Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2003 r. w sprawie postępowania przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt

Dokumentacja czynności związanych z wykrywaniem i likwidowaniem chorób zakaźnych zwierząt obejmuje:

1) książkę zgłoszeń chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zgłaszania i zwalczania, której wzór stanowi zatącznik nr 2 do rozporządzenia;

2

—

protokół dochodzenia epizootycznego i badań zwierząt, którego wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia;

3

—

protokół sekcji, którego wzór stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia;

4

—

protokół oceny aktualnej sytuacji w ognisku choroby zakaźnej zwierząt, którego wzór stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.

8 7. 1. W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia choroby zakaźnej zwierząt, a także w celu zapobiegania chorobom zakaźnym przeprowadza się odpowiednio oczyszczanie, odkażanie, dezynsekcję lub deratyzację.

2. Sposoby oczyszczania, odkażania, dezynsekcji i deratyzacji właściwe dla poszczególnych chorób zakaźnych zwierząt określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

8 8. W przypadku spełnienia warunków uznania obszaru kraju lub jego części za wolne od choroby zakaźnej zwierząt:

1) wojewódzki lekarz weterynarii może wystąpić do Gtównego Lekarza Weterynarii z wnioskiem o uznanie województwa lub jego części za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt;

2

—

Główny Lekarz Weterynarii może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o uznanie obszaru kraju lub jego części za wolne od danej choroby.

Powiatowy lekarz weterynarii:

1

—

poddaje badaniu klinicznemu wszystkie zwierzęta, które w wyniku dochodzenia epizootycznego uznał za podejrzane o zakażenie pryszczycą;

2) powiadamia niezwłocznie właściwego powiatowego lekarza weterynarii, jeżeli zwierzęta podejrzane o zakażenie pryszczycą zostały przewiezione na teren innego powiatu.

Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku przebywania zwierząt w wielu budynkach na terenie jednego gospodarstwa, może wyłączyć z ogniska choroby budynek, jeżeli będą spetnione następujące wymagania:

1) konstrukcja, a w szczególności ściany tego budynku uniemożliwiają przeniesienie wirusa pryszczycy na zwierzęta znajdujące się wewnątrz budynku;

2

—

w budynku nie znajdują się urządzenia udojowe, wymiany powietrza, podawania karmy i usuwania odchodów połączone z takimi urządzeniami w budynkach, w których została stwierdzona pryszczyca;

3

—

do obsługi zwierząt w tym budynku był wydzielony odrębny personel, a wejścia i wjazdy do tego budynku są wyposażone w urządzenia do odkażania.

8 11. 1. Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko pryszczycy za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta wrażliwe na pryszczycę znajdujące się w ognisku padły lub zostały zabite, a zwłoki ich zostały usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby;

2) oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

2. Wprowadzanie zwierząt wrażliwych na pryszczycę do uznanego za wygaste ogniska choroby może nastąpić po upływie 21 dni od uznania choroby za wygasłą, po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarnii.

8 12. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od pryszczycy, jeżeli zostaty spełnione następujące warunki:

1) upłynęły co najmniej 24 miesiące od uznania za wygasłe ostatniego ogniska pryszczycy;

2) szczepienia przeciwko pryszczycy nie były stosowane co najmniej od 12 miesięcy;

3

—

prowadzone są regularne laboratoryjne badania rozpoznawcze, które potwierdzają fakt niewystępowania wirusa pryszczycy na danym obszarze;

4

—

przywóz zwierząt wrażliwych oraz produktów pochodzących od takich zwierząt odbywa się wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od pryszczycy, z uwzględnieniem warunków, o których mowa w pkt 1—3.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od pryszczycy na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii:

1) poddaje badaniu klinicznemu wszystkie zwierzęta, które w wyniku dochodzenia epizootycznego uznał za podejrzane o zakażenie chorobą pęcherzykową świń;

2

—

powiadamia niezwłocznie właściwego powiatowego lekarza weterynarii, jeżeli zwierzęta podejrzane o zakażenie chorobą pęcherzykową świń zostaty przewiezione na teren innego powiatu.

8 16. Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko choroby pęcherzykowej świń za wygaste, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta wrażliwe znajdujące się w ognisku choroby padły lub zostały zabite, a ich zwłoki zostały usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby, albo wśród pozostatych

zwierząt w ciągu 28 dni od dnia wyzdrowienia ostatniego chorego lub podejrzanego o chorobę zwierzęcia nie wystąpił nowy przypadek zachorowania lub podejrzenia choroby;

2

—

oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

8 17. 1. Wprowadzanie do uznanego za wygaste ogniska choroby świń podatnych na chorobę pęcherzykową świń może nastąpić po upływie 21 dni od dnia uznania choroby za wygasłą, po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii.

2. Wprowadzane świnie powinny pochodzić z obszarów wolnych od choroby pęcherzykowej świń i powinny uzyskać ujemne wyniki badań serologicznych w kierunku choroby pęcherzykowej świń.

3. Do gospodarstwa, w którym prowadzi się chów świń w pomieszczeniach otwartych lub na wolnej przestrzeni, wprowadza się ograniczoną ilość świń, rozmieszczając je na terenie całego gospodarstwa. Po upływie 28 dni od dnia wprowadzenia świń do takiego gospodarstwa poddaje się je badaniu klinicznemu i serologicznemu. W przypadku uzyskania wyniku ujemnego może zostać wprowadzona pełna obsada świń.

4. Do gospodarstw, w których chów jest prowadzony w inny sposób niż określony w ust. 3, ponowne wprowadzenie pełnej obsady świń może nastąpić, jeżeli:

1) świnie zostaną wprowadzone w ciągu 8 dni;

2) przez okres 60 dni od dnia wprowadzenia ostatniego zwierzęcia żadna świnia nie zostanie wyprowadzona z gospodarstwa;

3) po upływie 28 dni od dnia wprowadzenia ostatniego zwierzęcia do gospodarstwa stado zostanie poddane badaniu klinicznemu i serologicznemu w kierunku choroby pęcherzykowej świń.

8 18. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od choroby pęcherzykowej świń, jeżeli zostaty spełnione następujące warunki:

1) od uznania ostatniego ogniska tej choroby za wygasłe uptynęty co najmniej 24 miesiące, a w przypadku gdy wszystkie zwierzęta w ogniskach choroby zostały zabite, od uznania ostatniego ogniska choroby za wygasłe upłynęto co najmniej 9 miesięcy;

2

—

szczepienia przeciwko chorobie pęcherzykowej świń nie byty stosowane co najmniej od 24 miesięcy;

3

—

prowadzone są regularne laboratoryjne badania rozpoznawcze, które potwierdzają fakt niewystępowania wirusa choroby pęcherzykowej świń na danym obszarze;

4

—

przywóz świń, dzików oraz produktów pochodzących od takich zwierząt odbywa się wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od choroby pęcherzyko-

Nr 18

wej świń, z uwzględnieniem warunków, o których mowa w pkt 1—3, lub przywożone produkty są poddane sterylizacji skutecznie niszczącej wirusa tej choroby.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od choroby pęcherzykowej świń na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko afrykańskiego pomoru koni za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta koniowate z ogniska padły, zostały zabite i usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby albo

2

—

w ciągu 40 dni po wyzdrowieniu ostatniego chorego lub podejrzanego o chorobę zwierzęcia nie wystąpił przypadek afrykańskiego pomoru koni;

3

—

oczyszczanie, odkażanie i dezynsekcja zostały przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

8 34. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od afrykańskiego pomoru koni, jeżeli zostaty spełnione następujące warunki:

1) w okresie ostatnich 2 lat nie zarejestrowano przypadku afrykańskiego pomoru koni w postaci klinicznej ani dodatniego wyniku badań serologicznych;

2

—

szczepienia przeciwko afrykańskiemu pomorowi koni są zabronione i nie były prowadzone co najmniej od 12 miesięcy;

3

—

przywóz zwierząt koniowatych odbywa się wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od afrykańskiego

Nr 18

pomoru koni, z uwzględnieniem warunków, o których mowa w pkt 1i2.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od afrykańskiego pomoru koni na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

1. Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko afrykańskiego pomoru świń za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie świnie z ogniska choroby padły lub zostały zabite, a ich zwłoki usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby;

2) oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

2. Wprowadzanie zwierząt wrażliwych na afrykański pomór świń do ogniska choroby uznanego za wygaste może nastąpić po upływie 3 miesięcy od uznania choroby za wygasłą, po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii; przed wprowadzeniem pełnej obsady do gospodarstwa wprowadza się ograniczoną ilość świń wrażliwych na tę chorobę na okres 40 dni w celu wykluczenia obecności czynnika zakaźnego.

8 36. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od afrykańskiego pomoru świń, jeżeli zostaty spełnione następujące warunki:

1) co najmniej od 3 lat nie zarejestrowano przypadku choroby w postaci klinicznej ani dodatniego wyniku badań serologicznych;

2

—

szczepienia przeciwko afrykańskiemu pomorowi świń są zabronione;

3

—

przywóz świń i produktów pochodzących od takich zwierząt odbywa się wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od afrykańskiego pomoru świń, z uwzględnieniem warunków, o których mowa w pkt 1 i 2, albo produkty są poddawane sterylizacji skutecznie niszczącej wirusa choroby.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od afrykańskiego pomoru świń na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii:

1) poddaje badaniu klinicznemu wszystkie zwierzęta, które w wyniku dochodzenia epizootycznego uznał za podejrzane o zakażenie klasycznym pomorem świń;

2) powiadamia niezwłocznie właściwego powiatowego lekarza weterynarii, jeżeli zwierzęta podejrzane o zakażenie klasycznym pomorem świń zostały przewiezione na teren innego powiatu.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko klasycznego pomoru świń za wygastłe, jeżeli:

1) wszystkie świnie z ogniska padły lub zostały zabite, a ich zwłoki usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby;

2) oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

1. Wprowadzanie do ogniska choroby uznanego za wygasłe świń podatnych na klasyczny pomór świń może nastąpić po upływie 30 dni od dnia uznania choroby za wygasłą, po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii.

2. Wprowadzane świnie powinny pochodzić z obszarów wolnych od klasycznego pomoru świń, być klinicznie zdrowe oraz powinny uzyskać ujemne wyniki badań serologicznych w kierunku klasycznego pomoru świń.

3. Do gospodarstw, w których prowadzi się chów świń w pomieszczeniach otwartych lub na wolnej przestrzeni, wprowadza się ograniczoną ilość świń, rozmieszczając je na terenie całego gospodarstwa. Po upływie 28 i 41 dni od dnia wprowadzenia świń do takiego gospodarstwa poddaje się je badaniu klinicznemu i serologicznemu. W przypadku uzyskania wyniku ujemnego może zostać wprowadzona petna obsada SWInNn.

4. Do gospodarstw, w których chów jest prowadzony w inny sposób niż określony w ust. 3, ponowne wprowadzenie pełnej obsady świń może nastąpić, jeżeli:

1) świnie zostaną wprowadzone w ciągu 8 dni;

2) przez okres 60 dni od dnia wprowadzenia ostatniego zwierzęcia żadna świnia nie zostanie wyprowadzona z gospodarstwa;

3) po upływie 30 dni od dnia wprowadzenia ostatniego zwierzęcia do gospodarstwa stado zostanie poddane badaniu klinicznemu i serologicznemu w kierunku klasycznego pomoru świń.

5. Badaniu serologicznemu, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, poddaje się, z wyłączeniem prosiąt ssących:

1) wszystkie zwierzęta — w przypadku stad liczących poniżej 20 świń;

2) 20 sztuk oraz 20% pozostałych —w przypadku stad liczących od 20 do 100 świń;

3) 20 sztuk oraz 10% pozostałych, ale nie mniej niż 36 zwierząt — w przypadku stad liczących powyżej 100 świń.

