PRZEPIS

Art. 26.

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej. · DU 2001 poz. 43

Treść w tym tekście

1. Statek żeglugi śródlądowej przeznaczony do przewozu ładunków, statek pasażerski, holownik, pchacz i lodołamacz oraz inny statek nieprzeznaczony do przewozu ładunków o długości większej niż 20 m podlegają obowiązkowi pomiarowemu.

2. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ładunków polega na ustaleniu jego nośności oraz wymiarów, natomiast pomiar innych statków polega na ustaleniu ich wyporności i wymiarów.

3. Pomiaru statku dokonuje organ pomiarowy, wydając na jego podstawie świadectwo pomiarowe na okres nie dłuższy niż 15 lat.

4. Organem pomiarowym jest polska instytucja klasyfikacyjna.

5. Statek inny niż wymieniony w ust. 1 może być zaopatrzony w świadectwo pomiarowe na wniosek armatora.

6. Za świadectwo pomiarowe pobiera się opłatę w wysokości określonej w załączniku do ustawy.

7. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, przepisy szczegółowe dotyczące sposobu wykonywania pomiarów, uwzględniające w szczególności postanowienia konwencji o pomierzaniu statków żeglugi śródlądowej, oraz tryb postępowania pomiarowego, wzory świadectw pomiarowych, uwzględniając wielkość i przeznaczenie statku.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

w życie od 27 listopada 2015 · Dz.U. 2015 poz. 1960

1) w art. 6 ust. 1 pkt 1, ust. 1a, 2 i 3, art. 7, art. 8 ust. 2, 3 i 4, art. 9 ust. 2b, 2d i 2f, art. 10 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 2 pkt 1 i ust. 8, art. 15a ust. 1, art. 16 ust. 4, art. 17 ust. 7 i 9, art. 21 ust. 3, art. 24, art. 24a, art. 26 ust. 7, art. 26a ust. 3 i 4, art. 29 ust. 3, art. 34 ust. 2, art. 34b ust. 3 i 6, art. 34c ust. 4, art. 34d ust. 3 i 4, art. 34h ust. 3, art. 34j ust. 5, art. 34l ust. 2, art. 35 ust. 6, art. 37 ust. 1, art. 37a ust. 5 i 14, art. 37b ust. 8, art. 40, art. 46, art. 47 ust. 3, art. 47a ust. 3, art. 47d ust. 2, art. 52, art. 57, art. 63a ust. 4, art. 69 ust. 4 oraz w art. 72 ust. 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy „minister właściwy do spraw transportu” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej”;
w życie od 10 lipca 2009 · Dz.U. 2009 poz. 818

9) w art. 26: a) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Pomiar statku przeprowadza, na wniosek armatora, organ inspekcyjny, wydając zaświadczenie z pomiaru statku. 4. Na podstawie zaświadczenia z pomiaru statku dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej wydaje świadectwo pomiarowe na okres nie dłuższy niż 15 lat.”, b) ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie: „6. Za świadectwo pomiarowe i czynności pomiaru statku pobiera się opłaty. Wysokość opłaty za świadectwo pomiarowe określa załącznik do ustawy. 7. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzory: a) wniosku o przeprowadzenie pomiaru statku, b) zaświadczenia z pomiaru statku, c) świadectw pomiarowych; 2) sposób i zakres wykonywania czynności pomiaru statku; 3) wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności pomiaru statku, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 1 000 zł.”, c) dodaje się ust. 8 w brzmieniu: „8. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, należy uwzględnić odpowiednio: 1) konieczność zapewnienia sprawności procedur administracyjnych oraz ujednolicenia treści stosowanych dokumentów; 2) rodzaj, wielkość i przeznaczenie statku; 3) koszty osobowe i rzeczowe związane z wykonaniem czynności pomiaru statku, w zależności od rodzaju czynności, miejsca wykonania czynności albo czasu niezbędnego na ich wykonanie.”;
w życie od 1 października 2001 · Dz.U. 2001 poz. 1085

5) w art. 26 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) wykonania ekspertyzy wykraczającej swym przedmiotem poza zakres przeglądu ekologicznego w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,”;

Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 18 (ogł. 8 stycznia 2025)

