§ 4.

Sprzęt chłodniczy może być wprowadzony do obrotu, gdy wartość zużycia energii elektrycznej przez ten sprzęt jest niższa lub równa wartości zużycia energii elektrycznej obliczonej i zweryfikowanej zgodnie z metodyką określoną w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

8 5. 1. Ocena zgodności sprzętu chłodniczego z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu jest dokonywana przez producenta, na podstawie wewnętrznej kontroli produkcji tego sprzętu.

2. Wewnętrzna kontrola produkcji jest procedurą, poprzez którą producent lub jego upoważniony przedstawiciel zapewnia i deklaruje, że sprzęt chtodniczy spełnia wymagania określone w rozporządzeniu.

3. Przeprowadzając wewnętrzną kontrolę produkcjii producent sporządza dokumentację techniczną umożliwiającą dokonanie oceny zgodności.

4. Dokumentacja techniczna powinna umożliwić dokonanie oceny zgodności sprzętu chłodniczego z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu oraz zawierać w stopniu niezbędnym do dokonania tej oceny projekt, informacje dotyczące produkcji i działania urządzenia, a także:

1) nazwę i adres producenta albo imię i nazwisko oraz adres jego upoważnionego przedstawiciela;

2) ogólny opis modelu sprzętu chłodniczego, umożliwiający jego identyfikację;

3) informacje dotyczące cech sprzętu chłodniczego mających znaczący wpływ na zużycie energii elektrycznej, a zwłaszcza wymiarów, pojemności oraz charakterystyki sprężarki;

4) schematy głównych elementów budowy sprzętu chłodniczego;

5) sposób użytkowania sprzętu chłodniczego;

6) wyniki pomiarów zużycia energii elektrycznej, wykonanych zgodnie z właściwą normą zharmonizowaną;

7) porównanie wyników obliczeń zużycia energii elektrycznej przez sprzęt chłodniczy danej kategorii, przeprowadzonych na podstawie wyników pomiarów, o których mowa w pkt 6, z maksymalnym dopuszczalnym zużyciem energii elektrycznej.

5. Producent powinien podjąć wszelkie dziatania w celu zagwarantowania, że proces produkcji zapewnia zgodność sprzętu chłodniczego z dokumentacją techniczną oraz wymaganiami określonymi w rozporządzeniu.

8 6. 1. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel przechowuje dokumentację techniczną, w celach kontrolnych, co najmniej przez okres 3 lat od daty wyprodukowania ostatniego egzemplarza sprzętu chłodniczego.

2. Jeżeli ani producent, ani jego upoważniony przedstawiciel nie mają siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązek przechowywania dokumentacji technicznej należy do osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie sprzętu chłodniczego do obrotu.

8 7. 1. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel wystawia dla danego sprzętu chłodniczego pisemną deklarację zgodności, po uzyskaniu potwierdzenia zgodności tego sprzętu z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu.

2. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel przechowuje kopię deklaracji zgodności wraz z dokumentacją techniczną.

8 8. 1. Producent umieszcza na sprzęcie chtodniczym oraz jego opakowaniu oznakowanie CE w sposób widoczny, czytelny i trwały.

2. Wzór znaku CE określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

3. Jeżeli sprzęt chłodniczy podlega także innym przepisom, które przewidują umieszczenie oznakowania CE, oznakowanie to może być umieszczone pod warunkiem, że sprzęt spełnia także wymagania tych przepisów.

Nr 219 — 15150 — Poz. 2157

4. W przypadku gdy co najmniej jeden z przepisów, o których mowa w ust. 3, pozwala producentowi na wybór przyjętych wymagań, oznakowanie CE powinno wskazywać zgodność tych wymagań z przepisami zastosowanymi przez producenta. Szczegółowe dane o zastosowanych przepisach należy podać w dokumentacji, ostrzeżeniach lub instrukcjach wymaganych przez te przepisy.