8 40. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od klasycznego pomoru świń, jeżeli zostały spełnione następujące warunki:

Nr 18

1) upłynęło co najmniej 12 miesięcy od uznania za wygasłe ostatniego ogniska klasycznego pomoru świń;

2) szczepienia przeciwko klasycznemu pomorowi świń nie były stosowane co najmniej od 12 miesięcy;

3) prowadzone są regularne laboratoryjne badania rozpoznawcze, które potwierdzają fakt niewystępowania wirusa klasycznego pomoru świń na danym obszarze, w tym również u dzików;

4

—

w żywieniu świń nie stosuje się odpadków kuchennych;

5

—-

przywóz na ten obszar świń i dzików oraz produktów pochodzących od takich zwierząt odbywa się wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od klasycznego pomoru świń, z uwzględnieniem warunków, o których mowa w pkt 1—4, albo produkty takie są poddawane sterylizacji skutecznie niszczącej wirusa choroby.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od klasycznego pomoru świń na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

1. Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie świnie z ogniska padły lub zostały zabite, a ich zwłoki usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się tej choroby;

2) oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

2. Wprowadzanie świń wrażliwych na enterowirusowe zapalenie mózgu i rdzenia u świń może nastąpić po upływie 30 dni od uznania choroby za wygasłą, po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii; wprowadzane świnie powinny pochodzić z obszaru wolnego od enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń.

8 46. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń, jeżeli zostaty spełnione następujące warunki:

1) co najmniej od 3 lat nie zarejestrowano żadnego przypadku enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń;

2

—

przywóz na ten obszar świń oraz produktów pochodzących od takich zwierząt odbywa się wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń, z uwzględnieniem warunku, o którym mowa w pkt 1, albo produkty takie są poddawane sterylizacji skutecznie niszczącej wirusa tej choroby.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb tososiowatych za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie śnięte ryby z ogniska zostały usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się tej choroby;

2) oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko wścieklizny za wygastłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta chore z ogniska padły albo zostaty zabite, a ich zwłoki zostały usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby;

2

—

w ognisku wścieklizny zwierząt gospodarskich, w którym szczepieniu przeciwko wściekliźnie poddano wszystkie zwierzęta, uptynęto 30 dni od ostatniej iniekcji szczepionki;

3

—

w ognisku wścieklizny małych zwierząt gospodarskich, w szczególności świń, owiec i kóz, w którym zwierząt nie poddano szczepieniu przeciwko wściekliźnie, oraz w ognisku wścieklizny zwierząt domowych, w szczególności psów i kotów, upłynęły 3 miesiące od ostatecznego oczyszczenia i odkażenia, przeprowadzonego w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby;

4

—

w ognisku wścieklizny dużych zwierząt gospodarskich, w szczególności zwierząt jednokopytnych i bydła, w którym zwierząt nie poddano szczepieniu przeciwko wściekliźnie, oraz w ognisku wścieklizny dużych zwierząt wolno żyjących, w szczególności niedźwiedzi, tosi i żubrów, uptynęło 6 miesięcy od ostatecznego oczyszczenia i odkażenia, przeprowadzonego w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby;

5

—-

w ognisku wścieklizny zwierząt wolno żyjących innych niż wymienione w pkt 4, oddalonym od osiedli ludzkich, upłynęto 30 dni od ostatecznego

Nr 18

oczyszczenia i odkażenia, przeprowadzonego w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby;

6

—-

w ognisku wścieklizny zwierząt wolno żyjących innych niż wymienione w pkt 4, stwierdzonym w osiedlach ludzkich albo na terenach rekreacyjnych upłynęły 3 miesiące od ostatecznego oczyszczenia i odkażenia, przeprowadzonego w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

8 50. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od wścieklizny, jeżeli zostały spełnione następujące warunki:

1) co najmniej od 2 lat nie zarejestrowano przypadku wścieklizny u zwierząt i u ludzi;

2) wścieklizna zwierząt, w szczególności zwierząt dziko żyjących, podlega obowiązkowemu zgłaszaniu i zwalczaniu;

3

—

prowadzone są regularne laboratoryjne badania rozpoznawcze, które wykluczają występowanie wirusa;

4

—

w obrocie zwierzętami są stosowane środki skutecznie chroniące przed wprowadzeniem wścieklizny na obszar uznany za wolny od tej choroby.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od wścieklizny na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko wąglika za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta w ognisku choroby wrażliwe na wąglik padły, zostały zabite i usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby, albo w ciągu 14 dni od usunięcia lub wyzdrowienia zwierząt dotkniętych wąglikiem albo podejrzanych o tę chorobę nie wystąpił nowy przypadek wąglika lub podejrzenia o tę chorobę;

2

—

oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko gruźlicy bydła za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta dotknięte gruźlicą w ognisku padły lub zostały zabite, a ich zwłoki usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby, a wyniki dwóch kolejnych badań pozostałych zwierząt przeprowadzonych testem tuberkulinizacji porównawczej potwierdzają niewystępowanie gruźlicy;

2

—

oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

8 55. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od gruźlicy bydła, jeżeli zostały spetnione następujące warunki:

1) liczba zakażonych gruźlicą stad bydła, określona na podstawie regularnych badań kontrolnych testem tuberkulinizacji, w ciągu sześciu kolejnych lat nie przekracza 0,1% wszystkich stad;

2) przynajmniej 99,9% wszystkich stad bydta zostało uznane za wolne od gruźlicy w ciągu sześciu kolejnych lat (obliczenia tego dokonuje się w dniu 31 grudnia każdego roku);

3) system rejestracji gospodarstw i znakowania bydła umożliwia zidentyfikowanie stada pochodzenia i stada przejściowego dla każdego zwierzęcia należącego do gatunku bydła;

4) zwierzęta rzeźne z gatunku bydła pochodzące z danego obszaru są poddawane badaniu poubojowemu;

5) szczepienie bydła przeciwko gruźlicy oraz leczenie bydła chorego na gruźlicę jest zabronione;

6) przywożone dla celów chowu lub hodowli bydło pochodzi wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od gruźlicy bydła, a poszczególne zwierzęta uzyskują ujemny wynik tuberkulinizacji.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od gruźlicy bydła na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

1. Uznaje się, że obszar kraju lub jego część pozostają odpowiednio obszarem kraju lub jego częścią wolną od gruźlicy bydła, jeżeli:

1) na obszarze tym są spełnione warunki, o których mowa w § 55;

2

—

przywożone na ten obszar bydło pochodzi wyłącznie ze stad wolnych od gruźlicy bydła i posiada aktualne wyniki indywidualnych testów tuberkulinizacji;

3

—

są prowadzone regularne badania kontrolne testem tuberkulinizacji, z zastrzeżeniem ust. 3, a w szczególności:

Nr 18

a) w stadach liczących powyżej 50 krów i jałówek w wieku powyżej 2 lat badanie przeprowadza się jeden raz w roku,

b

—-

w stadach liczących poniżej 50 krów i jałtówek w wieku powyżej 2 lat badanie przeprowadza się w 1/3 stad w danej miejscowości w każdym roku, tak aby w ciągu 3 lat badania zostały przeprowadzone we wszystkich stadach bydła.

2. W razie uzyskania dodatnich wyników badań, o których mowa w ust. 1, badania kontrolne w roku następnym, z zastrzeżeniem ust. 3, przeprowadza się:

1) w 1/3 stad bydła na danym obszarze, jeżeli liczba zwierząt uznanych za dotknięte gruźlicą w danym roku kalendarzowym nie przekroczy 0,2%;

2) w 1/2 stad bydła na danym obszarze, jeżeli liczba zwierząt uznanych za dotknięte gruźlicą w danym roku kalendarzowym wynosi od 0,2 do 0,5%;

3) u całego pogłowia bydła podlegającego badaniu na danym obszarze, jeżeli liczba zwierząt uznanych za dotknięte gruźlicą przekracza 0,5%.

3. Badania kontrolne mogą być prowadzone w następujący sposób:

1) jeżeli liczba stad zakażonych gruźlicą określona na podstawie badań przeprowadzanych w odstępie jednego roku nie przekracza na danym obszarze w każdym z dwóch kolejnych badań 1% wszystkich stad, to następne badania mogą być przeprowadzane co dwa lata, a samce przeznaczone wyłącznie do opasu, znajdujące się w odizolowanych stadach i pochodzące ze stad wolnych od gruźlicy mogą być zwolnione od badań;

2

—

jeżeli liczba stad zakażonych gruźlicą określona na podstawie badań przeprowadzanych w odstępie dwuletnim nie przekracza na danym obszarze w każdym z dwóch kolejnych badań 0,2%, to następne badania mogą być przeprowadzane w odstępach trzyletnich, a wiek zwierząt podlegających badaniom może być podwyższony do 12 lub 24 miesięcy;

3

—

jeżeli liczba stad zakażonych gruźlicą określona na podstawie badań przeprowadzanych w odstępie trzyletnim nie przekracza na danym obszarze w każdym z kolejnych badań 0,1% wszystkich stad, to następne badania mogą być przeprowadzane w odstępach czteroletnich, o ile zwierzęta wprowadzane na tym obszarze do stad bydła są uprzednio badane testem tuberkulinizacji i uzyskują wynik ujemny, bydło rzeźne po uboju jest badane w kierunku gruźlicy, a wszystkie wskazujące na gruźlicę zmiany w narządach i tkankach są poddawane laboratoryjnym badaniom rozpoznawczym.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko brucelozy za wygastłe, jeżeli:

1) wszystkie dotknięte brucelozą zwierzęta w ognisku padły lub zostały zabite, a ich zwłoki usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby;

2

—

pozostawione w ognisku zwierzęta wrażliwe zostaty poddane odpowiednim laboratoryjnym badaniom rozpoznawczym w kierunku brucelozy, które potwierdziły brak czynnika zakaźnego na danym obszarze;

3

—

oczyszczenie, odkażenie i deratyzacja zostały przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

8 59. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od brucelozy bydła, jeżeli zostaty spetnione następujące warunki:

1) w okresie ostatnich trzech lat nie wystąpił kliniczny przypadek brucelozy bydła, a laboratoryjnym badaniom rozpoznawczym poddaje się każdy poroniony płód lub martwo urodzone cielę oraz jego matkę;

2) co najmniej 99,8% wszystkich stad bydta zostało uznane za wolne od brucelozy bydła w ciągu pięciu kolejnych lat (obliczenia tego dokonuje się w dniu 31 grudnia każdego roku);

3) system rejestracji gospodarstw i znakowania bydła umożliwia zidentyfikowanie stada pochodzenia i stada przejściowego dla każdego zwierzęcia należącego do gatunku bydła;

4) przywożone dla celów chowu lub hodowli bydło pochodzi wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od brucelozy bydła i uzyskało ujemny wynik badania serologicznego.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od brucelozy bydła na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

8 60. Uznaje się, że obszar kraju lub jego część pozostają obszarem wolnym od brucelozy bydła, jeżeli:

Nr 18

1) co najmniej w 20% stad, u bydła w wieku powyżej

2

3

—

—

24 miesięcy, przeprowadza się corocznie regularne badania kontrolne w kierunku brucelozy bydła, tak aby wszystkie stada zostały objęte badaniem w okresie pięciu lat;

przywożone na ten obszar lub jego część bydło pochodzi wyłącznie za stad spełniających następujące warunki:

a) wciągu ostatnich 6 miesięcy nie wystąpił w stadach kliniczny przypadek brucelozy,

b

—-

wszystkie zwierzęta w wieku powyżej 12 miesięcy są poddawane badaniom laboratoryjnym w kierunku brucelozy bydła i uzyskały wynik ujemny w dwóch kolejnych badaniach serologicznych przeprowadzonych w odstępie nie krótszym niż 3 miesiące i nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo w trzech kolejnych badaniach próbek mleka przeprowadzonych w odstępach 3 miesięcy oraz badaniu serologicznemu przeprowadzonemu przynajmniej po 6 tygodniach od ostatniego badania próbki mleka;

zwierzęta wprowadzane do stada są własnego chowu, pochodzą ze stad spełniających warunki, o których mowa w pkt 1 i 2, a bydło w wieku powyżej 12 miesięcy zostało poddane badaniu serologicznemu testem aglutynacji probówkowej z wynikiem poniżej 30 jednostek międzynarodowych w 1 ml surowicy; badanie powinno być przeprowadzone w okresie ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem zwierząt do stada albo w okresie 30 dni po wprowadzeniu na teren gospodarstwa, jeżeli wprowadzane zwierzęta pozostawały w izolacji do czasu uzyskania ujemnego wyniku badania.

