Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług eksportu i importu niektórych usług.

175 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 12 maja 1993 r.

w sprawie opodatkowania podatkiem od towar

Na podstawie art. 6 ust. 10 pkt 2, art. 39 ust. 2 i art. 50 w związku z art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r.

o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127) oraz art. 9 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41 , poz. 325, z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 11 O, poz. 475, z 1992 r. Nr 21 , poz. 86 i Nr 53, poz. 251 oraz z 1993 r. Nr 28, poz. 127)

zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Do usług transportu międzynarodowego, o któ rych mowa wart. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127), zwanej

dalej ustawą, zalicza się przewóz lub inny sposób pfzemiesz

czania osób i towarów przez granicę Rzeczypospolitej Pol skiej:

1) z miejsca wyjazdu (nadania) w Polsce do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) za granicą,

2) z miejsca wyjazdu (nadania) za granicą do miejsca

przyjazdu (przeznaczenia) w Polsce,

3) z miejsca wyjazdu (nadania) za granicą do miejsca

przyjazdu (przeznaczenia) za granicą przez terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej (tranzyt).

2. Nie stanowi usługi, o której mowa w ust. 1, przewóz

osób lub towarów w przypadku, gdy miejsce wyjazdu

(nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub

towarów znajduje się w Polsce, a przewóz za granicę ma

wyłącznie charakter tranzytu.

w i usług eksportu i importu niektórych usług.

3. Usługami transportu międzynarodowego są również wykonywane w kraju usługi pośrednictwa, rzeczoznawstwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami transportu

międzynarodowego.

§ 2. 1. Za eksport usług uznaje się następujące rodzaje usług transportu międzynarodowego:

a) towarów - na podstawie dokumentów wymienio nych w § 5 ust. 1 pkt 1,

b) osób - na podstawie dokumentów wymienionych w § 5 ust. 1 pkt 3,

prawa dewizowego, nie będącej podatnikierp podatku od towarów i usług.

2. Przepis ust. 1 pkt3 lit. b) stosuje się do przewoźników zagranicznych pod warunkiem wzajemności.

§3. Usługi międzynarodowego transportu osób są usługami eksportowymi:

1) w całości, jeżeli są wykonywane przez przewoźnika powietrznego i kolejowego,

2) wcałości, jeżeli przewozy wykonywane są na zlecenie osoby zagranicznej w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, nie będącej podatnikiem podatku od towarów i usług.

3) w pozostałych przypadkach, w części, w jakiej zostały wykonane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§4. 1. Opodatkowaniu podatkiem według stawki 0% podlegają:

1) usługi świadczone przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polskie Koleje Państwowe na rzecz zarządów kolei z siedzibą za granicą oraz wynajem tym zarządom infrastruktury przy wykonywaniu transportu międzynarodowego, ”

2) usługi w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego świadczone na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

3) usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz inne usługi świadczone na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

4) usługi świadczone na obszarze polskich portów morskich, związane z transportem międzynarodowym, polegające na obsłudze lądowych i morskich środków transportu oraz na kompleksowej obsłudze ładunków i pasażerów w tych portach,

5) usługi ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej oraz usługi związane z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych,

6) najem (czarter) statków powietrznych, morskich i żeglugi śródlądowej oraz najem wyposażenia tych statków w związku z transportem międzynarodowym,

7) usługi związane z obsługą statków, kutrów oraz łodzi morskich należących do armatorów rybołówstwa morskiego, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi,

8) usługi polegające na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków, kutrów i łodzi morskich, o których mowa w pkt 6 i 7, oraz ich części składowych,

9) usługi pośrednictwa związane z podejmowaniem zatrudnienia przez obywateli polskich za granicą,

10) usługi polegające na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów, organizacji odpraw celnych i wypełnianiu dokumentów celnych,

11) usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 3, związane z usługami transportu międzynarodowego, określonymi

w § 2 ust. 1 iw§3.

2. Opodatkowanie stawką 0% czynności, o których mowa w ust. 1, jest uzależnione od prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że

czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

§5. 1. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w § 1 ust. 3 i w§ 2, są:

1) dla transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora — list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że przewóz odbywa się między miejscem nadania i miejscem przeznaczenia, położonymi w różnych państwach, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora),

2) dla transportu towarów przez eksportera — dowód wywozu towarów,

3) dla transportu osób, o którym mowa w§ 2 ust. 1 pkt3 lit. b) — międzynarodowy bilet lotniczy wystawiony przez uprawnionego przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera,

4) dla transportu rurociągami — protokół zdawczo-odbiorczy, podpisany przez kontrahentów.

2. Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinien zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera towarów,

2) określenie towarów i ich ilości, 3) potwierdzenie wywozu przez urząd celny.

§6. 1. Ustala się zryczałtowany podatek od towarów i usług od okazjonalnych przewozów osób autobusami zarejestrowanymi za granicą.

2. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Ustala się zryczałtowaną stawkę podatku w wysokości 70 tys. zł od osoby.

