Art. 99.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2012 poz. 1265 (ogł. 19 listopada 2012) do Dz.U. 2017 poz. 2200 (ogł. 29 listopada 2017)

   (pominięty)

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 1371 (ogł. 30 października 2001) ten tekst

   W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958) wprowadza się następujące zmiany:

   1) w art. 13:

   a) ust. 2a otrzymuje brzmienie:

   2a. Za przejazd po drogach publicznych pojazdów, o których mowa w ust. 2 pkt 3, bez zezwolenia określonego przepisami Prawa o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu oraz za nieuiszczenie opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 4, pobiera się kary pieniężne.

   b) po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

   2b. Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2a, określa załącznik do ustawy.

   c) w ust. 4 skreśla się wyrazy „i ust. 2a”;

   2) art. 40a otrzymuje brzmienie:

   1. Opłaty pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2-5, i kary pieniężne określone w art. 13 ust. 2a, a także opłaty i kary pieniężne określone w art. 40 ust. 4 stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg przeznaczonych na utrzymanie dróg.

   2. Opłaty za zezwolenia na przejazdy pojazdów wymienionych w art. 13 ust. 2 pkt 3, których trasa przekracza granicę państwa, i kary, o których mowa w art. 13 ust. 2a, dotyczące tych pojazdów, stanowią dochody środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych przeznaczonego na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.

   3) w art. 40b:

   a) w ust. 2 dodaje się na końcu wyrazy „i kary pieniężne ustalone zgodnie z art. 13 ust. 2b”,

   b) w ust. 3 dodaje się na końcu wyrazy „i kar pieniężnych”;

   4) po art. 40b dodaje się art. 40c w brzmieniu:

   1. W razie stwierdzenia, że pojazd przekracza dopuszczalną masę, naciski osi, wymiary lub przejazd pojazdu odbywa się bez zezwolenia wymaganego przepisami Prawa o ruchu drogowym, inspektor Inspekcji Transportu Drogowego ma również prawo nakładania i pobierania kary pieniężnej ustalonej zgodnie z art. 13 ust. 2b.

   2. Od decyzji o nałożeniu kary, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

   5) dodaje się załącznik do ustawy w brzmieniu:

   Załącznik do ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (poz. 1371)

   KARY PIENIĘŻNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 13 UST. 2A:

Źródła: przepis występuje w 5 z 15 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2004 poz. 2088. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.