8 61. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od brucelozy owiec i kóz, jeżeli:

1) co najmniej 99,8% stad owiec lub kóz spełnia następujące warunki:

a) w okresie co najmniej ostatnich dwunastu miesięcy nie wystąpił w stadzie kliniczny przypadek choroby,

wszystkie zwierzęta w wieku powyżej 6 miesięcy uzyskały ujemne wyniki badań serologicznych w kierunku brucelozy owiec i kóz przeprowadzonych dwukrotnie w odstępie co najmniej sześciu miesięcy,

przywożone zwierzęta pochodzą z obszaru wolnego od brucelozy owiec i kóz oraz ze stad wolnych od brucelozy owiec i kóz, a ponadto zostaty zbadane serologicznie w kierunku tej choroby i uzyskały ujemny wynik tych badań; stado owiec i kóz zachowuje status wolnego od brucelozy owiec i kóz, jeżeli owce i kozy są badane serologicznie w kierunku brucelozy jeden raz w roku z wynikiem ujemnym, przy czym badaniu są poddawane wszystkie niekastrowane tryki i kozły w wieku powyżej 6 miesięcy oraz 25% samic dojrzałych płciowo, nie mniej jednak niż 50 zwierząt, a w stadach, gdzie liczba takich zwierząt nie przekracza 50 sztuk — wszystkie samice;

b

—-

—-

c

2) w okresie ostatnich 5 lat nie stwierdzono przypadku brucelozy owiec i kóz;

3) szczepienie zwierząt przeciwko brucelozie owiec i kóz jest zabronione co najmniej od 3 lat;

4) przywożone dla celów chowu lub hodowli owce i kozy pochodzą wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od brucelozy owiec i kóz i uzyskują ujemny wynik badań serologicznych w kierunku brucelozy.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od brucelozy owiec i kóz na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

8 62. Uznaje się, że obszar kraju lub jego część pozostaje obszarem wolnym od brucelozy owiec i kóz, jeżeli:

1) w pierwszym roku po uznaniu kraju lub jego części za wolne od brucelozy owiec i kóz poddaje się badaniom serologicznym co najmniej 10% owiec i kóz w wieku powyżej 6 miesięcy w losowo wybranych stadach owiec lub kóz i uzyskuje się wytącznie wyniki ujemne albo poddaje się badaniom przed- i poubojowym co najmniej 99% zabijanych owiec i kóz, a wyniki tych badań wskazują, że liczba stad zakażonych brucelozą owiec i kóz nie przekracza 0,2% wszystkich stad;

2

—

rozpoczynając od drugiego roku po uznaniu kraju lub jego części za wolne od brucelozy owiec i kóz, poddaje się corocznie badaniom serologicznym co najmniej 5% owiec i kóz w wieku powyżej 6 miesięcy w losowo wybranych stadach i uzyskuje się wyłącznie wyniki ujemne albo poddaje się badaniom przed- i poubojowym co najmniej 95% zabijanych owiec i kóz i wyniki tych badań wskazują, że liczba stad zakażonych brucelozą owiec i kóz nie przekracza 0,2% wszystkich stad.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko enzootycznej białaczki bydła za wygastłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta dotknięte enzootyczną białaczką bydła oraz ich potomstwo zostały usunięte lub padły, a ich zwłoki usunięte w sposób uniemożliwiający szerzenie się choroby, natomiast pozostałe zwierzęta w wieku powyżej 12 miesięcy, po upływie co najmniej 3 miesięcy od usunięcia z ogniska ostatniego zwierzęcia chorego lub podejrzanego o zakażenie enzootyczną białaczką bydła, zostaty poddane dwukrotnemu badaniu serologicznemu w kierunku tej choroby w odstępie co najmniej 4 miesięcy i uzyskały ujemne wyniki tych badań;

2

—

oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

Nr 18

8 64. 1. Obszar kraju lub jego część mogą być uznane za wolne od enzootycznej białaczki bydła, jeżeli:

1) co najmniej 99,8% stad bydła spetnia następujące warunki:

a) wokresie ostatnich 2 lat nie stwierdzono klinicznych (guzowatych) postaci choroby w wyniku laboratoryjnych badań rozpoznawczych,

b) w ostatnim roku bydło w wieku powyżej 2 lat w dwóch kolejnych badaniach serologicznych, wykonanych w odstępie co najmniej 4 miesięcy, uzyskało wyniki ujemne,

c) bydło jest własnego chowu;

2) wokresie ostatnich 3 lat nie stwierdzono klinicznej (guzowatej) postaci enzootycznej białaczki bydła;

3) w okresie ostatnich 2 lat zbadano serologicznie z wynikiem ujemnym wszystkie zwierzęta w wieku powyżej 24 miesięcy;

4) przywożone dla celów chowu lub hodowli bydło pochodzi wyłącznie z krajów (regionów) wolnych od enzootycznej białaczki bydła.

2. Uznaje się, że obszar kraju lub jego część pozostają obszarem wolnym od enzootycznej białaczki bydła, jeżeli:

1) poddawane ubojowi bydło jest badane, a stwierdzone w czasie badania guzy są poddawane laboratoryjnym badaniom rozpoznawczym;

2) zwierzęta reagujące dodatnio na białaczkę w badaniach serologicznych są poddawane ubojowi, a w stadach ich pochodzenia przeprowadza się badanie serologiczne w kierunku enzootycznej białaczki bydła;

3) wszystkie zwierzęta w wieku powyżej 2 lat są badane serologicznie przez pierwsze pięć lat po uznaniu tego obszaru za wolny od enzootycznej białaczki bydła i w tym czasie mniej niż 0,2% stad uznano za zakażone; częstotliwość badań serologicznych może zostać zmniejszona i obejmować wszystkie zwierzęta w wieku powyżej 2 lat w losowo wybranym 1% stad każdego roku, jeżeli w okresie ostatnich 3 lat nie było zgłaszanego przypadku białaczki w proporcji jedno stado na 10 000.

3. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od enzootycznej biataczki bydła na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko gąbczastej encefalopatii bydła za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta wrażliwe z ogniska padty albo zostały zabite, a ich zwłoki i części zwłok oraz środki żywienia zwierząt zawierające białko ssaków zostaty usunięte i zniszczone przez poddanie utylizacji w czasie 20 minut przy temperaturze 133'C i ciśnieniu 3 barów, a uzyskane mączki i tłuszcz spalone w temperaturze 850?C;

2

—

oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby.

8 67. 1. Obszar kraju lub jego część uznaje się za wolne od gąbczastej encefalopatii bydła, jeżeli zostaty spełnione następujące warunki:

1) w okresie ostatnich 7 lat nie stwierdzono tej choroby;

2

—

zakazane jest używanie w żywieniu bydła mączek mięsnych i kostnych (białka) ssaków;

3

—

całe pogłowie kierowanego do uboju bydła w wieku powyżej 30 miesięcy jest poddawane laboratoryjnym badaniom rozpoznawczym w kierunku gąbczastej encefalopatii bydła;

4

—

badaniom, o których mowa w pkt 3, jest poddawane padłe oraz eliminowane z chowu i hodowli bydło w wieku powyżej 24 miesięcy.

2. Główny Lekarz Weterynarii uznaje część kraju za wolną od gąbczastej encefalopatii bydła na podstawie wniosku wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko zgnilca amerykańskiego pszczół za wygaste, jeżeli:

1) znajdujące się w ognisku pnie pszczele zostały zlikwidowane albo

2

—

zastosowano zabiegi mające na celu ratowanie znajdujących się w ognisku pni pszczelich, a ich skuteczność została stwierdzona przez powiatowego lekarza weterynarii;

3

—

oczyszczanie i odkażanie zostało przeprowadzone w sposób określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, właściwy dla tej choroby. Rozdziat 26 Przepis końcowy

8 69. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski

Nr 18 — 1253 — Poz. 163

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju WSi z dnia 22 stycznia 2003 r. (poz. 163)

Załącznik nr 1

RODZAJE MATERIAŁU BIOLOGICZNEGO ORAZ SPOSÓB POBIERANIA PRÓBEK DO LABORATORYJNYCH BADAN ROZPOZNAWCZYCH DLA POSZCZEGOLNYCH CHOROB ZAKAŻNYCH ZWIERZĄT

l. Część ogólna

1. Z uwagi na to, że materiał biologiczny może zawierać niebezpieczne czynniki zakaźne, dlatego też każda próbka pobranego materiału powinna być odpowiednio opakowana i transportowana z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Do badań laboratoryjnych pobiera się próbki tkanek zwierząt żywych, zabitych lub padłych. Materiał od zwierząt żywych należy pobierać, nie zadając zwierzęciu zbędnego bólu. Miejsca, z których pobierane są próby, nie mogą być odkażane, ponieważ nawet nieznaczna ilość środka odkażającego może inaktywować zarazek. Należy takie miejsca oczyścić lub opłukać wodą bez detergentów i środków dezynfekcyjnych. Próbki materiatu pobiera się czystymi jałowymi narzędziami najlepiej jednokrotnego użycia. Każda próbka powinna być umieszczona w mocnym szklanym lub plastikowym sterylnym pojemniku, zamykanym szczelnym przykryciem (najlepiej zakręcanym korkiem z gumową podkładką lub uszczelką) zabezpieczającym przed wyciekiem zawartości. Przykrycie to należy okleić dookoła wodoodporną taśmą samoprzylepną. Powierzchnię zewnętrzną pojemnika należy po zamknięciu starannie zdezynfekować, a następnie opłukać czystą wodą. Każdy pojemnik należy zaopatrzyć w etykietę zawierającą opis zwierzęcia i jego numer identyfikacyjny, rodzaj próbki, datę i miejsce pobrania. Po starannym zapakowaniu próbki, pobranej narzędziami wchodzącymi w skład zestawu do pobierania materiału biologicznego do laboratoryjnych badań rozpoznawczych dla chorób zakaźnych zwierząt, opisanego w części III niniejszego załącznika, pojemnik z próbką, z załączonym pismem przewodnim, którego wzór stanowi część IV niniejszego załącznika, umieszcza się w kontenerze, mocnym kartonie lub pudełku drewnianym i transportuje do właściwego laboratorium w temperaturze 4?C. Na opakowaniu zewnętrznym kontenera (pudetka), w którym przewozi się szczególnie zakaźny materiał, należy zamieścić następujące napisy ostrzegawcze i informacje: Materiał biologiczny zakaźny! Nie otwierać podczas transportu! W sytuacjach szczególnych kontaktować się z (podać imiona i nazwiska lub nazwy oraz adresy i telefony nadawcy i odbiorcy)!