8 9. Przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

8 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej: J. Hausner

Załączniki do rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 grudnia 2003 r. (poz. 2157)

Załącznik nr 1

METODYKA OBLICZANIA MAKSYMALNEGO DOPUSZCZALNEGO ZUŻYCIA

ENERGII ELEKTRYCZNEJ PRZEZ SPRZĘT CHŁODNICZY ORAZ WERYFIKACJI

1.1.

1.2.

1.3.

ZGODNOŚCI SPRZĘTU CHŁODNICZEGO Z WYMAGANIAMI DOTYCZĄCYMI ZUŻYCIA ENERGII ELEKTRYCZNEJ

Metoda obliczania maksymalnego dopuszczalnego zużycia energii

elektrycznej przez sprzęt chłodniczy

Zużycie energii elektrycznej przez sprzęt chłodniczy zależy od kategorii sprzętu, do jakiej on należy, jego pojemności, grubości izolacji, wydajności sprężarki, a także

od różnicy między temperaturą otoczenia a temperaturą wewnątrz sprzętu.

Ustalenie wymagań w zakresie zużycia energii elektrycznej powinno uwzględniać zasadnicze czynniki, które wpływają na zużycie tej energii - takie jak kategoria i pojemność sprzętu. Maksymalne dopuszczalne zużycie energii elektrycznej przez sprzęt chłodniczy określa równanie pierwszego stopnia, odrębnie dla każdej kategorii sprzętu oraz wyrażające zużycie energii elektrycznej w funkcji jego

pojemności umownej.

W celu obliczenia maksymalnego dopuszczalnego zużycia energii elektrycznej przez dany sprzęt chłodniczy należy zakwalifikować ten sprzęt do jednej z następujących kategorii:

Nr 219 — 15151 — Poz. 2157

| Kategoria |opis |||

| 6 _ | Chłodziarka z komorą niskich temperatur (***

Chłodziarko-zamrażarka z komorą zamrażania (**** | 8. | Zamrażarkatypuszafwego _ __—————_—|||| | | 9 _ [| Zamrażarkatypuskzyniowego _ __—_———————————_————————_[Chłodziarko-zamrażarka z większą niż dwoje liczbą drzwi lub inny sprzęt chłodniczy niemieszczący się w powyższych kategoriach

1.4. Sprzęt chłodniczy poszczególnych kategorii wyposażony jest w komory, w których utrzymują się różne temperatury, co wpływa na wielkość zużycia energii elektrycznej. Maksymalne dopuszczalne zużycie energii elektrycznej określa się jako wielkość zależną od pojemności umownej Vadj, która stanowi sumę ważoną

pojemności różnych komór, obliczaną według wzoru: Vadj = Ve XW xFe xCę W. = (25 — Te) / 20

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Te — nominalna temperatura danej komory wyrażona w "C, Ve — pojemność użytkowa danego typu komory, Fe — współczynnik równy 1,2 dla komór bezszronowych oraz równy 1 dla

pozostałych komór,

C.=1 dla sprzętu chłodniczego przeznaczonego do pracy w strefie klimatycznej umiarkowanej (N) i rozszerzonej umiarkowanej (SN),

C. = X, dla sprzętu chłodniczego przeznaczonego do pracy w strefie klimatycznej subtropikalnej (ST),

Ce = Ye dla sprzętu chłodniczego przeznaczonego do pracy w strefie klimatycznej tropikalnej (T).

1) Komora z temperaturą równą lub niższą niż -6 *C.

Nr 219 — 15152 — Poz. 2157

Pojemność umowna i pojemność użytkowa są wyrażane w litrach.

