Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 42.

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej · DU 2003 poz. 1176

Treść w tym tekście

1. Sąd wydaje postanowienie o umieszczeniu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia, na okres 30 dni.

2. W przypadku gdy wniosek o nadanie statusu uchodźcy składa cudzoziemiec, który przebywa w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia wskutek wykonania postanowienia sądu, wydanego na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, sąd przedłuża okres pobytu cudzoziemca o 90 dni, przy czym pierwszym dniem przedłużonego okresu pobytu jest dzień złożenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy.

3. Jeżeli decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy zostanie doręczona cudzoziemcowi przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2, okres pobytu w ośrodku strzeżonym lub areszcie w celu wydalenia może być przedłużony na czas określony, niezbędny do wydania ostatecznej decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i do wykonania decyzji o wydaleniu. Okres pobytu w strzeżonym ośrodku i w areszcie w celu wydalenia nie może przekroczyć roku.

4. Postanowienie w sprawie przedłużenia okresu pobytu w ośrodku strzeżonym lub areszcie w celu wydalenia wydaje, na wniosek Prezesa Urzędu, organu Straży Granicznej lub Policji, sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się siedziba organu składającego wniosek.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 1 stycznia 2012 · Dz.U. 2011 poz. 1133

    8) w art. 42 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) nie stawił się w ośrodku w terminie 2 dni od dnia przyjęcia wniosku przez organ przyjmujący wniosek,”;

  2. w życie od 20 lipca 2007 · Dz.U. 2007 poz. 818

    2) użyte w art. 16a w ust. 2 i 3, w art. 16b, w art. 26 w ust. 1 i 2, w art. 27 w ust. 1 w pkt 1 i w ust. 2, w art. 28 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 2 i 5, w art. 30 w ust. 1 i 2, w art. 30a w ust. 1, w art. 31 w ust. 1, 3 i 4, w art. 35 w ust. 2, w art. 36, w art. 37 w pkt 2, w art. 39 w ust. 1 w pkt 2, w art. 42 w ust. 4, w art. 43 w ust. 4, w art. 44 w ust. 1, 2, 3 i 5, w art. 45, w art. 47 w ust. 2 i 4, w art. 48 w ust. 4, w art. 56 w ust. 6, w art. 58 w ust. 2, w art. 63, w art. 65 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 3 i 4, w art. 66, w art. 67 w ust. 2 i 3, w art. 73 w ust. 1, w art. 76 w ust. 1 i 2, w art. 77 w ust. 1, w art. 79, w art. 81 w ust. 1, w art. 87 w ust. 7 i 8, w art. 94 w ust. 1 i 3, w art. 100, w art. 103 w pkt 3, w art. 104 w ust. 1 w pkt 2 i w ust. 2, 3 i 5, w art. 105 w ust. 1 w pkt 2, w art. 109 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 110 w ust. 2 i 3, w art. 112, w art. 113 w ust. 1, w art. 115, w art. 117 w ust. 1 i 2, w art. 117a w ust. 1 i 2, w art. 117b w ust. 2, w art. 118, w art. 120 w pkt 1-3 oraz w art. 123 w ust. 3 w pkt 5 w różnym przypadku wyrazy „Prezes Urzędu” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Szef Urzędu”.

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2016 poz. 1836 (ogł. 14 listopada 2016) do Dz.U. 2023 poz. 1504 (ogł. 3 sierpnia 2023)

    Jeżeli wnioskodawca nie posiada dowodów potwierdzających okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, okoliczności te można uznać za udowodnione, w przypadku gdy są spełnione łącznie następujące warunki:

    1) wnioskodawca przedstawił wiarygodne i spójne informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy;

    2) wnioskodawca przedstawił wszystkie posiadane informacje i dowody służące do ustalenia stanu faktycznego sprawy i szczegółowo wyjaśnił przyczyny braku innych informacji i dowodów;

    3) wyjaśnienia wnioskodawcy są spójne, wiarygodne i nie są sprzeczne z zebranymi w sprawie dowodami i materiałami;

    4) wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej w najwcześniejszym możliwym terminie, chyba że może wskazać uzasadniony powód, dla którego tego nie zrobił.

