Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2002 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ochrony przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów komórek i jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej.

W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie ochrony przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów komórek i jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 647) wprowadza się następujące zmiany:

1) § 1 otrzymuje brzmienie:

„8 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady ochrony terenów komórek i jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób

"m,

i mienia, zwanej dalej „ustawą”.”; 2)w§82: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) komórkach i jednostkach organizacyjnych — rozumie się przez to komórki i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 2 ust. 1 zatącznika do zarządzenia nr 2 Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 stycznia 2002 r. w sprawie nadania statutu Ministerstwu Obrony Narodowej (M. P. z 2002 r. Nr 1, poz. 29) i w załączniku do obwieszczenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 marca 2002 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podlegtych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych (M. P. z 2002 r. Nr 12, poz. 217),”,

b) w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 6—8 w brzmieniu:

„6) obiektach chronionych — rozumie się przez to pojedyncze budynki lub zespoły budynków oraz oznakowane tereny wokół nich, które ze względu na charakter i zakres wykorzystania podlegają ochronie,

7) petnomocniku ochrony — rozumie się przez to pełnomocnika do spraw ochrony informacji niejawnych,

8) etatowym pododdziale ochrony — rozumie się przez to wojskowy pododdział ochrony lub oddział wart cywilnych ujęty w etacie jednostki wojskowej i przeznaczony do realizacji zadań ochronnych.”;

3) § 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3 3. 1. Dowódcy rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,j dowódca Garnizonu

Warszawa, Szef Wojskowych Stużb Informacyjnych i Komendant Główny Zandarmerii Wojskowej, na wniosek dowódców podległych jednostek wojskowych, wyrażają zgodę na zaangażowanie specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych do ochrony terenów, obiektów lub urządzeń tych jednostek wojskowych.

2. Zgodę, o której mowa w ust. 1, w stosunku do jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych — na wniosek szefów lub dyrektorów tych jednostek organizacyjnych — wyrażają bezpośredni przełożeni tych jednostek.

3. Dowódca Garnizonu Warszawa wyraża zgodę, o której mowa w ust. 1, także w stosunku do komórek Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, chronionych przez jednostki wojskowe podlegte dowódcy Garnizonu Warszawa — na wniosek szefów lub dyrektorów tych komórek i jednostek organizacyjnych.

8 4. Warunkiem zaangażowania do ochrony w jednostce wojskowej specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy jest wprowadzenie stosownych zmian w etacie jednostki wojskowej, gdy rozformowywany jest etatowy pododdział ochrony lub zmniejszany jest jego stan osobowy oraz zapewnione są środki finansowe na realizację ustug ochronnych przez tę formację.”;

4) § 6 otrzymuje brzmienie:

„86. 1.Do zakresu dziatania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej należy:

1) ochrona terenów, obiektów i urządzeń jednostki wojskowej,

2) konwojowanie mienia jednostki wojskowej,

3) przekazywanie Policji, Żandarmerii Wojskowej lub wojskowym organom porządkowym osób ujętych podczas wykonywania zadań ochronnych,

4) współpraca z Zandarmerią Wojskową, wojskowymi organami porządkowymi i Policją, na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

5) współpraca z wewnętrzną służbą ochrony oraz wojskową ochroną przeciwpożarową, jeżeli znajdują się na terenie jednostki wojskowej lub w obrębie ochranianych obiektów wojskowych,

Nr 176

6) wykonywanie innych zadań określonych w planie ochrony jednostki wojskowej.

„Zasady opracowywania planów ochrony jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej regulują odrębne przepisy.

. Zakres i przedmiot działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej określa się w umowie zawartej pomiędzy dowódcą jednostki wojskowej a przedsiębiorcą, w której zamieszcza się w szczególności:

1) wskazanie, zgodnie z planem ochrony, terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych podlegających ochronie,

2) zobowiązanie przedsiębiorcy do strzeżenia przed kradzieżą, zniszczeniem lub uszkodzeniem powierzonego mienia wojskowego,

3) uprawnienie przedsiębiorcy do kontroli dokumentów uprawniających do wstępu, wjazdu i przebywania na terenach komórek i jednostek organizacyjnych lub w obiektach wojskowych, wynoszenia lub wywożenia mienia oraz uniemożliwienia nielegalnego wejścia osób postronnych na tereny komórek i jednostek organizacyjnych oraz do obiektów chronionych,

4) zakres i sposób prowadzenia kontroli wykonywania zadań ochrony terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych przez pracowników ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej prowadzonych przez przełożonych oraz osoby określone w odrębnych przepisach, posiadające upoważnienia do kontroli stanu ochrony terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych,

5) uzbrojenie i wyposażenie oraz umundurowanie pracowników ochrony,

6) podległość pracowników ochrony,

7) uprawnienia osób funkcyjnych jednostki wojskowej oraz stużb dyżurnych w stosunku do pracowników ochrony,

8) szczegółowe zasady odpowiedzialności przedsiębiorcy i pracowników ochrony za powierzone ochronie mienie,

9) szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową i służbową, zawarte w „Instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego”, załączonej do umowy, w związku z jej wykonywaniem przez przedsiębiorcę i pracowników ochrony,

10) skutki oraz zakres odpowiedzialności stron umowy z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z przepisów o ochronie informacji niejawnych,

11) obowiązek przekazania dowódcy jednostki wojskowej przez przedsiębiorcę wyka-

zu wszystkich pracowników ochrony przewidzianych do ochrony terenu, obiektu lub urządzeń jednostki wojskowej wraz z podaniem stopnia, numeru i organu wydającego licencje posiadane przez tych pracowników ochrony,

12) obowiązek bieżącego szkolenia pracowników ochrony przez przedsiębiorcę oraz odbywania strzelań przez wszystkich pracowników ochrony z broni będącej na ich wyposażeniu. Pracownicy ochrony powinni odbywać strzelania co najmniej raz na dwa miesiące.