1. Statek żeglugi śródlądowej przeznaczony do przewozu ładunków, statek pasażerski, holownik, pchacz i lodołamacz oraz inny statek nieprzeznaczony do przewozu ładunków o długości większej niż 20 m podlegają obowiązkowi pomiarowemu. 2. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ładunków polega na ustaleniu jego nośności oraz wymiarów, natomiast pomiar innych statków polega na ustaleniu ich wyporności i wymiarów. 3. Pomiar statku przeprowadza, na wniosek armatora, organ inspekcyjny, wydając zaświadczenie z pomiaru statku. 4. Na podstawie zaświadczenia z pomiaru statku dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej wydaje świadectwo pomiarowe na okres nie dłuższy niż 15 lat. 5. Statek inny niż wymieniony w ust. 1 może być zaopatrzony w świadectwo pomiarowe na wniosek armatora. 6. Za świadectwo pomiarowe i czynności pomiaru statku pobiera się opłaty. Wysokość opłaty za świadectwo pomiarowe określa załącznik do ustawy. 7. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzory: a) wniosku o przeprowadzenie pomiaru statku, b) zaświadczenia z pomiaru statku, c) świadectw pomiarowych; 2) sposób i zakres wykonywania czynności pomiaru statku; 3) wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności pomiaru statku, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 1000 zł. 8. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, należy uwzględnić odpowiednio: 1) konieczność zapewnienia sprawności procedur administracyjnych oraz ujednolicenia treści stosowanych dokumentów; 2) rodzaj, wielkość i przeznaczenie statku; 3) koszty osobowe i rzeczowe związane z wykonaniem czynności pomiaru statku, w zależności od rodzaju czynności, miejsca wykonania czynności albo czasu niezbędnego na ich wykonanie.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2013 poz. 1458 (ogł. 6 grudnia 2013)

1. Statek żeglugi śródlądowej przeznaczony do przewozu ładunków, statek pasażerski, holownik, pchacz i lodołamacz oraz inny statek nieprzeznaczony do przewozu ładunków o długości większej niż 20 m podlegają obowiązkowi pomiarowemu.
2. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ładunków polega na ustaleniu jego nośności oraz wymiarów, natomiast pomiar innych statków polega na ustaleniu ich wyporności i wymiarów.
3. Pomiar statku przeprowadza, na wniosek armatora, organ inspekcyjny, wydając zaświadczenie z pomiaru statku.
4. Na podstawie zaświadczenia z pomiaru statku dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej wydaje świadectwo pomiarowe na okres nie dłuższy niż 15 lat.
5. Statek inny niż wymieniony w ust. 1 może być zaopatrzony w świadectwo pomiarowe na wniosek armatora.
6. Za świadectwo pomiarowe i czynności pomiaru statku pobiera się opłaty. Wysokość opłaty za świadectwo pomiarowe określa załącznik do ustawy.
7. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory:
a) wniosku o przeprowadzenie pomiaru statku,
b) zaświadczenia z pomiaru statku,
c) świadectw pomiarowych;
2) sposób i zakres wykonywania czynności pomiaru statku;
3) wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności pomiaru statku, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 1000 zł.
8. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, należy uwzględnić odpowiednio:
1) konieczność zapewnienia sprawności procedur administracyjnych oraz ujednolicenia treści stosowanych dokumentów;
2) rodzaj, wielkość i przeznaczenie statku;
3) koszty osobowe i rzeczowe związane z wykonaniem czynności pomiaru statku, w zależności od rodzaju czynności, miejsca wykonania czynności albo czasu niezbędnego na ich wykonanie.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 1 pkt 9 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2001 poz. 43 (ogł. 24 stycznia 2001) do Dz.U. 2006 poz. 857 (ogł. 11 lipca 2006) ten tekst

1. Statek żeglugi śródlądowej przeznaczony do przewozu ładunków, statek pasażerski, holownik, pchacz i lodołamacz oraz inny statek nieprzeznaczony do przewozu ładunków o długości większej niż 20 m podlegają obowiązkowi pomiarowemu.
2. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ładunków polega na ustaleniu jego nośności oraz wymiarów, natomiast pomiar innych statków polega na ustaleniu ich wyporności i wymiarów.
3. Pomiaru statku dokonuje organ pomiarowy, wydając na jego podstawie świadectwo pomiarowe na okres nie dłuższy niż 15 lat.
4. Organem pomiarowym jest polska instytucja klasyfikacyjna.
5. Statek inny niż wymieniony w ust. 1 może być zaopatrzony w świadectwo pomiarowe na wniosek armatora.
6. Za świadectwo pomiarowe pobiera się opłatę w wysokości określonej w załączniku do ustawy.
7. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, przepisy szczegółowe dotyczące sposobu wykonywania pomiarów, uwzględniające w szczególności postanowienia konwencji o pomierzaniu statków żeglugi śródlądowej, oraz tryb postępowania pomiarowego, wzory świadectw pomiarowych, uwzględniając wielkość i przeznaczenie statku.

Źródła: przepis występuje w 4 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2017 poz. 2128, Dz.U. 2019 poz. 1568, Dz.U. 2020 poz. 1863, Dz.U. 2022 poz. 1097, Dz.U. 2024 poz. 395. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.