Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 138.

Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy. · DU 1999 poz. 930

Treść w tym tekście

§ 1. W postępowaniu mandatowym można wymierzyć karę grzywny w drodze mandatu karnego:

1) wydanego ukaranemu po uiszczeniu grzywny bezpośrednio organowi dochodzenia lub jego przedstawicielowi, który ją wymierzył,

2) kredytowanego, wydawanego za potwierdzeniem odbioru ukaranemu.

§ 2. Mandatem karnym, o którym mowa w § 1 pkt 1, może być wymierzona kara grzywny wobec osób czasowo tylko przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do osób stale przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które czasowo opuszczają to terytorium.

§ 4. Mandat karny, o którym mowa w § 1 pkt 1, staje się prawomocny z chwilą uiszczenia kary grzywny organowi dochodzenia lub jego przedstawicielowi, który ją wymierzył, zaś mandat karny kredytowany - z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego.

§ 5. Mandat karny kredytowany powinien zawierać pouczenie o obowiązku uiszczenia wymierzonej kary grzywny w terminie 7 dni od daty jego uprawomocnienia oraz o skutkach jej nieuiszczenia w tym terminie.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. jeszcze nie obowiązuje — wchodzi w życie 1 października 2026 · Dz.U. 2026 poz. 846

    5) w art. 138: a) w § 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: „3) zaocznego, doręczanego sprawcy w sposób przewidziany w dziale IV rozdziale 15 Kodeksu postępowania karnego dla wezwań, zawiadomień i innych pism, z wyłączeniem art. 133 § 2 zdanie drugie, art. 135, art. 137, art. 138, art. 139 i art. 140.”, b) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu: „§ 3a. Mandatem karnym zaocznym może być nałożona kara grzywny także na osoby, o których mowa w § 2 lub 3, lub na osoby przebywające stale za granicą.”, c) § 4 otrzymuje brzmienie: „§ 4. Mandat karny, o którym mowa w: 1) § 1 pkt 1 – staje się prawomocny z chwilą uiszczenia kary grzywny upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył; 2) § 1 pkt 2 – staje się prawomocny z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego; 3) § 1 pkt 3 – staje się prawomocny z chwilą uiszczenia kary grzywny uprawnionemu organowi w terminie.”, d) po § 5 dodaje się § 5a i 5b w brzmieniu: „§ 5a. Mandat karny zaoczny powinien wskazywać organ, na rzecz którego w terminie 14 dni sprawca może uiścić karę grzywny, oraz informować o skutkach nieuiszczenia jej w tym terminie. Termin do uiszczenia kary grzywny liczy się od dnia doręczenia mandatu. § 5b. W razie uiszczenia kary grzywny, o której mowa w § 5a, po upływie terminu uiszczoną przez sprawcę karę grzywny zatrzymuje się do zakończenia postępowania jako zabezpieczenie grożących mu kar, środków karnych lub innych środków oraz kosztów postępowania, jeżeli postępowanie zostanie wszczęte w terminie 14 dni od dnia dokonania wpłaty. W pozostałych wypadkach kara grzywny podlega zwrotowi.”;

  2. w życie od 1 stycznia 2009 · Dz.U. 2008 poz. 1355

    7) w art. 138 uchyla się § 6.

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2013 poz. 186 (ogł. 11 lutego 2013) do Dz.U. 2025 poz. 633 (ogł. 15 maja 2025)

    § 1. W postępowaniu mandatowym można nałożyć karę grzywny w drodze mandatu karnego: 1) wydanego ukaranemu po uiszczeniu kary grzywny bezpośrednio upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył; 2) kredytowanego, wydawanego za potwierdzeniem odbioru ukaranemu.

    § 2. Mandatem karnym, o którym mowa w § 1 pkt 1, może być nałożona kara grzywny jedynie na osobę czasowo tylko przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub niemającą stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca pobytu.

    § 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do osób stale przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które czasowo opuszczają to terytorium.

    § 4. Mandat karny, o którym mowa w § 1 pkt 1, staje się prawomocny z chwilą uiszczenia kary grzywny upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył, zaś mandat karny kredytowany – z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego.

    § 5. Mandat karny kredytowany powinien zawierać pouczenie o obowiązku uiszczenia nałożonej kary grzywny w terminie 7 dni od daty przyjęcia mandatu oraz o skutkach jej nieuiszczenia w tym terminie.

    § 6. (uchylony)

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2007 poz. 765 (ogł. 26 czerwca 2007)

    § 1. W postępowaniu mandatowym można nałożyć karę grzywny w drodze mandatu karnego:

    1) wydanego ukaranemu po uiszczeniu kary grzywny bezpośrednio upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył;

    2) kredytowanego, wydawanego za potwierdzeniem odbioru ukaranemu.

    § 2. Mandatem karnym, o którym mowa w § 1 pkt 1, może być nałożona kara grzywny jedynie na osobę czasowo tylko przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub niemającą stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca pobytu.

    § 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do osób stale przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które czasowo opuszczają to terytorium.

    § 4. Mandat karny, o którym mowa w § 1 pkt 1, staje się prawomocny z chwilą uiszczenia kary grzywny upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył, zaś mandat karny kredytowany - z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego.

    § 5. Mandat karny kredytowany powinien zawierać pouczenie o obowiązku uiszczenia nałożonej kary grzywny w terminie 7 dni od daty przyjęcia mandatu oraz o skutkach jej nieuiszczenia w tym terminie.

    § 6. Po nałożeniu kary grzywny w drodze mandatu karnego organ postępowania przygotowawczego, w razie istnienia podstaw określonych w art. 47 § 4, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku przedmiotów tytułem środka zabezpieczającego.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 108 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

  3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 1999 poz. 930 (ogł. 15 października 1999) ten tekst

    § 1. W postępowaniu mandatowym można wymierzyć karę grzywny w drodze mandatu karnego:

    1) wydanego ukaranemu po uiszczeniu grzywny bezpośrednio organowi dochodzenia lub jego przedstawicielowi, który ją wymierzył,

    2) kredytowanego, wydawanego za potwierdzeniem odbioru ukaranemu.

    § 2. Mandatem karnym, o którym mowa w § 1 pkt 1, może być wymierzona kara grzywny wobec osób czasowo tylko przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    § 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do osób stale przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które czasowo opuszczają to terytorium.

    § 4. Mandat karny, o którym mowa w § 1 pkt 1, staje się prawomocny z chwilą uiszczenia kary grzywny organowi dochodzenia lub jego przedstawicielowi, który ją wymierzył, zaś mandat karny kredytowany - z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego.

    § 5. Mandat karny kredytowany powinien zawierać pouczenie o obowiązku uiszczenia wymierzonej kary grzywny w terminie 7 dni od daty jego uprawomocnienia oraz o skutkach jej nieuiszczenia w tym terminie.

Źródła: przepis występuje w 12 z 12 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.