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2012 poz. 680 (ogł. 19 czerwca 2012)

    1. W przypadku gdy wnioskodawca:

    1) złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku,

    1a) nie stawił się w ośrodku w terminie 2 dni od dnia przyjęcia wniosku przez organ przyjmujący wniosek,

    2) opuścił ośrodek na okres dłuższy niż 7 dni bez usprawiedliwionej przyczyny,

    3) opuścił bez zgody Szefa Urzędu miejsce pobytu lub miejscowość, określone w decyzji, o której mowa w art. 89c, lub nie zgłasza się w określonych odstępach czasu do organu wskazanego w decyzji,

    4) opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

    5) nie stawił się na przesłuchanie i nie wykaże w terminie 7 dni od dnia wyznaczonego na przesłuchanie, że niedopełnienie tego obowiązku było spowodowane okolicznościami, za które nie ponosi odpowiedzialności

    - organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli umorzenie postępowania nie jest sprzeczne z interesem społecznym.

    2. Na wniosek wnioskodawcy, złożony w terminie 2 lat od dnia wydania decyzji o umorzeniu postępowania, organ, który umorzył postępowanie na podstawie ust. 1, uchyla decyzję o umorzeniu i podejmuje postępowanie na nowo, przy czym czynności podjęte w toku postępowania umorzonego pozostają w mocy.

    Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 14 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

  3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2009 poz. 1472 (ogł. 10 listopada 2009)

    1. W przypadku gdy wnioskodawca:

    1) złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku,

    2) opuścił ośrodek na okres dłuższy niż 7 dni bez usprawiedliwionej przyczyny,

    3) opuścił bez zgody Szefa Urzędu miejsce pobytu lub miejscowość, określone w decyzji, o której mowa w art. 89c, lub nie zgłasza się w określonych odstępach czasu do organu wskazanego w decyzji,

    4) opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

    5) nie stawił się na przesłuchanie i nie wykaże w terminie 7 dni od dnia wyznaczonego na przesłuchanie, że niedopełnienie tego obowiązku było spowodowane okolicznościami, za które nie ponosi odpowiedzialności

    - organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli umorzenie postępowania nie jest sprzeczne z interesem społecznym.

    2. Na wniosek wnioskodawcy, złożony w terminie 2 lat od dnia wydania decyzji o umorzeniu postępowania, organ, który umorzył postępowanie na podstawie ust. 1, uchyla decyzję o umorzeniu i podejmuje postępowanie na nowo, przy czym czynności podjęte w toku postępowania umorzonego pozostają w mocy.

  4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2003 poz. 1176 (ogł. 21 lipca 2003) do Dz.U. 2006 poz. 1695 (ogł. 18 grudnia 2006) ten tekst

    1. Sąd wydaje postanowienie o umieszczeniu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia, na okres 30 dni.

    2. W przypadku gdy wniosek o nadanie statusu uchodźcy składa cudzoziemiec, który przebywa w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia wskutek wykonania postanowienia sądu, wydanego na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, sąd przedłuża okres pobytu cudzoziemca o 90 dni, przy czym pierwszym dniem przedłużonego okresu pobytu jest dzień złożenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy.

    3. Jeżeli decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy zostanie doręczona cudzoziemcowi przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 i 2, okres pobytu w ośrodku strzeżonym lub areszcie w celu wydalenia może być przedłużony na czas określony, niezbędny do wydania ostatecznej decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i do wykonania decyzji o wydaleniu. Okres pobytu w strzeżonym ośrodku i w areszcie w celu wydalenia nie może przekroczyć roku.

    4. Postanowienie w sprawie przedłużenia okresu pobytu w ośrodku strzeżonym lub areszcie w celu wydalenia wydaje, na wniosek Prezesa Urzędu, organu Straży Granicznej lub Policji, sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się siedziba organu składającego wniosek.

Źródła: przepis występuje w 11 z 13 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 223, Dz.U. 2026 poz. 862. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.