Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 13.

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska · DU 1991 poz. 335

Treść w tym tekście

1. W decyzji, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może w szczególności:

1) nałożyć obowiązek podjęcia działań zmierzających do usunięcia w określonym terminie przyczyn szkodliwego oddziaływania na środowisko,

2) wymierzyć karę pieniężną,

3) wstrzymać działalność powodującą naruszenie wymagań ochrony środowiska.

2. Podjęcie wstrzymanej działalności może nastąpić tylko za zgodą organu Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, który wydał decyzję w pierwszej instancji, po stwierdzeniu, że ustały przyczyny uzasadniające wydanie decyzji.

3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może upoważnić inspektora do wydania w trakcie kontroli decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, jeżeli zachodzi bezpośrednie zagrożenie zdrowia lub życia ludzkiego albo bezpośrednie zagrożenie zniszczeniem środowiska w znacznych rozmiarach. Decyzja taka jest natychmiast wykonalna.

4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, o ile dotyczą ruchu zakładów górniczych, wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejmie po porozumieniu z dyrektorem właściwego okręgowego urzędu górniczego.

Wersje

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2007 poz. 287 (ogł. 13 marca 2007) do Dz.U. 2024 poz. 425 (ogł. 21 marca 2024)

    (uchylony)

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 1991 poz. 335 (ogł. 29 sierpnia 1991) ten tekst

    1. W decyzji, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może w szczególności:

    1) nałożyć obowiązek podjęcia działań zmierzających do usunięcia w określonym terminie przyczyn szkodliwego oddziaływania na środowisko,

    2) wymierzyć karę pieniężną,

    3) wstrzymać działalność powodującą naruszenie wymagań ochrony środowiska.

    2. Podjęcie wstrzymanej działalności może nastąpić tylko za zgodą organu Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, który wydał decyzję w pierwszej instancji, po stwierdzeniu, że ustały przyczyny uzasadniające wydanie decyzji.

    3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może upoważnić inspektora do wydania w trakcie kontroli decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, jeżeli zachodzi bezpośrednie zagrożenie zdrowia lub życia ludzkiego albo bezpośrednie zagrożenie zniszczeniem środowiska w znacznych rozmiarach. Decyzja taka jest natychmiast wykonalna.

    4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, o ile dotyczą ruchu zakładów górniczych, wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejmie po porozumieniu z dyrektorem właściwego okręgowego urzędu górniczego.

Źródła: przepis występuje w 10 z 10 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.