Art. 14.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2013 poz. 475 (ogł. 19 kwietnia 2013)

   1. Kto, bez zgłoszenia do krajowego systemu, wprowadza kosmetyk do obrotu

   podlega karze grzywny.

   1a. Kto wprowadza do obrotu kosmetyk po upływie terminu trwałości

   podlega karze grzywny.

   2. Kto, wbrew nakazom wynikającym z art. 6 oraz art. 11 ust. 1 i 2, wprowadza do obrotu kosmetyk

   podlega karze aresztu albo karze grzywny.

   3. Kto, wbrew zakazom wynikającym z art. 5 ust. 1, wprowadza do obrotu kosmetyk

   podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

   4. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

   5. W przypadku ukarania za przestępstwo określone w ust. 3, orzeka się przepadek przedmiotów, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.

   6. W przypadku ukarania za wykroczenie określone w ust. 2, można orzec przepadek przedmiotów, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.

   7. Można zarządzić zniszczenie przedmiotów, których przepadek orzeczono, niezależnie od ich wartości. Koszty zniszczenia ponosi producent.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 8.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 8.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 473 (ogł. 11 maja 2001) ten tekst

   1. Kto, bez zgłoszenia do krajowego systemu informowania o kosmetykach wprowadzanych do obrotu, wprowadza kosmetyk do obrotu

   - podlega karze grzywny.

   2. Kto, wbrew nakazom wynikającym z art. 6 oraz art. 11 ust. 1 i 2, wprowadza do obrotu kosmetyk

   - podlega karze aresztu albo karze grzywny.

   3. Kto, wbrew zakazom wynikającym z art. 5 ust. 1, wprowadza do obrotu kosmetyk

   - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

   4. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

   5. W przypadku ukarania za przestępstwo określone w ust. 3, orzeka się przepadek przedmiotów, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.

   6. W przypadku ukarania za wykroczenie określone w ust. 2, można orzec przepadek przedmiotów, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.

   7. Można zarządzić zniszczenie przedmiotów, których przepadek orzeczono, niezależnie od ich wartości. Koszty zniszczenia ponosi producent.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.