Art. 47.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2012 poz. 1173 (ogł. 26 października 2012) do Dz.U. 2024 poz. 1262 (ogł. 21 sierpnia 2024)

   1. (uchylony)

   2. Osobę, która oddaje przewoźnikowi przesyłkę do przewozu, uważa się za upoważnioną przez nadawcę do wykonywania wszelkich czynności związanych z zawarciem umowy przewozu.

   3. Dowodem zawarcia umowy przewozu jest potwierdzony przez przewoźnika list przewozowy, którym może być także przekaz elektroniczny, wydruk komputerowy lub inny dokument zawierający dane określone w art. 38. Jeden egzemplarz dokumentu otrzymuje nadawca.

   4. (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 1995 poz. 575 do Dz.U. 2000 poz. 601 (ogł. 21 czerwca 2000) ten tekst

   1. (skreślony).

   2. Osobę, która oddaje przewoźnikowi przesyłkę do przewozu, uważa się za upoważnioną przez nadawcę do wykonywania wszelkich czynności związanych z zawarciem umowy przewozu.

   3. Dowodem zawarcia umowy przewozu jest potwierdzony przez przewoźnika list przewozowy, którym może być także przekaz elektroniczny, wydruk komputerowy lub inny dokument zawierający dane określone w art. 38. Jeden egzemplarz dokumentu otrzymuje nadawca.

   4. (skreślony).

Źródła: przepis występuje w 7 z 7 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.