Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

Wartości, o których mowa w § 1 ust. 1, określają najwyższe dopuszczalne stężenia czynników szkodliwych dla zdrowia, ustalone jako:

1) najwyższe dopuszczalne stężenie (NDS) — wartość średnia ważona stężenia, którego oddziaływanie na pracownika w ciągu 8-godzinnego dobowego i przeciętnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, określonego w Kodeksie pracy, przez okres jego aktywności zawodowej nie powinno spowodować ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przyszłych pokoleń;

2

—

najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe (NDSCh) — wartość średnia stężenia, które nie powinno spowodować ujemnych zmian w stanie zdrowia pracownika, jeżeli występuje w środowisku pracy nie dłużej niż 15 minut i nie częściej niż 2 razy w czasie zmiany roboczej, w odstępie czasu nie krótszym niż 1 godzina;

3) najwyższe dopuszczalne stężenie putłapowe (NDSP) — wartość stężenia, która ze względu na zagroże-

nie zdrowia lub życia pracownika nie może być w środowisku pracy przekroczona w żadnym momencie.

Wartości, o których mowa w § 1 ust. 2, określają najwyższe dopuszczalne natężenia fizycznego czynnika szkodliwego dla zdrowia — ustalone jako wartość średnia natężenia, którego oddziaływanie na pracownika w ciągu 8-godzinnego dobowego i przeciętnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, określonego w Kodeksie pracy, przez okres jego aktywności zawodowej nie powinno spowodować ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przyszłych pokoleń.

8 4. Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 79, poz. 513 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 36).

8 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Minister Pracy i Polityki Spotecznej: J. Hausner

Nr 217

WYKAZ WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH STĘŻEŃ CHEMICZNYCH I PYŁOWYCH CZYNNIKÓW SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA W ŚRODOWISKU PRACY

Załączniki do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. (poz. 1833)

A. Substancje chemiczne

Załącznik nr 1

N. Na -... Najwyższe dopuszczalne stężenie w Lp. NAZWA I AUMMET CAS substancji chemicznej mg/m” w zależności od czasu narażenia (w a zwę substancji) stosowaną w ciagu zmiany roboczej | NDS | NDSCh NDSP 1 2 3 4 5 | 1 Acetaldehyd (aldehyd octowy) [75-07-0] 5 - 45 2 |Acetąnilid — pyły [103-84-4] 6 - - 3 | Acetofenon [98-86-2] 50 100 - 4 |Aceton [67-64-1] 600 1800 - 5 |Acetonitryl _ |[75-05-8] 70 140 - 6 | Akrylaldehyd (akroleina) [107-02-8] 0,2 0,3 - 7 | Akrylamid [79-06-1] 0,1 - - 8 |Akrylan butylu [141-32-2] 11 30 - 9 |Akrylan 2-etyloheksylu [103-11-7] Akryłan etylu: [140-88-5]

' CAS (Chemical Abstracts Service Registry Number) jest oznaczeniem numerycznym substancji pozwalającym jednoznacznie zidentytikować substancję chemiczną.

Nr 217 — 13617 — Poz. 1833

Akrylan metylu

[96-33-3] 12 |Akrylonitryl [107-13-1]

13 | Aldryna — rel-(1R,45,4a5,55,8R,8aR)-1,2,3,4, 10,10-heksachloro-1,4,4a,5,8,8a-heksahydro- 1,4:5,8-dimetanonaftalen (aldrin)

[309-00-2]

| 0)

—

© l

0,01 0,08 -

14 | Alfa-cypermetryna — aerozole, mieszanina izomerów (15,35)-3-(2,2-dichlorowinylo)-2,2dimetylocyklopropanokarboksylan (R)-cyjano (3-fenoksyfenylo)metylu; (1R,3R)-3-(2,2dichlorowinylo)-2,2dimetylocyklopropanokarboksylan (S)-cyjano (3-fenoksyfenylo)metylu

[67375-30-8] l - -

15 | Amidosiarczan(VI) amonu — pył całkowity [7773-06-0] 10 - -

16 |2-Aminoetanol (etanoloamina) [141-43-5] 3 10 -

17 |4-Aminofenol (p-aminofenol) — pyły [123-30-8] 5 - -

N,N”-bis(2-aminoetylojetylenodiamina

(trójetylenoczteroamina) [112-24-3] 19 |Amoniak [7664-41-7] 14 28 - 20 |Anilina [62-53-3] 5 20 -

Iso) 1

Antymon [7440-36-0] i jego związki nieorganiczne — w przeliczeniu na Sb 0,5 1,5 -

21 22 | Arsan (arsenowodór) [7784-42-1] 0,2 0,6 -

* Czysta substancja ma nazwę zwyczajową HHDN, a produkt zawierający 85% HHDN nosi nazwę aldryna.

Nr 217

ŻE

23

25

26

27

28

29

30

31

32

3

34

5

36

37

Arsen [7440-38-2] i jego związki

nieorganiczne — w przeliczeniu na As

Asfalt naftowy — dymy

[8052-42-4]

Atrazyna — 2-chloro-4-etyloamino-6izopropyloamino-1,3,5-triazyna [1912-24-9]

Azotan(V)propylu (n-propylu azotan)

[627-13-4]

Azydek sodu [26628-22-8] Bar [7440-39-3] i jego związki

nieorganiczne — w przeliczeniu na Ba

Benzaldehyd (benzoesowy aldehyd)

[100-52-7] Benzen [71-43-2]

Benzenotiol

[108-98-5]

Benzo[a]piren

[50-32-8]

p-Benzochinon

[106-51-4] Benzydyna [92-87-5]

Benzyna:

a) ekstrakcyjna [8032-32-4] b) do lakierów [8030-30-6] Beryl [7440-41-7] i jego związki

nieorganiczne — w przeliczeniu na Be

Bezwodnik ftalowy — pary i aerozole

[85-44-9]

3 4 0,01 - 5 10 5 - 30 100 0,1 0,3 0,5 1.5 10 40 l,6 - 2 - 0,002 - 0,1 0,4 0 0 500 1500 300 900 0,001 0,003

* Obowiązuje równoległe oznaczanie stężeń benzenu w powietrzu.

| 0)

Nr 217

-|

38

40

41

42

Bezwodnik maleinowy [108-31-6]

39 | Bezwodnik octowy [108-24-7]

Bicyklo[4.4.0]dekan (dekalina, dekahydronaftalen) [91-17-8]

Bifenyl (dwufenyl)

[92-52-4]

Bifenylo-4-amina

Brom

45

46

47

48

49

50

[7726-95-6]

Bromfenwinfos — fosforan(V) 2-bromo- 1-(2,4-dichlorofenylo)winylu-dietylu

[33399-00-7] Bromochlorometan [74-97-5]

2-Bromo-2-chloro-1,1,1-trifluoroetan (halotan)

[151-67-7]

Bromoetan (etylu bromek) [74-96-4]

Bromoform

[75-25-2]

Bromometan (metylu bromek) [74-83-9]

Bromowodór [10035-10-6] Buta-1,3-dien (butadien) [106-99-0]

[106-97-8] Butan-2-0l (sec-butylowy alkohol) [78-92-2]

Butan-1-ol (n-butylowy alkohol)

[71-36-3]

0,5

100

0,01

1000

40

50

300

1300

100

100

20

[92-67-1] 0,001 - -

43

52 |Butan (n-butan).

Nr 217

-|

55

|S) um —

59

6

—

5 Qo

[4 W

64

65

66

67

68

69

71

2 3 4 Butan-2-0n (metyloetyloketon) [78-93-3] 200 850

(E)-But-2-enal (krotonowy aldehyd) [4170-30-3] 1-Butoksy-2,3-epoksypropan [2426-08-6]

2-Butoksyetanol (butoksyetylowy alkohol) [111-76-2]

Butyloamina

[109-73-9]

4-tert-Butylotoluen (p-tert-butylotoluen) [98-51-1]

Chlor

[7782-50-5]

Chlorek amonu (amonowy chlorek) — pary i dymy

[12125-02-9] Chlorek chromylu [14977-61-8]

Chlorfenwinfos — fosforan(V) 2-chloro-1- (2,4-dichlorofenylo)winylu-dietylu

[470-90-6]

Chłoroacetaldehyd

[107-20-0]

Chloroaceton

[78-95-5]

2-Chloroanilina (o-chloroanilina) [95-51-2]

3-Chloroanilina (m-chloroanilina)

[106-47-8] Chlorobenzen [108-90-7]

30

98

30:

1,5

10

0.15

0,01

4

3

47

6 |Butano-1-tiol (n-butylowy merkaptan) [109-79-5] l 2

12

60

0,1

L)

10

10

94

[108-42-9] | 3 10 - 70 |4-Chloroanilina (p-chloroanilina)

Nr 217

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

2-Chłorobuta-1,3-dien (chloropren, 2-chloro- 1,3-butadien)

[126-99-8]

Chlorodinitrobenzen (dwunitrochlorobenzen) — mieszanina izomerów

[25567-67-3] 1-Chloro-2,3-epoksypropan (epichlorohydryna)

[106-89-8]

Chłoroetan (etylu chlorek) [75-00-3]

2-Chłoroetanol (chloroetylowy alkohol, chlorohydryna etylenowa) [107-07-3]

Chłoroeten (winylu chlorek) [75-01-4]

4-Chlorofenol (p-chlorofenol) [106-48-9]

Chloromekwatu chlorek [999-81-5] Chloro(fenylo)metan (benzylu chlorek) [100-44-7]

Chloroform

[67-66-3]

Chlorometan (metylu chlorek) [74-87-3]

Chloronitrobenzen (nitrochlorobenzen) — mieszanina izomerów

[25167-93-5] 1-Chloro-1-nitropropan

Chloropiryfos — tiofosforan(V) O, O-dietylu- O0-3,5,6-trichloro-2-pirydylu

[2921-88-2]

