Art. 2.

1. Począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy z pracownikami urzędów państwowych, wymienionych w art. 1 ustawy o pracownikach urzędów państwowych wymienionej w art. 1 niniejszej ustawy, nie nawiązuje się stosunku pracy na podstawie mianowania. Nawiązanie stosunku pracy następuje na podstawie umowy o pracę lub, jeżeli przepisy szczególne tak stanowią, na podstawie powołania.

2. Zatrudnienie:

1) doradców w zespole doradców członków Rady Ministrów,

2) doradców lub pełniących funkcje doradcze innych osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, które są wybrane lub powołane na określony czas,

następuje na podstawie umowy o pracę zawartej na okres pełnienia funkcji przez osobę zajmującą kierownicze stanowisko państwowe. Wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę może być dokonane za dwutygodniowym wypowiedzeniem.

3. Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W przypadku przeniesienia urzędnika mianowanego, o którym mowa w art. 10 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

4. Do mianowania pracowników nie wymienionych w ust. 1 stosuje się dotychczasowe zasady.