Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów oraz stężeń substancji, które powodują, że urobek jest zanieczyszczony.

Nr 55

e) gruntów przeznaczonych do zalesienia,

f) zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych dla środowiska przyrodniczego, w szczególności pochodzenia antropogenicznego,

9) sporządzenie map tematycznych, w zakresie: a) zasięgów ekosystemów,

b) miejsc występowania zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych,

c) występowania siedlisk przyrodniczych, siedlisk gatunków roślin dziko występujących i siedlisk gatunków zwierząt dziko występujących, podlegających ochronie,

d) rozmieszczenia chronionych gatunków roślin i zwierząt,

e) infrastruktury technicznej, turystycznej i edukacyjnej.

§ 3. Plan ochrony zawiera opis: 1) sposobów użytkowania gleb,

2) zagadnień gospodarki wodno-ściekowej, regulacji stosunków wodnych i użytkowania ekosystemów wodnych,

3) sposobów ochrony ekosystemów leśnych przed szkodliwym działaniem czynników antropogenicznych,

4) sposobów ochrony lądowych ekosystemów nieleśnych,

5) sposobów ochrony gatunków zwierząt dziko występujących oraz ich siedlisk, z wyszczególnieniem sposobów ochrony, restytucji oraz regulacji liczebności populacji tych gatunków,

6) sposobów ochrony gatunków roślin dziko występujących oraz ich siedlisk, z wyszczególnieniem sposobów ochrony oraz restytucji,

7) utrzymania lub przywracania utraconych wartości kulturowych,

8) ochrony walorów krajobrazowych, w szczególności widokowych i przyrodniczo-krajobrazowych,

9) ustaleń do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w zakresie:

Poz. 497 i 498

a) gospodarki wodno-ściekowej,

b) kształtowania bilansu wodnego na obszarze parku krajobrazowego,

c) propozycji eliminacji lub ograniczania źródeł zagrożeń dla środowiska,

d) propozycji wskazań odpowiedniego dziatania dla prowadzenia racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej,

e) propozycji wskazań terenów zdegradowanych do rekultywacji i odtwarzania ekosystemów,

f) propozycji zagospodarowania terenów zieleni i zadrzewień,

g) propozycji wskazań gruntów do zalesień, h) propozycji wskazań miejsc lokalizacji obiektów infrastruktury turystycznej i edukacyjnej.

8 4. Plan ochrony składa się z: 1) opisów wyszczególnionych w § 3,

2) opisu zawierającego: a) wskazanie podstawy prawnej działania i nazwy parku krajobrazowego,

b) dane dotyczące powierzchni, położenia, granic, stanu środowiska, infrastruktury technicznej,

c) dane dotyczące form własności gruntów,

d) dane demograficzne dotyczące ludności zamieszkującej na obszarze parku krajobrazowego,

e) istniejące i projektowane formy ochrony przyrody na obszarze parku krajobrazowego,

f) charakterystykę gleb, ekosystemów, siedlisk przyrodniczych, gatunków roślin dziko występujących i gatunków zwierząt dziko występujących oraz ich siedlisk, a także krajobrazów i wartości kulturowych,

g) zadania ochronne oraz sposoby ich wykonania,

3) mapy parku krajobrazowego, uwzględniającej ekosystemy, sieć dróg, nazwy miejscowości.

8 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Środowiska: S. Żelichowski

498 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA

z dnia 16 kwietnia 2002 r.

w sprawie rodzajów oraz stężeń substancji, które powodują, że urobek jest zanieczyszczony.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 i z 2002 r. Nr 41, poz. 365) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Określa się rodzaje oraz stężenia substancji, które powodują, że urobek pochodzący z pogłębiania

akwenów morskich w związku z utrzymaniem infra-

Nr 55 — 4064 — Poz. 498

struktury zapewniającej dostęp do portów, a także z po- 8 2. Urobek jest zanieczyszczony, gdy stężenie co głębiania zbiorników wodnych, stawów, cieków natu- najmniej jednej z substancji osiągnęto wartość wyralnych, kanałów i rowów w związku z utrzymaniem szczególnioną w załączniku do rozporządzenia. i regulacją wód jest zanieczyszczony.

