§ 4.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2014 poz. 1083 (ogł. 14 sierpnia 2014)

   1. Żołnierz, który uległ wypadkowi, niezwłocznie, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, melduje o wypadku swojemu przełożonemu.

   2. Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku melduje o tym pisemnie dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2003 poz. 1707 (ogł. 8 października 2003) ten tekst

   1. Żotnierz, który uległ wypadkowi, niezwłocznie, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, melduje o wypadku swojemu przełożonemu.

   2. Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku melduje otym dowódcy jednostki wojskowej, w której żotnierz pełni służbę.

   8 5. 1. W razie wypadku dowódca jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz petni służbę, powołuje niezwłocznie komisję powypadkową w celu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku.

   2. W skład komisji powypadkowej wchodzą co najmniej 3 osoby, w tym:

   1) jako przewodniczący — zastępca dowódcy jednostki wojskowej;

   2) jako członkowie — inspektor do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz — odpowiednio do potrzeb — specjalista z dziedziny, w której nastąpił wypadek, albo lekarz.

   3. W skład komisji powypadkowej nie mogą wchodzić osoby, które są zainteresowane wynikiem działania komisji, zwłaszcza gdy może mieć on wpływ na ich odpowiedzialność, oraz osoby będące świadkami wypadku.

   4. Jeżeli wypadkowi uległ dowódca jednostki wojskowej, komisję powypadkową powołuje jego bezpośredni przełożony.

   8 6. 1. Do zadań komisji powypadkowej należy ustalenie czasu, miejsca oraz okoliczności i przyczyn wypadku.

   2. Komisja powypadkowa może:

   1) dokonać oględzin miejsca wypadku oraz sporządzić szkic lub wykonać zdjęcia tego miejsca;

   2) przesłuchać poszkodowanego żołnierza i inne osoby co do okoliczności dotyczących wypadku lub odebrać od nich pisemne oświadczenia;

   3) zasięgnąć opinii specjalisty, w tym lekarza;

   4) przeglądać akta postępowania karnego i innych postępowań oraz inne dokumenty dotyczące wypadku i jego następstw, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych przepisów;

   5) zapoznać się z posiadaną przez poszkodowanego żołnierza dokumentacją medyczną;

   6) zebrać inne dowody dotyczące wypadku.

   3. Przed przestuchaniem osób, z wyjątkiem poszkodowanego żołnierza, co do okoliczności dotyczących

   Nr 175

   wypadku, uprzedza się te osoby o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań.

   4. Z oględzin miejsca wypadku oraz przestuchania poszkodowanego żołnierza lub innych osób sporządza się protokoły. Wzór protokołu oględzin miejsca wypadku, przesłuchania poszkodowanego żołnierza i świadka określają odpowiednio załączniki nr 1, 2 i 3 do rozporządzenia.

   5. Jeżeli wypadek zdarzyt się na terenie jednostki wojskowej stacjonującej w innym garnizonie, przewodniczący komisji powypadkowej może zwrócić się do dowódcy tej jednostki o dokonanie czynności określonych w ust. 2 pkt 1, 2 i 6 oraz nadesłanie zebranych materiałów.

   6. Organy wojskowe oraz żołnierze i pracownicy jednostki wojskowej są obowiązani udzielać komisji powypadkowej wyjaśnień oraz dostarczać dokumenty i inne materiały dotyczące okoliczności wypadku.

   8 7. 1. Komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, w którym podaje się w szczególności:

   1) stopień wojskowy, imię i nazwisko żołnierza, który uległ wypadkowi;

   2) datę i miejsce wypadku;

   3) opis okoliczności i przyczyn wypadku;

   4) doznany przez żołnierza uszczerbek na zdrowiu, a jeżeli poniósł on śmierć — fakt śmierci;

   5) pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole;

   6) podpisy członków komisji.

   2. Dane dotyczące doznanego przez żołnierza uszczerbku na zdrowiu wpisuje się do protokołu powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii lekarza.

   3. W razie ustalenia przez komisję powypadkową, że: 1) wyłączną przyczyną wypadku było umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie żołnierza naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy,

   2) do wypadku w znacznym stopniu przyczyniło się zachowanie żotnierza spowodowane jego stanem nietrzeźwości albo zażyciem środków odurzających lub substancji psychotropowych,

   3) uszczerbek na zdrowiu lub śmierć żołnierza zostały spowodowane przez niego umyślnie

   — informację o tym wraz z opisem wskazujących na to okoliczności i dowodów podaje się w protokole powypadkowym.

   4. Wrazie ustalenia, że wyłączną przyczyną wypadku były okoliczności wymienione w ust. 3 pkt 1, w protokole powypadkowym podaje się:

   1) przepis lub rozkaz naruszony przez żołnierza; 2) czy i w jaki sposób przełożeni żotnierza zapewnili mu warunki odpowiadające właściwym przepisom

   lub rozkazom i czy sprawowali nadzór nad ich przestrzeganiem;

   3) informację o posiadaniu lub braku umiejętności żołnierza, potrzebnych do wykonywania czynności związanych z wypadkiem, oraz informację o przeszkoleniu żołnierza w zakresie znajomości odpowiednich przepisów lub rozkazów.