_

0,2

87 |4-Chlorostyren (p-chlorostyren) [2039-85-2] 50 400 -

16

NM EE AKŚCCENENENNNENENEENENEEENA NENA NONE NAAMA 73 | Chlorodifluorometan (Freon 22) [75-45-6] 3000 - -

1600

LI

160

[600-25-9] 10 - - 86

0,6

Nr 217

[e.2) GO | —

95

100

101

2-Chlorotoluen (o-chlorotoluen) [95-49-8]

Chlorowodór [7647-01-0]

Chrom metaliczny [7440-47-3] i związki chromu(1II)

Chromiany(VI) i dichromiany(VI) (chromiany)

Cyjanamid

[420-04-2]

Cyjanamid wapnia

[156-62-7]

Cyjanowodór i cyjanki — w przeliczeniu na CN Cyjanowodór [74-90-8]

Cyjanek sodu [143-33-9] Cyjanek potasu [151-50-8] Cyjanek wapnia [592-01-8] Cykloheksan

[110-82-7]

Cykloheksanol

[108-93-0]

Cykloheksanon

[108-94-1]

Cykloheksen

[110-83-8] Cykloheksyloamina [108-91-8] Cyklopenta-1,3-dien (cyklopentadien-1,3) [542-92-7]

Cyna [7440-31-5] i jej związki nieorganiczne, z wyjątkiem stannanu (cyny wodorku) — przeliczeniu na Sn — dymy i pyły

Cyrkon [7440-67-7] i jego związki — w przeliczeniu na Zr

100

0,5

0,1

ro

40

300

40

| 00)

ui

1000

80

900

u

U U Ut

IS)

Nr 217

103 | 2,4-D — kwas (2,4-dichlorofenoksy)octowy [94-75-7]

DDT - 1,1,1-trichloro-2,2-bis(4chlorofenylo)etan

[50-29-3]

106 | Dekasiarczek tetrafosforu (fosforu pięciosiarczek)

[1314-80-3]

107 | Dekatlenek tetrafosforu (fosforu pięciotlenek)

[1314-56-3] 108 | Demeton (izomery: demeton O, demeton S) [8065-48-3]

109 | Demeton-S metylowy — tiofosforan(V) S-(2etylosulfanylo)etylu-O, 0-dimetylu (metylodemeton)

[8022-00-2]

110 | Diazotan(V) glikolu etylenowego (nitroglikol)

[628-96-6] 111 | Dibenzo[a,h]antracen [53-70-3]

Dibenzo-1,4-tiazyna (fenotiazyna)

[92-84-2]

1,2-Dibromoetan [106-93-4]

115 | Dibromodifluorometan [75-61-6]

Dichlorek disiarki (siarki chlorek)

[10025-67-9]

0,1

0,1

0,004

0,5

L)

0,8

1200

Dekaboran (14) [17702-41-9]

Diboran (6)

[19287-45-7] Dichlorek cynku (chlorek cynku) — dymy [7646-85-7]

Nr 217

118 | Dichlorfos — fosforan(V) 2,2-dichlorowinylu-

119

120

121

131

NDS dotyczy również mieszaniny izomerów: 1.2- i 1,4-dichlorobenzenu.

dimetylu (DDVP) [62-73-7]

1,2-Dichlorobenzen* (dwuchlorobenzen — izomer orto)

[95-50-1]

1,4-Dichlorobenzen (dwuchlorobenzen — izomer para)

[106-46-7] Dichlorodifluorometan (Freon 12) [75-71-8]

1,1-Dichloroetan

[75-34-3]

1,2-Dichloroetan

[107-06-2]

Dichloroeten* (dwuchloroetylen) — mieszanina izomerów

[25323-30-2]

Dichlorofluorometan (Freon 21) [75-43-4]

Dichlorometan

[75-09-2]

2,2 -Dichloro-4,4 -metylenodianilina (MOCA) [101-14-4]

1,1-Dichloro-1-nitroetan (dwuchloronitroetan)

[594-72-9]

1,2-Dichloropropan (dwuchloropropan) [78-87-5] 1,2-Dichloro-1,1,2,2-tetrafluoroetan (Freon 114, dwuchloroczterofluoroetan) [76-14-2]

(1,2-Dichlorowinylo)benzen (dwuchlorostyren)

[6607-45-0]

* Patrz przypis 4. 8 NDSCh dotyczy 1,l-dichloroetenu.

90

90

4000

400

50

0,02

30

5000

50

180

80

200

50

60

400

8750

Nr 217 — 13625 — 132 | Dieldryna —

133

134

135

136

138

139

140

141

142

1 Czysta substancja ma nazwę zwyczajową HEOD, a produkt zawierający 85% HEOD nosi nazwę dieldryna.

rel-(1R,45,4a8,5R,6R,75,85,8aR)- 1,2,3,4,10,10-heksachloro-1,4,4a,5,6,7,8, 8a-oktahydro-6,7-epoksy-1,4:5,8dimetanonaftalen (dieldrin)

[60-57-1] Dietyloamina [109-89-7]

2-(Dietyloamino)etanol (2-dwuetyloaminoetylowy alkohol)

[100-37-8] Dietylobenzen — mieszanina izomerów [25340-1 7-4]

Dikwatu dibromek — dibromek 1,1 -etyleno- 2,2 -dipirydylowy — pyły

[85-00-7]

Diizocyjanian heksano-1,6-diylu (sześciometylenodwuizocyjanian)

[822-06-0]

Diizocyjanian tołueno-2,4-diylu* (toluilenodwuizocyjanian)

[584-84-9] Diizocyjanian tolueno-2,6-diylu" [91-08-7]

Dimetoat — ditiofosforan(V) Smetylokarbamoilometylu-O, O0-dimetylu

[60-51-5] Dimetoksymetan (metyłlal) [109-87-5]

N,N-Dimetyloacetamid [127-19-5]

0,01

30

100

0,1

0,05

0,035.

0,035

1000

35

0,08

400

0,070

0,070

0.6

70

*NDS dotyczy również mieszaniny izomerów diizocyjanianów tolueno-2,4-diylu

i tolueno-2,6-diylu [26471-62-5].

* Patrz przypis 8.

un

Nr 217

Dimetyloamina

[124-40-3]

144 | Dimetyloanilina (ksylidyna) — mieszanina izomerów: 2,3-; 2,4-; 2,5-; 2,6-; 3,4-; 3,5-

145

146

147

un

148 – 153

149 – 154

150 – 157

151 – 158

' NDS i NDSCh nie dotyczy środowiska pracy w podziemnych wyrobiskach zakładów górniczych.

[1300-73-8] N,N-Dimetyloanilina

(dwumetyloanilina, N-dwumetyloanilina)

[121-69-7]

N,N-Dimetyloformamid

[68-12-2]

2,6-Dimetyloheptan-4-on (dwuizobutylowy keton)

[108-83-8]

1,1-Dimetylohydrazyna

[57-14-7]

Dinitrobenzen — mieszanina izomerów

[25154-54-5]

Dinitrofenol — mieszanina izomerów

[25550-58-7]

Dinitrotoluen — mieszanina izomerów

[25321-14-6] 152 | Dioksan (dwutlenek dwuetylenu) [123-91-1] 1,3-Dioksolan

[646-06-0]

Disiarczek węgla

[75-15-0]

Disulfid allilowo-propylowy [2179-59-1]

Ditlenek chloru [10049-04-4]

Ditlenek siarki

[7446-09-5]

Ditlenek węgla

[124-38-9]

9000

300

(S4)

27000

n

Nr 217

160

161

162

163

164

165

166

167

168

169

170

171

Endosulfan — (3-tlenek-6,7,8,9,10,10heksachloro-1,5,5a,6,9,9a-heksahydro-6,9metano-2,3,4-benzodioksatiepinu) [115-29-7]

Endryna — rel-(1R,45,4a5,55,65,7R,8R,8aR) 1,2,3,4,10,10-heksachloro-1,4,4a,5,6,7,8,8aoktahydro-6,7-epoksy-1,4:5,8dimetanonaftalen (endrin)

[72-20-8] Epoksyetan (etylenu tlenek) [75-21-8]

1,2-Epoksy-3-fenoksypropan (fenyloglicydowy eter)

[122-60-1] 1,2-Epoksy-4-(epoksyetylo)cykloheksan [106-87-6] 1,2-Epoksy-3-izopropoksypropan [4016-14-2] 2,3-Epoksypropanol [556-52-5]

Etanodinitryl

[460-19-5]

Etanol (alkohol etylowy) [64-17-5]

Etanotiol (etylowy merkaptan) [75-08-1]

Eter bis(2-chloroetylowy) [111-44-4]

Eter bis(2,3-epoksypropyłowy) [2238-07-5]

Eter dietylowy

[60-29-7]

Eter difenylowy

[101-84-8]

Eter dimetylowy

[115-10-6]

0,01

240

1900

0,05

300

1000

0,08

LI

360

ro

174 | Eter diizopropylowy (izopropylowy eter) [108-20-3] 4 -Etoksyacetanilid (fenacetyna) — pyły [62-44-2] 176 | 2-Etoksyetanol (etoksyetylowy alkohol) [110-80-5] 177 | Etylenodiamina [107-15-3] 178 | Etyloamina [75-04-7] 179 | Etylobenzen [100-41-4] 180 |N-Etylomorfolina [100-74-3] 181 | Etylotoluen — mieszanina izomerów [25550-14-5]

182 | Fenitrotion — tiofosforan(V) O-3-metylo-4nitrofenylu-O,O-dimetylu

[122-14-5]

[108-95-2]

184 | Fention — tiofosforan(V) O-3-metylo-4- (metylosulfanylo)fenylu-O, 0-dimetylu

