Art. 169.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 1219 (ogł. 9 lipca 2020) do Dz.U. 2025 poz. 647 (ogł. 19 maja 2025)

   1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, mając na uwadze potrzebę ograniczania negatywnego oddziaływania produktów na środowisko na etapie ich wytwarzania i użytkowania oraz po ich zużyciu, w szczególności osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, może określić, w drodze rozporządzenia: 1) oznaczenie numeryczne lub cechy produktów pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów lub ich nazwy; 2) szczegółowe wymagania dla poszczególnych produktów lub grup produktów; 2a) dla niektórych produktów lub grup produktów określonych w przepisach wydanych na podstawie pkt 2 – sposób sprawdzania spełniania wymagań, o których mowa w tych przepisach, lub metody badań, zgodnie z którymi należy stwierdzać spełnianie tych wymagań; 3) dla zawierających lotne związki organiczne – niektórych farb i lakierów przeznaczonych do malowania budynków i ich elementów wykończeniowych, wyposażeniowych oraz związanych z budynkami i tymi elementami konstrukcji oraz mieszanin do odnawiania pojazdów: a) dopuszczalne wartości maksymalnej zawartości lotnych związków organicznych w tych produktach, które warunkują dopuszczenie wprowadzania ich do obrotu, b) zakres informacji zamieszczanych na etykietach tych produktów, c) metody badań, zgodnie z którymi należy określać maksymalną zawartość lotnych związków organicznych w produktach, d) Program Kontroli, o którym mowa w art. 168a ust. 2 zawierający: – sposób i częstotliwość sprawdzania przestrzegania wymagań, o których mowa w lit. a i b, – kryteria wyboru podmiotów objętych kontrolą w danym roku, – sposób przekazywania informacji i danych o wynikach kontroli, o której mowa w art. 168a ust. 3, oraz informacji i danych, o których mowa w art. 168a ust. 4. 2. (uchylony) 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, mając na uwadze osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, może określić, w drodze rozporządzenia: 1) rodzaje substancji, które powinny być wykorzystywane do produkcji określonych produktów lub których wykorzystywanie jest zabronione; 2) dopuszczone do stosowania rozwiązania techniczne; 3) właściwości, jakie muszą spełniać określone produkty, w tym: a) standardy emisyjne z urządzeń, b) dopuszczalna lub wymagana zawartość określonych substancji w produkcie, c) zakaz występowania określonych substancji w produkcie, d) cechy i parametry produktu; 4) terminy, w których poszczególne wymagania zaczynają obowiązywać poszczególne produkty lub grupy produktów. 4. Przepisu ust. 3 pkt 3 lit. a nie stosuje się do urządzeń spalania lub współspalania odpadów, dla których standardy emisyjne są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2018 poz. 799 (ogł. 27 kwietnia 2018) do Dz.U. 2019 poz. 1396 (ogł. 29 lipca 2019)

   1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mając na uwadze potrzebę ograniczania negatywnego oddziaływania produktów na środowisko na etapie ich wytwarzania i użytkowania oraz po ich zużyciu, w szczególności osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) oznaczenie numeryczne lub cechy produktów pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów lub ich nazwy;

   2) szczegółowe wymagania dla poszczególnych produktów lub grup produktów; 2a) dla niektórych produktów lub grup produktów określonych w przepisach wydanych na podstawie pkt 2 - sposób sprawdzania spełniania wymagań, o których mowa w tych przepisach, lub metody badań, zgodnie z którymi należy stwierdzać spełnianie tych wymagań;

   3) dla zawierających lotne związki organiczne - niektórych farb i lakierów przeznaczonych do malowania budynków i ich elementów wykończeniowych, wyposażeniowych oraz związanych z budynkami i tymi elementami konstrukcji oraz mieszanin do odnawiania pojazdów:

   a) dopuszczalne wartości maksymalnej zawartości lotnych związków organicznych w tych produktach, które warunkują dopuszczenie wprowadzania ich do obrotu,

   b) zakres informacji zamieszczanych na etykietach tych produktów,

   c) metody badań, zgodnie z którymi należy określać maksymalną zawartość lotnych związków organicznych w produktach,

   d) Program Kontroli, o którym mowa w art. 168a ust. 2 zawierający:

   sposób i częstotliwość sprawdzania przestrzegania wymagań, o których mowa w lit. a i b,

   kryteria wyboru podmiotów objętych kontrolą w danym roku,

   sposób przekazywania informacji i danych o wynikach kontroli, o której mowa w art. 168a ust. 3, oraz informacji i danych, o których mowa w art. 168a ust. 4.

   2. (uchylony)

   3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mając na uwadze osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) rodzaje substancji, które powinny być wykorzystywane do produkcji określonych produktów lub których wykorzystywanie jest zabronione;

   2) dopuszczone do stosowania rozwiązania techniczne;

   3) właściwości, jakie muszą spełniać określone produkty, w tym:

   a) standardy emisyjne z urządzeń,

   b) dopuszczalna lub wymagana zawartość określonych substancji w produkcie,

   c) zakaz występowania określonych substancji w produkcie,

   d) cechy i parametry produktu;

   4) terminy, w których poszczególne wymagania zaczynają obowiązywać poszczególne produkty lub grupy produktów.

