Art. 31.
Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin · DU 2003 poz. 1300
Treść w tym tekście
1. Jeżeli hodowca posiadający wyłączne prawo do danej odmiany nie wprowadza jej materiału siewnego lub materiału ze zbioru do obrotu, a wymaga tego ważny interes gospodarczy, minister właściwy do spraw rolnictwa może udzielić, w drodze decyzji, licencji przymusowej innemu podmiotowi, chyba że hodowca nie wprowadził do obrotu materiału siewnego lub materiału ze zbioru wskutek działania siły wyższej.
2. Licencja przymusowa może być również udzielona, jeżeli ubiegający się o nią wykaże, że:
1) ubiegał się o uzyskanie licencji od hodowcy, który nie wprowadza materiału siewnego danej odmiany do obrotu, lub
2) zaproponowana przez hodowcę opłata licencyjna jest nieproporcjonalna do wartości materiału siewnego, lub
3) zaproponowana przez hodowcę ilość materiału siewnego jest niewystarczająca do rozmnożenia danej odmiany w celu wprowadzenia jej do obrotu.
3. Licencji przymusowej udziela się na wniosek zainteresowanego.
4. Licencja przymusowa jest licencją niewyłączną.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — od Dz.U. 2003 poz. 1300 do Dz.U. 2021 poz. 213.
Źródła: przepis występuje w 4 z 4 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.