Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 11 kwietnia 2001 r. w sprawie trybu realizacji ustanowionych plafonów taryfowych ilościowych na niektóre towary rolne pochodzące z Republiki Węgierskiej.

Nr 32

Poz. 369, 370 i 371

369 ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 12 kwietnia 2001 r.

w sprawie terminów i sposobu wykonania zadań zleconych gminie, związanych z organizacją i prowadzeniem spisów rolnych.

Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 maja 1994 r. o zadaniach zleconych gminie, związanych z organizacją i prowadzeniem spisów rolnych (Dz. U. Nr 67,

i z 2000 r. Nr 120, poz. 1268), zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Urzędy statystyczne przekazują gminom każdego roku, do dnia 15 kwietnia, wykazy indywidualnych gospodarstw rolnych i działek rolnych położonych na terytorium gminy.

2. Wykazy, o których mowa w ust. 1, gminy korygują, nanosząc zmiany, i zwracają urzędowi statystycznemu działającemu w województwie, na którego terytorium znajduje się gmina, do dnia 15 maja każdego roku.

3. Aktualizacja wykazów i zmiany w wykazach, o których mowa w ust. 1 i 2, jest dokonywana w formie pisemnej lub elektronicznej; gmina dokonuje wyboru formy, w jakiej otrzyma i zwróci wykaz urzędowi statystycznemu.

8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

370 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 11 kwietnia 2001 r.

w sprawie trybu realizacji ustanowionych plafonów taryfowych ilościowych na niektóre towary rolne pochodzące z Republiki Węgierskiej.

Na podstawie art. 14 8 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. — Kodeks celny zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Wykorzystanie plafonów, ustanowionych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia plafonów taryfowych ilościowych na niektóre towary rolne pochodzące z Republiki Węgierskiej (Dz. U. Nr 32, poz. 365), zwanych dalej „plafonami” podlega monitorowaniu.

2. Organem monitorującym wykorzystanie plafonów jest minister właściwy do spraw gospodarki.

3. Urzędy celne przekazują organowi monitorującemu oraz ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa i rozwoju wsi, co 7 dni, licząc od dnia wejścia w życie rozporządzenia, informację z wykorzystania plafonów.

4. Informacja, o której mowa w ust. 3, powinna zawierać następujące dane:

1) nazwę importera, 2) numer Regon importera,

3) numer i datę dokumentu SAD,

4) kod PCN,

5) ilość importowanego towaru,

6) kraj pochodzenia towaru,

7) kraj importu towaru.

5. Organ monitorujący powiadamia ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego do spraw rolnictwa i rozwoju wsi o przekroczeniu ilości towarów, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów, o którym mowa w ust. 1.

§ 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa i rozwoju wsi na podstawie informacji, o której mowa w 8 1 ust. 3, może wystąpić do ministra właściwego do spraw gospodarki z wnioskiem o zamknięcie plafonu.

8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 kwietnia 2001 r.

Minister Gospodarki: w z. B. Błaszczyk

371 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 12 kwietnia 2001 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad ksztattowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi.

Na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 54,

i Nr 158, poz. 1042, z 1998 r. Nr 94, poz. 594, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 88,

, Nr 91, poz. 1042 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 555 i Nr 103,

) zarządza się, co następuje:

Nr 32

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad ksztattowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U. z 2001 r. Nr 1, poz. 8) w 8 44 wprowadza się następujące zmiany: 1) w 8 44 dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1, a po wyrazach „31 marca 2001 r.” dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 2.”;

Poz. 371i 372

2) dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„2. Taryfy, o których mowa w ust. 1, stosuje się do czasu ustalenia nowych taryf w trybie określonym w art. 47 ustawy, nie dłużej jednak niż do dnia 31 sierpnia 2001 r.”

8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 31 marca 2001 r.

Minister Gospodarki: w z. B. Błaszczyk

372 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 5 kwietnia 2001 r.

w sprawie należności żotnierzy za podróże i przeniesienia służbowe.

Na podstawie art. 6 oraz w związku z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr34, poz. 163, z 1996r. Nr 7, poz. 44 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 80, poz. 496, Nr 106, poz. 678 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 500 i Nr 110,

) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

8 1. Rozporządzenie określa wysokość oraz szczegółowe warunki wypłacania należności żotnierzom odbywającym podróż służbową oraz przeniesionym na inne miejsce służbowe.

8 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) jednostka wojskowa — również komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej, jednostkę organizacyjną podporządkowaną Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną albo podporządkowaną tej jednostce organizacyjnej inną jednostkę organizacyjną oraz przedsiębiorstwo państwowe, dla którego Minister Obrony Narodowej jest organem założycielskim,

2) dowódca jednostki wojskowej — również szefa, dyrektora, kierownika albo komendanta jednostki wojskowej, rektora wyższej szkoły wojskowej oraz prezesa sądu wojskowego i szefa jednostki organizacyjnej prokuratury wojskowej,

3) krajowa podróż służbowa — wykonywanie przez żołnierza czynności służbowych poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żotnierz pełni służbę wojskową, zwaną dalej „stałym miejscem pełnienia stużby”, w terminie i miejscu na terenie kraju określonych w poleceniu wyjazdu stużbowego,

4) zagraniczna podróż służbowa — wykonywanie przez żołnierza czynności służbowych poza granicami państwa w terminie i miejscu określonych w poleceniu odbycia zagranicznej podróży stużbowej, wydanym przez przełożonego określonego w odrębnych przepisach wojskowych,

5) przeniesienie stużbowe — wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której pełni on zawodową służbę wojskową, zwane dalej „nowym miejscem pełnienia służby”,

6) miejscowość pobliska — miejscowość, o której mowa w art. 22 ust. 6 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 86, poz. 433, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80,

i Nr 106, poz. 678, z 1998 r. Nr 106,

, z 1999 r. Nr 86, poz. 964 i Nr 93, poz. 1063, z 2000 r. Nr6, poz. 70 i Nr 48, poz. 550 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 24), zwanej dalej „ustawą”.

Rozdział 2

Krajowe podróże służbowe

8 3. 1. Polecenie odbycia krajowej podróży stużbowej wydaje:

1) dowódca jednostki wojskowej lub upoważniony przez niego dowódca wydzielonego pododdziału — w stosunku do żołnierza pełniącego służbę w podległej mu jednostce wojskowej lub wydzielonym pododdziale, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy,

2) bezpośredni przełożony dowódcy, o którym mowa w pkt 1 — w stosunku do dowódcy i jego zastępcy.

2. W przypadku żołnierza zamieszkałego poza statym miejscem pełnienia służby dowódca, o którym mowa w ust. 1, może uznać, dla celów rozliczenia kosztów podróży służbowej, miejscowość zamieszkania za stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli:

1) żołnierz wykonuje stale lub głównie czynności stużbowe poza stałym miejscem pełnienia służby albo

2) spowoduje to zmniejszenie kosztów podróży służbowej.