Art. 2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) „towar” - rzecz ruchomą oraz energię, będące przedmiotem obrotu towarowego z zagranicą;

2) „obrót towarami z zagranicą” - przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę;

3) „kontyngent” - określoną ilość lub wartość towaru, która może być przywieziona na polski obszar celny lub wywieziona z polskiego obszaru celnego w oznaczonym czasie;

4) „transza” - określoną, maksymalną lub minimalną, ilość lub wartość towarów, na jaką może być udzielone pozwolenie;

5) „okres odniesienia” - okres poprzedzający złożenie wniosku o udzielenie pozwolenia;

6) „importer lub eksporter tradycyjny” - osobę krajową, która dokonywała obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem lub kontyngentem taryfowym w rozumieniu Kodeksu celnego, w określonej minimalnej ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia;

7) „importer lub eksporter nietradycyjny” - osobę krajową, która nie dokonywała obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem lub kontyngentem taryfowym w rozumieniu Kodeksu celnego, w określonej minimalnej ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia;

8) „kwota gwarantowana” - określoną ilość lub wartość towarów zagwarantowaną dla importerów lub eksporterów nietradycyjnych;

9) „Porozumienie WTO” - Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzone w Marakeszu dnia 15 kwietnia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483, z 1996 r. Nr 9, poz. 54 i Nr 32, poz. 143 oraz z 1998 r. Nr 34, poz. 195);

10) „osoba krajowa” - osobę w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 Kodeksu celnego.