Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 maja 2002 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia rejonów uprawy chmielu oraz minimalnych wymagań co do jakości chmielu w zakresie wilgotności, zawartości zanieczyszczeń organicznych i zawartości nasion.

Nr 55

16) troci (Salmo trutta L.) — 50 cm, 17) węgorza (Anguilla anguilla L.) — 40 cm, 18) zimnicy (Limanda limanda L.) —25 cm.

2. Wymiar ochronny, o którym mowa w ust. 1, ustala się, mierząc długość ryby, w stanie świeżym, od początku jej głowy do końca płetwy ogonowej.

8 2. Ustanawia się okresy ochronne dla następujących gatunków ryb:

1) skarpia i nagłada — w terminie od dnia 1 czerwca do dnia 31 lipca,

2) gładzicy i storni — w terminie od dnia 15 lutego do dnia 15 maja,

3) dorsza — w terminie od dnia 1 czerwca do dnia 31 sierpnia,

4) łososia i troci — w terminie od dnia:

a) 1 czerwca do dnia 15 września poza 4-milowym pasem wód przybrzeżnych,

Poz. 487, 488 i 489

b) 15 września do dnia 15 listopada w 4-milowym pasie wód przybrzeżnych z wyłączeniem wód w granicach właściwości terytorialnej Okręgowego Inspektoratu Rybołówstwa Morskiego w Gdyni,

5) sandacza — w terminie od dnia:

a) 25 marca do dnia 10 maja na obszarze na zachód od południka 16? 40' długości geograficznej wschodniej,

b) 10 kwietnia do dnia 31 maja na obszarze pomiędzy potudnikami 16? 40' a 19” 00' długości geograficznej wschodniej,

c) 20 kwietnia do dnia 10 czerwca na wschód od południka 19” 00' długości geograficznej wschodniej.

8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski

488 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 7 maja 2002 r.

w sprawie limitu krajowego produkcji surowca tytoniowego.

Na podstawie art. 46 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 19) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Ustala się limit krajowy produkcji surowca tytoniowego w latach 2003—2005 w wysokości 55 000 ton rocznie.

2. Limit, o którym mowa w ust. 1, w podziale na grupy użytkowe tytoniu wynosi rocznie:

1) 30 500 ton tytoniu jasnego — odmian typu Virginia,

2) 20800 ton tytoniu jasnego — odmian typu Burley, 3) 2 700 ton tytoniu ciemnego suszonego powietrzem,

4) 1000 ton tytoniu ciemnego suszonego powietrzem z możliwością dosuszenia i wędzenia.

§ 2. Określa się rezerwę limitu krajowego produkcji surowca tytoniowego w wysokości 1 100 ton rocznie.

8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski

489 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 7 maja 2002 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia rejonów uprawy chmielu oraz minimalnych wymagań co do jakości chmielu w zakresie wilgotności, zawartości zanieczyszczeń organicznych i zawartości nasion.

Na podstawie art. 29 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu

paszowego (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 19) zarządza się, co następuje:

Nr 55

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2001 r. w sprawie określenia rejonów uprawy chmielu oraz minimalnych wymagań co do jakości chmielu w zakresie wilgotności, zawartości zanieczyszczeń organicznych i zawartości nasion

Poz. 489 i 490

(Dz. U. Nr 80, poz. 864) w § 1 w pkt 2 po wyrazie „nowotomyski,” dodaje się wyraz „poznański”.

8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski

490 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 28 marca 2002 r.

w sprawie szczegółowych zasad tworzenia, przekształcania, likwidacji, organizacji, zarządzania i kontroli zakładów opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności.

Na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr91,

, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121,

, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24,

, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117,

i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12,

, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114,

i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady tworzenia, przekształcania i likwidacji przez Ministra Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, zakładów opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności, zwanych dalej „więziennymi zakładami opieki zdrowotnej”, oraz ich organizacji, zarządzania i kontroli.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) osadzony — tymczasowo aresztowanego, skazanego, ukaranego oraz osobę, wobec której zastosowano środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności,

2) zakład karny — także areszt śledczy.

§ 3. 1. Zarządzenie o utworzeniu lub o przeksztatceniu więziennego zakładu opieki zdrowotnej określa nazwę, siedzibę i obszar działania zakładu, formę gospodarki finansowej, podstawowe kierunki działalności oraz organ sprawujący nadzór nad więziennym zakładem opieki zdrowotnej.

2. Wniosek o utworzenie lub o likwidację więziennego zakładu opieki zdrowotnej składa Dyrektor Generalny Służby Więziennej, natomiast o przekształcenie — dyrektor okręgowy Służby Więziennej, na terenie którego zakład udziela świadczeń zdrowotnych — za

pośrednictwem Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.

3. Do wniosku o utworzenie więziennego zakładu opieki zdrowotnej należy dołączyć projekt statutu tego zakładu.

4. Wniosek o likwidację lub o przekształcenie więziennego zakładu opieki zdrowotnej powinien określać:

1) przyczyny uzasadniające złożenie takiego wniosku,

2)sposób zagospodarowania mienia znajdującego się na stanie zakładu,

3) sposób i formę dalszego, nieprzerwanego zapewnienia osadzonym świadczeń zdrowotnych likwidowanego lub przekształcanego więziennego zakładu opieki zdrowotnej.

5. Zarządzenie o likwidacji więziennego zakładu opieki zdrowotnej powinno zawierać dane wymienione w ust. 4 pkt 2 i 3, a także określać sposób przeprowadzenia likwidacji oraz termin zakończenia działalności.

§ 4. Więziennymi zakładami opieki zdrowotnej są: 1) ambulatoria z izbą chorych, 2) szpitale i oddziały szpitalne,

3) gabinety stomatologiczne i pracownie protetyki stomatologicznej,

4) pracownie diagnostyczne, 5) pracownie rehabilitacji leczniczej.

§ 5. 1. Funkcjonariusze i pracownicy więziennego zakładu opieki zdrowotnej, w zakresie wykonywania zawodu medycznego, podlegają kierownikowi więziennego zakładu opieki zdrowotnej.

2. Kierownik więziennego zakładu opieki zdrowotnej kieruje tym zakładem i reprezentuje go na zewnęątrz.