2. Od zwierząt żywych pobiera się następujące próbki do badań laboratoryjnych:

1) krew:

a) z dodatkiem środka zapobiegającego krzepliwości (np. sole heparyny), gdy chodzi o wykrycie zarazka we krwi (okres wiremii lub bakteremii), albo

b) bez dodatku środka konserwującego, gdy chodzi o wykrycie przeciwciał danej choroby zakaźnej.

Krew należy pobierać igłą jednorazową do sterylnej probówki (lub tubostrzykawki); z igty krew powinna wolno spływać do probówki po ścianie wewnętrznej do 2/3 pojemności; po pobraniu krew należy stopniowo schłodzić, ale nie zamrażać; próbki z krwią z antykoagulantem należy dobrze wymieszać.

Próbę może stanowić rozmaz krwi pełnej zasuszony na szkietku podstawowym;

2

—

mleko — próby należy pobierać bez dodatków do sterylnych probówek (po kilku strzyknięciach do przedzdajacza);

3

—

śluz z jamy gardłowej zwierząt (przy podejrzeniu nosicielstwa wirusa pryszczycy) w ilości co najmniej 2 ml z dodatkiem płynu buforowego o pH 7,4—7,6 (o składzie: płyn do hodowli tkankowej i gliceryna w stosunku 1:1 z dodatkiem 1000 jm/ml penicyliny) należy transportować w stanie zamrożonym do —709C;

4

—

wymazy śluzu z nosa, pyska, tchawicy, kloaki itp. pobiera się jałowym wacikiem i konserwuje w płynie buforowym;

5

R

ściany pęcherzy z języka, podniebienia, ryja, racic lub wymienia; do izolacji wirusa i wykrywania antygenu wirusa — minimum 2 gramy (wielkość znaczka pocztowego); materiał umieścić w buforze transportowym — PBS/gliceryna w proporcji 1:1 plus 1000 jm/ml penicyliny; do laboratorium należy przewozić w temperaturze 4*C;

6

—-

płynna zawartość pęcherzy — należy pobrać do jałowej strzykawki jednorazowego użytku i umieścić w buforze transportowym jak nabłonek;

7) wycinki łożyska szczególnie po poronieniu;

Nr 18 — 1254 —

8) Nasienie (do izolacji wirusa) należy konserwować jak w przypadku śluzu z jamy gardłowej (transportować w ciekłym azocie).

. Od zwierząt padłych lub zabitych pobiera się następujący materiat do badań: chorobowo zmienione narządy, tkanki i lokalne węzły chłonne lub całe ryby, racice, strzyki wymienia lub tarcze ryjowe (przy podejrzeniu pryszczycy u świń), kawałek skóry lub małżowinę uszną, część kości grubej (wąglik) oraz mocz

(szczególnie przy księgosuszu).

Pobieranie próbek materiału biologicznego przy poszczególnych chorobach zakaźnych zwierząt

1) Pryszczyca

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) ściany pęcherzy (co najmniej 2 gramy) i płyn z pęcherzy, b) krew,

c) mleko,

d) wymazy z nosa, pyska, tchawicy,

e) racice, strzyki, sutki, tarczę ryjową;

2) Pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew,

b) ściany pęcherzy (co najmniej 2 gramy) i ptyn z pęcherzy, c) mleko,

d) wymazy,

e) racice, strzyki, sutki, tarczę ryjową;

3) Choroba pęcherzykowa świń

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) ściany pęcherzy (co najmniej 2 gramy) i płyn z pęcherzy, b) racice, sutki, tarczę ryjową,

c) krew,

d) wymaz z nosa i pyska;

4) Księgosusz

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) krew, b) mocz, c) mleko,

d) chorobowo zmienione wycinki jelit; 5) Pomór małych przeżuwaczy Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew,

b) mocz,

c) wymazy ze spojówek, błony śluzowej jamy ustnej, z nosa i z odbytu,

d) wycinki chorobowo zmienionych narządów oraz lokalne węzty chłonne;

Nr 18 — 1255 — Poz. 163

6) Zaraza płucna bydła

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) krew,

b) mocz,

c) wymazy z jamy gardła;

7) Guzowata choroba skóry bydła

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew,

b) mocz,

c) wymazy z jamy gardła,

d) wycinki chorobowo zmienionej skóry,

e) wycinki chorobowo zmienionej tkanki płucnej i okoliczne węzły chłonne;

8) Gorączka doliny Rift

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew,

b) wymazy z jamy nosa lub gardła,

c) wycinki wątroby, śledziony i mózgu pobrane od zwierząt zabitych lub padtych oraz z poronionych ptodów;

9) Choroba niebieskiego języka

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) krew, b) wymazy z jamy nosa lub gardła, c) wycinki wątroby, śledziony i mózgu pobrane od zwierząt zabitych lub padtych oraz z poronionych ptodów; 10) Ospa owiec i kóz

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew,

b) ściany i zawartość pęcherzy,

c) wycinki tożyska od samic, które poroniły,

d) chorobowo zmienione wycinki płuc i innych narządów oraz okoliczne węzty chłonne;

11

—

Afrykański pomór koni

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) krew, b) mocz,

c) wymazy z krtani; 12) Afrykański pomór świń

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) krew (petna z dodatkiem środka przeciwkrzepliwego oraz krew na surowice), b) migdałki, nerki, węzły chłonne,

c) w przypadku nietypowego przebiegu choroby — płuca lub szpik kostny, pobrane od zwierząt poddanych eutanazji (bezkrwawo) w szczytowej fazie choroby;

Nr 18 — 1256 — Poz. 163

13) Klasyczny pomór świń

14

15

16

17

—

—

—

)

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) krew (petna z dodatkiem środka przeciwkrzepliwego oraz krew na surowice),

b) migdatki, śledzionę, nerki, węzły chłonne, końcowy odcinek jelita biodrowego (przy nietypowym przebiegu choroby), pobrane od zwierząt padtych (do 4 godzin po śmierci) lub poddanych eutanazji w szczytowej fazie choroby;

Influenza ptaków o wysokiej zjadliwości d. pomór drobiu Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) wymazy z tchawicy i kloaki lub kat — od ptaków żywych,

b) wycinki tchawicy, płuc, serca, wątroby, śledziony, mózgu oraz kał lub jelita z treścią pokarmową (podwiązane) i inne chorobowo zmienione narządy — od ptaków zabitych lub padłych;

Rzekomy pomór drobiu Do badań laboratoryjnych pobiera się: 1) wymazy z tchawicy i kloaki lub kał — od ptaków żywych,

2) wycinki tchawicy, płuc, serca, wątroby, śledziony, mózgu oraz kał lub jelita z treścią pokarmową (podwiązane) i inne chorobowo zmienione narządy — od ptaków zabitych lub padłych;

Enterowirusowe zapalenie mózgu i rdzenia u świń d. choroba cieszyńska i taflańska

Do badań laboratoryjnych pobiera się wycinki mózgu, w tym rdzenia przedłużonego, oraz odcinek lędźwiowy rdzenia kręgowego (w szczelnym naczyniu zawierającym 10% roztwór formaliny) — do badań histopatologicznych, lub wymienione tkanki w zamrożeniu lub schłodzeniu — do badań wirusologicznych;

Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb tososiowatych Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) z wylęgu: całe ryby po usunięciu woreczka żółtkowego,

b) z narybku o długości 4—6 cm: nierozdzielone wszystkie narządy jamy ciała oraz mózg oddzielnie z każdej ryby,

c) od ryb o długości powyżej 6 cm: nerki, wątrobę, śledzionę i mózg oddzielnie z każdej ryby, d) od ikrzyc ryb: płyn jajnikowy oddzielnie od każdej ryby, nerki, wątrobę, śledzionę i mózg;

18) Wścieklizna

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) mózg, a w przypadku małych zwierząt całą głowę,

b) krew oraz żuchwę lisa w przypadku badań kontrolnych przeprowadzanych po uptywie miesiąca od doustnego szczepienia przeciwko wściekliźnie wolno żyjących lisów;

19) Wąglik

Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) od zwierząt żywych krew oraz preparaty mazane na szkiełkach podstawowych,

b) małżowinę uszną w przypadku, gdy zwłoki wykazują rozktad gnilny oraz gdy nie przeprowadza się sekcji zwierzęcia,

c) kawatek kości grubej w przypadku daleko posuniętego rozkładu zwłok,

d) wyjątkowo, od zwierząt poddanych ubojowi lub padtych pobiera się wycinki śledziony lub chorobowo zmienionego narządu,

—

e) od świń podejrzanych o postać gardzielowo-językową wąglika (glosso-anthrax) węzły chłonne okołogardzielowe oraz wycinki galaretowatoobrzęktych tkanek, f

—

jeśli zachodzi konieczność badania skór — wycinki o rozmiarach 5x10 cm, a gdy to nie jest możliwe ze względu na wartość skóry, skrawki z części nieprzedstawiających większych wartości;

Nr 18 — 1257 — Poz. 163

20) Gruźlica bydła

21

22

23

24

—

—

—

—

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) wycinki chorobowo zmienionych narządów oraz lokalne węzły chłonne w przypadku stwierdzonych zmian chorobowych oraz w każdym przypadku uboju tuberkulinododatniego zwierzęcia,

b) węzły chłonne: okołogardzielowe, oskrzelowe, śródpiersiowe, nadwymieniowe, wnęki wątroby oraz krezkowe — w przypadku braku zmian chorobowych oraz w każdym przypadku uboju tuberkulinododatniego zwierzęcia;

Bruceloza bydła, kóz i owiec, świń, owiec

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew od samic roniących po upływie od 12 do 20 dni po poronieniu,

b) wycinki tożyska od samic, które poroniły,

c) krew lub mleko do badań monitoringowych stad bydła;

Enzootyczna białaczka bydła

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) krew,

b) wycinki chorobowo zmienionych narządów (tkanek),

c) próbki mleka zbiorczego lub pulowanego do badań monitoringowych;

Gąbczasta encefalopatia bydła — BSE Do badań laboratoryjnych pobiera się: a) całą głowę,

b) próbki z rdzenia przedłużonego od zwierząt bez objawów nerwowych (pobieranie próbek: po odcięciu głowy ustawia się ją otworem potylicznym do góry, przez który wprowadza się tyżeczkę, kierując ją po stronie brzusznej rdzenia, między otoczką a samym rdzeniem, na głębokość 7—8 cm, ostrze tyżeczki obraca się o 90” w lewo i w prawo w celu obcięcia gałązek nerwowych, a następnie tyżeczkę z próbką materiału wyciąga się i kładzie do płytki Petriego);

Zgnilec amerykański pszczół

Do badań laboratoryjnych pobiera się:

a) wycinek plastra o wymiarach 10 x 10 cm z zamartym lub chorym czerwiem (bez miodu),

b) martwe pszczoły,

c) pyłek, wosk i miód.

Ill. Zestaw do pobierania materiału biologicznego do laboratoryjnych badań rozpoznawczych dla chorób zakaźnych zwierząt

14. 15. 16.

