Art. 3.
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej. · DU 2001 poz. 1083
Treść w tym tekście
1. Diagnosta laboratoryjny jest uprawniony do wykonywania zabiegów i czynności polegających na pobraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz zabiegów i czynności, o których mowa w ust. 1.
Wersje
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2014 poz. 174 (ogł. 5 lutego 2014) do Dz.U. 2022 poz. 2162 (ogł. 21 października 2022)
(uchylony)
-
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 1083 (ogł. 18 września 2001) ten tekst
1. Diagnosta laboratoryjny jest uprawniony do wykonywania zabiegów i czynności polegających na pobraniu od pacjenta materiału do badań laboratoryjnych.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, Naczelnej Rady Lekarskiej i Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz zabiegów i czynności, o których mowa w ust. 1.
Źródła: przepis występuje w 9 z 10 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.