego ilości w naczyniu transportowym; ubytek dopuszczalny obliczony na podstawie tej normy należy porównać z różnicą między ilością piwa

2. W razie konieczności przelania piwa podczas przewozu dopuszczalny ubytek nie może przekroczyć 0,3% ilości przelanej.

Nr 59 — 3866 — Poz. 524

Załącznik nr 3

NORMY MAKSYMALNE DOPUSZCZALNYCH UBYTKÓW (NIEDOBORÓW) POWSTAJĄCYCH W CZASIE PRODUKCJI, PRZEROBU, MAGAZYNOWANIA I PRZEWOZU WYROBÓW WINIARSKICH

I. Normy maksymalnych dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji wyrobów winiarskich:

1. Normy maksymalnych dopuszczalnych wyrobów winiarskich wynoszą (w procen-

Faza produkcji

ubytków powstających w czasie produkcji

trójniak, 2 .

tach):

Napoje fermentowane

pozostałe napoje fermentowane

3,0 3,5 5,0 5,5 3,0 4,0 4,0 5,5 5,5 3,5

2. | faza obejmuje cykl produkcyjny od sporządzenia nastawu do zakończenia procesu fermentacji i przekazania napoju na leżakownię.

ll faza obejmuje cykl produkcyjny od chwili przyjęcia napoju do leżakowni do zakończenia

ubytków w innym rodzaju.

Dozwolone ubytki niewykorzystane w roku obrachunkowym są przenoszone na następny rok

w rzeczywistej wysokości, jednakże nie wyższej od wysokości dopuszczalnych ubytków obliczonych od równocześnie przenoszonych ilości napojów.

. 4: . - _ 5. Przy produkcji win owocowych, napojów winonienia opakowa, h jedn astkowyc I napeł podobnych lub napojów niskoalkoholowych i z moszczu świeżego (niemagazynowanego)

Ak ; - aa - normy ubytków ustalone w ust. 1 w I fazie pro-

. aySOKOŚĆ ubytków należy obliczać w procen dukcji podwyższa o 0,8 pkt.

1) w I fazie od ilości nastawów obciągniętych 6. W przypadku stosowania uzupełniających proi przekazanych do Il fazy w okresie obra- cesów lub operacji technologicznych dopuszchunkowym bez względu na to, w jakim czalne ubytki ustalone w ust. 1 dla Il fazy podokresie nastawy zostały sporządzone, ztym wyzsza SIĘ: że objętość wina w okresie fermentacji burz- u liwej może być maksymalnie o 3% większa 1) przy maderyzacji o 1 pkt, od objętości ustalonej w nastawie; .

2) przy gazowaniu o 2 pkt

2) will fazie od ilości otrzymanego napoju po zakończeniu fermentacji głównej, przyjęte- od ilości wyrobów winiarskich wziętej do tych go do leżakowni, oraz od zwiększających ob- operacji. jętość dodatków;

7. Przy ponownym przerobie wyrobów winiar-

3) w przypadku stosowania dodatkowych pro- skich zwróconych z handlu lub z magazynu wycesów lub operacji technologicznych wy- robów gotowych ustala się maksymalne domienionych w części Il — od ilości napoju puszczalne ubytki w wysokości 2% ilości przywziętego do dalszego przerobu. jętej do przerobu.

. Każda z faz procesu produkcyjnego podlega 8. Przy sprzedaży (wysytce) wyrobów winiarskich odrębnemu rozliczeniu, przy czym niewykorzy- luzem na zasadzie pisemnych uzgodnień mięstane dozwolone ubytki lub stwierdzone nad- dzy zainteresowanymi podatnikami następuje wyżki w jednej fazie nie mogą być wykorzysta- podział ubytków Il fazy w zależności od zane na pokrycie nadmiernych ubytków w drugiej awansowania procesu technologicznego fazie. u sprzedawcy.

Niewykorzystane dozwolone ubytki lub stwier- 9. Przepis ust. 8 stosuje się również przy przerobie

dzone nadwyżki w jednym rodzaju wina grono- własnych wyrobów winiarskich.

wego lub napoju fermentowanego nie mogą

być wykorzystane na pokrycie nadmiernych 10. Do ubytków powstających przy produkcji wyrobów winiarskich zalicza się również ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych, związane z kontrolą przebiegu produkcji i oceną wyrobów gotowych.

Nr 59 — 3867 — Poz. 524

Il. Normy maksymalnych dopuszczalnych ubytków przy przerobie wyrobów winiarskich pochodzących z zakupu:

1. Przy wykonaniu niżej wymienionych operacji b) odbarwianiu technicznych i technologicznych dopuszcza się (węgiel aktywowany) 1,00%,

straty w wysokości: c) żelazocyjankiem potasu

1) przy mieszaniu przez przepompowanie 0,10%; i innymi środkami 0,90%;

2) przy filtracji przez kartony filtracyjne 8) przy pasteryzacji 0,25%; lub ziemię okrzemkową 0,32%; 9) przy przerobie (kupażu, dostodzeniu,

3) przy wirowaniu 0,80%; wzmocnieniu itp.) 0,40%;

4) przy ususzce w naczyniach 10) przy zdjęciu znad osadu 0,15%; drewnianych (miesięcznie) 0,12%; 11) przy gazowaniu 2,00%.

5) przy rozlewie win do butelek: 2. Przy rozlewie wyrobów winiarskich gazowanych a) na zimno 0,80% i musujących normy ubytków ustalone w ust. 1

pkt 5 podwyższa się o 0,5 pkt.

b) na gorąco 1,00%, ; . 3. Suma ubytków powstatych w wyniku wykonywa-

6) przy wychładzaniu 0,85%; nia operacji technicznych i technologicznych, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać odpowiednich norm ustalonych dla II fazy produkcji. a) bentonitem 0,80%, Przepis części | ust. 5 stosuje się odpowiednio.

7) przy klarowaniu win:

III. Maksymalne dopuszczalne ubytki powstające podczas przewozu wyrobów winiarskich cysternami: Czynności Jednostka NE powodujące miar Podstawa odniesienia powstanie ubytku Y

1) załadunek ilość nadana

2) wyładunek ilość ustalona w legalizowanym naczyniu transportowym

3) wyładunek ilość przyjęta w zbiorniku odbiorcy

4) transport ilość nadana

1) norma ubytku naturalnego z tytułu załadunku napoju winnego określoną w dokumencie prze- (poz. 1 tabeli) przysługuje nadawcy, jeżeli po- wozu a ilością tego napoju określoną w dokumiar ilości nadanej został dokonany w naczyniu mencie przyjęcia;

służącym do transportu;

3) zasadę określoną w pkt 2 stosuje się odpowied- 2) normę ubytku naturalnego z tytutu wyładunku nio w przypadku wyładunku napojów winnych (poz. 3 tabeli) stosuje się wówczas, gdy podczas przewożonych transportem kolejowym; przyjęcia przesytki napoju winnego nie można ustalić jego ilości w naczyniu transportowym. 4) normy ubytków ustalone w tabeli obowiązują Ubytek dopuszczalny obliczony na podstawie tej niezależnie od pory roku, odległości i czasu przenormy należy porównać z różnicą między ilością wozu.

IV. Maksymalne dopuszczalne ubytki powstające w czasie magazynowania wyrobów winiarskich w butelkach (stłuczka magazynowa) ustala się w wysokości nie większej niż 0,03% ilości wydanej z magazynu. Rozliczenia ubytków z powodu stłuczki dokonuje się za okresy kwartalne.