Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 158.

Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. · Dziennik Ustaw 2001 poz. 1070

Treść w tym tekście

§ 1. Ławnikiem może być wybrany ten, kto:

1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2) jest nieskazitelnego charakteru,

3) ukończył 30 lat,

4) jest zatrudniony lub zamieszkuje w miejscu kandydowania co najmniej od roku,

5) nie przekroczył 65 lat.

§ 2. Do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych ławnikiem powinna być wybrana osoba wykazująca szczególną znajomość spraw pracowniczych oraz celów ubezpieczenia i potrzeb osób ubezpieczonych.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 1 września 2017 · Dz.U. 2017 poz. 60

    Art. 42. W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, 1948, 2103 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 38) w art. 158 w § 1 w pkt 7 wyraz „średnie” zastępuje się wyrazami „średnie lub średnie branżowe”.

  2. w życie od 14 czerwca 2011 · Dz.U. 2011 poz. 627

    1) w art. 158: a) w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) jest zatrudniony, prowadzi działalność gospodarczą lub mieszka w miejscu kandydowania co najmniej od roku,”, b) dodaje się § 3 w brzmieniu: „§ 3. Do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy ławnikiem powinna być wybrana osoba wykazująca szczególną znajomość spraw pracowniczych.”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2018 poz. 23 (ogł. 5 stycznia 2018) do Dz.U. 2024 poz. 334 (ogł. 8 marca 2024)

    § 1. Ławnikiem może być wybrany ten, kto:

    1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

    2) jest nieskazitelnego charakteru;

    3) ukończył 30 lat;

    4) jest zatrudniony, prowadzi działalność gospodarczą lub mieszka w miejscu kandydowania co najmniej od roku;

    5) nie przekroczył 70 lat;

    6) jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków ławnika;

    7) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe.

    § 2. (uchylony)

    § 3. Do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy ławnikiem powinna być wybrana osoba wykazująca szczególną znajomość spraw pracowniczych.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 427 (ogł. 5 kwietnia 2013) do Dz.U. 2016 poz. 2062 (ogł. 19 grudnia 2016)

    § 1. Ławnikiem może być wybrany ten, kto:

    1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;

    2) jest nieskazitelnego charakteru;

    3) ukończył 30 lat;

    4) jest zatrudniony, prowadzi działalność gospodarczą lub mieszka w miejscu kandydowania co najmniej od roku;

    5) nie przekroczył 70 lat;

    6) jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków ławnika;

    7) posiada co najmniej wykształcenie średnie.

    § 2. (uchylony)

    § 3. Do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy ławnikiem powinna być wybrana osoba wykazująca szczególną znajomość spraw pracowniczych.

  3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2001 poz. 1070 (ogł. 12 września 2001) ten tekst

    § 1. Ławnikiem może być wybrany ten, kto:

    1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

    2) jest nieskazitelnego charakteru,

    3) ukończył 30 lat,

    4) jest zatrudniony lub zamieszkuje w miejscu kandydowania co najmniej od roku,

    5) nie przekroczył 65 lat.

    § 2. Do orzekania w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych ławnikiem powinna być wybrana osoba wykazująca szczególną znajomość spraw pracowniczych oraz celów ubezpieczenia i potrzeb osób ubezpieczonych.

Źródła: przepis występuje w 10 z 10 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.