Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 19 maja 2000 r. w sprawie wykonywania niektórych zawodów filmowych.

8 23. Traci moc rozporządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 16 czerwca 1995 r. w sprawie wykonywania niektórych zawodów filmowych (Dz. U. Nr 78,

i z 1997 r. Nr 99, poz. 611).

8 24. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego: K. M. Ujazdowski

Załączniki do rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 19 maja 2000 r. (poz. 610)

Załącznik nr 1

ZAKRES EGZAMINU PRAKTYCZNEGO DLA KANDYDATÓW DO ODBYCIA PRAKTYKI ZAWODOWEJ

1. Walka na białą broń: 1) pozycja szermiercza i prawidłowe trzymanie szabli,

2) krok szermierczy do przodu i do tyłu — po 10 kroków,

3) zasłony przed cięciem szablą od 1 do 7,

4) wykonanie układu walki na szable z zastosowaniem 20 cięć i pchnięć, w ruchu — kroki do przodu i do tytu.

Ocenie podlega prawidtowość wykonania technik.

2. Jazda konna: 1) jazda stępem, kłusem i galopem,

2) jazda bez strzemion we wszystkich chodach wymienionych w pkt 1,

3) zatrzymanie konia z każdego chodu wymienionego w pkt 1,

4) dwa sposoby wsiadania na konia (jeden wskok),

5) prowadzenie konia jedną ręką w chodach wymienionych w pkt 1,

6) stanie w galopie w jednym strzemieniu,

7) chowanie się za koniem w galopie — sylwetka schowana z boku konia,

8) upadek z konia w galopie na miękkie podłoże,

9) skoki pojedyncze przez przeszkody o wysokości 60 cm.

3. Skoki i upadki z wysokości Skok do wody na głowę z wysokości: 1)5m— mężczyźni,

2) 3 m — kobiety.

4. Pływanie:

1) przeptynięcie 300 m, w tym po 100 m kraulem, żabką i stylem grzbietowym,

2) przepłynięcie pod wodą z odbicia od brzegu: a) 10m— mężczyźni, b) 5 m — kobiety,

3) skok do wody ze słupka.

5. Sporty i sztuki walki: 1) judo: a) duże podcięcie zewnętrzne — o-soto-gari,

b) rzut przez obniżenie środka ciężkości — tai-otochi,

c) rzut przez bark — ippon-seoinage, d) rzut biodrowy z podcięciem nogą — harai-goshi,

e) rzut poświęcenia z upadkiem na plecy — tomoe- -nage,

Nr 51

2) karate: a) mae-geri — proste kopnięcie w brzuch, b) yoko-geri — proste kopnięcie boczne, c) hiza-geri — proste kopnięcie kolanem, d) pawashi-geri — proste kopnięcie boczne wysoie, 3) boks: ciosy proste, sierpowe i ciosy z dołu.

Należy przygotować układ bójki z wykorzystaniem wyżej wymienionych technik.

Układ należy zademonstrować w parach.

Czas trwania układu bójki powinien wynosić co najmniej 3 minuty.

Uwaga:

1. Przy wykonywaniu elementów technicznych kandydat ma prawo do jednokrotnego powtórzenia nieudanej próby.

2. Przy skokach z wysokości czas na wykonanie skoku wynosi 3 minuty.

Załącznik nr 2

WYKAZ CZYNNOŚCI, KTÓRYCH WYKONYWANIE MOŻE ZOSTAĆ POWIERZONE OSOBIE DOPUSZCZONEJ DO ODBYCIA PRAKTYKI ZAWODOWEJ

1. Czynności związane z użyciem pojazdów:

1) jazda pojazdami w terenie trudnym, wielopoziomowym bez wprowadzania elementów rajdowych,

2) jazda motocyklem na jednym kole w terenie tatwym (płaskim),

3) jazda motocyklem z przyczepą na dwóch kołach w terenie tatwym (płaskim),

4) jazda motocyklem po schodach, 5) upadek z roweru w terenie łatwym (płaskim),

6) skok na toczący się pojazd z wysokości 1 m w terenie fatwym (płaskim),

7) czynności ruchowe wykonywane na zewnątrz pojazdów gąsienicowych w terenie o średniej skali trudności, tj. piaskim bez dużych przeszkód naturalnych lub sztucznych,

8) pozostałe czynności — ewolucje kaskaderskie nie wymienione w pkt 1—7 o mniejszym stopniu zagrożenia dla życia lub zdrowia odtwórcy, wymagające jednak wykonania ich przez kaskadera.

2. Ewolucje wodne: 1) walka w wodzie bez użycia rekwizytów, 2) skoki i upadki do wody z wysokości 5—6 m,

3) desant wojskowy na brzeg z jednostek ptywających przeprowadzany w trudnych warunkach terenowych i atmosferycznych,

4) asekuracja ratownicza i nurkowa innych odtwórców przy pomocy sprzętu specjalistycznego na wodach otwartych,

5) pływanie i nurkowanie do głębokości 2 m na wodach otwartych,

6) przeprawa pojazdami przez głęboką wodę,

7) pozostałe czynności — ewolucje kaskaderskie nie wymienione w pkt 1-6 o mniejszym stopniu zagrożenia dla życia lub zdrowia odtwórcy, wymagające jednak wykonania ich przez kaskadera.