„Kombinezon ochronny z kapturem …L.uuuaa aaa wena a aaiii szt. 2. Fartuch gumowy LL... aeeaea aa zaa zazna a aaa iaH szt. 2 „. Pokrowce ochronne na buty lub buty gumowe …LLuuuuee eee zeza aaa aaaai pary 2. Rękawice gumowe …uuueaaa eee waza iaA pary 2. Okulary ochronne lub maska na twarz...L Lua aaaj szt. 2. Środki przeciwbólowe i uspokajające …uumuaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaazazan nnn iii

Pęseta …uaaaaaaaeaaaa nana aaa A szt. 2. Nożyczki chirurgiczne z ostrym końcem …LLLaau ea aan aaa een ania szt. 2. Łyżeczki z ostrymi krawędziami LL... uaaaaaaaa iaa szt. 2. Skalpel LLL LL a aa aaaaaaaaaaaaaaaaaa zanika i aa szt. 2. Strzykawki JE6dNonazoWe... LL Luaaaaa a aaa a aa i aa szt. 5. lgły do strzykawek …LLuuuaaaaaaaaaaaa A szt. 100. Probówki z igłą do pobierania krwi (min. 10 ml):

a) dlabydła L.L..aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaa a zaa aaa aiah szt. 50

B) ddłaŚWiIŃ LL... cA szt. 40

Kleszcze donosowe dla bydła …Luuuaaaa ia szt. 1

Kleszcze donosowe dla ŚWIŃ…LLuuaaua anna ia szt. 1

Zgłębnik do pobierania próbek śluzu w przypadku podejrzenia o nosicielstwo … szt. 1

Nr 18 — 1258 — Poz. 163

17. Pałeczki do wymazów z nosa dla świń, jałowe w probówce z podłożem transportowym … szt. 10

18. Probówki ze środkiem przeciwkrzepliwym (heparyna lub sól potasowa EDTA) … szt. 10 19. Pojemnik na próbki mały (20—30 ml) odporny na rozbicie z zakręcanym korkiem … szt. 4 20. Pojemnik na probówki duży (100—200 ml) wyłożony materiałem amortyzacyjnym

iresorbującym z zakręcanym korklem...L LLL auaaaaaaa aan aaa ania aii szt. 2 21. Kontener do transportu, chłodzony …LLu nana aii szt. 2 22. Roztwór DO fopmallmy LL cia 23. Soda kaustyczna w płatkach (0,5 kg) lub inne środki dezynfekcyjne …214211. 24.PisakWOdOO0dpomy...LLLuua A szt. 2 25. Naklejki samoprzylepne …LLuaaauaaaaaa naa iii szt. 100 26. Taśma uszczelniająca...LLL.a anawa A szt. 5 27. Worki foliowe na zużyte materlały …L Lua iaa szt. 100

IV. Wzór pisma przewodniego do próbek materiału biologicznego przekazywanych do laboratoryjnych badań rozpoznawczych

E-mail:

(oznaczenie laboratorium)

1. Posiadacz zwierząt (imię i nazwisko lub nazwa oraz dokładny adres)

3. Przebieg choroby (daty: zachorowania, padnięcia, zabicia, sekcji, liczba zwierząt chorych, ogółem zwierząt W Zefo<] ofer -HEZIA VJ ZN Li 070 PE

5. Podejrzenie choroby …e eee esse waza awa waza aaa aaaeeceewa 6. Rodzaj i opis przesyłanych próbek … esse aaaeeccewa

(powiatowy lekarz weterynarii podpis i pieczęć)

Nr 18 — 1259 —

WZÓR

Powiatowy Inspektorat Weterynarii (adres)

KSIĄŻKA ZGŁOSZEŃ CHORÓB ZAKAŹNYCH ZWIERZĄT

podlegających obowiązkowi zgłaszania i zwalczania

Założona dnia …aaaaanaaaaanaaaaanane

Zakończona dnia …asaa-naaunnnu2.

Załącznik nr 2

Lp

Ki

Data i godzina zgłoszenia

Podmiot zgłaszający (imię, nazwisko lub nazwa i adres)

Nazwa choroby lub

charakterystyczne

objawy oraz gatunek zwierząt

Posiadacz zwierząt — imię i nazwisko lub nazwa Opis chorych oraz adres (gmina, [zwierząt (rasa, płeć, miejscowość, ulica,| wiek, nr kolczyków) nr domu, kod pocztowy, telefon)

Data wystąpienia Stan zwierząt pierwszych w gospodarstwie objawów choroby | według gatunków

Imię, nazwisko i podpis przyjmującego zgłoszenie

Nr 18

1260

Zam. 93 — korekta: 04.02.2003 r.

Nr 18 — 1261 — Poz. 163 Załącznik nr 3

WZÓR

PROTOKÓŁ DOCHODZENIA EPIZOOTYCZNEGO I BADAŃ ZWIERZĄT

a... aaa na ana n a 000000000004000000000000000000000000000000000000000000004000000000000000000000000000000000000000000000000000004000000

(wymienić miejscowość)

w wyniku zgłoszenia nr …1111111-1… z dnia … 20…r. o podejrzeniu …-usuaunsaaneasznansae: (lp. księgi zgłoszeń) (wymienić chorobę) 000 oe c ONE. (imię i nazwisko lub nazwa posiadacza oraz dokładny adres) W miejscowości znajduje się ogółem gospodarstw … „, gospodarstw posiadających zwierzęta z gatunku podatnego …, W tym … gospodarstw zapowietrzonych chorobą

nę e2000000000440.0400000.0040000000000000000000400000000000000000000000000000000000000000000000000000000000040000000000000000000000000

(wymienić chorobę)

I. STAN ZWIERZĄT WRAŻLIWYCH W GOSPODARSTWIE ZAKAŻONYM

Długość i szerokość geograficzna gospodarstwa: E…; N…

W gospodarstwie - OGNISKO PIERWOTNE / WTÓRNE *

sza sma ema Drób ||| |Koniowate | | sma sma sma sza

GATUNEK zabito z nakazu ZWIERZĄT > w tym organu Inspekcji. kc Weterynaryjnej >3 |H UWAGI s8 | 8 8.2 8 EA g| 5 2 e) = K) o5 8 Ń a E| 5 8 5 E Se |§9 | 8 Ę BIG EE |5|B |9 Ś 5 Sg |B | 2 3 24 s 2 0|s | 2 Ś 5 5 |= | 8 Ś a RZ "% oo| © 5 RI | JE] o 5 R o PE Ś 5 Ń © o 8 o LB o ny o © N A | 13] 4] 5] lm] az [13 |] 15 Bydło MENEM | Trzoda chlewna || Em | | MENEM EM NIEMKI EM

Dzikie gatunki:

*) Niepotrzebne skreślić.

W rubrykach 8 i 10 należy podać tę ilość zwierząt, jaką zastał powiatowy lekarz weterynarii w chwili przybycia do danego gospodarstwa.

Nr 18 — 1262 — Poz. 163

II. DOCHODZENIE EPIZOOTYCZNE

1. Wyjaśnienia posiadacza zwierzęcia:

(data i podpis składającego zeznania)

2.Wyjaśnienia świadków: imię i nazwisko oraz adres 1. s...

Nr 18 — 1263 — Poz. 163

3. Powiatowy lekarz weterynarii na podstawie przeprowadzonego dochodzenia ustalił, co następuje:

- wystąpienie objawów wzbudzających podejrzenie o chorobę zakaźną podlegającą obowiązkowi zgłaszania i zwalczania w myśl art. 3 ust.l ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn.zm.), wymienioną w załączniku nr 1 do ustawy, zostało zauważone w dniu …e.eeueueeeeeeaaanwana O godz. …1... | U 47 ZE

W — NA …ea ooo ooo o oe ea aoo nace oceoacco nato enia 00. (pomieszczeniu, pastwisku itp.)

O fakcie tym został powiadomiony: …-.---e--seeee aaanawac (powiatowy lekarz weterynarii, wójt, burmistrz, prezydent miasta)

Zwierzęta chore były własnego chowu — zostały nabyte

...222.0.0.00000000000000000000000000000000000000000020000000000000000000000000000000040000000000000000000000000000000000000000500000000000000000205000000000

…000000000000000000000000000000000000000004000000002000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000050000000000000000050000

…2...000.0.00000000000 0000000000 000000000 0000 0000000000004.00400022040000040000400000000000000000000000000000000000000000000002000040500400000

Przepisy art. 19 wyżej wymienionej ustawy zostały / nie zostały” zachowane.

4. Wyniki dochodzenia i badania:

(a) wynik badania klinicznego, (b) przebieg i czas trwania choroby”, (c) ewentualne źródło zakażenia, (d) inne fakty mogące mieć znaczenie dla sprawy, m.in. obrót zwierzętami (osoby wchodzące i wychodzące z gospodarstwa, wywóz i przywóz towarów — kiedy i dokąd, ruch środków transportu, okoliczne fermy zwierząt futerkowych itp.)

…0000.00000000000004000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000004000000000R00RO0EROLOGORROCŁRAOSROR ORO CZ OS COCO ROSA ONG OONN00O …200.0000000000 0000000000 ROR ROEE 00000000000000000000000000000000000000000000000000000 ORO COŁ RSD O OOOO DOOR RECO COZ OSO SOO04CO …2...00..000.00000000200000000000000000000000000000000000000000000.00000000000000020000000000000000000000040000004000000000000000000000000000000000005000 …020000000000000000000020000000000000000000000000004000000000004000000000000000000000000000000002000000000002000000000000002000000000000000000000000000 …2.0.0.0000000300000000000000000000000000000000000000000000000000040000000400000000000000000000000000000000000000000000000000000000000OOREOŁSEROONG000

…2...00000000000000000000000000000000000000000000000040000000000000000000000000000000000400000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

..2..0040000.00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000002000000020000000000420000000000000000000000005000000000000000000 …200..0.00.0000.0.000000.0000000000000000000000040000000000000000000000000000000000220400400000000000000402040400040400000000000000000004000000000000045000

*) Niepotrzebne skreślić. **) Należy podać dokładną datę zachorowania zwierząt wykazanych w tabeli na pierwszej stronie, szczególnie w kolumnach 4-13.

Nr 18 — 1264 —

II. BADANIE POUBOJOWE

Opis zwierzęcia

Podpis i pieczęć lekarza weterynarii

STWIERDZONE ZMIANY

Stwierdzone zmiany nasuwają podejrzenie choroby zakaźnej — …e.-ee-- esse aan aaaanazanazuanai

IV. BADANIE SEKCYJNE Sekcja dokonana w... dnia …0.1.12102:41. O godz. …1.-…

(miejsce dokonania sekcji)

wykazała zmiany anatomopatologiczne wskazujące Na …--..-ueeses eee ana aanaaaanaaaaaanuininaa.

Z przebiegu sekcji sporządzono protokół sekcji nr …

W celu wysłania do laboratorium weterynaryjnego pobrano:

1) 2) 3) 4) 5)

V.

