Art. 19.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2013 poz. 290 (ogł. 4 marca 2013)

   1. Rzecznika Ubezpieczonych, zwanego dalej „Rzecznikiem”, powołuje Prezes Rady Ministrów na wspólny wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych i ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego - na czteroletnią kadencję.

   2. Rzecznikiem może być wyłącznie osoba:

   1) wyróżniająca się wiedzą i doświadczeniem w zakresie ubezpieczeń oraz organizacji i funkcjonowania funduszy emerytalnych;

   2) posiadająca wyższe wykształcenie.

   3. Kadencja Rzecznika rozpoczyna się w dniu jego powołania.

   4. Ta sama osoba nie może być Rzecznikiem dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

   5. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, może, po zaopiniowaniu przez Radę Ubezpieczonych, o której mowa w art. 25, odwołać Rzecznika przed upływem kadencji.

   6. Odwołanie Rzecznika przed upływem kadencji może nastąpić wyłącznie z następujących przyczyn:

   1) złożenia rezygnacji;

   2) niewypełniania obowiązków na skutek długotrwałej choroby trwającej ponad 6 miesięcy, stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;

   3) rażącego naruszenia interesów osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych, uczestników pracowniczych programów emerytalnych, osób otrzymujących emeryturę kapitałową lub osób przez nie uposażonych;

   4) rażącego naruszenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej lub ustaw;

   5) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo.

   7. Kadencja Rzecznika wygasa w przypadku jego śmierci.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 40 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362), która weszła w życie z dniem 1 września 2005 r.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 40 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2003 poz. 1153 (ogł. 16 lipca 2003) ten tekst

   1. Rzecznika Ubezpieczonych, zwanego dalej „Rzecznikiem”, powołuje Prezes Rady Ministrów na wspólny wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych i ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego - na czteroletnią kadencję.

   2. Rzecznikiem może być wyłącznie osoba:

   1) wyróżniająca się wiedzą i doświadczeniem w zakresie ubezpieczeń oraz organizacji i funkcjonowania funduszy emerytalnych;

   2) posiadająca wyższe wykształcenie.

   3. Kadencja Rzecznika rozpoczyna się w dniu jego powołania.

   4. Ta sama osoba nie może być Rzecznikiem dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

   5. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, może, po zaopiniowaniu przez Radę Ubezpieczonych, o której mowa w art. 25, odwołać Rzecznika przed upływem kadencji.

   6. Odwołanie Rzecznika przed upływem kadencji może nastąpić wyłącznie z przyczyn wymienionych w art. 10 ust. 2.

   7. Kadencja Rzecznika wygasa w przypadku jego śmierci.

Źródła: przepis występuje w 2 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.