8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

2. Rodzaje oraz stężenia substancji, o których mo- 1 stycznia 2003 r. wa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia. ; . Minister Srodowiska: S. Zelichowski

Załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 kwietnia 2002 r. (poz. 498)

RODZAJE ORAZ STĘŻENIA SUBSTANCJI, KTÓRE POWODUJĄ, ŻE UROBEK POCHODZĄCY Z POGŁĘBIANIA AKWENÓW MORSKICH W ZWIĄZKU Z UTRZYMANIEM INFRASTRUKTURY ZAPEWNIAJĄCEJ DOSTĘP DO PORTÓW, A TAKŻE Z POGŁĘBIANIA ZBIORNIKÓW WODNYCH, STAWÓW, CIEKÓW NATURALNYCH,

KANAŁÓW I ROWÓW W ZWIĄZKU Z UTRZYMANIEM I REGULACJĄ WÓD JEST ZANIECZYSZCZONY

1. Metale?" ? 1) Arsen — w stężeniu równym lub wyższym od 30 mg/kg suchej masy 2) Chrom — w stężeniu równym lub wyższym od 200 mg/kg suchej masy 3) Cynk — w stężeniu równym lub wyższym od 1000 mg/kg suchej masy 4) Kadm — w stężeniu równym lub wyższym od 7,5 mg/kg suchej masy 5) Miedź — w stężeniu równym lub wyższym od 150 mg/kg suchej masy 6) Nikiel — w stężeniu równym lub wyższym od 75 mg/kg suchej masy 7) Ołów — w stężeniu równym lub wyższym od 200 mg/kg suchej masy 8) Rtęć — w stężeniu równym lub wyższym od 1 mg/kg suchej masy

2. Związki organiczne”

1) Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA)d

a) Benzo(a)antracen — w stężeniu równym lub wyższym od 1,5 mg/kg suchej masy b) Benzo(b)fluoranten — w stężeniu równym lub wyższym od 1,5 mg/kg suchej masy c) Benzo(k)fluoranten — w stężeniu równym lub wyższym od 1,5 mg/kg suchej masy d) Benzo(ghi)perylen — w stężeniu równym lub wyższym od 1,0 mg/kg suchej masy e) Benzo(a)piren — w stężeniu równym lub wyższym od 1,0 mg/kg suchej masy f) Dibenzo(a,h)antracen — w stężeniu równym lub wyższym od 1,0 mg/kg suchej masy g) Indeno(1,2,3-c,d)ipren —— wstężeniu równym lub wyższym od 1,0 mg/kg suchej masy

2) Polichlorowane bifenyle (PCB)*

Suma kongenerów PCB 28, 52, 101, 118, 138, 153 i 180 — w stężeniu równym lub wyższym od 0,3 mg/kg suchej masy.

Objaśnienia:

a Pobieranie i przygotowywanie próbki reprezentatywnej do oznaczania metali: Dla prac czerpalnych na torach wodnych, w zbiornikach wodnych, ciekach naturalnych, kanatach i rowach przy głębokości czerpania do 1 m iw basenach portowych przy gtębokości czerpania do 0,5 m próby pobrać chwytakiem. Dla większych gtębokości czerpania pobrać próby rdzeniowe. Wymagana liczba punktów pobrania prób zależy od przewidywanej objętości prac czerpalnych:

— do 25 000 m? urobku —3 punkty poboru próbek, — 25 000—100 000 m? urobku —4—6 punktów poboru próbek,

Nr 55 — 4065 — Poz. 498 i 499

— 100 000—500 000 m? urobku — 500 000—2 000 000 m? urobku — powyżej 2 000 000 m? urobku — dalszych 10 punktów poboru próbek na każdy 1 mln m3.