4. Szczegółowe zadania i sposób działania

specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej określa się w instrukcji ochrony terenu komórki lub jednostki organizacyjnej, obiektu lub urządzenia wojskowego, stanowiącej załącznik do umowy, o której mowa w ust. 3, opracowanej i podpisanej przez przedsiębiorcę oraz dowódcę jednostki wojskowej, w której zamieszcza się w szczególności:

1) charakterystykę ochranianego terenu, obiektu lub urządzeń jednostki wojskowej,

2) cel ochrony,

3)obowiązki dowódców i pracowników ochrony,

4) zadania pracowników ochrony podczas pełnienia służby ochronnej na posterunkach oraz w czasie patrolowania,

5) wykaz osób upoważnionych do otwierania pomieszczeń podlegających ochronie — opracowany przez jednostkę wojskową,

6) imienny wykaz przełożonych pracowników ochrony, którymi są:

a) przedsiębiorca,

b) dowódcy ochrony wyznaczeni przez przedsiębiorcę,

7)sposób postępowania pracowników ochrony w przypadku ujawnienia przestępstwa lub wykroczenia albo w razie zwiększonego zagrożenia ochranianego terenu, obiektu lub urządzenia wojskowego oraz w przypadku zaistnienia kradzieży, pożaru lub innych zdarzeń losowych,

8) sposób powiadamiania przez przetożonych, o których mowa w pkt 6, dowódcy jednostki wojskowej oraz właściwego wojskowego organu porządkowego określonego w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Zandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154,

oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr89, poz. 804) — w przypadku ujawnienia przestępstwa lub wykroczenia albo w razie zwiększonego zagrożenia ochranianego terenu, obiektu lub urządzenia wojskowego, w czasie konwojowania

Nr 176 — 11230 —

oraz w przypadku zaistnienia kradzieży, pożaru lub innych zdarzeń losowych,

9)zasady udzielania pierwszej pomocy medycznej,

10) wyciągi z ustaw i innych dokumentów normatywnych dotyczących warunków i sposobów postępowania pracowników ochrony przy użyciu broni palnej oraz podczas stosowania środków przymusu

Poz. 1446 i 1447

3. Poświadczenia bezpieczeństwa, o których

mowa w ust. 2 pkt 2, wydaje dla pracowników ochrony:

1) specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy — pełnomocnik ochrony przedsiębiorcy;

2) oddziału wart cywilnych — pełnomocnik ochrony jednostki wojskowej.”;

bezpośredniego, 6) 8 9 otrzymuje brzmienie:

11) uprawnienia osób funkcyjnych jednostki wojskowej i stużb dyżurnych w stosunku do dowódców i pracowników ochrony oraz zakres i sposób prowadzenia przez przełożonych i osoby upoważnione kontroli wykonywania zadań ochronnych.”;

5) po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu:

„8 6a. 1. Przedsiębiorca ubiegający się o zawarcie umowy jest obowiązany uzyskać od Wojskowych Służb Informacyjnych świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, gdy realizacja umowy będzie wiązać się z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową.

„Pracownicy ochrony specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych przedsiębiorców oraz oddziałów wart cywilnych, przewidziani do wykonywania zadań ochronnych w jednostce wojskowej, przed przystąpieniem do ich realizacji są obowiązani uzyskać poświadczenia bezpieczeństwa wydane przez:

1) Wojskowe Służby Informacyjne lub Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, gdy wykonywanie zadań ochronnych będzie wiązać się z dostępem do informacji stanowiących tajemnicę państwową,

2) pełnomocnika ochrony przedsiębiorcy

N

„8 9. Dowódca ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy jest obowiązany posiadać następujące dokumenty:

1) instrukcję ochrony jednostki, obiektu lub

urządzenia wojskowego,

2) plan lub wyciąg z tego planu ochrony jednostki, obiektu lub urządzenia — opracowany przez jednostkę wojskową,

3) tabelę posterunków, 4) książkę meldunków, 5) w zależności od potrzeb — książkę ewidencji i wydawania kluczy,

6) wzory: upoważnień do kontroli, przepustek, legitymacji poselskiej i senatorskiej, właściwych zezwoleń wydanych przedstawicielom placówek dyplomatycznych państw obcych — uprawniających do wejścia lub wjazdu i przebywania na terenie chronionych obiektów wojskowych — opracowane przez jednostkę wojskową,

7) wykaz telefonów alarmowych i stużbowych,

8) sygnały powszechnego ostrzegania i alarmowania,

9) plan ochrony przeciwpożarowej, 10) spis wyposażenia pomieszczeń wartowni, 11) wzory plomb i odciski pieczęci każdego posterunku.”.

lub jednostki wojskowej, gdy wykony- 8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie wanie zadań ochronnych będzie wiązać 14 dni od dnia ogłoszenia.

się z dostępem do informacji stanowiących tajemnicę służbową.

1447

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziński

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 9 października 2002 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Weterynarii.

Na podstawie art. 34 ust. 6 ustawy z dnia 24 kwiet- rynarii (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1154) zatącznik do nia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, ba- rozporządzenia otrzymuje brzmienie określone w zadaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Wete- tączniku do niniejszego rozporządzenia.

rynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z 2001 r.

Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438 oraz § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po uptywie z 2002 r. Nr 112, poz. 976) zarządza się, co następuje: 14 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Zywnościowej z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Wete-

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: J. Kalinowski