Art. 1.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2017 poz. 283 (ogł. 17 lutego 2017) do Dz.U. 2022 poz. 2378 (ogł. 21 listopada 2022)

   Ustawa określa:

   1) zasady wydawania oraz cofania pozwoleń na:

   a) nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub

   b) wytwarzanie materiałów wybuchowych metodą in situ;

   2) zasady używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;

   3) zasady przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i kontroli przemieszczania tych materiałów, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych;

   4) klasyfikację wprowadzanych do obrotu wyrobów pirotechnicznych oraz ograniczenia z niej wynikające;

   5) obowiązki podmiotów gospodarczych związane z wprowadzaniem do obrotu lub udostępnianiem na rynku materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, w tym wyrobów pirotechnicznych, a także z wytwarzaniem materiałów wybuchowych metodą in situ;

   6) obowiązki jednostek notyfikowanych związane z przydzielaniem numerów rejestracyjnych identyfikujących wyroby pirotechniczne;

   7) organy nadzoru rynku prowadzące kontrole i postępowania w sprawach materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz wyrobów pirotechnicznych;

   8) obowiązek znakowania plastycznych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2012 poz. 1329 (ogł. 28 listopada 2012) do Dz.U. 2015 poz. 1100 (ogł. 5 sierpnia 2015)

   Ustawa określa:

   1) zasady wydawania oraz cofania pozwoleń na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;

   2) zasady używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;

   3) zasady przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i jego kontroli, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych;

   4) zasadnicze wymagania dla wprowadzanych do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego zaliczonych do klasy 1 materiałów niebezpiecznych, z wyłączeniem amunicji i wyrobów pirotechnicznych;

   5) procedury oceny zgodności oraz sposób oznaczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o których mowa w pkt 4;

   5a) zasadnicze wymagania dla wprowadzanych do obrotu wyrobów pirotechnicznych oraz procedury oceny zgodności;

   6) zasady nadawania numeru identyfikacyjnego materiałom wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz prowadzenia rejestru materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   7) zasady znakowania plastycznych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2002 poz. 1007 (ogł. 25 lipca 2002) ten tekst

   Ustawa określa:

   1) zasady wydawania oraz cofania pozwoleń na nabywanie oraz przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.

   2) zasadnicze wymagania dla wprowadzanych do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zaliczonych do klasy 1 materiałów niebezpiecznych z wyłączeniem amunicji i wyrobów pirotechnicznych,

   3) zasady przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i jego kontroli, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych,

   4) procedury oceny zgodności oraz sposób oznaczania tych materiałów.

Źródła: przepis występuje w 7 z 7 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.