1.5. Współczynniki korekcyjne X, i Ye zależne od temperatury panującej w komorze są

następujące:

Komora jednogwiazdkowa (*) Komora dwugwiazdkowa (**) Komora trzygwiazdkowa (***) i czterogwiazdkowa (****)

1.6. Maksymalne dopuszczalne zużycie energii elektrycznej Emax w ciągu 24 godzin, wyrażone w kWh, dla sprzętu o pojemności umownej Vadj, oblicza się dla każdej

kategorii sprzętu chłodniczego według następujących równań:

[kategońa oe | Ema KWAJZ4A] Chłodziarka bez komór niskich temperatur (0,207 x Vag; + 218) / 365

Chłodziarka z komorą piwniczną o temperaturze 5*C (0,207 x Vy + 218) / 365

Chłodziarka z bezgwiazdkową komorą niskich

(.587 Ve 1 166) 1365 (0.402 * Va + 219) / 365 [6 | Cmiodziaka z komorą niskich temperatur") | (0.573 * Vag + 206) /365 (0.697 x Veg + 272) 365 8 _ | Zamrażarkatypu szafowego | (0.434 «Vaq +262)/365 [59 | zamrażarka typu skrzyniowego | (0480* Veg 195)1365

1.7. Dla chłodziarko-zamrażarek z większą niż dwoje liczbą drzwi lub innego sprzętu chłodniczego niesklasyfikowanego w pkt 1.6 maksymalne dopuszczalne zużycie energii elektrycznej Emax jest uwarunkowane temperaturą i oznaczeniem

gwiazdkowym komory, w której temperatura jest najniższa:

Nr 219

Poz. 2157 i 2158

Załącznik nr 2

WZÓR ZNAKU CE

Znak CE składa się z liter „CE” w postaci przedstawionej poniżej:

W przypadku zmniejszenia lub powiększenia znaku CE, powinny zostać zachowane proporcje, jakie wynikają z zaopatrzonego w podziatkę powyższego obrazu graficznego.

Elementy znaku CE powinny posiadać wyraźnie tę samą wysokość, która nie może być mniejsza niż 5 milimetrów.

2158 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ”

z dnia 11 grudnia 2003 r.

w sprawie wymagań warunkujących wydanie upoważnień do legalizacji ponownej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych

Na podstawie art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

8 1. Podmiot ubiegający się o wydanie upoważźnienia do legalizacji ponownej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych obowiązany jest spełniać następujące wymagania:

1) posiadać certyfikat akredytacji na zgodność z normą PN-EN ISO/IEC 17025 w zakresie sprawdzania czy określone rodzaje przyrządów pomiarowych spełniają wymagania metrologiczne określone we właściwych przepisach;

2) zatrudniać personel z wyksztatceniem o kierunku właściwym z punktu widzenia budowy przyrządów pomiarowych będących przedmiotem legali-

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej kieruje dziatem administracji rządowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Zmiany wymienonej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652.

zacji i co najmniej 3-letnią udokumentowaną praktyką zawodową w dziedzinie metrologii, przeszkolony w zakresie wykonywania czynności związanych z legalizacją ponowną przyrządów pomiarowych oraz dokumentowania i oceny wyników pomiarów, co powinno być potwierdzone zaświadczeniami wystawionymi przez Prezesa Głównego Urzędu Miar;

3) zapewniać uczestnictwo personelu, o którym mowa w pkt 2, w szkoleniach w zakresie aktualnie obowiązujących wymagań metrologicznych nie rzadziej niż raz na trzy lata, a uzyskaną wiedzę potwierdzić zaświadczeniami o ukończeniu szkoleń wystawionymi przez Prezesa Głównego Urzędu Miar;

4

—

stosować udokumentowane metody pomiarowe, instrukcje sprawdzania i wzorcowania oraz instrukcje obliczania niepewności;

5) stosować niezbędne wyposażenie pomiarowe właściwe dla wykorzystywanych metod pomiarowych, przestrzegając zasady, że wyposażenie to musi zapewnić możliwość wyznaczania błędu wskazania legalizowanego przyrządu pomiarowego z niepewnością rozszerzoną na poziomie ufności 95 % mniejszą niż 1/3 największego błędu