Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy prowadzeniu wylęgania ryb oraz hodowli i chowu ryb, skorupiaków i mięczaków

Wylęganie oraz hodowlę i chów ryb prowadzi się w stawach rybnych lub innych urządzeniach służących do wylęgania lub hodowli i chowu ryb.

8 2. Przy wjeździe na teren gospodarstwa, w którym prowadzi się działalność w zakresie wylęgania lub hodowli i chowu ryb lub hodowli i chowu skorupiaków, umieszcza się, w formie tablicy, widoczną informację o sposobie zachowania się na jego terenie.

1. Przed wjazdem i wyjazdem z miejsc położonych na terenie gospodarstw, do których przemieszcza się materiał biologiczny, ryby lub skorupiaki, umieszcza się maty lub baseny ze środkiem dezynfekcyjnym.

2. Długość mat i basenów, o których mowa w ust. 1, powinna być nie mniejsza niż:

1) obwód największego koła pojazdu — w przypadku odkażania pojazdów;

2) metr — w przypadku odkażania obuwia.

3. Maty i baseny, o których mowa w ust. 1, powinny być nie mniejsze niż szerokość:

1) wjazdu i wyjazdu — w przypadku odkażania środków transportu;

2) wejścia i wyjścia — w przypadku odkażania obuwia.

8 4. 1. Jeżeli w gospodarstwie znajdują się budynki, to przy wejściu i wyjściu do pomieszczeń, w których znajdują się urządzenia służące do wylęgania ryb, umieszcza się maty ze środkiem dezynfekcyjnym.

2. Maty, o których mowa w ust. 1, spełniają wymagania, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2.

i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450 i Nr 122, poz. 1144.

8 5. W pomieszczeniach, o których mowa w §8 4 ust. 1, podłoga i ściany wykonane są z materiałów trwałych, łatwych do czyszczenia i odkażania.

Podmiot zajmujący się wylęganiem ryb oraz ich hodowlą i chowem zapewnia miejsce do:

1) zmiany odzieży ochronnej; 2) mycia rąk; 3) wykonania czynności weterynaryjnych.

Do pomieszczeń, o których mowa w §8 4 ust. 1, mogą wchodzić:

1) pracownicy — wyłącznie po zmianie odzieży ochronnej;

2) osoby postronne — wyłącznie: a) po umyciu rąk,

b) w obuwiu ochronnym.

Środki dezynfekcyjne przetrzymuje się w oddzielnych pomieszczeniach lub zamykanych szafkach.

8 9. Woda wykorzystywana do wylęgania ryb nie może być pobierana ze stawów rybnych lub innych urządzeń, w których są przetrzymywane tarlaki.

8 10. Konstrukcja urządzeń doprowadzających wodę do stawów rybnych lub innych urządzeń służących do wylęgania ryb powinna zapobiegać przedostawaniu się do nich ryb wolno żyjących.

8 11. 1. Czyszczenie i odkażanie urządzeń służących do wylęgania ryb przeprowadza się przed rozpoczęciem i po zakończeniu wylęgania ryb.

2. Narzędzia i sprzęt do pracy z materiatem biologicznym i wylęgiem oznacza się w sposób widoczny i używa tylko do pracy z jednym urządzeniem.

3. Narzędzia i sprzęt, o których mowa w ust. 2, każdorazowo przed i po użyciu czyści się i odkaża.

8 12. 1. W gospodarstwach prowadzących hodowlę i chów ryb tososiowatych każdy staw rybny oraz inne urządzenia służące do hodowli i chowu zaopatruje się w wydzielony komplet narzędzi i sprzętu do usuwania zanieczyszczeń, ryb śniętych lub wykazujących objawy choroby.

2. Narzędzia i sprzęt, o których mowa w ust. 1, nie mogą być używane w innych stawach lub urządze-

Nr 130

niach służących do hodowli i chowu ryb, chyba że zostaną one przed ponownym użyciem oczyszczone i odkażone.

8 13. Czyszczenie i odkażanie wykonuje się w miejscach do tego wyznaczonych.

8 14. 1. Woda doprowadzana do urządzeń służących do wylęgania ryb nie może mieć kontaktu z metalowymi elementami zawierającymi miedź.

2. W razie stosowania zamkniętego obiegu wody, woda doprowadzana do urządzeń, o których mowa w ust. 1, nie może mieć kontaktu z metalowymi elementami zawierającymi miedź i cynk.