[55-38-9] 1,4-Fenylenodiamina (p-fenylenodwuamina) [106-50-3] Fenylohydrazyna

187 | Fenylometanoł [100-51-6]

188 | Fenylo(2-naftylojamina (N-fenylo-2-naftyloamina) [135-88-6]

189 |2-Fenylopropen [98-83-9]

190 | Fluor [7782-41-4]

100

23

100

240

0,02

240

80

50

350

46

[100-63-0] 20 - -

480

0,4

Nr 217

Nr 217

[62-74-8] 0,05 0,15 194 | Fluorowodór

[7664-39-3] 0,5 2 195 | Fonofos — etyloditiofosfonian O-etylu-S-fenylu

[944-22-9] 0,1 - 196 | Formaldehyd

[50-00-0] 0,5 l 197 | Fosfan (fosforowodór)

[7803-51-2] 0.1 0.8 198 | Fosforan(V) tris(2-tolilu)

(trójkrezylu fosforan)

[78-30-8] 0,1 0,3 199 | Fosgen

[75-44-5] 0,08 0,16 200 | Ftalan dibutylu

[84-74-2] 5 10 201 |Ftalan dietylu

[84-66-2] 5 15 202 | Ftałan dimetylu

[131-11-3] 5 10 203 | Ftalan bis(2-etyloheksyłu)

(dwu-2-etyloheksylu ftalan)

[117-81-7] l 5 204 |2-Furaldehyd (furfurol)

[98-01-1] 10 40 205 | 2-Furyłometanol

[98-00-0] | 30 60 206 | Glicerol — aerozole

[56-81-5] 10 - 207 | Glifosat

[1071-83-6] 10 -

Fluorek boru [7637-07-2]

Fluorki — jako HF [16984-48-8]

Fluorooctan sodu

Nr 217

1 Glikol etylenowy [107-21-1] 209 | Glutaraldehyd (glutarowy aldehyd) [111-30-8]

210 | Hafn [7440-58-6] i jego związki — w przeliczeniu na Hf

|

211 | Heksachlorobenzen [118-74-1]

212 1,2,3,4,5,6-Heksachlorocykloheksan' [608-73-1]

213 |Heksachloroetan [67-72-1]

214 | Heksafluorek siarki

[2551-62-4]

215 Heksametylotriamid kwasu fosforowego(V) [680-3 1-9]

216 | Heksan (n-heksan) [110-54-3] 217 |Heksanu izomery acykliczne nasycone, z

wyjątkiem heksanu [73513-42-5]

218 | Heksano-6-laktam (kaprolaktam, cykloheksanoizooksym) [105-60-2]

219 | Heksan-2-0on (metylo-n-butyloketon) [591-78-6]

220 | Heptan (n-heptan) [142-82-5]

221 | Heptan-2-on [110-43-0]

-

400

400

3200

15

!! Możliwych jest 5 stereoizomerów: a,p,y,o,e. Pestycyd będący ich mieszaniną wg Polskiej

Normy nazywa się zwyczajowo HCH, izomery — gamma-HCH, a produkt zawierający

minimum 99% gamma-HCH nosi nazwę zwyczajową lindan.

Nr 217

222

234

235

236

Heptan-3-on [106-35-4]

10-Hydrat heptaoksotetraboranu sodu (sodowy czteroboran dziesięciowodny, boraks) — pyły [1303-96-4] Hydrazyna [302-01-2] Hydrochinon (p-dwuhydroksybenzen) [123-31-9] 4-Hydroksy-4-metylopentan-2-on (alkohol diacetonowy) [123-42-2]

2,2 -Iminobis(etyloamina) [111-40-0]

Itr [7440-65-5] i jego związki — przeliczeniu na Y

2- opo 6-dinitrofenol (dwunitroizopropylofenol, DNPP) [118-95-6]

Jod

[7553-56-2]

Jodometan (metylu jodek) [74-88-4]

Kadm [7440-43-9] i jego związki

nieorganiczne — w przeliczeniu na Cd — pyły idymy

ROWAINM (aldehyd izomasłowy) a pani

0,05

0,01

223 | Heptan-4-on [123-19-3]

Nr 217 — 13632 —

237 | Kamfora syntetyczna — bornan-2-on [76-22-2] Kaptan — N-(trichlorometylosulfanylo)

cykloheks-4-eno-1,2-dikarboksyimid [133-06-2]

239 | Karbaryl — metylokarbamian 1-naftylu [63-25-22]

240 | Karbendazym — 1H-benzimidazol-2ilokarbamian metylu

[10605-21-7]

241 | Karbofuran — metylokarbamian 2,2-dimetylo- 2,3-dihydrobenzo[b]furan-7-ylu

[1563-66-2]

242 Keten (etenon) [463-51-4]

243 | Kobalt metaliczny [7440-48-4] — dymy i pyły

244 | Krezol — mieszanina izomerów [1319-77-3]

245

Ksylen — mieszanina izomerów (1,2-, 1,3-, 1,4-) [95-47-6; 108-38-3; 106-42-3; 1330-20-7]

246 | Kumen (izopropylobenzen) [98-82-8]

100

15

350

250

247 | Kwas adypinowy — pyły [124-04-9]

248 | Kwas akrylowy [79-10-7] 20 50 -

249 | Kwas azotowy(V) (azotowy kwas)

| |nne 250 | Kwas chlorooctowy Pea

2 251 | Kwas chlorowy(VI[) (nadchlorowy kwas) [7601-90-3] l | 3 -

10

4

252 |Kwas 2,2-dichloropropionowy i jego sól

253 | Kwas fosforowy(V) [7664-38-2] l 2 -

254

255

256

257

261

1) 262 – 65

263 – 15

264 – 66

Nr 217 — 13633 —

sodowa [75-99-0]

Kwas mrówkowy [64-18-6]

Kwas octowy [64-19-7]

Kwas pikrynowy [88-89-1]

Kwas propionowy [79-09-4]

Kwas siarkowy(VI) [7664-93-9]

Kwas szczawiowy [144-62-7]

Kwas 2-tioglikolowy [68-11-1]

Malation — ditiofosforan(V) 5-1,2bis(etoksykarbonylo)jetylu-O, O-dimetylu

[121-75-5]

Mangan [/439-96-5] i jego związki nieorganiczne — w przeliczeniu na Mn

MCPA -— kwas (4-chloro-2-metylofenoksy)

octowy

[94-74-6]

Metakryłlan butylu [97-88-1]

Metakrylan metylu [80-62-6]

Metanol (metylowy alkohol) [67-56-1]

15

0,1

30

0,3

100

50

100

15

30

0,3

Nr 217

45 – 267

L – 268

10 – 269

300 – 2170

400 – 271

300 – 72

ik)

273

277

2 Metanotiol (metylowy merkaptan) [74-93-1] 2-Metoksyanilina (o-anizydyna, o-metoksyanilina) [90-04-0] 4-Metoksyanilina (p-anizydyna, p-metoksyanilina) [104-94-9] Metoksychlor — pyły [72-43-5] 2-Metoksyetanol (metoksyetylowy alkohol) [109-86-4] (2-Metoksymetyloetoksy)propanol [34590-94-8] 1-Metoksypropan-2-0l [107-98-2] 4,4 -Metylenobis(fenyloizocyjanian) (metyleno-bis-fenyloizocyjanian) [101-68-8] Metyloamina [74-89-5] N-Metyloanilina [100-61-8] 3-Metylobutan-1-ol [123-51-3] Metylocykloheksan [108-87-2] Metylocykloheksanol — mieszanina izomerów [25639-42-3] 2-Metylocykloheksanon [583-60-8]

0,5

0,5

240

180

0) | 2)

60

480

400

3000

340

Nr 217 — 13635 —

B

282

ko

83

284

8

5 un

2-Metylo-4,6-dinitrofenol (dwunitro-okrezol, DNOC)

[534-52-1]

5-Metyloheptan-3-on

[541-85-5] 5-Metyloheksan-2-0n [110-12-3] Metylohydrazyna [60-34-4] N-Metylomorfolina [109-02-4]

100

286 | 1-Metylonaftalen [90-12-0]

0) 87

289

290

o

91

9

| 59) 5 No) [so 5

294

2-Metylopentano-2,4-diol (glikol heksylenu) [107-41-5]

4-Metylopentan-2-0l (izobutylometylokarbinol)

[108-11-2]:

d-letylopentan- 2-on (metyloizobutyloketon, hekson)

[108-10-1]

4-Metylopent-3-en-2-on (mezytylu tlenek) [141-79-7]

1-Metylo-2-pirolidon

[872-50-4]

2-Metylopropan-1-ol (izobutylowy alkohol) [78-83-1]

2-Metylopropan-2-0l (tert-butylowy alkohol) [75-65-0]

Miedź [7440-50-8] i jej związki — w przeliczeniu na Cu:

a) dymy tlenków i sole rozpuszczalne

b) pyły tlenków i sole nierozpuszczalne

Molibden [7439-98-7] i jego związki — w

przeliczeniu na Mo

100

300

200

450

Nr 217 — 13636 — Poz. 1833

-| [99 po un

296 | Morfolina (czterowodoro-1,4-oksazyna)

[110-91-8] 70 100 - 297 | Mrówczan etylu 298 | Nadtlenek dibenzoilowy (benzoilu nadtlenek)

[94-36-0] 5 10 - 299 | Nadtlenek wodoru

[7722-84-1] 1,5 4 - 300 | Nafta

[8008-20-6] 100 300 - 301 | Naftalen

[91-20-3] 20 75 - 302 | Naftalenu pochodne chlorowane

-] 0,5 15 | - 303 |1-Naftyloamina (a-naftyloamina)

[134-32-7] 0 0 - 304 |2-Naftyloamina (/-naftyloamina)

[91-59-8] 0 0 - 305 | Nikiel [7440-02-0] i jego związki, z

wyjątkiem tetrakarbonylku niklu (niklu.

karbonylku) — w przeliczeniu na Ni 0,25 - -

Nikotyna [54-11-5] 2-Nitroanilina (o-nitroanilina) [88-74-4] 3 10 - 308 |3-Nitroanilina (m-nitroanilina) [99-09-2] 3 10 - 309 |4-Nitroanilina (p-nitroanilina) [100-01-6] 3 10 - 310 | Nitrobenzen [98-95-3] 3 LO - 311 | Nitroetan [79-24-3] 30 240 -

Nr 217

Nitrometan [75-52-5]

30

240

313 | Nitropropan — mieszanina izomerów [25322-01-4] 30 70 -

314

315

316

317

318

319

320

321

322

NDS dotyczy również mieszaniny izomerów: 3- i 4-nitrotoluenu.

