Art. 13.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej · Dziennik Ustaw 2003 poz. 1590
Treść w tym tekście
1. Każdą przesyłkę zwierząt lub przesyłkę produktów, pochodzącą z państwa trzeciego, poddaje się kontroli dokumentów, kontroli tożsamości i kontroli fizycznej, chyba że przepisy Unii Europejskiej w zakresie kontroli tożsamości i kontroli fizycznej stanowią inaczej.
2. Graniczny lekarz weterynarii nie dopuszcza do przywozu przesyłki zwierząt, jeżeli:
1) przesyłka ta pochodzi z państwa trzeciego lub jego części, z którego przywóz jest zabroniony;
2) przesyłka nie spełnia wymagań przywozowych;
3) zwierzęta objęte przesyłką cierpią lub zachodzi podejrzenie, że cierpią lub są chore na chorobę zakaźną lub inną chorobę stanowiącą zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt;
4) państwo trzecie, z którego pochodzi przesyłka, nie zastosowało się do wymagań przywozowych;
5) zwierzęta nie są zdolne do kontynuowania podróży;
6) świadectwo weterynaryjne lub inne dokumenty towarzyszące tej przesyłce nie spełniają wymagań określonych w przepisach o wymaganiach przywozowych i handlu wewnątrz Wspólnoty Europejskiej zwierzętami i produktami.
3. Jeżeli przesyłka produktów spełnia wymagania przywozowe, osoba odpowiedzialna za przesyłkę otrzymuje od granicznego lekarza weterynarii uwierzytelnione kopie świadectw weterynaryjnych lub innych dokumentów oraz weterynaryjne świadectwo przekroczenia granicy, potwierdzające, że przesyłka spełnia te wymagania; oryginały świadectw weterynaryjnych pozostają w granicznym posterunku kontroli.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — od Dz.U. 2003 poz. 1590 do Dz.U. 2019 poz. 260.
Źródła: przepis występuje w 4 z 4 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.