Art. 15.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2016 poz. 290 (ogł. 8 marca 2016) do Dz.U. 2026 poz. 524 (ogł. 16 kwietnia 2026)

   (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2006 poz. 1118 (ogł. 1 września 2006) do Dz.U. 2013 poz. 1409 (ogł. 29 listopada 2013)

   1. Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która:

   1) korzysta w pełni z praw publicznych;

   2) posiada:

   a) tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera architekta,

   b) uprawnienia budowlane bez ograniczeń,

   c) co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem,

   d) znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem.

   2. Właściwy organ samorządu zawodowego, na wniosek zainteresowanego, orzeka, w drodze decyzji, o nadaniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego, określając zakres rzeczoznawstwa.

   3. Właściwy organ samorządu zawodowego może również nadać tytuł rzeczoznawcy osobie, która nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a i b, ale posiada szczególną wiedzę i doświadczenie w zakresie nieobjętym uprawnieniami budowlanymi.

   4. Podstawę do podjęcia czynności rzeczoznawcy budowlanego stanowi dokonanie wpisu, w drodze decyzji, do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych.

   5. Właściwy organ samorządu zawodowego orzeka, w drodze decyzji, o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego na wniosek rzeczoznawcy lub w razie:

   1) pozbawienia praw publicznych;

   2) ukarania z tytułu odpowiedzialności zawodowej;

   3) nienależytego wykonywania czynności rzeczoznawcy budowlanego.

   6. Właściwy organ samorządu zawodowego przesyła ostateczną decyzję o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

   7. Skreślenie z centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych następuje:

   1) na podstawie ostatecznej decyzji o pozbawieniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego;

   2) w razie śmierci rzeczoznawcy.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 1994 poz. 414 (ogł. 7 lipca 1994) ten tekst

   1. Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która:

   1) korzysta w pełni z praw publicznych,

   2) posiada:

   a) dyplom ukończenia wyższej uczelni technicznej,

   b) uprawnienia budowlane oraz co najmniej 5 lat praktyki odbytej po ich uzyskaniu,

   c) opinię dwóch rzeczoznawców budowlanych odpowiedniej specjalności,

   d) opinię właściwego stowarzyszenia.

   2. Wojewoda, na wniosek zainteresowanego, orzeka, w drodze decyzji, o nadaniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego, określając, na podstawie opinii, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c) i d), oraz odbytej praktyki, zakres, w którym funkcja rzeczoznawcy budowlanego może być wykonywana. Zakres ten nie może wykraczać poza specjalność techniczno-budowlaną objętą posiadanymi uprawnieniami.

   3. Podstawę do podjęcia czynności rzeczoznawcy budowlanego stanowi dokonanie wpisu do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych.

   4. Skreślenie z centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych następuje:

   1) na własną prośbę,

   2) w razie:

   a) pozbawienia praw publicznych,

   b) utraty uprawnień budowlanych,

   c) śmierci rzeczoznawcy.

Źródła: przepis występuje w 13 z 14 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 418. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.