3-Nitrotoluen'” [99-08-1] 4-Nitrotoluen [99-99-0]

Octan 2-butoksyetylu [112-07-2]

Octan butylu (r-butylu octan) [123-86-4]

Octan sec-butylu [105-46-4]

Octan tert-butylu [540-88-5]

Octan 1,3-dimetylobutylu [108-84-9]

Octan 2-etoksyetylu [111-15-9]

Octan etylu [141-78-6]

Octan izobutylu [110-19-0]

Octan izopentylu [123-92-2]

Octan izopropylu [108-21-4]

© Patrz przypis 12. |

100

200

900

900

300

200

200

300

950

900

900

600

400

500

1000

Nr 217

330

331

334

335

336

338

339

Octan 2-metoksyetylu (metoksyetylu octan) [110-49-6] Octan 2-metoksy-1-metyloetylu

[108-65-6]

Octan 2-metoksypropylu [70657-70-4]

Octan metylu

[79-20-9]

Octan pentan-2-ylu [626-38-0]

Octan pentan-3-ylu [620-11-1]

Octan pentylu (octan n-amylu) [628-63-7]

Octan tert-pentylu [625-16-1]

Octan propylu [109-60-4]

Octan winylu [108-05-4]

2,2'-Oksydietanol (glikol dwuetylenowy) — aerozol

[111-46-6]

Oktan (n-oktan)

[111-65-9]

Oleje mineralne — (faza ciekła aerozolu)

-]

Ołów [7439-92-1] i jego związki nieorganiczne — w przeliczeniu na Pb

25

260

100

1000

mn

100

520

200

600

500

500

1800

Nr 217

|

340

341

342

343

344

345

Ortokrzemian tetraetylu (etylu krzemian) [78-10-4]

Ozon

[10028-15-6]

Paration metylowy — tiofosforan(V)O,Odimetylu-O-4-nitrofenylu (metyloparation)

[298-00-0] Pentachlorek fosforu [10026-13-8] Pentachlorofenol [87-86-5]

346

347

Pentafluorek bromu [7789-30-2]

Pentan (n-pentan) [109-66-0]

348 | Pentan-2-on (metylopropyloketon, pentanon) [107-87-9]

Pentatlenek wanadu [1314-62-1]:

a) dymy

Pentan-1-ol'* (alkohol amylowy) [71-41-0]

b) pyły

Peroksodisiarczan(VI) potasu — pyły [7727-21-1]

Piperazyna

[110-85-0]

2-Pirydyloamina (2-aminopirydyna) [504-29-0]

Pirydyna

0,1

0,7

0,5

0,5

1800

100

100

0,1

0,1

| 0)

[110-86-1]

0,6

1,4

1,5

0.3

30

+ NDS dotyczy również 3-metylobutan-l-olu (alkoholu izoamylowego) [123-51-3] oraz pozostałych izomerycznych alkoholi.

Nr 217

|-

354 | Platyna metaliczna

3

u

[7440-06-4]

5 | Polichlorowane bifenyle (dwufenylu

pochodne chlorowane)

356 | Propan

357

358

359

360

361

362

363

364

365

[74-98-6]

Propan-1-0l (propylowy alkohol) [71-23-8]

Propan-2-0l (izopropylowy alkohol) [67-63-0]

Propano-3-lakton (8-propiolakton) [57-57-8]

Prop-2-en-1-ol (allilowy alkohol), [107-18-6]

Propoksur

(metylokarbamian 2-izopropoksyfenylu) [114-26-1]

Propyn (metyloacetylen)

[74-99-7]

Prop-2-yn-1-ol

[107-19-7]

Pyretryny

[8003-34-7]

Rezorcynol (rezorcyna)

[108-46-3]

Rtęć [7439-97-6] i jej związki — w przeliczeniu na Hg:

a) organiczne

b) nieorganiczne

c) pary rtęci

Selan (selenowodór) — w przeliczeniu na Se [7783-07-5]

1800

200

900

| ©)

1500

L0

0.01

0,05

600

1200

2000

0,03 0.15

Nr 217

368 | Sełen [7782-49-2] i jego związki, z wyjątkiem selanu — w przeliczeniu na Se

369 | Siarczan(VI) dimetylu (dwumetylowy siarczan)

[77-78-1]

0,5 l 20

370 | Siarkowodór [7783-06-4] 10

371 | Srebro — dymy i pyły [7440-22-4] 372 | Srebra związki nierozpuszczalne — w

przeliczeniu na Ag

373 | Srebra związki rozpuszczalne — w przeliczeniu na Ag 374 | Stiban (antymonowodór) [7803-52-3] 375 | Strychnina [57-24-9] 376 |Styren [100-42-5] 377 | Sulfotep — ditiopirofosforan 0,0,0,O-tetraetylu [3689-24-5]

Tal [7440-28-0] i jego związki — w przeliczeniu na TI

LÓ A [e o)

379 | Tantal [7440-25-7]

380 | Telłur [13494-80-9] i jego związki — w przeliczeniu na Te

381 | Terpentyna [8006-64-2]

1,3,5,7-Tetraazaadamantan (sześciometylenoczteroamina)

[100-97-0] 383 |1,1,2,2-Tetrabromoetan [79-27-6]

0,05

0,05

0,01

0,5

50

0,1

0,01

300

200

0,03

840

Nr 217

B

384

385

386

387

388 – 392 393 394 395

389 – 396

391 – 397

Tetrachlorek węgla [56-23-5] 1,1,2,2-Tetrachloroetan [79-34-5]

Tetrachloroeten (czterochloroetylen, perchloroetylen)

[127-18-4] Tetraetyloplumban (ołowiu czteroetylek) [78-00-2]

Tetrafluorek siarki

[7783-60-0]

Tetrafosfor (fosfor żółty)

[7723-14-0]

Tetrahydrofuran

[109-99-9]

1,2,3,4-Tetrahydronaftalen

(tetralina)

[119-64-2]

Tetranitrometan

[509-14-8]

Tetratlenek osmu — w przeliczeniu na Os [20816-12-0]

Tiuram — disulfid tetrametylotiuramu [137-26-8]

Tlenek cynku — w przeliczeniu na Zn — dymy [1314-13-2]

Tlenek magnezu:

a) dymy

b) pyły

[1309-48-4]

Tlenek wapnia — pyły

[1305-78-8]

Tlenek węgla [630-08-0] Tlenki azotu

[10102-43-9, 10102-44-0, 63907-41-5]

100

35

480

0,1

0,24

300

300

0,006

[300

10

6

wu

Nr 217

400

401

403

404

405

406

407

410

411

412

413

Tlenki żelaza — w przeliczeniu na Fe — dymy [1309-37-1]

2-Toliłoamina (o-toluidyna)

[95-53-4]

Toluen

[108-88-3]

Tolueno-2,4-diamina (toluenodwuamina) [95-80-7]

1,3,5-Triazinano-2,4,6-trion 1,3,5-triazyno- 2,4,6-triol (cyjanurowy kwas) — pyły [108-80-5]

Triazotan(V) glicerolu (nitrogliceryna) [55-63-0]

Tribromek boru

[10294-33-4]

Trichlorek fosforu

[7719-12-2]

Trichlorfon — 2,2,2-trichloro-1hydroksyetylofosfonian dimetylu [52-68-6]

Trichlorobenzen — mieszanina izomerów (1,2,3-,1,2,4-1 1,3,5-)

[87-61-6; 120-82-1; 108-70-3] 1,1,1-Trichloroetan

[71-55-6]

1,1,2-Trichloroetan

[79-00-5]

Trichloroeten (trójchloroetylen) [79-01-6]

Trichlorofluorometan (Freon 11, fluorotrójchlorometan)

[75-69-4]

Trichloronaftalen — mieszanina izomerów

[1321-65-9]

100

0.04

10

350

0,1

| 0)

Nr 217

600 – 415

100 – 417

400 – 418

Trichloronitrometan (chloropikryna) [76-06-2] 2,4,6-Trichloro-1,3,5-triazyna (cyjanurowy chlorek) — pary i aerozole [108-77-0] Trietyloamina

[121-44-8]

Trimetyloamina

[75-50-3]

Trimetylobenzen — mieszanina izomerów (1,2,3-, 1,2,4-1 1,3,5-)

[526-73-8; 95-63-6; 108-67-8; 25551-13-7] 2,5,5-1 rimetylocykloheks-2-en-1-on (izoforon) [78-59-1]

2,4,6-Trinitrotoluen (trójnitrotoluen, TNT) [118-96-7]

1,3,5-Trinitro-1,3,5-triazinan (heksogen, cyklotrójmetylenotrójnitroamina) [121-82-4]

1,3,5-Trioksan

[110-88-3]

Tritlenek diboru (borowy tlenek) — pyły [1303-86-2]

Tritlenek glinu (glinu tlenek)

[1344-28-1]

Tritlenek siarki

[7446-11-9]