4. Przewoźnik składa deklarację według ustalonego wzoru w dwóch egzemplarzach urzędowi celnemu dokonującemu odprawy celnej. Jeden egzemplarz deklaracji wraz z potwierdzeniem opłacenia podatku zwracany jest przewoźnikowi, który obowiązany jest zachować ten dokument do momentu wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Urząd celny obowiązany jest do poboru zryczałtowanego podatku oraz do jego wpłaty na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego, za okresy pięciodniowe, w terminie 3 dni po upływie każdego okresu.

§7. 1. Za usługi zagranicznej turystyki przyjazdowej, o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy, uznaje się usługi świadczone przez podatników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz oraz zlecenie osoby zagranicznej w rozumieniu prawa dewizowego, nie będącej podatnikiem podatku od towarów i usług.

2. Turystyka ma charakter zorganizowany, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) usługa dotyczy jednorazowo grupy wynoszącej co najmniej 10 osób,

2) realizacja usługi obejmuje również usługę uprawnionego przewodnika lub pilota,

3) przekazano zaliczkę w wysokości wynoszącej co najmniej 30% ceny zleconej usługi.

Nr 39 —

3. Dokumentem będącym dowodem świadczenia usług wymienionych w ust. 2 jest łączna faktura wystawiona przez podatnika w walucie obcej osobie zagranicznej, o której mowa w ust. 1, oraz dowód zapłaty.

748 —

Poz. 175i 176

§8. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 lipca 1993 r.

Minister Finansów: J. Osiatyński

176 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 12 maja 1993 r.

w sprawie podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 21 ust. 9 pkt 1, art. 23 pkt 2, art. 24 ust. 2, art. 32 ust. 5, art. 39 ust. 2 oraz art. 50 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§1. Rozporządzenie określa:

1) przypadki traktowania na równi z zakupem przyjęcia przez podatnika w odpłatne użytkowanie środków trwałych należących do osób trzecich, a także zasady zwrotu różnicy podatku z tego tytułu,

2) przypadki i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów zaliczonych do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym od podatku,

8

—

warunki itryb wypłaty zaliczek, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy, oraz przypadki zwrotu zaliczek wraz z oprocentowaniem,

4

—

zasady wystawiania i przechowywania rachunków (faktur), w tym także rachunków uproszczonych,

5

—

zakres niektórych usług wymienionych w art. 39 ust. 1 ustawy, których świadczenie traktuje się na równi z eksportem usług,

(ste towarów i usług, do których sprzedaży lub świadzenia w kraju stosuje się stawkę 0%, oraz przypadki, gdy sprzedaż towarów do wolnych obszarów celnych jest traktowana na równi z eksportem.

6

—

§ 2. Ilekróć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie — rozumie się przez to ustawę z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127),

2) podatku — rozumie się przez to podatek od towarów i usług,

3) podatku naliczonym — rozumie się przez to sumę kwot podatku określonych w rachunkach (fakturach) stwierdzających nabycie towarów lub usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 15 ust. 2 ustawy, a w przypadku importu — sumę kwot podatku wynikających z dokumentów odprawy celnej,

podatniku — rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług,

podmiotach — rozumie się przez to osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,

4

6) zakupach inwestycyjnych — rozumie się przez to zakupy towarów lub usług zaliczonych na podstawie odrębnych przepisów do środków trwałych i wartości niematerialnych lub prawnych,

7

—

numerze identyfikacyjnym — rozumie się przez to numer nadawany podatnikom zarejestrowanym na podstawie art. 9 ust. 2 i art. 46 ust. 2 ustawy,

8

—

numerze tymczasowym — rozumie się przez to numer REGON lub PESEL, używane tymczasowo zamiast numeru identyfikacyjnego zgodnie z art. 9 ust. 11 pkt 2 ustawy,

9) fakturze — rozumie się przez to rachunek (fakturę) określony w art. 32 ust. 1 ustawy,

10) sprzedaży — rozumie się przez to czynności określone

w art. 2 ust. 1—3 ustawy, z wyjątkiem importu towarów,

—

11) sprzedawcy — rozumie się przez to podatnika dokonującego sprzedaży,

nabywcy — rozumie się przez to podmioty, na których rzecz dokonywana jest sprzedaż,

13) zarejestrowanym podatniku — rozumie się przez to podatnika zarejestrowanego na podstawie art. 9 oraz art.

46 ustawy.

—

Rozdział 2

Przyjęcie środków trwałych w odpłatne użytkowanie

§ 3. Na równi z zakupem środków trwałych traktuje się przyjęcie ich w odpłatne użytkowanie przez podatników, jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami, wydanymi na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr80, poz. 350 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, Nr 68, poz. 341 i Nr 100, poz. 498 oraz z 1993 r. Nr 28, poz. 127) oraz art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania (Dz. U. Nr 21, poz. 86, Nr 40, poz. 174, Nr 68, poz. 341 i Nr 100, poz. 498 oraz z 1993 r. Nr 28, poz. 127), środki te zaliczane są do składników majątku użytkownika.

§4. 1. W przypadku przyjęcia środków trwałych w odpłatne użytkowanie, o którym mowa w § 3, ustalenie różnicy podatku oraz jej zwrot następują według zasad przewidzianych w ustawie dla nabycia takich środków na podstawie umowy sprzedaży.

2. Do rozliczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 6 ustawy, podatnik dołącza odpis umowy, na której podstawie przyjął środki trwałe w odpłatne użytkowanie.