Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych.

Państwowy system odniesień przestrzennych tworzą:

1) geodezyjny układ odniesienia, określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

2) układ wysokości, w którym wyznacza się wysokości punktów względem przyjętego poziomu powierzchni odniesienia, stosowany w pracach geodezyjnych i kartograficznych, określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia,

3) układ współrzędnych płaskich prostokątnych, oznaczony symbolem „2000”, stosowany w pracach geodezyjnych i kartograficznych, związanych z wykonywaniem mapy zasadniczej, określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia,

4) układ współrzędnych płaskich prostokątnych, oznaczony symbolem „1992”, stosowany w mapach urzędowych o skali mapy 1:10 000 i skalach mniejszych, określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

8 4. Układ współrzędnych płaskich prostokątnych, oznaczony symbolem „1965”, oraz lokalne układy współrzędnych mogą być stosowane do dnia 31 grudnia 2009 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: w z. J. Steinhoff

Załączniki do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. (poz. 821)

Załącznik nr 1

GEODEZYJNY UKŁAD ODNIESIENIA

1. Geodezyjny układ odniesienia, zwany dalej „EUREF-89”, jest rozszerzeniem europejskiego układu odniesienia ETRF na obszar Polski, w wyniku kampanii pomiarowej EUREF-POL 92, której rezultaty zostały zatwierdzone przez Podkomisję dla Europejskiego Układu Odniesienia (EUREF) Międzynarodowej Asocjacji Geodezji w 1994 r.

2. W EUREF-89 stosuje się Geodezyjny System Odniesienia 1980 (GRS 80), przyjęty na XVII Zgromadzeniu Generalnym Międzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki (MUGG) w Canberze, w grudniu 1979 r.

3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1i 2, są dostępne w Głównym Urzędzie Geodezji i Kartografii.

Załącznik nr 2

UKŁAD WYSOKOŚCI

1. Układ wysokości tworzą wartości geopotencjalne podzielone przez przeciętne wartości przyspieszenia normalnego siły ciężkości, zwane dalej „wysokościami normalnymi”, odniesione do średniego poziomu Morza Bałtyckiego w Zatoce Fińskiej, wyznaczonego dla mareografu w Kronsztadzie koło Sankt Petersburga (Federacja Rosyjska).

2. Wysokości normalne określa się z pomiarów geodezyjnych nawiązanych do punktów podstawowej osnowy geodezyjnej kraju.

Nr 70

1.

Załącznik nr 3

UKŁAD WSPÓŁRZĘDNYCH PŁASKICH PROSTOKĄTNYCH „2000”

Układ współrzędnych płaskich prostokątnych „2000” jest utworzony na podstawie matematycznie jednoznacznego przyporządkowania punktów powierzchni Ziemi odpowiednim punktom na płaszczyźnie według teorii odwzorowania kartograficznego Gaussa-Krugera.

2. Obszar kraju dzieli się na cztery pasy południkowe

o szerokości 3* długości geograficznej każdy i o potudnikach osiowych: 15, 18%, 21? i 24” długości geograficznej wschodniej, ponumerowane odpowiednio numerami: 5, 6, 7 i 8. Podział obszaru kraju na pasy odwzorowania układu „2000” przedstawia rys. 1.

3. Współczynnik zmiany skali w południku osiowym

każdego pasa południkowego równa się 0.999923.

4. Punkt przecięcia się obrazu równika z obrazem południka osiowego otrzymuje współtrzędną x =0, a punkty leżące na potudniku osiowym wspótrzędną y=500 000 m. W celu jednoznacznego określenia położenia punktu przed współrzędną y podaje się numer pasa południkowego, co dla przyktadu punktów leżących na południku osiowym oznacza:

5 500 000 m przy południku L= 15” 6 500 000 m przy południku L,= 18* 7 500 000 m przy południku L,= 21?

8 500 000 m przy potudniku L, = 24*.

Podział obszaru kraju na cztery trzystopniowe pasy odwzorowania Gaussa-Kriigera

Bydgoszcz

0 Warszawa

is

! sol

Kato

ice

Ę E ź

JO aa aj a A

Nr 70

Poz. 821 i 822

Załącznik nr 4

UKŁAD WSPÓŁRZĘDNYCH PŁASKICH PROSTOKĄTNYCH „1992”

1. Układ współrzędnych płaskich prostokątnych „1992” jest utworzony na podstawie matematycznie jednoznacznego przyporządkowania punktów powierzchni Ziemi odpowiednim punktom na płaszczyźnie według teorii odwzorowania kartograficznego Gaussa-Krugera.

2. Układ „1992” określają następujące parametry:

a) południk osiowy L = 19? długości geograficznej wschodniej,

b) pas południkowy o szerokości obejmującej cały obszar kraju,

c) współczynnik zmiany skali 0.9993 w południku osiowym,

d) punkt przecięcia się obrazu równika z obrazem południka osiowego otrzymuje współrzędną X =-5 300 000 m, a punkty leżące na południku osiowym współrzędną y = 500 000 m.

822 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 14 lipca 2000 r. w sprawie wymagań, jakim powinni odpowiadać eksperci wchodzący w skład komisji egzaminacyjnych

i kwalifikacyjnych dla nauczycieli ubiegających się o awans zawodowy, oraz warunków wpisywania na listę ekspertów i skreślania z niej.

Na podstawie art. 9g ust. 12 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. — Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56,

, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239 i Nr 22,

) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Ekspertem wchodzącym w skład komisji egzaminacyjnej lub kwalifikacyjnej dla nauczycieli ubiegających się o awans zawodowy, zwanym dalej „ekspertem”, może być osoba, która:

1) posiada co najmniej wykształcenie wyższe magisterskie,

2) posiada co najmniej 7/-letni staż pracy pedagogicznej, psychologicznej, naukowo-dydaktycznej, dydaktycznej albo artystycznej, z zastrzeżeniem ust. 2,

3) spełnia warunki określone w art. 10 ust. 5 pkt 1—4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. — Karta Nauczyciela, zwanej dalej „Kartą Nauczyciela”,

4) ponadto spetnia jeden z warunków:

a) jest nauczycielem akademickim zatrudnionym w szkole wyższej, kształcącym nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych, o których mowa w art. 1 ust. 1 Karty Nauczyciela,

b) jest nauczycielem zatrudnionym w zakładzie kształcenia nauczycieli,

c) jest nauczycielem konsultantem zatrudnionym w publicznej placówce doskonalenia nauczycieli,

d) jest nauczycielem zatrudnionym na stanowisku wymagającym kwalifikacji pedagogicznych w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 Karty Nauczyciela,

e) jest nauczycielem doradcą metodycznym,

f) jest konsultantem współpracującym z Centrum Edukacji Artystycznej,

g) jest wychowawcą, pedagogiem lub psychologiem zatrudnionym w systemie placówek poradnictwa rodzinnego i opiekuńczo-wychowawczego,

h) jest nauczycielem dyplomowanym.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a)—g), bezpośrednio przed złożeniem wniosku o wpis na listę ekspertów powinny posiadać co najmniej 2-letni staż pracy w okresie ostatnich 5 lat w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt4 lit. a)—d), f) i g), lub w charakterze doradcy metodycznego.

8 2. 1. Wpis na listę ekspertów, zwaną dalej „listą”, zawierającą następujące dane:

1) imię i nazwisko,

2) adres do korespondencji,