. preparatów mazanych …-.: ewent aaaaawareraaaaaa

preparatów odciskowych …-uee esata aaa aaaaaazaia

próbek krwi |... eee araniataaaia

WYNIKI BADAŃ ROZPOZNAWCZYCH

1) badania laboratoryjnego wykonanego przez... azaaaazazazniadnacu:

a co20044000000000000000000040000000040000000000000000000000000000000000002002000000000000000400000000000000000000000000000000000

a 00400000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000005000000400

wwa 44000000000004020000000000000000000000000000000000000004000000000000000000000000000040000000400000000000000004000

Nr 18 — 1265 — Poz. 163

Nr 18 — 1266 — Poz. 163 Za∏àcznik nr 4 WZÓR

Nr 18 — 1267 — Poz. 163

Nr 18 — 1268 — Poz. 163

11) część piersiowa przełyku …u:-u.-es eee 12) górne odcinki żeber …-.-e--e eee ooo anawa oennaanoce 3. Szyja

1) większe naczynia krwionośne i nerwy …-.2.2e2--- ones ewa owane ana raaotnna 2) krtań i tchawica … że. esesman eat aa a anoonaca ESC OSE YZ A SR 4) migdałki i węzły chłonne …-e.--o-osa awe ana ian RYNKI < OE 6) tarczyca i gruczoły przytarczycowe … ee euees eee owa awa antena anna o0a UNE CSNCEYA, RER 8) kręgi szyjne …-.-e.-.ee- owane nzaza and RE 4. Głowa

1) kości głowy …- ana an az 0e 2) części miękkie głowy

CYNA Z0 KRC paz awtaazwawawcewwwć L>) I voy vy: WO (> SO WYZN (O: CE d) tarcza ryjowa ŚWIŃ …--.eeeeue eee oa ooo woaaeaawanannaocna AE za 3) naczynia krwionośne …-.--...ueeee eee oaza aaa 00a COKU SO s 1007274 RE 5) mózg, móżdżek, rdzeń przedłużony …-.----eeeeeeo anawa anawa wazna 00 6) oczy, powieki, spojówki …-.-.-.- ooo otoz aaa d 02 7) uszy i zewnętrzne przewody słuchowe …e.esesoeaseanoz owane anawa azotan aawzat OWA 5. Jama nosowa i gębowa | ORO O EKJUZZY EU 2) wewnętrzna powierzchnia warg…-.eeeees esz AAA KIE 00) (74 < RC 4) podniebienie miękkie i twarde …-…--- eee eeeeeeeoaaaaaaaa aaa aaztnanna EEE MN Z2 SOO (SNKSZES CPE NZ 7) zatoka szczękowa i czołowa …:..-e- ata azan0A 8) niewłaściwa zawartość jam …-2e- wee oaza zat ata 00» 6. Kończyny | OOOSRK U AE 2) mięśnie, naczynia, nerwy, węzły chłonne …e--eess esa osoe sans saa anawa oannataaaon ana n

3) kopyta, racice i szpara międzyracicowa …-eses eee sosen owane anawa awa it00

Nr 18 — 1269 — Poz. 163

Nr 18 — 1270 — Poz. 163 Załącznik nr 5

WZÓR

IN SCU ZRRRCR Nr ogniska …-osanasaea ana ancaecnnoe

. Protokół oceny aktualnej sytuacji w ognisku choroby zakaźnej zwierząt

sporządzony W: VUE 20… z czynności dokonanych w czasie kolejnego dojazdu do miejscowości …-.-.--e--uose esa aaa anawa cna eaaanawananee [SJ SESJA O RER p EET Dojazd Nr … Data poprzedniego dojazdu …e.e.essosesuasoozoseozocc) ZÓ.2200.

1. Stan zwierząt w gospodarstwie w dniu dojazdu Gospodarstwo: ognisko choroby / poddane kontroli

zabitych z nakazu pozostało organu Inspekcji Weteryna! R ZAIB nej

|| podejrzanych _|

Rodzaj zwierząt

poddanych utylizacji

HUH =—IH

przybyło, urodziło się ogółem w dniu badania podejrzanych o zakażenie

o zakażenie ozdrowieńców

KKM:

0 Owce

Koniowate

Dzikie gatunki:

(podpis posiadacza zwierząt) (pieczęć i podpis powiatowego lekarza weterynarii) * Niepotrzebne skreślić.

Nr 18

Załącznik nr 6

SPOSOBY OCZYSZCZANIA, ODKAŻANIA, DEZYNSEKCJI I DERATYZACJI WŁAŚCIWE DLA POSZCZEGÓLNYCH CHORÓB ZAKAŹNYCH ZWIERZĄT

Rozdział I. Część ogólna

1. Środki ostrożności

1) osoby wykonujące zabiegi oczyszczania, odkaża-

2

3

4

—

—

—

nia, dezynsekcji i deratyzacji powinny być przeszkolone w zakresie obchodzenia się z preparatami używanymi do tych zabiegów, w tym w zakresie przygotowywania odpowiednich roztworów;

osoby wykonujące zabiegi oczyszczania, odkażania, dezynsekcji i deratyzacji powinny być zaopatrzone w ochronne okulary lub maski, kombinezon oraz rękawice i buty gumowe w celu ochrony przed poparzeniem lub zatruciem środkami stosowanymi przy wykonywanych zabiegach;

podczas wykonywania zabiegów należy zwrócić uwagę na przewody elektryczne i niebezpieczeństwo porażenia prądem;

podczas wykonywania zabiegów na wolnym powietrzu należy ze względów bezpieczeństwa brać pod uwagę siłę i kierunek wiatru.

2. Oczyszczanie

1) oczyszczanie polega na usunięciu z pomieszczeń

2

—

dla zwierząt oraz z pomieszczeń gospodarczych i magazynowych, wybiegów i otoczenia budynków oraz na unieszkodliwieniu zakażonych odchodów zwierzęcych i innych substancji mogących zawierać czynniki chorobotwórcze;

oczyszczanie przeprowadza się przy użyciu środków:

a) fizycznych — ręcznych narzędzi, sprzętu mechanicznego lub wody pod ciśnieniem,

b) chemicznych — preparatów odtłuszczających lub detergentów;

3) oczyszczanie należy przeprowadzać w następującej

kolejności:

a) wstępne spryskanie miejsc przebywania zwierząt, po ich usunięciu, środkiem odkażającym o takim stężeniu, jakie jest stosowane podczas odkażania,

b) oczyszczanie sufitu, a następnie ścian od góry w kierunku podłogi oraz okien i drzwi,

c) oczyszczanie żłobów, koryt, drabin i przegród, a także sprzętu, przedmiotów i narzędzi, które były używane przy obsłudze zwierząt, oraz ubrań ochronnych i obuwia osób obstugujących zwierzęta,

d) oczyszczanie podłogi oraz ziemi na wybiegach,

e) zebranie zanieczyszczeń statych tącznie z obornikiem i poddanie ich utylizacji, spaleniu lub biologicznemu odkażeniu;

4) unieszkodliwieniu poprzez spalenie w bezpiecznym miejscu na terenie gospodarstwa podlegają drewniane przedmioty, a w szczególności żłoby, koryta, przegrody, podłoga i inne przedmioty, jeżeli ich stan uniemożliwia skuteczne oczyszczenie i odkażenie.

3. Odkażanie

1) odkażanie (dezynfekcja) polega na niszczeniu czynników chorobotwórczych obecnych w środowisku;

2) przy stosowaniu środków odkażających obowiązu-

3) ją następujące zasady ogólne:

a) przy odkażaniu profilaktycznym stosuje się pół litra roztworu środka odkażającego na 1 m? powierzchni,

b)przy odkażaniu w środowisku zakażonym stosuje się co najmniej 1 litr roztworu środka odkażającego na 1 m? powierzchni,

c) przy zwalczaniu zakaźnych chorób zwierzęcych odkażanie przeprowadza się pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii;

odkażanie może być przeprowadzone przy użyciu środków:

a) fizycznych, m.in. przez spalenie sprzętów drewnianych, opalanie sprzętów metalowych, użycie gorącej wody lub pary wodnej,

b) chemicznych, takich jak związki sodu, wapnia i chloru o silnym działaniu zasadowym,

c) biologicznych (z udziatem bakterii nitryfikacyjnych), stosowanych do odkażania obornika i gnojowicy w następujący sposób:

— miejsce na kopiec z obornikiem o wymiarach 2 mszerokości i nieograniczonej długości powinno znajdować się na terenie gospodarstwa zakażonego w pobliżu pomieszczeń inwentarskich na glebie ścistej, w miarę nieprzepuszczalnej; dno kopca po wyrównaniu powinno być wyłożone folią, na którą naktada się warstwę obornika niezakażonego (najlepiej pochodzącego od koni lub bydła), a następnie układa się obornik zakażony w ksztatcie stożka na wysokość nieprzekraczającą 1,5 m od powierzchni gruntu, przykrywa się ściółką i warstwą ziemi o grubości co najmniej 20 cm, polewa się środkiem odkażającym i pozostawia się na okres, którego długość zależy od występującej choroby zakaźnej zwierząt,

gnojowicę i gnojówkę odkaża się przez dodanie środka dezynfekcyjnego, który miesza się z zawartością zbiornika i pozostawia na okres, którego długość zależy od rodzaju

Nr 18

choroby zakaźnej, zabezpieczając uprzednio przed dostępem zwierząt i ptactwa;

4) na poszczególnych etapach zwalczania chorób zakaźnych zwierząt wyróżnia się:

a) odkażanie zapobiegawcze, prowadzone w celu ochrony zwierząt przed chorobą zakaźną,

b) odkażanie bieżące, prowadzone w obecności zwierząt przy podejrzeniu lub stwierdzeniu u nich choroby zakaźnej,

c) odkażanie wstępne, wykonywane po usunięciu zwierząt oraz zwłok zwierzęcych z gospodarstwa (ogniska choroby),

d) odkażanie ostateczne, wykonywane po ostatecznym oczyszczeniu, przed uznaniem ogniska choroby zakaźnej zwierząt za wygasłe.

4. Dezynsekcja

Dezynsekcja polega na niszczeniu owadów przenoszących czynniki wywołujące choroby zakaźne zwierząt.

5. Deratyzacja

Deratyzacja polega na niszczeniu gryzoni przenoszących choroby zakaźne zwierząt albo będących rezerwuarem zarazków tych chorób w środowisku.

Rozdział II. Część szczegótowa

1. Oczyszczanie i odkażanie przy pryszczycy

1) przed bramą wjazdową i przed każdym wejściem

2

3

4

—

—

—

do gospodarstwa, w którym wystąpiło podejrzenie o pryszczycę, oraz w ognisku pryszczycy, jak też przed każdym wejściem do pomieszczeń dla zwierząt wrażliwych na pryszczycę powinny być wyłożone maty nasycone 2% roztworem sody żrącej, a także przygotowane woda, mydło i 0,2% roztwór kwasku cytrynowego lub 1% roztwór sody żrącej do dezynfekcji rąk, odkrytych części ciała i odzieży, a 2% roztwór wodny sody żrącej do dezynfekcji obuwia;

osoby, które miały kontakt ze zwierzętami chorymi na pryszczycę albo podejrzanymi o zakażenie się tą chorobą oraz ze sprzętem używanym do obsługi tych zwierząt, są obowiązane przed opuszczeniem miejsc przebywania zwierząt lub gospodarstwa oczyścić i odkazić ręce, ubranie i obuwie przy użyciu środków wymienionych w pkt 1;

środki transportu, sprzęt i inne przedmioty, które miały kontakt ze zwierzętami chorymi lub podejrzanymi o pryszczycę i pozostawały w środowisku zakażonym (ognisku pryszczycy), przed opuszczeniem gospodarstwa podlegają oczyszczeniu i odkażeniu przy użyciu środków wymienionych w pkt 1;

w gospodarstwie, w którym wystąpiło podejrzanie o pryszczycę, oraz w ognisku pryszczycy przepro-

5

6

7

—-

—-

—

wadza się 1—2 razy dziennie odkażanie bieżące przy użyciu odpowiedniego roztworu sody żrącej;

po likwidacji i usunięciu zwierząt i zwłok zwierzęcych z ogniska pryszczycy przeprowadza się oczyszczanie miejsc przebywania zwierząt poprzedzone polaniem 2% roztworem sody żrącej miejsc przebywania zwierząt, uboju i sekcji;

obornik oraz gnojowicę i gnojówkę poddaje się odkażaniu biologicznemu, przy czym obornik pozostawia się w kopcu przez okres co najmniej 42 dni; gnojowicę i gnojówkę, po zmieszaniu z 2% roztworem sody żrącej w proporcji 100 | roztworu na 1.000 I gnojowicy lub gnojówki i uzyskaniu wartości pH powyżej 12,5 lub z formaliną w proporcji 5 I formaliny na 1000 I gnojowicy lub gnojówki i zabezpieczeniu przed dostępem ludzi i zwierząt, pozostawia się na okres co najmniej 45 dni;

oczyszczanie i odkażanie po usunięciu zwierząt z ogniska pryszczycy przeprowadza się trzykrotnie w siedmiodniowych odstępach, przy czym zabiegi te wykonane po raz trzeci i sprawdzone przez powiatowego lekarza weterynarii są oczyszczaniem i odkażaniem ostatecznym przed uznaniem ogniska pryszczycy za wygasłe.

