Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie przepisów antydopingowych.

Nr 114

1217

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 18 września 2001 r.

w sprawie szczegółowych zasad odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie przepisów antydopingowych.

Na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81,

i Nr 102, poz. 1115) zarządza się, co następuje:

8 1. Zawodnik poddawany jest kontroli antydopingowej w czasie zawodów sportowych oraz poza zawodami sportowymi — w czasie treningów, zgrupowań, konsultacji i innych zajęć sportowych.

8 2. Jeżeli zawodnik odmówi poddania się kontroli antydopingowej, w tym nie zgłosi się do tej kontroli, podlega następującym sankcjom:

1) przy pierwszej odmowie — karze do 2 lat dyskwalifikacji,

2) przy następnej odmowie — karze nie mniejszej niż 2 lata dyskwalifikacji.

8 3. 1. Właściwy organ dyscyplinarny polskiego związku sportowego lub klubu sportowego po otrzymaniu wyniku kontroli antydopingowej stwierdzającego stosowanie przez zawodnika zabronionych środków farmakologicznych lub metod uznanych za dopingowe wszczyna postępowanie wyjaśniające i dyscyplinarne. Zawiadomienie o wyniku postępowania przekazuje się Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwanej dalej „Komisją”, nie później niż 21 dni po otrzymaniu wyników kontroli antydopingowej.

2. Przedłużenie terminu określonego w ust. 1 wymaga zgody przewodniczącego Komisji, udzielonej przed jego upływem.

§ 4. W przypadku wykrycia po raz pierwszy w organizmie zawodnika obecności efedryny, fenylopropanoliny, pseudoefedryny, kofeiny, strychniny lub związków pokrewnych — stosuje się karę od 1 do 6 miesięcy dyskwalifikacji, z uwzględnieniem § 6.

§ 5. W przypadku wykrycia po raz pierwszy w organizmie zawodnika obecności innych niż wymienione w § 4 zabronionych środków farmakologicznych lub pierwszego stosowania metod uznanych za dopingowe — stosuje się karę 2-letniej bezwzględnej dyskwalifikacji, z uwzględnieniem § 6.

8 6. 1. W przypadku stwierdzenia:

1) świadomego stosowania przez zawodnika zabronionych środków farmakologicznych lub metod uznanych za dopingowe,

2) stosowania przez zawodnika środków mających na celu ukrycie stosowania środków, o których mowa w pkt 1,

3) podejmowania przez zawodnika działań znieksztatcających wyniki badań antydopingowych,

4) stosowania przez zawodnika dopingu, za którego zaistnienie odpowiedzialność ponoszą osoby współpracujące z zawodnikiem,

stosuje się następujące sankcje:

— karę dyskwalifikacji na okres od 2 do 8 lat — jeżeli użytym zabronionym środkiem farmakologicznym jest efedryna, fenylopropanolina, pseudoefedryna, kofeina, strychnina lub związki pokrewne,

— karę dyskwalifikacji powyżej 4 lat — jeżeli użyto innego zabronionego środka farmakologicznego lub metody uznanej za dopingową.

2. Sankcje, o których mowa w ust. 1, stosuje się wobec zawodnika, w którego organizmie wykryto po raz drugi zabronione środki farmakologiczne lub metody uznane za dopingowe.

8 7. Właściwy organ dyscyplinarny wszczyna postępowanie w stosunku do trenerów, instruktorów, lekarzy, fizjoterapeutów, działaczy oraz innych osób, które naruszyły przepisy antydopingowe, polegające w szczególności na dostarczaniu, dystrybucji, handlu lub podawaniu zabronionych środków farmakologicznych, stosowaniu metod uznanych za dopingowe, wywieraniu presji bądź namawianiu do stosowania dopingu. Do osób tych stosuje się odpowiednio przepisy 8 4—6.

8 8. W przypadku wykrycia u zawodników nieletnich zabronionych środków farmakologicznych lub stosowania metod uznanych za dopingowe, organ dyscyplinarny zawiadamia o tym prokuratora.

8 9. Organ dyscyplinarny informuje osobę, przeciwko której ma być wszczęte postępowanie dyscyplinarne, o przysługującym jej prawie do obrony, a także o przebiegu postępowania odwoławczego.

8 10. 1. W toku postępowania dyscyplinarnego osobie, przeciwko której wszczęto postępowanie, przysługuje prawo do:

1) ustanowienia obrońcy,

2) uzyskania petnej informacji na temat stawianych zarzutów,

3) dostarczenia wszelkich dowodów, 4) osobistego składania wyjaśnień, 5) złożenia odwołania.

2. Organ dyscyplinarny zawiesza postępowanie wyjaśniające i dyscyplinarne, jeżeli zawodnik złoży, w terminie przewidzianym w przepisach odrębnych, odwołanie od wyniku kontroli antydopingowej, o którym mowa w § 3 ust. 1.

Nr 114

8 11. 1. Sankcje nałożone przez organ dyscyplinarny są wykonywane w trybie natychmiastowym, chyba że decyzja dyscyplinarna, podjęta przez ten organ, stanowi inaczej.

2. Odecyzji dyscyplinarnej, o której mowa w ust. 1, informuje się pisemnie zawodnika oraz jego klub sportowy. Przepis ust. 1 stosuje się także do osób, o których mowa w § 7.

8 12. Organy dyscyplinarne przekazują Komisji informacje o nałożonych karach dyscyplinarnych za naruszenie przepisów antydopingowych.

Poz. 1217 i 1218

8 13. Traci moc zarządzenie Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki z dnia 21 lipca 1997 r. w sprawie zasad odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie przepisów antydopingowych (Monitor Polski Nr 46,

).

8 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Edukacji Narodowej: E. Wittbrodt

1218 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 11 września 2001 r.

w sprawie szczegółowych wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla ruchomych publicznych sieci telefonicznych o strukturze komórkowej NMT-450.

Na podstawie art. 88 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. — Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Rozporządzenie ustala szczegółowe wymagania techniczne i eksploatacyjne dla ruchomych publicznych sieci telefonicznych, przeznaczonych w szczególności do świadczenia usług telekomunikacyjnych zgodnie z zasadami analogowego systemu radiokomunikacji ruchomej lądowej o strukturze komórkowej NMT-450i, wykorzystującego zakres częstotliwości 450 MHz, zwanych dalej „sieciami komórkowymi NMT-450”, eksploatowanych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, w tym wymagania techniczne i eksploatacyjne, dotyczące współpracy sieci komórkowych NMT-450 z publicznymi sieciami telefonicznymi, eksploatowanymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Ogólne wymagania dla analogowego systemu radiokomunikacji ruchomej lądowej o strukturze komórkowej NMT-450i oraz dla stacji ruchomych i stacji bazowych określają przepisy odrębne.

3. Szczegółowe wymagania techniczne i eksploatacyjne, o których mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.

4. Szczegółowe wymagania techniczne i eksploatacyjne dla sieci komórkowych NMT-450 mogą być stosowane do oceny zgodności urządzeń telekomunikacyjnych używanych w tych sieciach z wymaganiami zasadniczymi oraz wymaganiami systemu NMT-450i.

8 2. W rozporządzeniu Ministra Łączności z dnia 4 września 1997 r. w sprawie wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla urządzeń, linii i sieci telekomunikacyjnych zakładanych i używanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 109, poz. 709 i Nr 134, poz. 887) w załączniku nr 1 po wyrazach „Załącznik nr 15 — Wymagania techniczne i eksploatacyjne dla sieci radiokomunikacji ruchomej lądowej o strukturze komórkowej, zakładanej i eksploatowanej w paśmie częstotliwości 450 MHz, oraz warunki jej współpracy z siecią telekomunikacyjną użytku publicznego” skreśla się wyrazy „Część 1 — Wymagania podstawowe."

8 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni do dnia ogłoszenia.

Minister Gospodarki: J. Steinhoff

Załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 11 września 2001 r. (poz. 1218)

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA TECHNICZNE I EKSPLOATACYJNE DLA SIECI KOMÓRKOWYCH NMT-450

I. Postanowienia ogólne

8 1. Określenia użyte w załączniku oznaczają:

1) ACR — automatyczną centralę radiotelefoniczną sieci komórkowej NMT-450, sterującą pracą tej sieci w poszczególnych regionach i w catym kraju, realizującą funkcje zaliczania za połączenia zestawiane w sieci komórkowej NMT-450 i zapewniającą współpracę tej sieci komórkowej z PSTN,