   5. Do protokołu powypadkowego dołącza się całość materiałów zebranych w toku postępowania powypadkowego, w szczególności: protokół oględzin miejsca wypadku, protokoty przesłuchań, oświadczenia, opinie specjalistów, notatki, szkice i fotografie.

   6. Wzór protokołu powypadkowego określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

   8 8. 1. W razie niezgodności stanowisk członków komisji powypadkowej co do okoliczności lub przyczyn wypadku, w protokole powypadkowym zamieszcza się stanowisko większości członków komisji; przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego.

   2. Członek komisji powypadkowej, który nie zgadza się ze stanowiskiem większości, może dołączyć do protokołu powypadkowego zdanie odrębne z podaniem uzasadnienia swojego stanowiska. W takim przypadku w protokole powypadkowym czyni się wzmiankę o zdaniu odrębnym.

   89. 1. Jeżeli w związku z wypadkiem żotnierz ponióst szkodę wskutek utraty, całkowitego zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotów osobistego użytku lub przedmiotów służących do wykonywania zawodu, komisja powypadkowa ustala:

   1) jakie to byty przedmioty;

   2) stan tych przedmiotów przed wypadkiem (stopień zużycia) i ich przybliżoną wartość;

   3) czy przedmioty te żołnierz utracił, czy też uległy one całkowitemu zniszczeniu lub tylko uszkodzeniu i w jakim stopniu.

   2. Ustalenia, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do protokołu powypadkowego.

   8 10. 1. Komisja powypadkowa powinna zakończyć postępowanie i sporządzić protokół powypadkowy najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia wypadku.

   2. W przypadku niesporządzenia protokołu powypadkowego w terminie, o którym mowa w ust. 1, przyczyny opóźnienia podaje się w tym protokole.

   8 11. 1. Protokół powypadkowy przedstawia się niezwłocznie dowódcy jednostki wojskowej, który:

   1)w terminie 3 dni ustosunkowuje się do ustaleń w nim zawartych;

   2) może polecić dokonanie dodatkowych ustaleń, gdy uzna, że okoliczności i przyczyny wypadku nie zostaty dostatecznie wyjaśnione.

   2. W razie gdy w toku dodatkowych ustaleń wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności, sporzą-

   Nr 175

   dza się nowy protokół powypadkowy, który ponownie przedstawia się dowódcy jednostki wojskowej. Poprzedni protokół powypadkowy włącza się do materiatów postępowania powypadkowego.

   3. Dowódca jednostki wojskowej podpisuje protokół powypadkowy, zamieszczając w nim swoje stanowisko wobec ustaleń komisji powypadkowej.

   8 12. 1. Egzemplarz podpisanego przez dowódcę jednostki wojskowej protokołu powypadkowego doręcza się, za pisemnym potwierdzeniem odbioru, poszkodowanemu żołnierzowi, a jeżeli żołnierz poniósł śmierć w wypadku — jego małżonkowi. W razie braku małżonka protokół doręcza się petnoletniemu dziecku żołnierza lub opiekunowi dziecka małoletniego albo rodzicom lub innemu członkowi rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.

   2. Jeżeli w protokole powypadkowym są zawarte informacje stanowiące tajemnicę państwową, doręcza się wyciąg z protokołu z pominięciem tych informacji, o czym czyni się wzmiankę w doręczanym protokole.

   3. Zołnierz, który uległ wypadkowi, a w razie jego śmierci osoba, o której mowa w art. 12 ustawy, ma prawo wglądu do akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

   8 13. 1. Zotnierzowi poszkodowanemu w wypadku, awrazie jego śmierci osobie, o której mowa w art. 12 ustawy, przysługuje prawo zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

   2. Zastrzeżenia wnosi się do szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której zostat sporządzony protokół powypadkowy.

   8 14. 1. Dowódca jednostki wojskowej przesyła szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania protokół powypadkowy niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w § 13 ust. 1.

   2. Dowódca jednostki wojskowej, przesyłając protokół powypadkowy, dołącza jednocześnie:

   1) zgłoszone zastrzeżenia do protokołu powypadkowego wraz ze swoim stanowiskiem co do tych zastrzeżeń;

   2) informację o miejscu zamieszkania poszkodowanego żołnierza, a w razie jego śmierci — posiadane informacje o stanie rodzinnym żołnierza, ze wskazaniem imion, nazwisk, dat urodzenia oraz miejsc zamieszkania osób, o których mowa w art. 12 ustawy,

   3) posiadaną dokumentację medyczną;

   4) inne materiały zebrane w toku postępowania powypadkowego;

   5) informację wskazującą właściwą dla danego żołnierza wojskową komisję lekarską.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.