   4. Przepisu ust. 3 pkt 3 lit. a nie stosuje się do urządzeń spalania lub współspalania odpadów, dla których standardy emisyjne są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 672 (ogł. 16 maja 2016) do Dz.U. 2017 poz. 519 (ogł. 13 marca 2017)

   1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mając na uwadze osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, określi, w drodze rozporządzenia:

   1) oznaczenie numeryczne lub cechy produktów pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów lub ich nazwy;

   2) szczegółowe wymagania dla poszczególnych produktów lub grup produktów;

   3) dla zawierających lotne związki organiczne - niektórych farb i lakierów przeznaczonych do malowania budynków i ich elementów wykończeniowych, wyposażeniowych oraz związanych z budynkami i tymi elementami konstrukcji oraz mieszanin do odnawiania pojazdów:

   a) dopuszczalne wartości maksymalnej zawartości lotnych związków organicznych w tych produktach, które warunkują dopuszczenie wprowadzania ich do obrotu,

   b) zakres informacji zamieszczanych na etykietach tych produktów,

   c) metody badań, zgodnie z którymi należy określać maksymalną zawartość lotnych związków organicznych w produktach,

   d) Program Kontroli, o którym mowa w art. 168a ust. 2 zawierający:

   sposób i częstotliwość sprawdzania przestrzegania wymagań, o których mowa w lit. a i b,

   kryteria wyboru podmiotów objętych kontrolą w danym roku,

   sposób przekazywania informacji i danych o wynikach kontroli, o której mowa w art. 168a ust. 3, oraz informacji i danych, o których mowa w art. 168a ust. 4.

   2. (uchylony)

   3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mając na uwadze osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) rodzaje substancji, które powinny być wykorzystywane do produkcji określonych produktów lub których wykorzystywanie jest zabronione;

   2) dopuszczone do stosowania rozwiązania techniczne;

   3) właściwości, jakie muszą spełniać określone produkty, w tym:

   a) standardy emisyjne z urządzeń,

   b) dopuszczalna lub wymagana zawartość określonych substancji w produkcie,

   c) zakaz występowania określonych substancji w produkcie,

   d) cechy i parametry produktu;

   4) terminy, w których poszczególne wymagania zaczynają obowiązywać poszczególne produkty lub grupy produktów.

   4. Przepisu ust. 3 pkt 3 lit. a nie stosuje się do urządzeń spalania lub współspalania odpadów, dla których standardy emisyjne są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ust. 3.

4. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2006 poz. 902 (ogł. 19 lipca 2006) do Dz.U. 2013 poz. 1232 (ogł. 23 października 2013)

   1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w celu spełnienia obowiązków, o których mowa w art. 166.

   2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną ustalone:

   1) oznaczenie numeryczne pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów oraz ich nazwy;

   2) wymagania dotyczące poszczególnych produktów lub grup produktów.

   3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mając na uwadze osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166, może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) rodzaje substancji, które powinny być wykorzystywane do produkcji określonych produktów lub których wykorzystywanie jest zabronione;

   2) dopuszczone do stosowania rozwiązania techniczne;

   3) właściwości, jakie muszą spełniać określone produkty, w tym:

   a) standardy emisyjne z urządzeń,

   b) dopuszczalna lub wymagana zawartość określonych substancji w produkcie,

   c) zakaz występowania określonych substancji w produkcie,

   d) cechy i parametry produktu;

   4) terminy, w których poszczególne wymagania zaczynają obowiązywać poszczególne produkty lub grupy produktów.

5. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 627 (ogł. 20 czerwca 2001) ten tekst

   1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania w celu spełnienia obowiązków, o których mowa w art. 166 i 167.

   2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną ustalone:

   1) oznaczenie numeryczne pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów oraz ich nazwy,

   2) wymagania dotyczące poszczególnych produktów lub grup produktów.

   3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone odpowiednio do potrzeb:

   1) rodzaje substancji, które powinny być wykorzystywane do produkcji określonych produktów lub których wykorzystywanie jest zabronione,

   2) dopuszczone do stosowania rozwiązania techniczne,

   3) właściwości, jakie muszą spełniać określone produkty, w tym:

   a) standardy emisyjne z urządzeń,

   b) dopuszczalna lub wymagana zawartość określonych substancji w produkcie,

   c) zakaz występowania określonych substancji w produkcie,

   d) cechy i parametry produktu,

   4) wymagania dotyczące informacji, o której mowa w art. 167, w tym oznaczania produktu lub jego części, oraz formy i treści informacji o zawartości w nim określonych substancji,

   5) terminy, w których poszczególne wymagania zaczynają obowiązywać poszczególne produkty lub grupy produktów.

Źródła: przepis występuje w 13 z 13 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.