Art. 26.
Ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. · DU 2002 poz. 1007
Treść w tym tekście
W przypadku gdy weryfikacja dokumentów, o których mowa w art. 25, nie jest możliwa lub jest znacznie utrudniona, minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej informację w tej sprawie.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 20 kwietnia 2016 · Dz.U. 2016 poz. 544
13) art. 26-28 otrzymują brzmienie: „Art. 26. W przypadku gdy weryfikacja dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych nie jest możliwa lub jest znacznie utrudniona, minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie informuje Komisję Europejską. Art. 27. 1. Zgoda, o której mowa w art. 24 ust. 1, jest wydawana po pozytywnym zweryfikowaniu wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2, oraz dokumentów określonych w art. 25. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie zgody na przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz wzór wniosku o wydanie zgody na przemieszczanie amunicji, uwzględniając obowiązek zawarcia w nim odpowiednio elementów, o których mowa w art. 24 ust. 4 lub w art. 37 ust. 4, oraz mając na celu kompletność zawartych we wniosku informacji, ujednolicenie i ułatwienie poprawnego sporządzenia wniosku. Art. 28. W decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2, określa się: 1) nazwę odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jego numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby albo zamieszkania, adres jego siedziby albo miejsca zamieszkania oraz jego dane kontaktowe wraz ze wskazaniem osoby do kontaktu; 2) nazwę dostawcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jego numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacyjny używany w państwie siedziby albo zamieszkania, adres jego siedziby albo miejsca zamieszkania oraz jego dane kontaktowe; 3) informację, że odbiorca posiada: a) pozwolenie albo koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych albo obrót tymi materiałami - w przypadku przedsiębiorcy albo kierownika jednostki naukowej albo b) dokument wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych - w przypadku osoby zagranicznej albo przedsiębiorcy zagranicznego; 4) nazwę producenta oraz ilość przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, oraz sposób ich zabezpieczenia; 5) rodzaj przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez podanie nazw handlowych, numerów rozpoznawczych ustalonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych oraz kodów klasyfikacyjnych określonych w załączniku A; 6) informacje o zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu; 7) określenie środka transportu i trasy przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez wskazanie miejsca wyjazdu i miejsca przybycia oraz punktów wyjazdu i wjazdu do państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Konfederacji Szwajcarskiej; 8) daty wjazdu i wyjazdu - jeżeli są znane.”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2017 poz. 283 (ogł. 17 lutego 2017) do Dz.U. 2022 poz. 2378 (ogł. 21 listopada 2022)
W przypadku gdy weryfikacja dokumentu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania materiałów wybuchowych nie jest możliwa lub jest znacznie utrudniona, minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie informuje Komisję Europejską.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2002 poz. 1007 (ogł. 25 lipca 2002) do Dz.U. 2015 poz. 1100 (ogł. 5 sierpnia 2015) ten tekst
W przypadku gdy weryfikacja dokumentów, o których mowa w art. 25, nie jest możliwa lub jest znacznie utrudniona, minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej informację w tej sprawie.
Źródła: przepis występuje w 7 z 7 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.