Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 października 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu transportu zwierząt

1. Środki transportu przeznaczone do przewozu zwierząt kopytnych powinny posiadać:

1) odpowiednią powierzchnię, umożliwiającą swobodne przyjęcie przez każde zwierzę pozycji stojącej lub leżącej, oraz w razie potrzeby ścianki dziatowe;

2) zadaszenie i ściany izolowane w celu zabezpieczenia zwierząt przed wpływami atmosferycznymi;

3) przestrzeń i wentylację odpowiednie do warunków transportu i gatunku zwierząt, zapewniające dostateczną wymianę powietrza nad stojącym zwierzęciem, bez utrudniania jego ruchów;

4) urządzenia umożliwiające pojenie i karmienie

zwierząt.

2. Środki transportu, o których mowa w ust. 1, powinny być łatwe do czyszczenia i dezynfekcji, zabezpieczone przed wyciekaniem i wypadaniem na zewnątrz odchodów i ściótki, a także zapewniać dostęp do każdego zwierzęcia.

8 11. 1. Zwierzęta kopytne powinny być przewożone z uwzględnieniem podziału gatunkowego.

2. Podczas transportu należy odseparować:

1) zwierzęta dorosłe od mtodych, z wyjątkiem samic z nieodsadzonymi młodymi;

2) dorosłe niekastrowane samce od samic; 3) zwierzęta wykazujące agresję względem siebie;

4) dorosłe ogiery i knury.

3. Przepisów ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1, 2 oraz 4 nie stosuje się, jeżeli zwierzęta zostały wyhodowane w zgodnej grupie lub są do siebie przyzwyczajone.

8 12. W środkach transportu, w których przewożone są zwierzęta kopytne, nie należy przewozić towarów, które mogą pogorszyć warunki transportu zwierząt.

8 13. 1. Podłoga środka transportu przeznaczonego do przewozu zwierząt kopytnych powinna zapewniać przyczepność kończyn oraz umożliwiać utrzymanie higieny w czasie transportu. Otwory i perforacje w podłodze powinny być gładkie, aby nie powodowaty zranienia zwierząt.

2. Podtogę pokrywa się ściótką w ilości zapewniającej wchłanianie odchodów zwierząt oraz wygodę i bezpieczeństwo zwierząt.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli odchody są regularnie usuwane.

8 14. 1. Do załadunku i wyładunku zwierząt kopytnych należy używać odpowiednich urządzeń pomocniczych, takich jak mostki, rampy lub trapy, posiadających antypoślizgową podłogę oraz w razie potrzeby boczne zabezpieczenia.

2. Zwierzęta mogą być ładowane tylko do środków transportu uprzednio oczyszczonych i poddanych udokumentowanej dezynfekcji.

8 15. 1. Na kontenerach, w których przewożone są zwierzęta kopytne, powinien znajdować się symbol wskazujący obecność żywych zwierząt oraz znak wskazujący pozycję pionową zwierząt.

2. Kontenery powinny być ustawiane w sposób umożliwiający przyjęcie przez zwierzęta naturalnej pozycji oraz zapewniający prawidłową wentylację. Podczas transportu i manipulowania kontenery nie powinny być narażone na gwałtowne wstrząsy.

3. Konstrukcja pojedynczych przegród lub boksów do przewozu zwierząt jednokopytnych powinna zabezpieczać zwierzęta przed wstrząsami.

8 16. 1. W przypadku wiązania zwierząt kopytnych sznury i inne urządzenia przeznaczone do tego celu powinny:

1) posiadać wytrzymałość uniemożliwiającą zerwanie się zwierzęcia;

2) być skonstruowane w sposób zapobiegający uduszeniu lub zranieniu zwierzęcia;

3) zapewniać zwierzęciu przyjęcie naturalnej pozycji stojącej lub leżącej oraz dostęp do wody i paszy.

2. Zwierzęta kopytne nie mogą być wiązane za rogi ani za pomocą kółek nosowych.

3. Zwierzęta jednokopytne, z wyjątkiem nieoswojonych źrebiąt oraz zwierząt przewożonych w pojedynczych boksach, powinny mieć podczas transportu założone kantary.

8 17. 1. Podczas transportu zwierzęta kopytne nie mogą być podnoszone za pomocą środków mechanicznych ani ciągnięte za głowę, rogi, kończyny, sierść lub ogon.

2. Zabrania się stosowania elektrycznych poganiaczy, z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi lub zwierząt.

8 18. Krowy w laktacji powinny być dojone 2 razy w ciągu doby. Odstęp pomiędzy dojeniami nie może przekraczać 15 godzin.

