Art. 42.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2017 poz. 161 (ogł. 25 stycznia 2017) do Dz.U. 2020 poz. 1854 (ogł. 21 października 2020)

   (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 1403 (ogł. 9 listopada 2001) ten tekst

   1. W ministerstwie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych tworzy się środki specjalne, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, w celu wsparcia finansowania inwestycji i utrzymania placówek zagranicznych oraz finansowania wydatków wynikających z art. 27 i 29.

   2. Środki specjalne tworzy się z następujących źródeł:

   1) opłat z tytułu zryczałtowanych kosztów rzeczywistych za wykonywane czynności konsularne,

   2) wpływów ze sprzedaży składników majątkowych placówek zagranicznych,

   3) przychodów uzyskiwanych z najmu pokoi gościnnych, mieszkań i lokali służbowych w placówkach zagranicznych,

   4) zwrotów w państwie przyjmującym placówkom zagranicznym kwot podatku od towarów i usług,

   5) odsetek z tytułu wkładów i lokat na rachunkach bankowych placówek zagranicznych,

   6) darowizn, spadków i zapisów.

   3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budżetu i ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydatkowania środków, a także rodzaj sprawozdawczości i tryb przekazywania danych o przychodach ze środków specjalnych oraz tryb przekazywania na rachunek środka specjalnego jego przychodów - biorąc pod uwagę uzyskiwanie przychodów w różnych walutach i w bankach różnych państw.

Źródła: przepis występuje w 5 z 5 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.