Tytan [7440-32-6] i jego związki — w przeliczeniu na Ti

Uran [7440-61-1] i jego związki — w przeliczeniu na U:

a) związki nierozpuszczalne

b) związki rozpuszczalne

Węglan wapnia — pyły”

[471-34-1]

0,5

0,05

100

m

[580

0,075 0,015

5 Pył całkowity zawierający wolną krystaliczną krzemionkę poniżej 2%.

4

5

,

0,1

10

0,6 0,12

za

Nr 217

1

437

438

439

440

441

[12604-58-9] l 3 -

2

aromatyczne (WWA) — jako suma iloczynów stężeń i współczynników rakotwórczości 9 rakotwórczych WWA'Ś

5

430 | Wielopierścieniowe węglowodory

-] 0.002 - - 4-Winylocykloheksen

[100-40-3] 10 - - Winylotoluen — mieszanina izomerów

[25013-15-4] 100 300 -

odorek litu [7580-67-8] Wodorotlenek potasu [1310-58-3]

Wodorotlenek sodu

[1305-62-0]

Wolfram — dymy i pyły

[7440-33-7]

Wolframu związki nierozpuszczalne — w przeliczeniu na W

Wolframu związki rozpuszczalne —

w przeliczeniu na W

Zieleń kwasowa V (1-([4-(dietyloamino) fenylo][4-(dietyloimino)cykloheksa-2,5-dienl-ylideno]metylo | -6-sulfonianonaftaleno-3sulfonian sodu)

[12768-78-4]

Żełazowanad — pyły

0,025

0.5

2

10

l

433 | W

[1310-73-2]. 0,5 l - 436 | Wodorotlenek wapnia

r | —..,,, 0,0. —„,0,_„_„/V_„„M„QP„1,,),,0)),||||| ||

16 Wartości współczynników rakotwórczości (k) wynoszą: dla dibenzo[a.h]antracenu — 5, benzof[a]pirenu — I, benzo[a]antracenu — 0,1, benzo[b]fluoroantenu — O.1. benzo[k]fluoroantenu — 0.1. indeno[1,2,3c,d]pirenu — 0,1, antracenu — 0,01, benzo[g.h.i]perylenu — 0.01 i chryzenu — 0,01.

UWAGI

Jeżeli NDS dotyczy mieszaniny izomerów, to w przypadku występowania w środowisku pracy jednego z nich, należy stosować tę samą wartość NDS (podany numer CAS dotyczy mieszaniny).

Definicje pyłów, dymów i aerozoli są określone w Polskich Normach.

B. Pyły

Nr 217

Najwyższe dopuszczalne stężenie

m2

m

1 l

NW

5

6

Lp. | Nazwai nr CAS czynnika szkodliwego dla zdrowia

2 Pyły zawierające wolną (krystaliczną) krzemionkę powyżej 50% [14808-60-7], [14464-46-1], [15468-32-3] a) pył całkowity” b) pył respirabilny” Pyły zawierające wolną (krystaliczną) krzemionkę od 2% do 50% [14808-60-7], [14464-46-1], [15468-32-3] a) pył całkowity b) pył respirabiln Pyły zawierające azbest: a) pyły zawierające azbest chryzotylowy oraz pyły zawierające azbest chryzotylowy i inne minerały włókniste oraz pyły zawierające inne minerały włókniste, z wyjątkiem krokidolitu, np. antygoryt włóknisty [1332-21-4] — pył całkowity” — włókna respirabilne” b) pyły zawierające krokidolit: [12001-28-4] — pył całkowity! włókna respirabilne” Pyły grafitu [7782-42-5], [7440-44-0] a) pyły grafitu naturalnego: — pył całkowity” — pył respirabilny” b) pyły grafitu syntetycznego:

2) Inne nietrujące pyły przemysłowe — w tym zawierające wolną (krystaliczną) krzemionkę poniżej 2%

-]

Pyły organiczne pochodzenia zwierzęcego 1 roślinnego: -] | a) zawierające 10% lub więcej wolnej krzemionki: — pył całkowity! — pył respirabilny” b) zawierające poniżej 10% wolnej krzemionki: — pył całkowity!

-_ pył respirabilny”

3

0,3

=

| 50)

włókien w cm 4

—__pył całkowity! 6 -

—_ pył całkowity! 10 -

Nr 217

7

10

Pyły talku i talku zawierającego włókna mineralne (w tym azbest): [14807-96-6] a) talk niezawierający włókien mineralnych (w tym azbestu) — pył całkowity! - pył respirabilny” b) talk zawierający włókna mineralne (w tym azbest): — pył całkowity — włókna respirabilne”

Pyły sztucznych włókien mineralnych: -]

a) pyły sztucznych włókien mineralnych, z wyjątkiem włókien ceramicznych — pył całkowity!

— włókna respirabilne”

b) pyły włókien ceramicznych — pył całkowity!

— włókna respirabilne”

c) pyły włókien ceramicznych w mieszaninie z innymi sztucznymi włóknami mineralnymi — pył całkowity!

— włókna respirabilne”

Pyły cementów portlandzkiego i hutniczego: [65997-15-1]

— pył całkowity! — pył respirabilny”

Pyły apatytów i fosforytów zawierające wolną krystaliczną krzemionkę poniżej 2% -]

— pył całkowity!

— pył respirabilny” Pyły apatytów i fosforytów zawierające wolną krystaliczną krzemionkę powyżej 2%

— pył całkowity! — pył respirabilny”

Pyły sadzy technicznej [1333-86-4] — pył całkowity!

4 - l - 1 - - 0,5 2,0 - - 1,0 1.0 - - 0,5 1,0 - - 0,5

Nr 217 — 13648 —

Pyły węgla kamiennego i brunatnego: -1 a) zawierające wolną krystaliczną krzemionkę powyżej 50%

— pył całkowity” — pył respirabilny” b) zawierające wolną krystaliczną krzemionkę powyżej 10% do 50% — pył całkowity” — pył respirabilny” c) zawierające wolną krystaliczną krzemionkę od 2% do 10% — pył całkowity” — pył respirabilny” d) zawierające wolną krystaliczną krzemionkę poniżej 2% pył całkowity! 13 |Pyły drewna: -]

a) pyły drewna, z wyjątkiem pyłów drewna twardego, takiego jak buk i dąb — pył całkowity! b) pyły drewna twardego, takiego jak buk i dąb — pył całkowity” c) pyły drewna mieszane zawierające pył

drewna twardego, takiego jak buk i dąb

14 |Pyły krzemionek bezpostaciowych i syntetycznych a) ziemia okrzemkowa (diatomit) niekalcynowana [61790-53-2] — pył całkowity! — pył respirabilny” b) ziemia okrzemkowa (diatomit) kalcynowana [68855-54-9] — pył całkowity! — pył respirabilny” c) krzemionka bezpostaciowa syntetyczna (strącona i żel) [112926-00-8] — pył całkowity! — pył respirabilny” d) krzemionka stopiona (szkło kwarcowe) [60676-86-0] — pył całkowity” pył respirabilny”

10

39) Nr 217 — 13649 —

15 | Pyły węglika krzemu niewłóknistego o zawartości wolnej krystalicznej krzemionki poniżej 2%

[409-20-2] — pył całkowity!

Pyły gipsu zawierające wolną krystaliczną krzemionkę poniżej 2% i niezawierające azbestu [7778-18-9]

— pył całkowity! 10 -

Pyły dolomitu zawierające wolną krystaliczną krzemionkę poniżej 2% i niezawierające azbestu

-]

— pył całkowity! 10 - 18 | Pyły kaolinu zawierające wolną krystaliczną

krzemionkę poniżej 2% i niezawierające azbestu [1332-58-7]

| — pył całkowity! 10 - 19

Pyły ditlenku tytanu zawierające wolną krystaliczną krzemionkę poniżej 2% i niezawierające azbestu

[13463-67-7]

— _ pył całkowity! 10 8 Pył całkowity — zbiór wszystkich cząstek otoczonych powietrzem w określonej objętości powietrza.

*Pył respirabilny — zbiór cząstek przechodzących przez selektor wstępny o charakterystyce przepuszczalności według wymiarów cząstek opisanej logarytmicznonormalną funkcją prawdopodobieństwa ze średnią wartością średnicy aerodynamicznej 3,5 + 0,3 um i z geometrycznym odchyleniem standardowym 1,5 + 0,1.

*Włókna respirabilne — włókna o długości powyżej 5 um o maksymalnej średnicy poniżej 3 um i o stosunku długości do średnicy > 3.

* Dotyczy sadzy technicznej niezawierającej więcej benzo[a]pirenu niż 35 mgw lk sadzy.

* Poddana obróbce termicznej powyżej 800'C.

uQ

Załącznik nr 2

WYKAZ WARTOŚCI NAJWYŻSZYCH DOPUSZCZALNYCH NATĘŻEŃ FIZYCZNYCH CZYNNIKÓW

SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA W ŚRODOWISKU PRACY

A. Hałas, hałas infradźwiękowy i hałas ultradźwiękowy 1. Hałas

1.1. Hałas w środowisku pracy jest charakteryzowany przez:

— poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8-goziom ekspozycji na hałas odniesiony do tygodnia pracy i odpowiadającą mu ekspozycję tygodniową (wyjątkowo w przypadku hałasu oddziatującego na organizm człowieka w sposób nierównomierny w poszczególnych dniach w tygodniu),

dzinnego dobowego wymiaru czasu pracy i od- — maksymalny poziom dźwięku A, powiadającą mu ekspozycję dzienną lub po- — szczytowy poziom dźwięku C.

Nr 217

1.2.

1.3.

1.4.

1.5.

1.6.

1.7.

1.8.

Dopuszczalne ze względu na ochronę słuchu wartości hałasu obowiązują jednocześnie i nie mogą przekraczać wartości podanych w pkt 1.3—1.5.

Poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy nie może przekraczać 85 dB, a odpowiadająca mu ekspozycja dzienna nie może przekraczać wartości 3,64 - 103 Pa? - s lub poziom ekspozycji na hatas odniesiony do tygodnia pracy nie może przekraczać wartości 85 dB, a odpowiadająca mu ekspozycja tygodniowa "nie może przekraczać wartości 18,2 - 103 Pa? - s.

Maksymalny poziom dźwięku A nie może przekraczać wartości 115 dB.

Szczytowy poziom dźwięku C nie może przekraczać wartości 135 dB.

W przypadku gdy ze względów technicznych nie ma możliwości zmniejszenia hałasu poniżej wartości określonych w pkt 1.3—1.5, pracownicy są obowiązani stosować ochronniki stuchu dobrane do wielkości charakteryzujących hałas. Strefy pracy wymagające stosowania ochronników stuchu należy oznakować i odgrodzić, a dostęp do nich ograniczyć.

Wartości podane w pkt 1.3—1.5 stosuje się, jeżeli inne szczegółowe przepisy nie określają wartości niższych.

Definicje pojęć i metody pomiaru określają Polskie Normy.

Hałas infradźwiękowy

. Hałas infradźwiękowy na stanowiskach pracy jest

charakteryzowany przez:

— równoważny poziom ciśnienia akustycznego skorygowany charakterystyką częstotliwościową G odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub równoważny poziom ciśnienia akustycznego skorygowany charakterystyką częstotliwościową G odniesiony do tygodnia pracy (wyjątkowo w przypadku oddziaływania hałasu infradźwiękowego na organizm człowieka w sposób nierów-

Częstotliwość środkowa pasm tercjowych kHz

0 5 31,5; 40

3.3. Wartości podane w tabeli 1 obowiązują jednocześnie.

2.2.

2.3. 2.4. 2.5.

2.6.

3.2.

Równoważny poziom ciśnienia akustycznego odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub tygodnia pracy

dB

nomierny w poszczególnych dniach w tygodniu),

— szczytowy nieskorygowany poziom ciśnienia akustycznego.

Równoważny poziom ciśnienia akustycznego skorygowany charakterystyką częstotliwościową G odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub tygodnia pracy nie może przekraczać wartości 102 dB.

Szczytowy nieskorygowany poziom ciśnienia akustycznego nie może przekraczać wartości 145 dB.

Wartości podane w pkt 2.2 i 2.3 obowiązują jednocześnie.

Podane wyżej wartości stosuje się, jeżeli inne szczegótowe przepisy nie określają wartości niższych.

Definicje pojęć i metody pomiaru określają odpowiednie Polskie Normy.

Hałas ultradźwiękowy

. Hałas ultradźwiękowy na stanowiskach pracy jest

charakteryzowany przez:

— równoważne poziomy ciśnienia akustycznego w pasmach tercjowych o częstotliwościach środkowych od 10 do 40 kHz odniesione do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub równoważne poziomy ciśnienia akustycznego w pasmach tercjowych o częstotliwościach środkowych od 10 do 40 kHz odniesione do tygodnia pracy (wyjątkowo w przypadku oddziatywania hałasu ultradźwiękowego na organizm człowieka w sposób nierównomierny w poszczególnych dniach w tygodniu),

— maksymalne poziomy ciśnienia akustycznego w pasmach tercjowych o częstotliwościach środkowych od 10 do 40 kHz.

Równoważne poziomy ciśnienia akustycznego na

stanowiskach pracy, odniesione do 8-godzinnego

dobowego wymiaru czasu pracy lub tygodnia pracy, oraz maksymalny poziom ciśnienia akustycznego

nie mogą przekraczać wartości podanych w tabeli 1.

Tabela 1

Maksymalny poziom ciśnienia akustycznego dB

3.4. Wartości podane w tabeli 1 stosuje się, jeżeli inne

szczegółowe przepisy nie określają wartości niższych.

Nr 217

3.5.

Definicje pojęć i metody pomiaru określają Polskie Normy.

B. Drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne i drgania o ogólnym działaniu na organizm człowieka

1.1.

1.2.

1.3.

1.4.

1.5.

Drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne

Drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne są charakteryzowane przez sumę wektorową skutecznych, ważonych częstotliwościowo przyspieszeń drgań wyznaczonych dla trzech składowych kierunkowych X, Y, Z.

Wartość sumy wektorowej skutecznych, ważonych przyspieszeń drgań wyznaczonych dla trzech składowych X, Y i Z nie może przekraczać 2,8 m/s?, przy 8-godzinnym działaniu drgań na organizm człowieka.

Dla ekspozycji trwających 30 minut i krócej maksymalna dopuszczalna wartość sumy wektorowej skutecznych, ważonych częstotliwościowo przyspieszeń drgań wyznaczonych dla trzech składowych kierunkowych X, Y i Z nie może przekraczać 11,2 m/s?.

Wartości podane w pkt 1.2 i 1.3 stosuje się, jeżeli inne szczegółowe przepisy nie określają wartości niższych.

Definicje pojęć i metody pomiaru określają Polskie Normy.

Drgania o ogólnym działaniu na organizm człowieka

Poziom metabolizmu (M)? w sto- Poziom sunku do po- Dopuszczalne wartości WBGT w OC ciężkości wierzchni

pracy skóry

2.1. Drgania o ogólnym działaniu na organizm człowieka są charakteryzowane przez sumę wektorową skutecznych, ważonych częstotliwościowo przyspieszeń drgań wyznaczonych dla trzech składowych kierunkowych X, YiZ.

2.2. Wartość sumy wektorowej skutecznych, ważonych przyspieszeń drgań wyznaczonych dla trzech składowych kierunkowych X, Y i Z nie może przekraczać 0,8 m/s? przy 8-godzinnym dziataniu drgań na organizm człowieka.

2.3. Dla ekspozycji trwających 30 minut i krócej maksymalna dopuszczalna wartość sumy wektorowej skutecznych, ważonych częstotliwościowo przyspieszeń drgań wyznaczonych dla trzech składowych kierunkowych X, Y i Z nie może przekraczać 3,2 m/s”.

2.4. Wartości podane w pkt 2.2 i 2.3 stosuje się, jeżeli inne szczegółowe przepisy nie określają wartości niższych.

2.5. Definicje pojęć i metody pomiaru określają Polskie Normy.

C. Mikroklimat 1. Mikroklimat gorący

1.1. Mikroklimat gorący na stanowiskach pracy jest charakteryzowany przez wskaźnik obciążenia termicznego WBGT w *C.

1.2. Dopuszczalne wartości wskaźnika obciążenia termicznego WBGT, umożliwiające realizację podstawowych funkcji przez pracownika na danym stanowisku pracy, nie mogą przekraczać wartości podanych w tabeli 2.

Tabela 2

Spoczynek Praca lekka 65 <M < 130 Praca

umiarko- 130< M < 200 wana

30

nieodczuwalny

osoba zaaklimatyzowana osoba niew środowisku gorącym zaaklimatyzowana w

środowisku gorącym

33 32

odczuwalny | nieodczuwalny | odczuwalny

Praca ciężka 200< M < 260 | ruch powietrza | ruch powietrza | ruch powietrza | ruch powietrza

25

Praca bardzo ciężka

26 27 23

*) Poziom metabolizmu organizmu pracownika w czasie wykonywania czynności roboczych wzrasta wraz

z ciężkością pracy.

Nr 217

1.3.

W przypadku stanowisk pracy chronionej wartości podane w tabeli 2 należy obniżyć zgodnie z zaleceniami lekarza lub innymi przepisami szczegótowymi.

Mikroklimat zimny

Wskaźnik siły chłodzącej powietrza WCI

Czas ekspozycji (min.)

2.1.

2.2.

WCI < 1200 Ekspozycja ciągła

Miejscowe działanie zimnego środowiska termicznego należy oceniać za pomocą wskaźnika siły chłodzącej powietrza WCI.

Dozwolony czas ekspozycji umożliwiający realizację podstawowych funkcji przez pracownika na danym stanowisku pracy należy przyjąć zgodnie z wartościami podanymi w tabeli 3.

Tabela 3

Dozwolony czas ekspozycji

Ekspozycja skrócona

A(1200;24)

500 1000 1500 2000 2500

WCI WCI > 2000 Ekspozycja zabroniona nawet w warunkach awaryjnych D. Promieniowanie optyczne 1.5. Oceny zagrożenia termicznego siatkówki dokonu-

1. 1.1.

1.2.

1.3.

1.4.

Promieniowanie podczerwone (nielaserowe)

Zagrożenie pracowników promieniowaniem podczerwonym rozpatruje się z punktu widzenia możliwości uszkodzenia termicznego skóry oraz siatkówki, soczewki i rogówki oka.

Zagrożenie uszkodzeniem termicznym skóry charakteryzowane jest przez wartości bezwzględne napromienienia w całym istotnym zakresie długości fal.

Maksymalne jednorazowe napromienienie skóry N, wyznaczone zgodnie z pkt 1.4, dla jednorazowej ekspozycji krótszej niż 10 s nie może przekraczać wartości określonej zależnością:

N = 20000 -t'/*J.m2 Jeśli czas jednorazowej ekspozycji przekracza

10 s, należy stosować wskaźnik obciążenia termicznego WBGIT.

Definicje pojęć i metody pomiaru określają Polskie Normy.

1.6.

je się dla zakresu promieniowania 380—1400 nm na podstawie pomiarów wartości skutecznych luminancji energetycznej źródła.