3. Czynności wykonywane z udziałem zwierząt:

1) skok z muru, drzewa, dachu lub innych obiektów o wysokości 1 m na konnego w ktusie,

2) skok przez przeszkodę terenową do wysokości 1 m,

3) wleczenie za koniem w terenie tatwym, miękkim, np. po trawie lub piasku,

4) jazda konna galopem (z rekwizytami takimi, jak: biata broń, lanca, kopia, chorągwie itp.) w terenie jednopoziomowym,

5) skok z konia z wysokości do 1 m do płytkiej wody, 6) jazda zaprzęgiem konnym (kłus) w terenie trudnym, 7) pozorowanie walki ze zwierzętami,

8) pozostałe czynności — ewolucje kaskaderskie nie wymienione w pkt 1-7 o mniejszym stopniu zagrożenia dla życia lub zdrowia odtwórcy, wymagające jednak wykonania ich przez kaskadera.

4. Walki:

1) układ sportowej walki judo, boksu, karate, zapasów, innych walk o średniej skali trudności,

2) seria ciosów i uderzeń wymagających umiejętności sportów walki (postawa, chodzenie, zasłony, uniki itp.),

3) bójka w terenie łatwym, bez rekwizytów, uderzenia w różne partie ciała,

4) pojedyncze ciosy pięścią, tokciem, nogą lub głową wymagające umiejętności walki sportowej,

Nr 51

5) upadki po uderzeniach lub ciosach w terenie tatwym, miękkim,

6) układanie walk na białą broń pomiędzy odtwórcami i aktorami,

7) pozostałe czynności — ewolucje kaskaderskie nie wymienione w pkt 1—6 o mniejszym stopniu zagrożenia dla życia lub zdrowia odtwórcy, wymagające jednak wykonania ich przez kaskadera.

5. Czynności związane z efektami pirotechnicznymi:

1) przebywanie w strefie rażenia wybuchu, nie bliżej jednak niż 10 m,

2) efekt palenia się człowieka do 15% powierzchni ciata,

3) pojedyncze odstrzaty zakładane na ciele odtwórcy,

4) jazda pojazdami pomiędzy efektami pirotechnicznymi; odległość zależnie od rodzaju efektu, nie bliżej jednak niż 6 m,

5) pozostałe czynności — ewolucje kaskaderskie nie wymienione w pkt 1-4 o mniejszym stopniu zagrożenia dla życia lub zdrowia odtwórcy, wymagające jednak wykonania ich przez kaskadera.

Poz. 610 i 611

6. Skoki i upadki oraz ewolucje alpinistyczne:

1) czynności ruchowe (ewolucje) poniżej 10 m, wykonywane na zewnątrz obiektów (skały, mury, urwiska itp.),

2) zabezpieczenie odtwórców, aktorów lub członków ekipy filmowej na wysokości poniżej 10 m, wykonywane na zewnątrz obiektów,

3) skok lub upadek z wysokości 6-8 m na zabezpieczenie lub do wody,

4) skok na nogi z wysokości 2 m nateren twardy (trudny) bez zabezpieczenia,

5) przeskakiwanie z obiektu na obiekt (dach, drzewo, skaty itp.) odległych od siebie do 1,5 m, przy wysokości do 6 m,

6) skok na nogi z wysokości do 4 m (teren trudny) z zabezpieczeniem,

7) toczenie się po skarpie lub pochyłości w terenie tatwym, miękkim,

8) pozostałe czynności — ewolucje kaskaderskie nie wymienione w pkt 1-7 o mniejszym stopniu zagrożenia dla życia lub zdrowia odtwórcy, wymagające jednak wykonania ich przez kaskadera.

611 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 5 czerwca 2000 r.

w sprawie trybu uzyskiwania tytułu specjalisty przez lekarza będącego żotnierzem w czynnej stużbie wojskowej, pełniącego służbę lub zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej tworzonym przez Ministra Obrony Narodowej.

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 1997 r. Nr 28,

i Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 64,

oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa tryb uzyskiwania tytutu specjalisty przez lekarza lub lekarza stomatologa, będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, pełniącego stużbę w zakładzie opieki zdrowotnej utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej oraz lekarza lub lekarza stomatologa, zatrudnionego w takim zaktadzie, zwanego dalej „lekarzem”.

8 2. W odniesieniu do lekarza mają zastosowanie przepisy § 9 ust. 2 i 3, 8 11 ust. 1—3, 8 13, 8 15—17,§ 18 ust. 1, 8 19—25, § 30 ust. 1 i 3 oraz § 31 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. Nr 31, poz. 302 i Nr 61, poz. 676 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 84), zwanego dalej „rozporządzeniem Ministra Zdrowia”.

8 3. 1. Lekarz może odbyć specjalizację lub staż kierunkowy w jednostce organizacyjnej służby zdrowia utworzonej przez Ministra Obrony Narodowej i wpisanej na listę, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia — na podstawie informacji przedstawionych przez Szefa Zarządu Służby Zdrowia Generalnego Zarządu Logistyki Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, zwanego dalej „Szefem Zarządu Służby Zdrowia”.

2. Lekarz, za zgodą Szefa Zarządu Służby Zdrowia, może odbyć specjalizację lub staż kierunkowy w innej jednostce organizacyjnej wpisanej na listę, o której mowa w Ust. 1.

8 4. 1. Lekarz może odbyć specjalizację:

1) w ramach pełnienia służby na stanowisku służbowym w jednostce organizacyjnej, o której mowa w § 3 ust. 1, lub zatrudnienia na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nie określony z tą jednostką,

2) na podstawie skierowania przez dowódcę jednostki wojskowej lub komendanta (kierownika) samo-