2. Oczyszczanie i odkażanie przy pęcherzykowym zapaleniu jamy ustnej

Oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub

stwierdzeniu pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy.

3. Oczyszczanie i odkażanie przy chorobie pęcherzykowej świń

1) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub

2

3

—

—

stwierdzeniu choroby pęcherzykowej świń wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy;

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu choroby pęcherzykowej świń są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniach określonych przy pryszczycy, a przy temperaturze otoczenia poniżej 10”C zamiast roztworu 2% stosuje się roztwór 3% podgrzany do temperatury 70—80'C,

2% roztwór chloraminy z dodatkiem 0,1—0,2% kwasu azotowego przygotowany bezpośrednio przed użyciem,

b

—-

—

c) 5% roztwór formaliny, a przy temperaturze otoczenia poniżej 10?C roztwór 10% podgrzany do

temperatury 50?C, d

—

5% wodny roztwór preparatu Pollena JK, który w stężeniu 3% może być stosowany w obecności zwierząt,

e) 2% roztwór wapna chlorowanego; odkażanie biologiczne obornika, gnojówki i gnojowicy przeprowadza się w sposób właściwy dla pryszczycy.

Nr 18

4. 1

2

5.

Oczyszczanie i odkażanie przy księgosuszu

) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu księgosuszu wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy;

) środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu księgosuszu są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniu określonym przy pryszczycy,

b) 4% roztwór lizolu do odkażania osób, które miaty kontakt z zakażonymi zwierzętami lub przedmiotami,

c) 2—3% roztwor fenolu, 5% roztwór lizolu lub kreoliny albo 5% roztwór wapna chlorowanego do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby.

Oczyszczanie i odkażanie przy pomorze małych przeżuwaczy

Oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub

stwierdzeniu pomoru matych przeżuwaczy wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy oraz przy użyciu środków odkażających i ich stężenia, określonych przy księgosuszu.

6. 1

2

7.

1

Oczyszczanie i odkażanie przy zarazie płucnej bydła

) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu zarazy płucnej bydła wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy, jednak kolejne odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie było przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

—

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu zarazy płucnej bydła są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniu określonym przy pryszczycy,

b) 4% wodny roztwór lizolu lub 1% wodny roztwór fenolu do odkażania osób, które miaty kontakt z zakażonymi zwierzętami lub przedmiotami,

c) 3% wodny roztwór fenolu, 5% wodny roztwór lizolu lub kreoliny albo 5% roztwór wapna chlorowanego do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby.

Oczyszczanie, odkażanie i dezynsekcja przy guzowatej chorobie skóry bydła

) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu guzowatej choroby skóry bydła wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy, jednak kolejne odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie było przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

2

3

8.

1

2

3

9.

1

) środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu guzowatej choroby skóry bydła są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniu określonym przy pryszczycy, 3% wodny roztwór lizolu do odkażania osób,

które miały kontakt z zakażonymi zwierzętami lub przedmiotami,

b

—-

—

c) 3% wodny roztwór fenolu, 5% wodny roztwór lizolu lub kreoliny albo 5% roztwór wapna chlorowanego do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby oraz środków transportu użytych do przewozu tych zwierząt;

—

przy zwalczaniu guzowatej choroby skóry bydła przeprowadza się dezynsekcję pomieszczeń dla zwierząt oraz miejsc lęgowych owadów przenoszących tę chorobę.

Oczyszczanie, odkażanie i dezynsekcja przy gorączce doliny Rift

) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu gorączki doliny Rift wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy, jednak kolejne odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie byto przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

—

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu gorączki doliny Rift są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniu określonym przy pryszczycy,

3% wodny roztwór lizolu do odkażania osób,

które miały kontakt z zakażonymi zwierzętami lub przedmiotami,

b) —

c) 3% wodny roztwór fenolu, 5% wodny roztwór lizolu lub kreoliny albo 5% roztwór wapna chlorowanego do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby oraz środków transportu użytych do przewozu tych zwierząt;

—

przy zwalczaniu gorączki doliny Rift przeprowadza się dezynsekcję pomieszczeń dla zwierząt oraz miejsc lęgowych owadów przenoszących tę chorobę.

Oczyszczanie, odkażanie i dezynsekcja przy chorobie niebieskiego języka

) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu choroby niebieskiego języka wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy, jednak kolejne odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie było przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

Nr 18

2) 10. 1

3) 2)

11.

1) 12.

2) 1)

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu choroby niebieskiego języka są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniu określonym przy pryszczycy,

3% wodny roztwór lizolu lub 1% roztwór fenolu

do odkażania osób, które miały kontakt z zakażonymi zwierzętami lub przedmiotami,

b

—-

—-

c) 3% wodny roztwór fenolu, 5% wodny roztwór lizolu lub kreoliny albo 5% roztwór wapna chlorowanego do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby oraz środków transportu użytych do przewozu tych zwierząt;

przy zwalczaniu choroby niebieskiego języka przeprowadza się dezynsekcję pomieszczeń dla zwierząt oraz miejsc lęgowych owadów przenoszących tę chorobę.

Oczyszczanie i odkażanie przy ospie owiec i kóz

oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu ospy owiec i kóz wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy;

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu ospy owiec i kóz są:

a) 1% roztwór fenolu lub 3% roztwór preparatu Pollena JK do odkażania osób, które miały kontakt z zakażonymi zwierzętami lub z zakażonym środowiskiem,

b

—-

3% wodny roztwór fenolu, 2,5% roztwór kwasu siarkowego albo 5% roztwór preparatu Pollena JK do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby oraz środków transportu użytych do przewozu tych zwierząt.

Oczyszczanie, odkażanie i dezynsekcja przy afrykańskim pomorze koni

oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu afrykańskiego pomoru koni wykonuje się w sposób oraz przy użyciu środków odkażających i ich stężenia, określonych przy pryszczycy, jednak kolejne zabiegi odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie było przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

przy zwalczaniu afrykańskiego pomoru koni, choroby przenoszonej przez komary z rodzaju Culicoides, przeprowadza się dezynsekcję w pomieszczeniach dla zwierząt wrażliwych i miejscach wylęgu komarów.

Oczyszczanie i odkażanie przy afrykańskim pomorze świń

oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu afrykańskiego pomoru świń wykonu-

2

)

je się w sposób właściwy dla pryszczycy, jednak kolejne odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie było przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu afrykańskiego pomoru

świń są:

a) 1% roztwór sody żrącej lub 2% roztwór wapna chlorowanego do odkażania osób, które miaty kontakt z zakażonymi zwierzętami lub zakażonym środowiskiem,

b

—-

wapno chlorowane do unieszkodliwienia zwłok świń padtych lub zabitych, zakopywanych na terenie ogniska choroby, oraz obornika i zakażonych odpadów,

c) wapno chlorowane w proporcji 5 kg na 1000 I gnojowicy lub gnojówki przeznaczonej do odkażania biologicznego, d

—

3% roztwór sody żrącej lub 5% roztwór wapna chlorowanego do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby oraz środków transportu użytych do przewozu tych zwierząt.

13. Oczyszczanie i odkażanie przy klasycznym pomorze świń

Oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub

stwierdzeniu klasycznego pomoru świń wykonuje się w sposób oraz przy użyciu środków odkażających i ich stężenia, określonych przy pryszczycy.

14. Oczyszczanie i odkażanie przy influenzie ptaków

o wysokiej zjadliwości d. pomór drobiu

1) oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub

2

—

stwierdzeniu influenzy ptaków o wysokiej zjadliwości wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy;

do zabiegów odkażania przy podejrzeniu lub

stwierdzeniu influenzy ptaków o wysokiej zjadliwości stosuje się:

a) 1% wodny roztwór kreoliny lub lizolu do odkażania osób, które miały kontakt z zakażonymi zwierzętami lub z zakażonym środowiskiem,

b

—-

5% wodny roztwór kreoliny lub lizolu, 5% wapno chlorowane albo 5% roztwory związków krezolowych, a także formalina lub chlor w postaci aerozolu do odkażania miejsc przebywania zwierząt zakażonych po ich usunięciu z ogniska choroby oraz środków transportu użytych do przewozu tych zwierząt,

—

c) unieszkodliwienie pomiotu i odpadów poprzez spalenie, poddanie działaniu pary wodnej o temperaturze nie niższej niż 70?C lub odkażanie biologiczne w sposób właściwy dla pryszczycy.

Nr 18

15.

Oczyszczanie i odkażanie przy rzekomym pomorze

drobiu

Oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub

stwierdzeniu rzekomego pomoru drobiu wykonuje się w sposób właściwy dla influenzy ptaków.

16.

1) 17.

2) 1)

2) Oczyszczanie i odkażanie przy enterowirusowym zapaleniu mózgu i rdzenia u świń d. choroba cieszyńska i taflańska

oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy, jednak kolejne odkażania po usunięciu zwierząt z ogniska choroby przeprowadza się w odstępach 14-dniowych, tak aby ostateczne oczyszczenie i odkażenie było przeprowadzone po 30 dniach od dnia wstępnego odkażania;

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń są:

a) roztwór sody żrącej w stężeniu określonym przy pryszczycy, b) 2% wodny roztwór formaliny,

c) obornik w ognisku enterowirusowego zapalenia mózgu i rdzenia u świń podlega unieszkodliwieniu przez spalenie lub poddaje się go odkażaniu biologicznemu, pozostawiając w kopcu na okres 28 dni.

Oczyszczanie i odkażanie przy zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb tososiowatych

przed bramą wjazdową i przed każdym wejściem do gospodarstwa, w którym wystąpiło podejrzenie o zakaźną martwicę układu krwiotwórczego ryb tososiowatych oraz w ognisku zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych powinny być wyłożone maty nasycone 2% roztworem sody żrącej, a sprzęt do połowu i przechowywania ryb podlega każdorazowo oczyszczeniu i odkażeniu w mleku wapiennym (po zmieszaniu 1 części wapna palonego i 4 części wody uzyskuje się zagęszczone mleko wapienne, którego 1 część należy zmieszać z 20 częściami wody, aby uzyskać mleko wapienne do odkażania);

po spuszczeniu wody z wszystkich zakażonych stawów, zbiorników do podchowu wylęgu i aparatów lęgowych, wszystkie miejsca zakażone należy odkazić przez posypanie rozdrobnionym wapnem palonym w proporcji 2,5 do 3 ton na 1 ha powierzchni stawów, kanałów doprowadzających i odprowadzających wodę i innych urządzeń hydrotechnicznych, a następnie wlać wodę w ilości pokrywającej posypaną wapnem powierzchnię, wodę tę rozmieszać z wapnem i pozostawić na 8—10 dni; po kolejnym spuszczeniu wody należy przeprowadzić dokładne oczyszczenie mechaniczne stawów i urządzeń hydrotechnicznych z mułu i innych zanieczyszczeń;

3) po oczyszczeniu należy przeprowadzić ponowne

odkażenie o oczyszczenie stawów i urządzeń hydrotechnicznych w sposób określony w pkt 2, a następnie uzupełnić wodą do pełnej pojemności obiektów i pozostawić na 1 miesiąc bez zarybiania tych obiektów.