Materiał biologiczny wykorzystywany przez podmiot zajmujący się wylęganiem ryb powinien pochodzić od tarlaków:

1) zdrowych;

2) z gospodarstw, których nie dotyczą nakazy lub zakazy wydane przez organy Inspekcji Weterynaryjnej.

8 16. 1. Materiał biologiczny i ryby wprowadza się na teren gospodarstwa zajmującego się wylęganiem lub hodowlą i chowem ryb w czystych i odkażonych zbiornikach lub innych pojemnikach.

2. Skorupiaki lub mięczaki wprowadza się na teren gospodarstwa zajmującego się hodowlą i chowem skorupiaków lub mięczaków w czystych i odkażonych zbiornikach lub innych pojemnikach.

3. Środki transportu w chwili przeznaczenia ich do transportu materiatu biologicznego, ryb żywych, skorupiaków lub mięczaków powinny być czyste i odkażone.

8 17. 1. Podmiot zajmujący się wylęganiem oraz hodowlą i chowem ryb gromadzi informacje dotyczące:

1) ilości i gatunków żywych ryb lub ilości i gatunków materiatu biologicznego wprowadzonych na teren gospodarstwa;

2) miejsca pochodzenia żywych ryb lub materiału biologicznego;

3) firmy lub nazwy dostawcy żywych ryb lub materiatu biologicznego, jego siedziby i adresu, a w przypadku osoby fizycznej — jej imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu;

4) terminu wprowadzania na teren gospodarstwa żywych ryb lub materiału biologicznego;

5) ilości i gatunków żywych ryb lub ilości i gatunków materiatu biologicznego wyprowadzonych z terenu gospodarstwa;

6) miejsca przeznaczenia żywych ryb lub materiału biologicznego;

7) firmy lub nazwy odbiorcy żywych ryb lub materiatu biologicznego, jego siedziby i adresu, a w przy-

padku osoby fizycznej — jej imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu;

8) terminu wyprowadzania z terenu gospodarstwa żywych ryb lub materiału biologicznego;

9) przeprowadzonych badań; 10) zaistniałych śnięć ryb; 11) przeprowadzonego leczenia.

2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez cztery lata od dnia wprowadzenia ryb lub materiału biologicznego na teren gospodarstwa.

8 18. Hodowlę skorupiaków prowadzi się w stawach lub urządzeniach stużących do ich hodowli i cho- Wu.

Konstrukcja urządzeń doprowadzających wodę do stawów i urządzeń, o których mowa w § 18, powinna zapobiegać przedostawaniu się do nich czynników chorobotwórczych.

Sprzęt używany do hodowli i chowu skorupiaków lub mięczaków oczyszcza się i odkaża:

1) w trakcie cyklu produkcyjnego w miarę potrzeby; 2) po zakończeniu każdego cyklu produkcyjnego;

3) każdorazowo przed użyciem do innej grupy wiekowej skorupiaków lub mięczaków.

8 21. Podmiot zajmujący się hodowlą i chowem skorupiaków zapewnia miejsce do:

1) zmiany odzieży ochronnej; 2) mycia rąk; 3) wykonania czynności weterynaryjnych;

4) przetrzymywania środków dezynfekcyjnych — zamykaną szafkę lub wydzielone miejsce.

8 22. 1. Podmiot zajmujący się hodowlą i chowem skorupiaków lub mięczaków gromadzi informacje dotyczące:

1) ilości i gatunków żywych skorupiaków lub mięczaków wprowadzonych na teren gospodarstwa;

2) miejsca pochodzenia żywych skorupiaków lub mięczaków;

3) firmy lub nazwy dostawcy żywych skorupiaków lub mięczaków, jego siedziby i adresu, a w przypadku osoby fizycznej — jej imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu;

4) terminu wprowadzania na teren gospodarstwa żywych skorupiaków lub mięczaków;

5) ilości i gatunków żywych skorupiaków lub mięczaków wyprowadzonych z terenu gospodarstwa;

Nr 130

6) miejsca przeznaczenia żywych skorupiaków lub mięczaków;

7) firmy lub nazwy odbiorcy żywych skorupiaków lub mięczaków, jego siedziby i adresu, a w przypadku osoby fizycznej — jej imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu;

8) terminu wyprowadzania z terenu gospodarstwa żywych skorupiaków lub mięczaków;

9) przeprowadzonych badań; 10) zaistniatych śnięć skorupiaków lub mięczaków;

11) przeprowadzonego leczenia.

2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez cztery lata od dnia wprowadzenia skorupiaków lub mięczaków na teren gospodarstwa.

8 23. Obszary hodowli i chowu mięczaków dwuskorupowych, zwanych dalej „mięczakami”, obejmują morze, ujścia rzek lub zlewiska w obszarach przybrzeżnych, na terenie których znajdują się miejsca hodowli i chowu lub naturalne siedliska mięczaków.

8 24. Wymagania jakościowe dla wód, w których hoduje się i chowa skorupiaki i mięczaki, oraz sposób pobierania i badania próbek wody określają przepisy dotyczące wymagań, jakim powinna odpowiadać morska woda wewnętrzna i woda przybrzeżna, będące środowiskiem życia skorupiaków i mięczaków.

Konstrukcja urządzeń doprowadzających wodę do gospodarstw, w których hoduje się i chowa mięczaki, powinna umożliwiać likwidację czynników chorobotwórczych.

Warunki hodowli i chowu skorupiaków i mięczaków z gatunków obcych rodzimej faunie określają przepisy dotyczące warunków chowu i hodowli oraz połowu innych organizmów żyjących w wodzie.

8 27. 1. Obszary hodowli i chowu, z których odławia się mięczaki, wyznacza się na podstawie wyników badań laboratoryjnych przeprowadzanych przez urzędowego lekarza weterynarii.

2. Na podstawie wyników badań, o których mowa w ust. 1, określa się lokalizację i granice obszarów hodow-

lii chowu, z których mięczaki mogą być odławiane i wprowadzane na rynek w celach przeznaczonych do spożycia:

1) z obszaru A — do bezpośredniego spożycia przez ludzi;

2) z obszaru B — po oczyszczeniu w zakładzie oczyszczania lub

3) z obszaru € — po oczyszczeniu na terenie obszaru przejściowego.

3. Badania, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż dwa razy w roku.

4. Warunki weterynaryjne dla obszarów przejściowych i zakładów oczyszczania określono w przepisach o pozyskiwaniu mięczaków.

8 28. Wymagania biologiczne dla obszarów wymienionych w § 27 ust. 2, z których można odławiać żywe mięczaki, są określone w załączniku do rozporządzenia.

8 29. Mięczaków pochodzących z różnych sezonów hodowlanych nie przetrzymuje się na jednym obszarze hodowli.

8 30. Przepisy rozporządzenia dotyczące mięczaków stosuje się odpowiednio do brzuchonogów morskich.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.)

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

3) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 30 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy wylęgu drobiu i narybku (Dz. U. z 1999 r. Nr3, poz. 26), które utraciło moc z dniem 1 stycznia 2003 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej oraz ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 129, poz. 1438 i Nr 154, poz. 1790, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450).

Załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju WSi z dnia 7 lipca 2003 r. (poz. 1195)

WYMAGANIA BIOLOGICZNE DLA OBSZARÓW HODOWLI I CHOWU, Z KTÓRYCH MOŻNA ODŁAWIAĆ ŻYWE MIĘCZAKI W CELU WPROWADZENIA ICH NA RYNEK

Obszary hodowli, z których mięczaki po odłowieniu mogą być wprowadzane na rynek w celach przeznaczonych do spożycia:

Obecność bakterii Salmonella w 25 g całych mięczaków

Liczba bakterii z grupy coli w 100g

Ilość toksyny porażennej Ilość

(PSP)

w 100 g części jadalnych mięczaków

(19)

Ilość toksyny

wywołującej biegunkę (DSP) w całych mięczakach lub w ich częściach jadalnych (ug)

toksyny amnezyjnej (ASP)

w całych mięczakach

lub w ich częściach

jadalnych (ug)

|

bezpośrednio po < 300 w teście <230 E.coli nieobecna <80 odłowieniu — z obszaru A | NPL pięciow całych

probówkowym w całych mięczakach i w

mięczakach i w płynie z

wnętrza muszli

metody biologiczne

nie mogą dać wyniku pozytywnego

maksymalny poziom

płynie z wnętrza kwasu

muszli okadaikowego,

dinofysistoksyny i pektenotoksyny nie powinien przekroczyć 160 ug kwasu okadaikowego lub jego równoważników / kg

Nr 130

8757