Art. 10.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2015 poz. 103 (ogł. 21 stycznia 2015) do Dz.U. 2024 poz. 262 (ogł. 27 lutego 2024)

   1. Czynności związane ze skażaniem alkoholu etylowego dokonuje się przy udziale co najmniej dwóch pracowników przedsiębiorcy wykonującego skażanie.

   2. Środki skażające przed ich zastosowaniem muszą być zbadane w celu ich identyfikacji.

   3. Z każdej partii skażonego alkoholu etylowego pobiera się w miejscu skażenia próbkę w ilości 0,5 litra, która po zabezpieczeniu musi być przechowywana przez okres trzech miesięcy, z tym że przy skażaniu alkoholu etylowego na cele perfumeryjno-kosmetyczne próbkę pobiera się w ilości nie mniejszej niż 0,05 litra.

   4. Po trzymiesięcznym okresie przechowywania próbki skażonego alkoholu etylowego muszą być zagospodarowane lub komisyjnie zlikwidowane.

   5. Pomieszczenia lub wydzielone miejsca, gdzie przechowywane są próbki skażonego alkoholu etylowego, muszą być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 353 (ogł. 11 kwietnia 2001) ten tekst

   1. Czynności związane ze skażaniem spirytusu dokonuje się przy udziale co najmniej dwóch pracowników przedsiębiorcy wykonującego skażanie.

   2. Środki skażające przed ich zastosowaniem muszą być zbadane w celu ich identyfikacji.

   3. Z każdej partii skażonego spirytusu pobiera się w miejscu skażenia próbkę w ilości 0,5 litra, która po zabezpieczeniu musi być przechowywana przez okres trzech miesięcy, z tym że przy skażaniu spirytusu na cele perfumeryjno-kosmetyczne próbkę pobiera się w ilości nie mniejszej niż 0,05 litra.

   4. Po trzymiesięcznym okresie przechowywania próbki skażonego spirytusu muszą być zagospodarowane lub komisyjnie zlikwidowane.

   5. Pomieszczenia lub wydzielone miejsca, gdzie przechowywane są próbki skażonego spirytusu, muszą być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

Źródła: przepis występuje w 6 z 7 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 1893. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.