15 punktów poboru próbek,

30 punktów poboru próbek,

Reprezentatywną próbkę w ilości równej lub większej niż 1 kg należy wysuszyć w temperaturze pokojowej do statej masy, przesiać przez sito nylonowe 2 mm. Stężenie substancji oznaczać we frakcji urobku o uziarnieniu <2 mm — w celu wyeliminowania materiałów niebędących składnikami urobku, takich jak: kawatki złomu metali, kawatki drewna, muszle, fragmenty żużlu, okruchy farb i lakierów, zestalone kawałki smoły czy asfaltu itp.

Z odsianej frakcji urobku <2 mm, po skwartowaniu, pobrać 100 g próbkę analityczną i utrzeć do ziaren <0,063 mm w możździerzu agatowym w celu uzyskania rozdrobnionej próbki.

o

Oznaczanie metali — metodą ICP — AES (spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem plazmowym) lub ASA (absorpcyjna spektrometria atomowa) po roztworzeniu rozdrobnionych próbek roztworem kwasu solnego (1+4).

o

Pobieranie i przygotowywane próbki reprezentatywnej do oznaczania związków organicznych: Dla prac czerpalnych na torach wodnych, w zbiornikach wodnych, ciekach naturalnych, kanatach i rowach przy gtębokości czerpania do 1 m i w basenach portowych przy głębokości czerpania do 0,5 m próby pobrać chwytakiem. Dla większych giębokości czerpania pobrać próby rdzeniowe. Wymagana liczba punktów pobrania prób zależy od przewidywanej objętości prac czerpalnych:

— do 25 000 m3 urobku — 3 punkty poboru próbek,

— 25 000—100 000 m? urobku — 4—6 _ punktów poboru próbek, — 100 000—500 000 m? urobku — 7-15 punktów poboru próbek, — 500 000—2 000 000 m? urobku — 16—30 punktów poboru próbek,

— powyżej 2 000 000 m$ urobku — dalszych 10 punktów poboru próbek na każdy 1 mln m3.

Reprezentatywną próbkę urobku w ilości równej lub większej od 1 kg, przeznaczoną do oznaczeń związków organicznych, pobrać do szklanych naczyń i transportować w chłodziarkach, ewentualnie w torbach chłodniczych, po przywiezieniu do laboratorium suszyć w liofilizatorach.

a

Oznaczanie wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych — metodą GC — MSD (chromatografia gazowa z detektorem spektrometrii masowej), metodą HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa) lub równorzędną w ekstraktach dichlorometanowych uzyskanych po ekstrakcji próbek dichlorometanem.

[07

Oznaczanie polichlorowanych bifenyli — metodą GC — ECD (chromatografia gazowa z detektorem wychwytu elektronów) lub GC — MSD (chromatografia gazowa z detektorem spektrometrii masowej) w ekstraktach acetonowych uzyskanych po ekstrakcji próbek mieszaniną heksan/aceton.

499 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 15 kwietnia 2002 r.

w sprawie standardów kształcenia pielęgniarek i położnych w szkołach wyższych i wyższych szkotach zawodowych.

Na podstawie art. 8c ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602 i Nr 89, poz. 969) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa standardy ksztatcenia pielęgniarek i położnych w szkołach wyższych i wyższych szkołach zawodowych, zwanych dalej „uczelniami”, które obejmują wymagania w zakresie: 1) sposobu realizacji programu kształcenia, 2) kadry prowadzącej kształcenie, 3) bazy dydaktycznej, w tym szkolenia praktycznego,

4) posiadania wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia.

8 2. Ustala się następujące standardy kształcenia w uczelni, w zakresie sposobu realizacji programu kształcenia:

1) program kształcenia realizowany jest zgodnie ze standardami nauczania dla kierunku studiów pielęgniarstwo oraz dla kierunku studiów położnictwo na poziomie licencjackim i magisterskim, określonymi na podstawie odrębnych przepisów,

2) programy nauczania poszczególnych przedmiotów realizowane są według określonych celów i treści kształcenia, zalecanej literatury i są ukierunkowane na zdobywanie umiejętności zawodowych,

3) realizacja programu kształcenia odbywa się na podstawie aktualnych informacji, osiągnięć teorii