Nr 185

Środek transportu drogowego użyty do przewozu zwierząt kopytnych powinien być wyposażony w:

1) urządzenia pomocnicze, o których mowa w § 14 ust. 1;

2) urządzenia do wiązania w przypadku transportu dużych zwierząt;

3) ścianki działowe wykonane ze sztywnego materiału w przypadku konieczności podziału pojazdu na mniejsze części.

W transporcie zwierząt kopytnych koleją: 1) wagony powinny być: a) specjalnie przygotowane do przewozu zwierząt,

b) oznakowane symbolem wskazującym obecność żywych zwierząt, chyba że zwierzęta są transportowane w kontenerach;

2) jeżeli nie są dostępne wagony, o których mowa w pkt 1 lit. a, przewóz powinien odbywać się w wagonach krytych, przystosowanych do jazdy bez ograniczeń szybkości oraz zaopatrzonych w wystarczająco duże otwory wentylacyjne albo posiadających system wentylacyjny, efektywny także przy małych szybkościach;

3) wewnętrzne ściany wagonów powinny być wykonane z drewna lub innego odpowiedniego gładkiego materiału oraz posiadać kółka lub drążki na odpowiedniej wysokości, do których zwierzęta w razie potrzeby mogą być przymocowane;

4) zwierzęta jednokopytne powinny być uwiązane po jednej stronie wagonu albo przodem do siebie, jeżeli nie są transportowane w pojedynczych boksach, z tym że źrebięta i konie nieoswojone nie powinny być wiązane;

5) duże zwierzęta powinny być załadowane w taki sposób, aby umożliwić osobie obsługującej poruszanie się pomiędzy nimi;

6) w przypadkach, o których mowa w § 11 ust. 1i2, zwierzęta separuje się poprzez ich uwiązanie w oddzielnych częściach wagonu lub wykorzystując ścianki działowe;

7) podczas formowania składu pociągu oraz podczas manewrowania należy unikać szarpnięć wagonów, w których znajdują się zwierzęta.

8 21. 1. W transporcie zwierząt kopytnych drogą wodną:

1) wyposażenie statku służące do transportu zwierząt powinno uniemożliwiać powstawanie urazów lub zranienie zwierząt;

2) zwierzęta powinny być uwiązane lub umieszczone w odpowiednich zagrodach lub kontenerach;

3) zwierzęta mogą być przewożone na otwartych pokładach tylko w kontenerach lub innych urządze-

niach zatwierdzonych przez urzędowego lekarza weterynarii, zabezpieczonych przed przemieszczaniem się i wptywami atmosferycznymi;

4) statek przed wypłynięciem powinien zostać zaopatrzony w wystarczającą na czas podróży ilość karmy oraz wody zdatnej do picia, jeżeli nie jest wyposażony w urządzenia do jej produkowania;

5) należy zapewnić odpowiednie przejścia między zagrodami, kontenerami oraz pojazdami, w których przetrzymywane są zwierzęta, a także odpowiednie oświetlenie umożliwiające doglądanie zwierząt;

6) pomieszczenia, w których przewożone są zwierzęta, powinny posiadać drenaż;

7) na statkach powinny być zapewnione pomieszczenia w celu izolowania zwierząt chorych, środki do udzielenia im pomocy lekarskiej oraz sprzęt do uboju „z konieczności”.

2. W transporcie zwierząt kopytnych w środkach transportu drogowego przewożonych na statkach:

1) naczepa lub przyczepa ze zwierzętami powinna być odpowiednio przymocowana do samego pojazdu, a pojazd oraz naczepa lub przyczepa powinny być wyposażone w urządzenia mocujące do stałego elementu statku;

2) naczepa lub przyczepa ze zwierzętami powinna posiadać wentylację dostosowaną do ograniczonego przepływu powietrza w zamkniętej ładowni statku;

3) na zadaszonym pokładzie statku pojazd powinien zostać umieszczony w pobliżu otworu wlotowego świeżego powietrza;

4) powinien być zapewniony bezpośredni dostęp do zwierząt.

3. W transporcie zwierząt kopytnych środkami transportu drogowego lub w wagonach kolejowych przewożonych na promach oraz podobnych statkach nie stosuje się przepisów ust. 1 pkt 1—3.

8 22. W transporcie lotniczym zwierząt kopytnych:

1) zwierzęta powinny być przewożone w kontenerach, zagrodach lub przegrodach (klatkach) odpowiednich dla poszczególnych gatunków, z uwzględnieniem wymagań określonych przez Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Lotniczych (IATA), ogłaszanych zgodnie z ustawą z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130,

);

2) zwierzęta powinny być zabezpieczone przed działaniem wysokich lub niskich temperatur oraz gwałtownymi wahaniami ciśnienia atmosferycznego;

3)na pokładzie samolotu przeznaczonego do przewozu towarów powinny znajdować się narzędzia do uboju „z konieczności”.