18. Oczyszczanie i odkażanie przy wściekliźnie

1

2

3

4

)

—

—

—

przy podejrzeniu lub stwierdzeniu wścieklizny u zwierząt gospodarskich, przed każdym wejściem do pomieszczeń dla tych zwierząt powinny być wytożone maty nasycone 2% roztworem sody żrącej, a po usunięciu zwierząt lub ich zwtok z ogniska wścieklizny miejsca ich przebywania powinny być oczyszczone i odkażone w sposób właściwy dla pryszczycy przy użyciu 2% roztworu sody żrącej;

obornik pochodzący od zwierząt gospodarskich dotkniętych wścieklizną poddaje się odkażaniu biologicznemu, pozostawiając w kopcu na okres co najmniej 42 dni;

osoby opiekujące się zwierzętami chorymi lub podejrzanymi o wściekliznę po zakończonej obstudze powinny poddać się odkażaniu 1% roztworem sody żrącej;

przy stwierdzeniu wścieklizny u zwierząt domowych należy spalić ich legowiska, również w postaci bud, koszów lub skrzynek, a miejsca ich przebywania odkazić 1% roztworem chloraminy lub 1% roztworem sody żrącej.

19. Oczyszczanie i odkażanie przy wągliku

1

2

3

—

—

—

przy oczyszczaniu i odkażaniu w przypadku wąglika należy uwzględnić fakt, że w warunkach tlenowych laseczka wąglika przekształca się w zarodniki, które nawet po kilkudziesięciu latach mogą wywołać chorobę;

oczyszczanie i odkażanie przy podejrzeniu lub stwierdzeniu wąglika wykonuje się w sposób właściwy dla pryszczycy, przeprowadzając ponowne odkażanie po upływie 14 dni;

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu lub stwierdzeniu wąglika są:

a) 5% roztwór formaliny, 5% roztwór wapna palonego lub zagęszczone mleko wapienne (1 część wapna palonego plus 4 części wody) do odkażania miejsc przebywania zwierząt po ich usunięciu oraz środków transportu,

b

—-

spalenie lub poddanie działaniu gorącej pary wodnej obornika, resztek paszy i innych zanieczyszczeń, a jeżeli jest to niewykonalne, poddanie ich odkażaniu biologicznemu, pozostawiając w kopcu na okres co najmniej 42 dni,

—

c) spalenie podejrzanych o zakażenie wąglikiem zapasów pasz objętościowych, w szczególności siana lub słomy, które mogą być wykorzystane jedynie do żywienia zwierząt szczepionych przeciwko wąglikowi, w terminie 1 miesiąca po zakończonym zaszczepieniu.

Nr 18

20. 1

2) 21.

3) 1)

4) 2)

5) 3)

4) Oczyszczanie i odkażanie przy gruźlicy bydła

5) po usunięciu zwierząt chorych i podejrzanych o zakażenie się gruźlicą, jak również zwierząt padłych, w miejscach ich przebywania przeprowadza się oczyszczanie w sposób właściwy dla pryszczycy;

środkami odkażającymi stosowanymi przy podejrzeniu gruźlicy bydła są:

a) 6—10% roztwór kreoliny, b) 10% roztwór lizolu, c) 5—8% roztwór fenolu,

d) 3% rozwory wodne: lysoformin 3000, sterydial lub desform;

obornik, ściółkę, resztki paszy oraz inne zanieczyszczenia poddaje się odkażaniu biologicznemu, pozostawiając w kopcu na okres co najmniej 21 dni, a gnojowicę i gnojówkę odkaża się przez dodanie suchego wapna chlorowanego w stosunku 1 kg wapna na 20 litrów gnojowicy lub gnojówki i zmieszanie;

wybiegi zakażone odkaża się, rozsypując wapno chlorowane lub wapno niegaszone i mieszając z ziemią;

oczyszczanie i odkażanie, o którym mowa w pkt 1 i 2, należy powtórzyć przed uznaniem ogniska za wygasłe.

Oczyszczanie, odkażanie i deratyzacja przy brucelozie bydła (B. abortus), kóz i owiec (B. melitensis), świń (B. suis, B. abortus) i owiec (B. ovis)

po usunięciu zwierząt chorych i podejrzanych o zakażenie się brucelozą, jak również zwierząt padłych i zabitych z powodu brucelozy, miejsca ich przebywania łącznie z wybiegami polewa się obficie 2% roztworem sody żrącej, a następnie zamyka na 24 godziny;

oczyszczanie miejsc, o których mowa w pkt 1, oraz ich odkażanie przy użyciu 2% roztworu sody żrącej przeprowadza się trzykrotnie w siedmiodniowych odstępach, przy czym zabiegi te wykonane po raz trzeci i sprawdzone przez powiatowego lekarza weterynarii są oczyszczaniem i odkażaniem ostatecznym przed uznaniem ogniska brucelozy za wygasłe;

do odkażania osób obsługujących zwierzęta zakażone stosuje się 1% roztwór sody żrącej;

obornik, resztki zakażonej paszy, ściótkę oraz inne zanieczyszczenia należy unieszkodliwić poprzez spalenie, a jeżeli jest to niewykonalne, poprzez poddanie ich odkażaniu biologicznemu, pozostawiając w kopcu na okres co najmniej 42 dni;

biologiczne odkażanie gnojowicy i gnojówki przeprowadza się przez dodanie 2% roztworu sody żrącej w ilości potrzebnej do osiągnięcia pH powyżej 12,5 (100 litrów 2% roztworu na 1000 litrów gnojo-

6

—-

22.

1) 23.

2) 1)

3) 2)

4) wicy lub gnojówki), wymieszanie i pozostawienie pod przykryciem na okres 45 dni;

deratyzację miejsc, o których mowa w pkt 1, przeprowadza się jednorazowo poprzez wyłożenie środków gryzoniobójczych, zabezpieczając je przed dostępem zwierząt.

Oczyszczanie i odkażanie przy enzootycznej białaczce bydła

po usunięciu zwierząt dotkniętych enzootyczną białaczką bydła, jak również zwierząt padtych z powodu tej choroby, należy usunąć z pomieszczeń resztę zwierząt, a miejsca ich przebywania polać 2% roztworem sody żźrącej;

oczyszczanie wraz z ich odkażaniem przy użyciu 2% roztworu sody żrącej przeprowadza się dwukrotnie w siedmiodniowych odstępach, przy czym zabiegi te wykonane po raz drugi i sprawdzone przez powiatowego lekarza weterynarii są oczyszczaniem i odkażaniem ostatecznym przed uznaniem ogniska enzootycznej białaczki bydła za wygaste;

obornik, resztki zakażonej paszy, ściółkę oraz inne zanieczyszczenia należy unieszkodliwić poprzez spalenie, a jeżeli jest to niewykonalne, poprzez poddanie ich odkażaniu biologicznemu, pozostawiając w kopcu na okres co najmniej 42 dni;

biologiczne odkażanie gnojowicy i gnojówki przeprowadza się przez dodanie 2% roztworu sody żrącej w ilości potrzebnej do osiągnięcia pH powyżej 12,5 (100 litrów 2% roztworu na 1000 litrów gnojowicy lub gnojówki), wymieszanie i pozostawienie pod przykryciem na okres 45 dni.

Oczyszczanie i odkażanie przy gąbczastej encefalopatii bydła

po usunięciu wszystkich zwierząt chorych i podejrzanych o zakażenie się gąbczastą encefalopatią bydła pomieszczenia i wybiegi, na których zwierzęta te przebywały, należy polać obficie 3% roztworem sody żrącej o temperaturze 70—80'C lub 5% roztworem fenolu oraz przeprowadzić oczyszczenie pomieszczeń i wybiegów z obornika, ściółki, resztek paszy i innych zanieczyszczeń, a następnie zanieczyszczenia te unieszkodliwić poprzez spalenie, albo jeżeli spalenie ich jest niewykonalne, poprzez zakopanie w gtębokim dole, obfite polanie jednym z wyżej wymienionych środków odkażających i pokrycie warstwą ziemi o grubości co najmniej 1 m;

oczyszczaniu oraz odkażaniu przy użyciu jednego ze środków odkażających wymienionych w pkt 1 poddaje się wszystkie pomieszczenia, w których przebywały zwierzęta chore lub podejrzane o zakażenie się oraz sąsiadujące z nimi magazyny paszowe, pomieszczenia z urządzeniami mleczarskimi, wybiegi, sprzęt i narzędzia oraz środki transportu używane do przewozu zwierząt i środków żywienia zwierząt;

Nr 18

3) oczyszczanie i odkażanie pomieszczeń dla zwie-

24.

1

2

3

4

rząt i wybiegów przeprowadza się trzykrotnie w 14-dniowych odstępach, przy czym ostatni ztych zabiegów należy traktować jako oczyszczanie i odkażanie ostateczne.

Oczyszczanie i odkażanie przy zgnilcu amerykańskim pszczół

—

oczyszczaniu i odkażaniu przy stwierdzeniu zgnilca amerykańskiego pszczół podlegają sprzęt i narzędzia pasieczne, pasieczysko oraz miód i wosk pszczeli;

—

powierzchnie zakażonego sprzętu i narzędzi podlegają mechanicznemu oczyszczeniu i umyciu;

—

stare i zniszczone zakażone ule powinny być spalone wraz z ramkami i beleczkami oraz matami ocieplającymi;

—

ule nadające się do dalszego użytkowania, po ich mechanicznym oczyszczeniu i umyciu, odkaża się poprzez:

a) opalenie płomieniem lampy benzynowej lub napełnienie do połowy ula suchą słomą, podpa-

5

6

7

164 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA”

—-

—-

)

Poz. 163 i 164

lenie jej i utrzymanie ognia aż do zbrązowienia drewna ula,

b) wyszorowanie wnętrza ula wraz z ramkami i beleczkami oraz ścian zewnętrznych i dachu gorącym 2—3% roztworem sody żrącej, a po 15 minutach umycie czystą wodą lub wodą z dodatkiem octu,

c) zagotowanie ramek nadstawek i beleczek

w 2% roztworze sody żrącej;

pasieczysko przed zakażonymi ulami odkaża się przez posypanie wapnem palonym lub polanie 20% mlekiem wapiennym, a następnie przekopanie na głębokość 30 cm;

unieszkodliwienie produktów pszczelarskich zakażonych bakteriami wywołującymi zgnilec amerykański pszczół, a zwłaszcza ich przetrwalników, może być przeprowadzone jedynie w autoklawie przy temperaturze 1217C, ciśnieniu 0,1 MPa w ciągu 30 minut;

odkażanie osób obsługujących ule zakażone zgnilcem amerykańskim pszczół przeprowadza się przy użyciu 1% roztworu sody żrącej, 1—2% roztworu lizolu albo spirytusu denaturowanego.

z dnia 17 stycznia 2003 r.

w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii ttamwajowych, lotnisk oraz portów, które powinny być przekazywane właściwym organom ochrony środowiska, oraz terminów i sposobów ich prezentacji

Na podstawie art. 177 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62,

, Nr 115, poz. 1229 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957)

za

m

rządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa rodzaje wyników poiarów prowadzonych w związku z eksploatacją dróg,

linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów, które ze względu na szczególne znaczenie dla systematycznej obserwacji zmian stanu środowiska, wynikających z eksploatacji tych obiektów, powinny być przekazywane właściwym organom ochrony środowiska, oraz terminy i sposób ich prezentacji.

1

Minister Środowiska kieruje dziatem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Srodowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766).

8 2. Właściwemu organowi ochrony środowiska

przedkłada się wyniki:

1) ciągtych pomiarów hałasu w środowisku dla lot-

2

—

nisk, na które, na mocy art. 176 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska oraz w związku z art. 175 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy, został natożony obowiązek ich prowadzenia;

okresowych pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku na skutek eksploatacji:

a) dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych oraz lotnisk,

b

—-

portów śródlądowych przeznaczonych do obsługi statków o nośności nie niższej niż 1350 ton w rozumieniu ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2001 r. Nr5,

, Nr 100, poz. 1085 i Nr 199, poz. 1672), portów lub przystani morskich w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach