Oświadczenie rządowe z dnia 18 maja 2001 r. w sprawie mocy obowiązującej Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, sporządzonego w Genewie dnia 20 marca 1958 r.

Nr 104

w stosowanym regulaminie załączonym do porozumienia.

2.4.5. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników sprawdzeń podczas kontroli, władza homologacyjna jest zobowiązana zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji.

Poz. 1135 i 1136 annexed to this Agreement.

2.4.5. In cases where unsatisfactory results are found during an inspection, the approval authority must ensure that all necessary steps are taken to restore conformity of production as rapidly as possible.

Po zaznajomieniu się z powyższym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że: — zostało ono uznane za słuszne zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych,

— jest przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone, — będzie niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 18 października 2000 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

1136 OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 18 maja 2001 r.

w sprawie mocy obowiązującej Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla

pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego

uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, sporządzonego w Genewie dnia 20 marca 1958 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że w dniu 5 października 1978 r. Rada Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ratyfikowała Porozumienie dotyczące przyjęcia jednolitych warunków homologacji i wzajemnego uznawania homologacji wyposażenia i części pojazdów samochodowych, sporządzonego w Genewie dnia 20 marca 1958 r. (tekst Porozumienia oraz oświadczenie rządowe opublikowano w Dz. U. z 1979 r. Nr 16, poz. 98 i 99).

Polska stała się stroną wymienionego porozumienia 12 stycznia 1979 r.

Zgodnie z procedurą określoną w art. 13 Porozumienia z 1958 r. Umawiające się Strony podjęty decyzję o wprowadzeniu poprawek do tego porozumienia i 16 października 1995 r. w dokumencie Europejskiej Komisji Gospodarczej E/ECE/TRANS/505 Rev.2 została ogłoszona jednolita treść znowelizowanego porozumienia, którego tytuł brzmi: „Porozumienie dotyczące przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, sporządzone w Genewie dnia 20 marca 1958 r.”

Zgodnie z artykułem 7 znowelizowanego porozumienia weszło ono w życie dnia 16 października 1995 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikował wyżej wymienione porozumienie dnia 18 października 2000 r.

W ramach obydwu porozumień strony przyjęły jako załączniki do nich Regulaminy Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące zasad homologacji pojazdów.

Rzeczpospolita Polska związana jest Regulaminami nr: 1, 2, 3, 4,6, 7,8,9, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 23, 24, 27, 28, 29, 30, 34, 37, 38, 40, 41, 42, 43, 44, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 53, 54, 55, 58, 59, 63, 67, 68, 69, 70, 71, 73, 74, 78, 79, 81, 83, 84, 85, 86, 87, 91, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

Nr 104

Następujące państwa stały się stronami porozumień w niżej podanych datach:

Australia 25 lutego 2000 r. Austria 12 marca 1971 r. Belgia 7 lipca 1959 r. Białoruś 3 maja 1995 r. Bośnia i Hercegowina 12 stycznia 1994 r. Bułgaria 22 listopada 1999 r.

Była Jugostowiańska

Republika Macedonii 1 kwietnia 1998 r.

Chorwacja 17 marca 1994 r. Czechy 2 czerwca 1993 r. Dania 21 października 1976r. Estonia 2 marca 1995 r. Finlandia 19 lipca 1976r. Francja 26 czerwca 1958 r. Grecja 6 października 1992 r. Hiszpania 11 sierpnia 1961 r. Holandia 30 czerwca 1960 r. Japonia 25 września 1998 r. Jugosławia 14 lutego 1962 r.

Poz. 1136 i 1137

Luksemburg 13 października 1971 r. Łotwa 19 listopada 1998 r. Niemcy 29 listopada 1965 r. Norwegia 3 lutego 1975r. Portugalia 29 stycznia 1980 r. Rosja 19 grudnia 1986 r. Rumunia 23 grudnia 1976r. Słowacja 28 maja 1993 r. Słowenia 3 listopada 1992 r. Szwajcaria 29 czerwca 1973 r. Szwecja 21 kwietnia 1959 r. Turcja 29 grudnia 1995 r. Ukraina 1 maja 2000 r. Węgry 3 maja 1960 r. Wspólnota Europejska 23 stycznia 1998 r. Włochy 25 lutego 1963 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej 15 stycznia 1963 r.

Minister Spraw Zagranicznych: W. Bartoszewski

1137 UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,

sporządzona w Warszawie dnia 12 czerwca 1997 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 12 czerwca 1997 r. została sporządzona w Warszawie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku w następującym brzmieniu:

UMOWA

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Federalnym Rządem Federalnej Republiki Jugosławii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Federalny Rząd Federalnej Republiki Jugosławii,

pragnąc zawrzeć Umowę w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, w celu ustanowienia stabilnych warunków do wszechstronnego rozwoju współpracy gospodarczej i w innych dziedzinach między obydwoma państwami, w szczególności w dziedzinie

długoterminowych form wzajemnej współpracy i inwestycji,

uzgodniły, co następuje: Artykuł 1 Zakres podmiotowy Niniejsza umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach. Artykuł 2 Podatki, których dotyczy umowa

1. Niniejsza umowa dotyczy podatków od dochodu i od majątku, bez względu na sposób ich poboru, któ-