§ 4.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2001 r.

Minister Finansów: w z. J. Rudowski

690 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 23 czerwca 2001 r.

w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom.

Na podstawie art. 23 pkt 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137,

, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162,

, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95,

, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459, Nr 56,

i Nr 63, poz. 639) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa przypadki i zasady dokonywania zwrotu podatku od towarów i usług, naliczonego przy nabyciu towarów i usług, podmiotom nieposiadającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby, miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

8 2. Zwrot podatku od towarów i usług, naliczonego przy nabyciu towarów i usług, zwany dalej „zwrotem podatku”, przysługuje osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, zwanej dalej „podmiotem uprawnionym”, który:

1) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i ustug lub podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej,

2) nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3) nie wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności, o których mowa w art. 2 ustawy

z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów

i usług oraz o podatku akcyzowym, zwanej dalej

„Uustawą”, z wyjątkiem:

a) usług transportowych i usług towarzyszących usługom transportowym dotyczących importu towarów, których wartość powiększyła podstawę opodatkowania towarów importowanych zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy,

b) usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej, usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych usług świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

d) usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym, polegających na obsłudze lądowych i morskich środków transportu oraz na kompleksowej obstudze ładunków i pasażerów w tych portach,

e) usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych,

usług najmu (czarteru) statków powietrznych, morskich i żeglugi śródlądowej oraz usług najmu wyposażenia tych statków w związku z transportem międzynarodowym,

—

c

f

—

Nr 67

g)usług związanych z obsługą statków, kutrów oraz todzi morskich należących do armatorów rybołówstwa morskiego, z wyłączeniem usług świadczonych na cele osobiste załogi,

h) ustug polegających na remoncie, przebudowie

lub konserwacji statków, kutrów i łodzi morskich, o których mowa w lit. f) i g), oraz ich części składowych,

usług świadczonych na rzecz przedstawicielstw

dyplomatycznych, urzędów konsularnych

i członków ich personelu oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub

zwyczajów międzynarodowych,

usług świadczonych na podstawie porozumień

międzynarodowych,

k) usług związanych ze składowaniem w składach

celnych i w wolnych obszarach celnych oraz

z tranzytem przez terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

usług, w stosunku do których podatnikami rozliczającymi podatek od towarów i usług są podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

8 3. 1. Zwrot podatku przysługuje podmiotom uprawnionym, gdy zgodnie z przepisami ustawy oraz aktami wykonawczymi do ustawy zwrot lub prawo do pomniejszenia podatku należnego przysługuje podatnikom, o których mowa w art. 5 ustawy.

=

—. —

=

2. Zwrot podatku przysługuje na zasadzie wzajemności.

8 4. 1. Podmiot uprawniony może wystąpić o zwrot podatku w odniesieniu do zakupów towarów i ustug lub do importu towarów, dokonanych przez okres nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż rok kalendarzowy.

2. Kwota wnioskowanego zwrotu podatku nie może być niższa niż kwota stanowiąca równowartość w złotych 200 euro — w przypadku gdy wniosek dotyczy okresu krótszego niż rok kalendarzowy, ale nie krótszego niż 3 miesiące.

3. Kwota wnioskowanego zwrotu podatku nie może być niższa niż kwota stanowiąca równowartość w złotych 25 euro — w przypadku gdy wniosek dotyczy całego roku kalendarzowego lub końca tego roku.

4. Do wyliczenia wartości euro w ztotych przyjmuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, obowiązujący w ostatnim dniu okresu, za jaki jest składany wniosek.

85. 1. Zwrot podatku następuje na wniosek podmiotu uprawnionego.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-SŚródmieście, zwanego dalej „urzędem skarbowym”, nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego wniosek dotyczy.

3. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) oryginały faktur oraz dokumentów celnych, z których wynikają wnioskowane kwoty zwrotu podatku,

2) zaświadczenie, według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia, wskazujące, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia dziatalności gospodarczej.

5. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, wydaje organ podatkowy w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podmiotu uprawnionego.

6. Jeżeli podmiot uprawniony składa wniosek, o którym mowa w ust. 1, częściej niż jeden raz w roku kalendarzowym, zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, nie dołącza się do każdego wniosku, pod warunkiem że nie upłynął rok od dnia jego wystawienia oraz nie nastąpiły żadne zmiany w zakresie objętym zaświadczeniem.