Najwyższą dopuszczalną wartość skuteczną luminancji energetycznej źródta określa zależność:

1400 5 E 4 L -R;;AA=—— [W*cm'.sr] A A PIE

380

gdzie:

L, — gęstość widmowa luminancji energetycznej,

R, — względna skuteczność widmowa wywoływania termicznych uszkodzeń siatkówki,

AA — szerokość pasma promieniowania,

a — wymiar kątowy źródła promieniowania,

t — czas jednorazowej ekspozycji, który może przyjmować wartość z przedziału 10 us—10s.

Nr 217

W przypadku jednorazowej ekspozycji dłuższej niż 10 s wartość skutecznej luminancji energetycznej jest stała i równa wartości dla t = 10 s.

1.7. W przypadku ekspozycji oczu przez czas dłuższy niż

10 sekund napromieniowanie źródeł emitujących głównie IR-A (7/80—1400 nm), skuteczna luminancja energetyczna źródła nie może przekraczać wartości określonej zależnością:

1400 ©,1,-R; *'AA= 0,6/a

A=780

[W: cm”: sr]

W przypadku bardzo dużych źródeł promieniowania, gdy ich wymiar kątowy a przekracza 100 mrad, należy przyjąć wartość jak dla kąta 100 mrad.

1.8. Rozkład widmowy wartości skutecznych zagrożenia

termicznego siatkówki oka R, określa Polska Norma.

1.9. W celu ochrony przed termicznym uszkodzeniem

(oparzeniem) rogówki oraz w celu ograniczenia ryzyka powstania zaćmy, maksymalne bezwzględne natężenie napromieniania oczu E promieniowaniem podczerwonym wynosi:

a) dla zakresu widmowego 780—3000 nm i czasów

ekspozycji t > 1000 s E = 100 [W -m]

przy czym w przypadku niskiej temperatury otoczenia powyższe wartości mogą ulec podwyższeniu do 400 W/m?, gdy temperatura powietrza wynosi 0*C, i do około 300 W/m?, gdy temperatura powietrza wynosi 10”C w sytuacji, gdy źródła podczerwieni stosuje się do ogrzewania pomieszczeń,

b) dla całego zakresu podczerwieni i czasów ekspozycji t < 1000 s

E = 18 000 t"34 [W - m2]

Rodzaj zagrożenia siatkówki

Wymiar kątowy źródła a

Czas ekspozycji

Fotoche- |t< 10 000 s

miczne

t> 10000 s

t<10000s

t> 10000s

l0us<śt<lO0s

Termiczne

2.2.

2.3.

2.4.

3.2.

3.3.

3.4.

Oceniana wielkość

Promieniowanie nadfioletowe (nielaserowe)

. Zagrożenie pracowników promieniowaniem nadfioletowym charakteryzowane jest przez wartości skuteczne napromienienia oka i skóry.

Najwyższa dopuszczalna wartość skuteczna napromienienia oka i skóry w ciągu dobowego wymiaru czasu pracy, bez względu na długość jego trwania, wynosi 30 J -: m.

Dodatkowo, najwyższe dopuszczalne całkowite (nieselektywne) napromienienia oka promieniowaniem pasma 315—400 nm wynosi 10000 J -m* w ciągu dobowego wymiaru czasu pracy.

Wartość skuteczną napromienienia oka i skóry promieniowaniem nadfioletowym należy mierzyć według rozkładu widmowego skuteczności S;, określonego w Polskiej Normie.

Promieniowanie widzialne (nielaserowe)

„Zagrożenia pracowników promieniowaniem widzialnym rozpatruje się z punktu widzenia możliwości uszkodzenia fotochemicznego itermicznego siatkówki oka.

Zagrożenie uszkodzeniem fotochemicznym jest charakteryzowane przez wartości skuteczne luminancji energetycznej źródła, natężenia napromienienia i czas ekspozycji.

Zagrożenie uszkodzeniem termicznym siatkówki oka jest charakteryzowane przez wartość skuteczną luminacji energetycznej źródła.

Dopuszczalne wartości ekspozycji oka na promieniowanie widzialne określa tabela 4.

Tabela 4

Najwyższe dopuszczalne natężenie ocenianej wielkości

100] cm" 'sr"

0.01 W: em*'sr

LUW: em"

*) Gdy a przekracza 100 mrad, należy przyjąć wartość jak dla kąta 100 mrad.

Nr 217 — 13654 — Gdzie: 4.2. L,; — skuteczna luminacja energetyczna źródła, N. — napromienienie skuteczne,

3.5.

s

E,. — skuteczne natężenie napromienienia,

L, — gęstość widmowa luminancji energetycznej,

E, — gęstość widmowa natężenia napromienienia,

B, — względna skuteczność widmowa wywoływania fotochemicznych uszkodzeń siatkówki,

R, — względna skuteczność widmowa wywoływania termicznych uszkodzeń siatkówki,

AA — szerokość pasma promieniowania,

o. — wymiar kątowy źródła promieniowania,

t — łączny czas trwania ekspozycji w odniesieniu do dobowego wymiaru czasu pracy bez względu na długość jego trwania,

t, — czas jednorazowej ekspozycji.

Rozkład widmowy wartości skutecznych zagrożenia fotochemicznego B, oraz termicznego R, siatkówki oka oraz definicje pojęć i metody pomiaru określają odpowiednie Polskie Normy.

Promieniowanie laserowe

. Oddziaływanie promieniowania laserowego naorganizm człowieka jest zależne przede wszystkim od długości fali promieniowania, czasu i rodzaju ekspozycji, rodzaju eksponowanej tkanki, wielkości napromienienia i luminancji energetycznej zintegrowanej.

4.3.

4.4,

Maksymalne dopuszczalne ekspozycje MDE oka na promieniowanie laserowe źródeł punktowych określa tabela 5, a maksymalne dopuszczalne ekspozycje oka na promieniowanie laserowe źródeł rozciągłych określa tabela 6.

Maksymalne dopuszczalne ekspozycje skóry na promieniowanie laserowe określa tabela 7.

W przypadku źródet laserowych emitujących promieniowanie impulsowe powtarzalne lub promieniowanie zmodulowane maksymalną dopuszczalną ekspozycję oka i skóry określają następujące

warunki:

a)ekspozycja na dowolny pojedynczy impuls w ciągu impulsów nie powinna przekraczać wartości dozwolonych dla pojedynczego impulsu, podanych w tabelach 5, 6i 7,

b) średnia ekspozycja dla ciągu impulsów o czasie trwania T nie powinna przekraczać wartości dozwolonych dla ekspozycji o czasie trwania T, podanych w tabelach 5, 6i 7,

c) dla promieniowania laserowego o długości fali zawartej w przedziale 400—1400 nm powinien być spełniony dodatkowo następujący warunek:

maksymalna dozwolona ekspozycja na dowolny pojedynczy impuls z ciągu impulsów MDE, nie powinna przekraczać wartości MDE miarodajnej dla pojedynczego impulsu podanej w tabelach 5, 6 i 7, pomnożonej przez liczbę impulsów N działających na oczy lub skórę, podniesioną do potęgi minus 1/4:

MDE, = MDE - (N)-1/4

Tabela 5

MAKSYMALNE DOPUSZCZALNE EKSPOZYCJE (MDE) OKA NA PROMIENIOWANIE LASEROWE ŹRÓDEŁ PUNKTOWYCH

patrzenie w wiązkę 5-107 10? do 10 do 10” | do 10% 10% do 3 - 10%

Czas ekspozycji

10? do 10” | 10” do 10%

302,5 do 315 315 do 400

400 do 550

550 do 700

700 do 1050 5. 0, -10W. m” 1050 do 1400 5.10W.m*

1400 do 1530

1530 do 1550

1550 do 10*

5600. t*Ż5J. m?

5600 - "SJ. m?

1,0. 10%J-m*

5600. t*Ż5J. m?

Nr 217

13655

Tabela 6

MAKSYMALNE DOPUSZCZALNE EKSPOZYCJE (MDE) OKA NA PROMIENIOWANIE LASEROWE ŹRÓDEŁ ROZCIĄGŁYCH

Czas ekspozycji 109 do 107 |107doto*| 10*do10 10 do 10% 10% do 10* | 10*do3. 10%

t(s) 30J-m*

Długość fali A (nm

180 do 302,5

302,5 do 315

315 do 400

400 do 550

550 do 700

700 do 1050 1050 do 1400

2,1 - 107J. m*sr”

21W.m$sr"

0,75 1

-2_ - J-m'sr

1,9 - 107-177). m*sr!

107. C, - t**J - m*sr”'

5.107.t3U. m*sr"!

100J - m” | 5600 - t*Ż5J - m*

1,0-10%J-m*

3,8- 10%. C, -t

6,4 - 10%. C,W - m%sr' 3,2 -10*W. m*%sr'!

1400 do 1530

1530 do 1550 1550 do 107

5600 - PJ - m”

Nr 217

13656

Nr 217 — 13657 — Poz. 1833

7 alebaT

Nr 217

Współczynniki korekcyjne C,—C, i punkty czasowe T, i T, stosowane w tabelach 5—7

Parametr

C1=5,6-10-177 |

CG, = 190020-2%3) T. = 10 10 002 (4-550) 2 =1U- S

C; = 10 0.015(A -550)

Zakres widmowy

302,5 do 302,5 do 302,5 do 550 do 700nm 550 do 700 nm 700 do 1050 nm

400 nm 315 nm 315nm

Wartości kąta granicznego a;

Parametr

Amin = 0,008 rad

Gmin = 0,00025 - trad Qin = 0,015: t *' rad min 5 0,024 rad

Uwaga

Dla 1050 nm<A<1400idlat<5- 1058, a

min

. Pola ipromieniowanie elektromagnetyczne z zakresu częstotliwości 0 Hz—300 GHz

„Pola i promieniowanie elektromagnetyczne na stanowiskach pracy charakteryzowane są jednocześnie przez następujące wielkości normatywne:

— widmo częstotliwości, f w Hz,

— natężenie pola magnetycznego o ogólnym działaniu na organizm cztowieka (w zakresie częstotliwości od 0 Hz do 3 GHz), H w A/m,

— natężenie pola elektrycznego o ogólnym działaniu na organizm człowieka (w zakresie częstotliwości od 0 Hz do 300 GHz), E w V/m,

— natężenie pola magnetycznego o działaniu miejscowym na kończyny pracownika — ręce do tokci i nogi do kolan (w zakresie częstotliwości od 0 Hz do 800 kHz), H w A/m,

— doza rzeczywista pola magnetycznego strefy zagrożenia, o ogólnym działaniu na organizm człowieka, Dp w (A/m)*h,

— doza rzeczywista pola elektrycznego strefy zagrożenia, o ogólnym działaniu na organizm człowieka, Dę w (V/m)*h,

2.1.

2.2.

3.1.

Czas ekspozycji t

<10 s 10 do 1,8 -10 *s 1.8 -:10 %sdo 10s >l0s

należy zwiększyć 1,4 razy.

— wskaźnik ekspozycji dla dozy rzeczywistej pola elektrycznego i dozy rzeczywistej pola magnetycznego w strefie zagrożenia, W.

W otoczeniu źródeł pól elektromagnetycznych należy wyznaczyć i oznakować, zgodnie z Polską Normą, obszary występowania silnych pól elektromagnetycznych jako zasięg trzech stref ochronnych:

— niebezpiecznej — rozumianej jako obszar, w którym przebywanie pracowników jest zabronione,

— zagrożenia — rozumianej jako obszar, w którym dopuszczone jest przebywanie pracowników zatrudnionych przy źródłach przez czas ograniczony zgodnie z zasadami podanymi w pkt 4,

— pośredniej — rozumianej jako obszar, w którym dopuszczone jest przebywanie pracowników zatrudnionych przy źródłach w ciągu całej zmiany roboczej.

Obszar poza zasięgiem stref ochronnych jest obszarem strefy bezpiecznej.

Wyróżnia się trzy graniczne wartości natężenia pola elektrycznego Egff), E,(f), E,(f) i magnetycznego H.(f, H,(f), H.(f), o ogólnym dziataniu na organizm

Nr 217

człowieka, określone w poszczególnych zakresach

częstotliwości (tabele 8 i 9):

— Ev(f) i Hp(f) — natężenia pól o częstotliwości f, rozgraniczające strefę pośrednią od strefy bezpiecznej,

— Elf) i H,(f) — natężenia pól o częstotliwości f, rozgraniczające strefę zagrożenia od strefy pośredniej,

— E,(f) i H,(f) — natężenia pól o częstotliwości f, rozgraniczające strefę niebezpieczną od strefy zagrożenia.

3.2. Pomiędzy wartościami granicznymi obowiązują następujące zależności: E.(f) = 10 E,(f); Evlf) = E,(f)/3; H.(f) = 10 H,(f); Holf) =H,(f)/3, z wyjątkiem pól elektrycznych o częstotliwościach od 0 Hz do 300 Hz, dla których: E, =2E,(f), a Eglf) = E,(f)/2. 4. W strefie zagrożenia ekspozycja ma spełniać jednocześnie następujące warunki: — Dę(f) < Ddę(f), — D;(f) < Ddlf), —W<1, gdzie: D£(f) — doza rzeczywista pola elektrycznego o częstotliwości f, w przypadku ekspozycji quasi-stacjonarnej na pole elektryczne o częstotliwości f i natężeniu E(f), które występuje w czasie t, wyrażona wzorem: Delf) = [E(f)]?t;

Tabela 8 Lp. Zakres częstotliwości E,(D) Dde(f) [V/m]

l 0 Hz <f<0,5Hz 20000 3200 (kV/m)* - h 10000 800 (kV/m)” - h 0,3 kHz <f < 1 kHz 100/£ 0,08/£ (kV/m)” - h

4 lkHz<f <3 MHz 100 0,08 (kV/m)” -h

5 3 MHz < f < 15 MHz 300/E 0.72/f (kV/m)' -h

6 15 MHz <f £3 GHz 20 3200 (V/m)* -h

7 3 GHz < f < 300 GHz 0.16 f+ 19.5 (1/2 + 55) (V/m)'- h

Dy(f) — doza rzeczywista pola magnetycznego o częstotliwości f, w przypadku ekspozycji stacjonarnej na pole magnetyczne o częstotliwości f i natężeniu H(f), które występuje w czasie t, wyrażona wzorem: Dylf) = [H(f)]2t;

Ddę(f) i Dd(f) — doza dopuszczalna pola elektrycznego i magnetycznego o częstotliwości f (tabele 8 i 9);

W — wskaźnik ekspozycji dla dozy rzeczywistej pola elektrycznego i dozy rzeczywistej pola magnetycznego (doza pola magnetycznego dotyczy tylko zakresu częstotliwości do 3 GHz), w przypadku ekspozycji quasi-stacjonarnej, która występuje w czasie t na pole elektryczne o częstotliwości f i natężeniu E(f) oraz pole magnetyczne o częstotliwości f i natężeniu Hff), wyrażony wzorem:

5.1. Gdy ekspozycja o działaniu miejscowym dotyczy wyłącznie kończyn, dopuszcza się zwiększone ich narażenie na pola magnetyczne o natężeniach 5 razy większych, od dopuszczalnych dla całego ciała, z równoczesnym dopuszczeniem dozy dla kończyn 25 razy większej od dozy dla całego ciata (dopuszczalne zwiększenie narażenia kończyn na pole magnetyczne dotyczy tylko pola magnetycznego z zakresu częstotliwości 800 kHz).

5.2. Przebywanie pracowników w strefie niebezpiecznej jest dopuszczalne pod warunkiem stosowania odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

5.3. Dopuszczalne wartości natężenia pola elektrycznego E,(f) na granicy strefy zagrożenia i pośredniej oraz doza dopuszczalna pola elektrycznego Ddpy(f) określone są w tabeli 8.

— f — częstotliwość w jednostkach podanych w kolumnie „zakres częstotliwości”;

— wartości E,(f) oznaczają natężenia pól elektrycznych charakteryzowane wielkościami:

— wartością skuteczną natężenia pola — dla częstotliwości do 1 kHz oraz powyżej 3 MHz,

— wartością równoważną natężenia pola — w zakresie częstotliwości od 1 kHz do 3 MHz,

— wartością uśrednioną w okresie repetycji impulsów i kącie, w którym emitowane jest promieniowanie, w przypadku promieniowania elektromagnetycznego o zmiennym okresowo rozkładzie przestrzennym natężenia pola;

— Ddgę(f) — doza dopuszczalna pola elektrycznego o częstotliwości f, dla ekspozycji w ciągu catej zmiany roboczej.

Nr 217

5.4. Gdy ekspozycja dotyczy pól impulsowych, dodatkowo powinien być spełniony warunek:

Poz. 1833 i 1834 gdzie E — maksymalna wartość natężenia

max imp., pola w impulsie; f w GHz.

Emaximp < 4/5 KV/M w zakresie częstotliwości 0,1 GHz <f < 3 GHz; Enax imp < 0,43f + 3,2 KV/m w zakresie częstotliwo- 5-5. Dopuszczalne wartości natężenia pola magnetyczści 3 GHz < f < 10 GHz nego H,(f) na granicy strefy zagrożenia i pośredoraz E max imp < 7,5 kV/m w zakresie częstotliwości niej oraz doza dopuszczalna pola magnetycznego 10 GHz < f < 300 GHz, Dd„(f) określone są w tabeli 9. Tabela 9 | Lp. Zakres częstotliwości H,(f) Ddy(£) [A/m] l 0 Hz <f<0.5Hz 8000 512 (kA/my -h 2 0.5 Hz < f<50Hz 200 0.32 (kA/m) - h 3 0.05 kHz <f <1 kHz LO/E 800/F (A/m) -h e) l kHz <f 4800 kHz 10 800 (A/m) -h 5 0.8 MHz <f < 150 MHz 8/f 512/F (Alm) -h | 6 0.15 GHz <t £3 GHz 0,053 0,022 (A/m)” - h

— f — częstotliwość w jednostkach podanych w kolumnie „zakres częstotliwości”;

— wartości H,(f) oznaczają natężenia pól magnetycznych charakteryzowane wielkościami:

— wartością skuteczną natężenia pola — dla częstotliwości do 1 kHz oraz powyżej 800 kHz,

— wartością równoważną natężenia pola — w zakresie częstotliwości od 1 kHz do 800 kHz,

— wartością uśrednioną w okresie repetycji impulsów i kącie brytowym, w którym emitowane jest promieniowanie, w przypadku promieniowania elektromagnetycznego o zmiennym okresowo rozkładzie przestrzennym natężenia pola;

— Ddy(f) — doza dopuszczalna pola magnetycznego o częstotliwości f, dla ekspozycji w ciągu całej

zmiany roboczej.

6. Definicje pojęć i metody pomiaru określają Polskie Normy.

1834 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA”

z dnia 2 grudnia 2002 r.

w sprawie klasyfikacji wyrobów medycznych.

Na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 126,

oraz z 2002 r. Nr 152, poz. 1264) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Wyroby medyczne klasyfikuje się do klasy I, Ila, Ilb, III w zależności od potencjalnego ryzyka związa-

).

nego z oddziaływaniem na organizm ludzki z zastosowaniem w szczególności następujących kryteriów:

1) inwazyjności; 2) czasu trwania kontaktu z ciałem pacjenta;

3) miejsca organizmu, w którym wyrób medyczny jest stosowany;

4) aktywności wyrobu medycznego.

2. Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro o potencjalnie dużym ryzyku klasyfikuje się według li-