Ustawa z dnia 19 marca 1999 r. o zmianie ustawy o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego.

W ustawie z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego (Dz. U. Nr 106, poz. 677) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

2) międzynarodowym transportem drogowym na potrzeby własne jest niezarobkowy przewóz osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do podstawowej działalności gospodarczej pojazdami samochodowymi będącymi jego własnością lub do których posiada udokumentowane prawo dysponowania; nie obejmuje to przewozu osób w ramach prowadzonej działalności turystycznej,

2) w art. 10 w ust. 1:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) śmierci osoby fizycznej posiadającej koncesję i wstąpienia na jej miejsce spadkobiercy, w tym również osoby fizycznej będącej wspólnikiem spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki komandytowej,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) przejęcia przez innego przedsiębiorcę w całości lub w części działalności w zakresie międzynarodowego transportu drogowego.

3) w art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Krajowy przedsiębiorca wykonujący międzynarodowy transport drogowy uiszcza opłatę za wydanie zezwolenia zagranicznego na jednorazowe lub wielokrotne przewozy.

4) w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość prowizji oraz sposób jej pobierania i rozliczania z jednostkami, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 27 ust. 2-4.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.