Nr 185

2. Drób, ptaki domowe oraz króliki powinny mieć dostęp do wody i paszy w wystarczających ilościach, z wyjątkiem:

1) podróży trwającej krócej niż 12 godzin;

2) podróży piskląt trwającej krócej niż 24 godziny, pod warunkiem że zakończy się ona w ciągu 72 godzin po wylęgu.

8 24. 1. Do transportu kotów i psów stosuje się odpowiednio przepisy § 10—13, 8 14 ust. 2, 8 15 ust. 1i2, 8 19pkt2i3, 8 20 pkt 1—3,6i7,821i22.

2. Samice w rui oddziela się od samców.

3. Psy i koty podczas transportu powinny być karmione zgodnie z pisemnymi instrukcjami, z tym że:

1) odstępy w karmieniu nie mogą przekraczać 24 godzin;

2) odstępy w pojeniu nie mogą przekraczać 12 godzin.

8 25. 1. Do transportu ptaków i ssaków niewymienionych w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a—c, zwanych dalej „ptakami i ssakami”, stosuje się odpowiednio przepisy 8 10, 12—14, 15 ust. 1i 2,58 17, 19, 20 pkt 1—3 i 7 oraz 821i22.

2. Środki uspokajające mogą być podawane ptakom i ssakom jedynie w wyjątkowych okolicznościach i tylko pod bezpośrednim nadzorem lekarza weterynarii. Szczegółowa informacja o podaniu tych środków powinna być zamieszczona w dokumentach towarzyszących zwierzęciu do miejsca przeznaczenia.

3. Wejście do środka transportu przewożącego ptaki lub ssaki powinno być opatrzone informacją o rodzaju lub gatunku umieszczonych w nim zwierząt oraz zawierać odpowiednie ostrzeżenie, takie jak: „zwierzęta dzikie”, „zwierzęta bojaźliwe”, „zwierzęta niebezpieczne”.

4. Ptakom i ssakom zapewnia się opiekę zgodną z instrukcjami zamieszczonymi w dokumentach towarzyszących.

5. Przed załadunkiem ptaków lub ssaków powinien być zapewniony odpowiedni czas na przygotowanie zwierząt do wysyłki, w trakcie którego, w razie potrzeby, będą one stopniowo umieszczane w kontenerach.

6. Ptaki i ssaki nie powinny być umieszczane w pobliżu żywności ani w miejscach, do których mają dostęp osoby nieupoważnione.

7. Ptaków i ssaków należących do różnych gatunków nie umieszcza się w tym samym kontenerze.

8. Ptaków lub ssaków należących do tego samego gatunku nie umieszcza się w jednym kontenerze, jeżeli zwierzęta te są do siebie nastawione wrogo.

9. W ścianach kontenerów zapewnia się dodatkową wentylację w postaci otworów w ścianach, o wielkości zapobiegającej kontaktowi ptaków lub ssaków z osobami manipulującymi kontenerami oraz zranieniu zwierząt.

10. Do ścian, sklepień i podstaw kontenerów przewożących ptaki lub ssaki powinny być przymocowane konstrukcyjnie elementy uniemożliwiające bezpośrednie zestawianie kontenerów i zapewniające swobodny doptyw powietrza.

8 26. Ptaki podczas transportu powinny być trzymane w półmroku.

8 27. Zwierzęta jeleniowate nie powinny być przewożone w czasie wzrostu poroża.

8 28. Kontenery, w których są przewożone ssaki morskie, nie powinny być zestawiane na siebie. Stałą opiekę nad tymi zwierzętami podczas transportu powinien sprawować konwojent posiadający odpowiednie kwalifikacje.

8 29. 1. Inne zwierzęta kręgowe oraz zwierzęta bezkręgowe powinny być transportowane w kontenerach zapewniających bezpieczeństwo, odpowiednią przestrzeń i warunki, a w szczególności: wentylację, temperaturę, zaopatrzenie w wodę i tlen — właściwe dla transportowanych gatunków zwierząt.

2. Transport drogą lotniczą zwierząt, o których mowa w ust. 1, powinien odbywać się z uwzględnieniem wymagań określonych w § 22 pkt 1.

8 30. 1. Zwierzęta objęte Konwencją o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, sporządzoną w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 27,

oraz z 2000 r. Nr 66, poz. 802), powinny być transportowane zgodnie z postanowieniami tej konwencji.

2. Transport drogą lotniczą zwierząt, o których mowa w ust. 1, powinien odbywać się z uwzględnieniem wymagań określonych w § 22 pkt 1.