Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 stycznia 2000 r. w sprawie określenia granic pomiędzy wodami morskimi a wodami śródlądowymi dla celów rybołówstwa morskiego.

Poz. 77 i 78

Nr 6

5. W stosunku do pracowników zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności, którzy osiągnęli odpowiedni poziom sprawności społecznej i zawodowej, kierownik zakładu przy pomocy zespołu programowego oraz z udziałem tych pracowników dokonuje oceny możliwości i opracowuje plan zatrudnienia ich u innego pracodawcy.

6. Na podstawie planu, o którym mowa w ust. 5, kierownik zakładu wspiera zatrudnioną osobę zaliczoną do znacznego stopnia niepetnosprawności w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca pracy, współtpracując w tym zakresie z właściwym dla miejsca zamieszkania pracownika starostą.

8 13. 1. Kierownik zakładu opracowuje corocznie plan działalności gospodarczej zatwierdzony przez organizatora, zawierający w szczególności:

1) określenie rodzaju działalności wytwórczej lub ustugowej dostosowanej do możliwości i umiejętności zatrudnionych osób niepetnosprawnych zaliczonych do znacznego stopnia niepetnosprawności,

2) projekt technologii z określeniem czynności i oprzyrządowania stanowisk pracy, stosownie do potrzeb zatrudnionych osób zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności,

3) plan sprzedaży, 4) plan ekonomiczny dziatalności gospodarczej.

2. Zakład zapewnia warunki do petnej realizacji programów, o których mowa w § 12 ust. 2 i 3, oraz planu, o którym mowa w ust. 1.

3. Kierownik zakładu jest zobowiązany do prowadzenia dokumentacji dotyczącej realizacji planu i programów, o których mowa w ust. 2.

8 14. 1. Zakładowy fundusz aktywności, zwany dalej „funduszem aktywności”, tworzy się ze środków, o których mowa w art. 31 ust. 4 ustawy.

2. Organizator zakładu obowiązany jest do prowadzenia: 1) ewidencji dochodów i wydatków funduszu aktywności, 2) rachunku bankowego dla wyodrębnionych środków funduszu aktywności.

§ 15. Środki funduszu aktywności przeznaczone są na następujące rodzaje wydatków:

1) usprawnienie i dodatkowe oprzyrządowanie stanowisk pracy, wspomagające samodzielne funkcjonowanie osób niepetnosprawnych w zakładzie pracy,

2) zakup sprzętu i wyposażenia pomagającego osobie niepełnosprawnej w samodzielnym życiu i uczestnictwie w życiu społecznym w lokalnym środowisku,

3) pomoc w przygotowaniu osób niepetnosprawnych do pracy poza zakładem i wyrównaniu ich szans w nowym miejscu pracy,

4) pomoc w przygotowaniu, budowie, remoncie i wyposażeniu indywidualnych i zbiorowych form mieszkalnictwa chronionego dla osób niepetnosprawnych, które nie znajdują oparcia we własnej rodzinie lub podejmują świadome decyzje dotyczące samodzielnego życia,

5) rekreację i uczestnictwo osób niepetnosprawnych w życiu kulturalnym,

6) pomoc w zaspokajaniu innych potrzeb zatrudnionych osób niepełnosprawnych.

8 16. 1. Organizator opracowuje i zatwierdza regulamin funduszu aktywności, określający w szczególności tryb i zasady przeznaczania środków na wydatki, o których mowa w § 15.

2. Środki funduszu aktywności przeznaczone na poprawę warunków pracy nie mogą przekraczać 30% rocznych wpływów tego funduszu.

3. Srodki przeznaczone na wydatki, o których mowaw § 15 pkt2, 4i6, na realizację indywidualnych projektów wsparcia osób niepetnosprawnych zatrudnionych w zakładzie, w formie bezpośrednich zakupów lub nieoprocentowanych pożyczek, umarzanych po całkowitej realizacji projektu, mogą być wydatkowane na podstawie projektu opracowanego przez kierownika zakładu i zaakceptowanego przez jego organizatora.

8 17. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Pracy i Polityki Spotecznej: w z. J. Staręga-Piasek

78 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 20 stycznia 2000 r.

w sprawie określenia granic pomiędzy wodami morskimi a wodami śródlądowymi dla celów rybołówstwa morskiego.

Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 34, poz. 145 i z 1999 r. Nr 70, poz. 778) zarządza się, co następuje:

8 1. Dla celów rybołówstwa morskiego ustala się granicę pomiędzy wodami morskimi a śródlądowymi, zwaną dalej „granicą wód”, z zastrzeżeniem przepisów 82i3, stanowiącą linię tączącą oba brzegi rzeki lub kanatu przy ujściu do:

1) morza — na rzekach i kanałach bezpośrednio połączonych z morzem,

2) Zalewów: Wiślanego, Szczecińskiego i Kamieńskiego,

3) Roztoki Odrzańskiej,

4) Jezior: Wicko Małe i Wicko Wielkie, Nowowarpieńskie i Dąbie,

Nr 6

5) rzek: Dziwny, Starej Świny oraz Odry Zachodniej (do 66,38 km licząc od morza) oraz Regalicy (na 737,63 km licząc od źródet Odry),

6) kanałów: Jasienicki Nurt, Policki Nurt oraz kanałów tączących rzekę Odrę z rzeką Regalicą i jeziorem Dąbie.

§ 2. Jeżeli w ujściu rzeki lub kanału znajduje się port morski, granice wód stanowi granica portu od strony rzeki lub kanału zaliczonych do wód śródlądowych.

§ 3. Na następujących rzekach granicę wód stanowią: 1) na rzece Wiśle: a) w rejonie Świbna (Przekop Wisty) — linia prosta

łącząca wejściowe światła nawigacyjne na falochronach przyujściowych,

b) w rejonie Górek — linia prosta tącząca oba brzegi przy ujściu do morza;

2) na rzece Szkarpawie — linia prostopadła przecinająca koryto rzeki na wysokości stacji pomp w Ostonce,

Poz. 78 i 79 3) na rzece Elbląg — linia prosta tącząca czerwone światło wejściowe z ujściem kanału od strony zachodniej,

4) na rzece Pionia — północna krawędź mostu przy ul. Przestrzennej w Szczecinie-Dąbiu,

5) na rzece Regalica — pótnocna krawędź mostu Cłowego przy ul. Gdańskiej w Szczecinie,

6) na rzece Parnica — wschodnia krawędź mostu Portowego przy ul. Gdańskiej w Szczecinie,

7) na rzece Odrze Zachodniej — północna krawędź mostu nitki wjazdowej Trasy Zamkowej w Szczecinie.

8 4. Traci moc rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 12 sierpnia 1997 r. w sprawie określenia granic pomiędzy wodami morskimi a wodami śródlądowymi dla celów rybołówstwa morskiego (Dz. U. Nr 101, poz. 640).

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju WsSi: A. Balazs

79 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 20 stycznia 2000 r.

w sprawie warunków towienia organizmów morskich przez podmioty zagraniczne w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej.

Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 34, poz. 145 i z 1999 r. Nr 70, poz. 778) zarządza się, co następuje:

8 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do towienia organizmów morskich, wykonywanego w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, zwanej dalej „polską strefą”, przez podmioty zagraniczne.

8 2. 1. Podmioty, o których mowa w § 1, sktadają do ministra właściwego do spraw rolnictwa wnioski o wydanie zezwolenia na łowienie organizmów morskich w polskiej strefie.

2. Wnioski, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać następujące dane:

1) imię i nazwisko albo nazwę armatora, jego adres zamieszkania lub siedzibę oraz jego obywatelstwo,

2) imię i nazwisko albo nazwę właściciela, jego adres zamieszkania lub siedzibę oraz jego obywatelstwo,

3) typ statku rybackiego, jego nazwę oraz oznakę rybacką (numer rejestracyjny),

4) międzynarodowy sygnał wywoławczy, długość catkowitą statku, pojemność brutto i ładowność statku oraz moc silnika,

5) port macierzysty,

6) przynależność państwową statku rybackiego,

7) imię, nazwisko i obywatelstwo kapitana

oraz oświadczenie zawierające zgodę na przyjęcie na pokład statku obserwatora wyznaczonego zgodnie z przepisem. § 7.

8 3. Podmioty zagraniczne mogą towić w polskiej strefie ryby następujących gatunków:

1) śledź (Clupea harengus L.), 2) szprot (Sprattus sprattus L.).

8 4. 1. Wydanie zezwolenia, o którym mowa w 8 2 ust. 1, może nastąpić w uzasadnionych gospodarczo przypadkach, w szczególności przy wystąpieniu nadwyżek połowowych.

2. W zezwoleniu określa się kwotę potowową dla ryb każdego gatunku, którego połowy obejmuje zezwolenie, okres prowadzenia połowów oraz dodatkowe wymogi, jakie muszą być spełnione podczas towienia.

85. 1. W czasie przebywania w polskiej strefie kapitan (szyper) statku rybackiego podmiotu, o którym mowa w § 1, podnosi banderę oznaczającą jego przynależność państwową, a napisy indentyfikacyjne takiego statku utrzymane są w stanie umożliwiającym ich łatwe odczytanie.

2. Kapitan (szyper) statku rybackiego podmiotu, o którym mowa w § 1, prowadzi dziennik okrętowy